Габриэла Мистраль: Шылы суреттер мен латын Америкалық поэзиясы
Gabriela Mistral
Габриэла Мистраль (1889-1957) – Чили ақыны, дипломат, педагог және Латын Америкасының тұңғыш Нобель сыйлық иесі. Өлеңдері махаббат, қайғы, аналық сезім мен Латын Америкасының мәдениетін бейнелейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чили ақыны, дипломат, жазушы және педагог (1889–1957)
Chilean poet, diplomat, writer and educator (1889–1957)
Лусила Годой Алкаяга (7 сәуір 1889 – 10 қаңтар 1957), Габриэла Мистрал (ɡaˈβɾjela misˈtɾal) псевдонимімен танымал, чили ақыны, дипломат, педагог және католик болды. Ол Францискан орденінің үшінші тармағының мүшесі еді. Ол 1945 жылы әдебиет бойынша Нобель сыйлығын алған Латын Америкасының тұңғыш авторы, «күшті сезімдермен шабыттанған лирикалық өлеңдері үшін, оның есімін бүкіл Латын Америка әлемінің идеалистік мұратына айналдырды» деп танылды. Оның өлеңдеріндегі басты тақырыптар – табиғат, адалдыққа қиянат, махаббат, аналық сүйіспеншілік, қайғы мен жаңару, саяхат және Латын Америкасының ежелгі халықтар мен еуропалық мәдениеттің ықпалынан қалыптасқан өзіндік ерекшелігі. Оның суреті Чилидің 5000 песолық банкнотасында бейнеленген.
Lucila Godoy Alcayaga (; 7 April 1889 – 10 January 1957), known by her pseudonym Gabriela Mistral (ɡaˈβɾjela misˈtɾal), was a Chilean poet diplomat, educator, and Catholic. She was a member of the Secular Franciscan Order or Third Franciscan order. She was the first Latin American author to receive a Nobel Prize in Literature in 1945, "for her lyric poetry which, inspired by powerful emotions, has made her name a symbol of the idealistic aspirations of the entire Latin American world". Some central themes in her poems are nature, betrayal, love, a mother's love, sorrow and recovery, travel, and Latin American identity as formed from a mixture of Native American and European influences. Her image is featured on the 5,000 Chilean peso banknote.
Жұмысының ерекшеліктері
Мистральдің шығармаларында сұр реңдер мен қайғы-қасірет сезімі жиі кездеседі, олар оның қиын балалық шағын – жандаушылық пен отбасындағы махаббаттың жетіспеуін көрсетеді. Осыған қарамастан, оның жазбаларында балаларға деген терең құрметі байқалады, ол ауылдық мектепте мұғалім болып жұмыс істеген жылдары қалыптасқан. Мистральдің өміріне зор әсер еткен католицизм оның әдебиетінде де көрінеді, бірақ ол дінге бейтараптығын сақтайды. Оның шығармалары діни тақырыптарды махаббат пен ізгілік сезімдерімен үйлестіріп, Латын Америкасы әдебиетінің XX ғасырдағы ең құрметті өкілдерінің бірі ретінде беделін нығайтады.
Mistral's work incorporates gray tones and conveys recurring feelings of sadness and bitterness, reflecting her difficult childhood marked by deprivation and a lack of affection at home. Despite this, her writings also reveal her deep affection for children, which she developed during her early years as a teacher in a rural school. Catholicism, a significant influence in Mistral's life, is also evident in her literature; however, she maintains a neutral stance toward religion. Her writing skillfully combines religious themes with emotions of love and piety, solidifying her position as one of the most esteemed representatives of Latin American literature in the 20th century.
Непал тілі
Мистралдың кейбір өлеңдерін Суман Похрел непали тіліне аударған, және олар "Манпарека Кехи Кавита" атты антологияда жинақталған.
Some of Mistral's poems are translated into Nepali by Suman Pokhrel, and collected in an anthology titled Manpareka Kehi Kavita.