Кіріспе
Никарагуалық сальвадорлық ақын, очеркші, романист және журналист Клара Изабель Алегриа Видес (12 мамыр 1924 жыл - 25 қаңтар 2018 жыл), сонымен қатар Кларибел Алегриа псевдонимімен де белгілі, қазіргі Орталық Америка әдебиетіндегі маңызды дауыс болды. Ол 2006 жылы әдебиет саласындағы Нойштадт халықаралық сыйлығымен марапатталды.
Clara Isabel Alegría Vides (May 12, 1924 – January 25, 2018), also known by her pseudonym Claribel Alegría, was a Nicaraguan Salvadoran poet, essayist, novelist, and journalist who was a major voice in the literature of contemporary Central America. She was awarded the 2006 Neustadt International Prize for Literature.
Өмірбаян
Алегриа Никарагуаның Эстели қаласында, никарагуалық әкесі Даниэль Алегриа мен сальвадорлық анасы Ана Мария Видеспен дүниеге келді. Оның туысы белсенді Леонель Гомес Видес болды. Кларибел тоғыз айлық болғанда, әкесі Никарагуадағы АҚШ оккупациясы кезінде болған адам құқықтарының бұзылуына наразылық білдіргені үшін елден қуылды. Осының салдарынан Кларибел анасының туған жері – Ел-Сальвадордың батысындағы Санта-Ана қаласында өсті. Кларибел Алегриа өзін никарагуалық-сальвадорлық деп есептеді. Ол оқуға да, жазуға да үйренбеген кезінде, алты жасында өлеңдер шығара бастады және оларды анасына айтып берді, анасы оларды жазып алатын. Алегриа ақын болуына Рейнер Мария Рилкенің "Жас ақынға хаттар" кітабын үнемі себеп деп атады. Он жеті жасында ол алғашқы өлеңдерін Орталық Американың мәдени қосымшасы "Repertorio Americano"-да жариялады. Содан кейін мексикалық педагог Хосе Васкончелос Алегрианың Луизиана штатының Хаммонд қаласындағы білім беру мекемесінде оқуын аяқтауына көмектесті. 1943 жылы ол АҚШ-қа көшіп, 1948 жылы Джордж Вашингтон университетінің философия және әдебиет факультетін бітірді. Алегриа зорлықсыз қарсылыққа берілгендігін көрсетті. Ол Сандинистердің Ұлттық азаттық фронтымен (FSLN) тығыз байланыста болды, ол 1979 жылы Анастасио Сомоса Дебайлды құлатып, Никарагуа үкіметін бақылауға алды. 1985 жылы Алегриа Никарагуаға оралып, елдің қалпына келтіру жұмысына көмектесті. Кейін Алегриа Никарагуаның Манагуа қаласында тұрды.
Мансап
Алегрияның әдеби шығармашылығы 1950-1960 жылдары Орталық Америкада кең таралған әдеби ағымның стилін көрсетеді, "la generacion comprometida" (өз міндеттемелерін сезінген ұрпақ). Өзінің ұрпағының көптеген ақындары сияқты, ол да қоғамды сынап, құқықтар үшін күресті, көбінесе әдебиеттік нормадан тыс тіл қолданып. Алегрия көптеген поэзия кітаптарын жариялады: Casting Off (2003), Sorrow (1999), Umbrales (1996) және La Mujer del Río (1989). Ол романдар мен балаларға арналған әңгімелерді, сондай-ақ куәліктерді (көбінесе күйеуі, DJ "Бад" Флаколлмен бірлесіп) жариялады, мысалы, "Мені тірі ұстамайды".
Марапаттар
1978 жылы Куба тарапынан демеушілік етілген "Casa de las Américas" "Sobrevivo" ("Мен тірі қаламын") поэзия жинағы үшін марапатталды. Ол бұл жүлдені Джоконда Беллимен бірге бөлісті. 2006 жылғы Нойштадт халықаралық әдебиет сыйлығы. 2017 жылы Саламанка университеті мен Испания Ұлттық мұрасының XXVI Reina Sofía de Poesía Iberoamericana сыйлығы.