Кіріспе

электроникалық құрылым пішіні

Бар формасы (немісше: die Barform немесе der Bar) – AAB үлгісінің музыкалық формасы.

Бастапқы қолданылуы

Бұл термин 15-18 ғасырлардағы мейстерзингерлер гильдиясының қатаң терминологиясынан шыққан, олар оны өз әндері мен оның алдыңғылары – 12-14 ғасырлардағы миннезингерлердің әндерін атау үшін қолданған. Олардың жұмысында «бар» – бұл жеке строфа емес (олар оны Liet немесе Gesätz деп атаған); керісінше, ол – бүкіл ән. «Бар» сөзі, ең болмаса, «Барат» сөзінің қысқартылған түрі, ол фехтованиедегі шебер соққыны білдіреді. Бұл термин әншілер гильдияларында жазылған өте шебер әндерге қатысты қолданылған. Дегенмен, AAB үлгісі мейстерзингерлердің барындағы әрбір строфаны сипаттайды, ол екі Stollen (A) бөлігіне бөлінеді, олар бірлесіп Aufgesang деп аталады, одан кейін Abgesang келеді. Музыкалық формада бір мелодияның екі рет қайталануы (Stollen – «строфалар») және одан кейін басқа мелодия (Abgesang – «соңғы ән») болады. Ханс Фолцтың (шамамен 1437–1513) осындай бір әуені (мейстерзингер терминологиясындағы тон) мысалы: B бөлімінің ұзындығы әр A бөлімінің ұзындығымен бірдей болмайтынын ескеріңіз. B бөлімі A бөлімінің фразаларының бөліктерін де қамтуы мүмкін: жоғарыдағы мысалда B бөлімінің соңғы 14 нотасы әр A бөлімінің соңғы 14 нотасына сәйкес келеді (Rundkanzone-ға да қараңыз). Бұл мысалда, B бөлімін бастайтын 17 қайталанбаған нотаны мейстерзингерлер «Steg» деп атаған болар еді: сөзбе-сөз «көпір»; осыдан танымал музыкадағы контрастты бөлімді атау үшін термин пайда болды.