Кіріспе
Испан францискан монахы және кардинал, Чилидің әскері және губернаторы Франсиско де Квиньонес (лат. Franciscus Cardinal Quignonius) (сонымен қатар Франсиско де лос Анхелес) (шамамен 1482 жылы Леон Корольдігінде дүниеге келген – 1540 жылғы 5 қарашада Веролиде, Папалық мемлекеттерде қайтыс болған) – испан францискан монахы, кейіннен кардинал, Испаниядағы католик шіркеуіндегі кейбір реформаларға жауапты болды.
the soldier and governor of Chile
Francisco de Quiñones, (Latin: Franciscus Cardinal Quignonius) (also Francisco de los Ángeles) (ca. 1482 in Kingdom of León – November 5, 1540 in Veroli, Papal States) was a Spanish Franciscan friar and later cardinal who was responsible for some reforms in the Catholic Church in Spain.
Ерте өмір
Ол Лун графының ұлы болды және Франсиско Хименес де Циснерос пажасы ретінде тәрбиеленді. Он алты жасында Алькала-де-Энарестегі Әулие Мария періштелер монастырында Кіші бауырлар орденіне кірді, онда Франциск Періштелер деген діни есімді алды (1498). Оқуын аяқтаған соң, орденінің бақылаушы тармағында кастос, бас комиссар және бас викарий лауазымдарын қатар атқарды. 1521 жылы ол Рим папасы Лев X-тен Америкадағы миссияларға баруға арнайы рұқсат және құқықтар алды, император Карл V-нің мойындаушысы Жан Глапионмен бірге. Алайда, Глапион сол жылы қайтыс болды, ал Киньонес Альп тауларынан солтүстікке қарайғы Францискандардың (1521–23) бас комиссары ("Ультрамонтандар") болып сайланды. 1523 жылы Бургоста өткен орденнің Бас жиналысында ол Бас министр болып сайланды және 1527 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті.
Францискандықтардың бас діни қызметкері
Бас министр ретінде ол Испаниядағы монастырларды (1523–1525) және Италияның көп бөлігін, сондай-ақ Испан Нидерландысын (1525–1527) тексеру сапары жасады. Ол білім беруді дамытты, жалпы тәртіпті сақтады және миссиялық қызметті қолдады. 1524 жылы ол Мексикаға он екі миссионерді жіберді, олардың арасында кейіннен АҚШ-тың қазіргі аумағындағы тұңғыш епископ атанған Хуан Хуарес болды. 1527 жылы Римнің тоналуынан және папа Клемент VII-нің тұтқындалуынан (1527 жылдың мамыр айы) кейін, императормен туыс және оның сенімді адамы болған Киньонес папаны босатуға және папа мен император арасындағы толық келісімді қамтамасыз етуге ең лайықты адам болып көрінді. Киньонес осы мақсатта үш рет императорға жіберілді, және оның күш-жігері папа Клементтің босатылуымен (1527 жылдың желтоқсаны) жемісті аяқталды, содан кейін Барселона (1528 ж.) және Камбрей (1529 ж.) шарттарына қол қойылды.
Кардинал
Бұл әрекеттер Киньонеске орденді тиімді басқару мүмкін болмағандықтан, ол 1527 жылдың желтоқсанында Бас министр лауазымынан бас тартты, ал келесі жылдың қыркүйегінде Иерусалимдегі Санта-Кроче титулының кардиналы атанды, сол себепті оны кейде "Қасиетті Крест кардиналы" деп атады. 1530-1533 жылдары ол Испаниядағы Кория епископы болды, ал 1539 жылы қысқа мерзімге Италияның оңтүстігіндегі Неапольге жақын Ацерно диоцезінің әкімшісі қызметін атқарды, бірақ кейбір авторлардың айтуынша, ол ешқашан Палестринаның кардинал-епископы болған жоқ. Кардинал ретінде Киньонес Қасиетті коллегияда әрдайым құрметті орынға ие болды және Германиядағы Реформация қозғалысын жақыннан қадағалады. 1536 жылы Рим папасы Павел III Мантуяда жалпы кеңес шақыруды жоспарлағанда, Киньонес бұл идеяны ілгерілету үшін Рим және Венгрия патшасы Фердинанд I-ге жіберілді. Алайда, Киньонес 1545 жылы ашылған Трент сотының басталуын көре алмады. Ол 1540 жылы Веролиде қайтыс болды, оның денесі Римге әкелініп, өзінің титулдық шіркеуі – Иерусалимдегі Санта-Крочеде, ол өзі дайындаған қабірге жерленді.
Литургиялық реформатор
Кийонес өзінің Ордені үшін бірнеше заңнамалық жинақтар қалдырды, бірақ ең көп танымал болғаны – Рим папасы Клименттің бұйрығымен Римдік Бревиарийді реформаға ұрынысы. Ол 1535 жылы басталды және сол жылы Рим папасы Павел III оны жариялады. 1536 жылы оның екінші редакциясы жарық көрді. Бұл көбінесе жеке қолдану үшін жасалған, бірақ (рұқсат алып) көптеген діни орындарда қолданыла бастады, және 1536 мен 1566 жылдар аралығында 100-ден астам нұсқасы басылды. Дегенмен, дәстүрді ескермегендігі үшін көп сынға ұшырады, ал Рим папасы Павел IV 1558 жылы оның қолданылуын тоқтатып қойды.