Кіріспе
Американдық кинорежиссер Джин Кертис Харрингтон (17 қыркүйек 1926 – 6 мамыр 2007) – американдық кино және теледидар режиссері, оның жұмыстарына тәжірибелік және қорқыныш фильмдері кіреді. Ол Жаңа Квир киносының алға басушыларының бірі деп есептеледі.
Gene Curtis Harrington (September 17, 1926 – May 6, 2007) was an American film and television director whose work included experimental films and horror films. He is considered one of the forerunners of New Queer Cinema.
Ерте өмір
Харрингтон 1926 жылдың 17 қыркүйегінде Лос-Анджелесте Изабел (Дорум) мен Реймонд Стивен Харрингтонтың ұлы болып дүниеге келді және Калифорния штатының Бомонт қаласында өсті. Оның киноға жасаған алғашқы қадамдары – жасөспірім шағында түсірген әуесқой фильмдері болды. Ол Оксидентал колледжінде және Оңтүстік Калифорния университетінде оқыды, содан кейін Лос-Анджелестегі Калифорния университетін кинотану мамандығы бойынша бітірді. Харрингтон Джеймс Уэйлдің "Ескі қараңғы үй" (1932, Universal Pictures) фильмінің түпнұсқа нұсқасын қайта жаңғыртуға белсенді түрде атсалысты. Фильмнің түпнұсқа оқиғасының құқықтары "Колумбия Пикчерс" компаниясына қайта түсіру үшін сатылғанмен, ол Джордж Истман Хаусты оны сақтап қалуға көндірді. "Kino International" DVD-де Харрингтонның оқиғаның қалай болғанын түсіндіретін сұхбаты бар (келісімшарт бойынша фильмді тек сақтауға рұқсат етілді, оны көрсетуге емес, негізінен коммерциялық мүдде жоқ екенін дәлелдеу үшін). Харрингтон Билл Кондонның "Құдайлар мен монстрлар" (1998) фильмінде кеңесші болды, бұл фильм режиссер Джеймс Уэйлдің өмірінің соңғы күндері туралы айтады, ал Харрингтон Уэйлді өмірінің соңында жақсы білген. Харрингтонның фильмде эпизодтық рөлі де бар. Роджер Корман Харрингтонға екі американдық фильмді түсіруді тапсырды, олар ресейлік ғылыми-фантастикалық фильмдерден алынған кадрларды пайдаланды: "Динозаврларға саяхат" (1965) және "Қан патшайымы" (1966). Харрингтон "Ойындар" (1967), Шелли Винтерспен бірге "Кім әже Руды өлтірді?" (1971), Винтерс пен Дебби Рейнольдспен бірге "Хеленге не болды?" (1971) және Глория Свонсонның соңғы рөлдерінің бірінде "Улы аралар" (1974) фильмдерін түсірді. Харрингтон Роберт Блохтың сценарийлері бойынша екі телефильм жасады: "Мысық құбыжығы" (1973) және "Өлілер өлмейді" (1975).
Кейінгі фильмдері
Харрингтон Орсон Уэллстің аяқталмаған "Желдің екінші жағы" (1970–1976) фильмінде эпизодтық рөлде ойнады. 1970 және 1980 жылдары Харрингтон "Баретта", "Династия", "Ғажайып әйел", "Сумерек аймағы" және "Чарлидің періштелері" сияқты телесериалдардың эпизодтарын режиссерлік етті. Харрингтонның соңғы фильмі, "Usher" атты қысқаметражды фильм, ол орта мектепте оқып жүрген кезінде түсірген, жарық көрмеген "Ашер үйінің құлауы" фильмінің қайта түсірілімі. Ол Николас және Зина Шректерді Эдгар Аллан Поның "Ашер үйінің құлауы" туындысының жаңартылған нұсқасына тартып алды. Фильмді қаржыландырудың бір бөлігі Шректердің Харрингтонның Кроулидің "Тот кітабының" қол қойылған данасын сатуы арқылы іске асырылды. Академия кино архиві Кёртис Харрингтонның бірнеше фильмдерін, соның ішінде "Night Tide", "On the Edge" және "Picnic" фильмдерін сақтап қалды.
Жеке өмір
Харрингтон гомосексуал болған. Ол өзінің өмірбаянында екінші бір еркекпен (футболшымен) алғашқы жыныстық тәжірибесін басынан өткергенін жазды.
Өлім
Кертис Харрингтон 2007 жылғы 6 мамырда 80 жасында, екі жыл бұрын өткерген инсульттың салдарынан қайтыс болды. 2008 жылы режиссердің өміріне арналған "Харингтон үйі" атты қысқа деректі фильмі шықты. Оны Джеффри Шварц және Тайлер Хабби түсірді, бұл фильм Харрингтон қайтыс болғанға дейін бірнеше жыл бұрын түсірілген. Фильмде оның мектепте түсірген "Ашер үйінің құлауы" фильмінің кадрлары да бар. Харрингтонның "Жақсы жігіттер Голливудта жұмыс істемейді" атты естелік кітабы 2013 жылы Drag City баспасынан жарық көрді.