Кіріспе

Испаниядағы католик кардинал (1635–1709)

Луис Мануэль Фернандес де Портокарреро и де Гусман, (8 қаңтар 1635, Пальма-дель-Рио – 14 қыркүйек 1709, Толедо, Испания) – испандық дін қызметкері, Толедоның кардинал архиепископы. Луис Антонио Томас де Портокарреро и Москосоның қарындасының күйеуі, 5-ші граф, 1707 жылдан бастап Испания королі Фелипе V оны Испанияның 2-ші класының Грандеесі етіп тағайындады.

Өмірбаян

Алменараның 1-маркизі, 1623 жылдың 11 шілдесі, және Пальма-дель-Рионың 3-графы, 1507 жылдың 22 қарашасы, Луис Андрестің кіші ұлы. Толедоның деканы болды және 1669 жылдың 5 тамызында кардинал тағайындалды. 1677 жылға дейін Римде испан ұлтының кардинал-қорғаушысы ретінде тұрды. 1677 жылы Сицилияның уақытша вице-королі, мемлекеттік кеңесші және Толедоның архиепископы болып тағайындалды. 1678 жылы Сицилияның вице-королі лауазымынан бас тартып, оның орнына Висенте де Гонзага и Дориа (1602–1694) – Каталонияның бұрынғы вице-королі (1664–1667) тағайындалды, оны өзінің немере інісі Винченцо Гонзага, Гуасталла герцогымен (1634–1714) шатастырмау керек. 1678 жылдың 16 қаңтарында Палермо архиепископы Хайме де Палафокс и Кардона, Монреале архиепископы Джованни Роано е Коррионеро және Липари епископы Франческо Аратамен бірге епископқаConsecration қылынды. Толедо архиепископы ретінде, дін қызметкерлерін "миллиондар" деп аталатын акциздер мен салық төлеу міндетінен қорғауға тырысты, соның арқасында үкіметтің қаржылық қиындықтары уақытша сақталды. Оның жеке қасиеттерінен гөрі лауазымы, Еуропа саясатының үлкен дағдарысында маңызды рөл атқаруға мүмкіндік берді. Карл II патшаның баласы болмады, ал оның мұрасын қалай бөлісу керектігі Еуропа елдері үшін маңызды мәселеге айналды. Фернандес де Портокарреро француздық партияның қолдаушысы болды, олар тақты Людовик XIV отбасының біреуіне, корольдің өзінің туыстарына емес, қалдыруды қалады. Фернандес де Портокаррероның Испания кардиналы және приматы ретіндегі үлкен беделі, бақытсыз патшаны Анжу герцогы Филипп V пайдасына өсиет жасауға көндіруге немесе қорқытуға пайдаланылды.

Жаңа король Испанияға келгенге дейін регенттік қызметін атқарды және оның билігімен күшті боламын деп үміттенді. Бірақ корольдің француздық кеңесшілері Испанияға жан-жақты қаржылық және әкімшілік реформалар қажет екенін түсінді. Фернандес де Портокарреро мұны көре алмады, тіпті оның қажеттілігін көруге ниеті де болмады. Ол қабілетсіз, жалтақ және өзімшіл еді. Жаңа билеушілер оны қызметтен алу керектігін тез түсінді және оған өз епархиясына оралуға бұйрық берді. 1706 жылы Австриялық партияның үстемдікке ие болуы мүмкін болғанда, Фернандес де Портокарреро оларға наразылықпен және ашумен қарады. Тағдыр өзгерген кезде ол Филипп V-ке адалдығын қайта жаңартты, ал үкімет шіркеуді ренжіткісі келмегендіктен, қуғын-сүргіннен құтылды. 1709 жылы Людовик XIV немересінен қолдауын кері тартып алғандай болғанда, кардинал адалдықтың үлкенін көрсетті. Сол жылдың қыркүйек айында қайтыс болды және оның қабіріне оның өсиетімен "Hic jacet pulvis, cinis, et nihil" (мұнда шаң, күл және ештеңе жоқ) деген сөздер жазылды.