Роберт Рискин: Франк Капраның көлеңкесіндегі өмір

Кіріспе

Американдық сценарист (1897–1955)

Роберт Рискин (30 наурыз 1897 – 20 қыркүйек 1955) – американдық сценарист. Ол Франк Капрамен жасаған бірлескен жұмыстарымен ең көп танылды.

Мансап

Соғыс аяқталғаннан кейін Рискин Нью-Йорк қаласына оралды, онда досымен серіктестік құрып, Бродвей сахнасы үшін пьесалар қоюда біршама табысқа жетті. Рискин мансабын драматург ретінде бастады, көптеген жергілікті Нью-Йорк театрлары үшін пьесалар жазды. АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан кезде, 1942 жылы ол Соғыс ақпарат бюросына қосылды, онда OWI-дың шетелдегі бөлімін ұйымдастырды. 1939 жылы студиялық жүйеде болмайтын шығармашылық тәуелсіздікті іздеп, Рискин мен Капра «Frank Capra Productions» тәуелсіз өндіріс компаниясын құрды. Серіктестікте Капраға 65%, Рискинге 35% бөлінді. 1941 жылы Капра Рискиннің «Джон Доумен кездесу» фильмін түсірді. Бірақ Рискин Капра фильмдерінің барлық еңбегін, тіпті оның үлесін де өзіне таңуы мүмкін деп ойлады. Рискин осыған ренжіді. Бұл «Джон Доумен кездесу» фильмін түсіру кезінде Капрамен бірнеше қақтығысқа әкелді. Голливуд сценарисі Дэвид Ринтелстің (Капра жоққа шығарған) айтуынша, Рискин 120 бос парақты Капраның бетіне ұстап, «Оған атақты Капра қолтаңбасын қой!» деп бұйырды. Бір ғана фильм, «Джон Доумен кездесу» аяқталғаннан кейін серіктестік таратылды. Рискин енді ешқашан Капрамен ерікті түрде жұмыс істемеді. Денсаулығы нашарлаған, үйден шыға алмаған және «Motion Picture & Television Country Home and Hospital» үйіне қоныстанған кезде Рискинге Эдвард Г. Робинсон, Джек Бенни және Ирвинг Берлин сияқты ескі достары үнемі келіп тұрды. Ұзақ жылдар бойы дос және сценарийші әріптесі Джо Сверлинг әйелімен бірге адал қонақ болып қалады. Бірақ Фрэнк Капра келмеді, ол Рискиннің бес жылдық ауруында бірде-бір рет бармады. Сверлинг Капраның осы әрекетіне ашуланды, бірақ Рискин Капраны сынаудан бас тартты. Ол оған адал болды, оны «жақсы досым» деп атады. 1955 жылдың қыркүйек айында «Los Angeles Examiner» Рискиннің жерлеу рәсімі туралы жазды, онда қатысқан «көрнекті тұлғалар» туралы мәлімет берді. Сонымен қатар, есімдердің арасында «бір адамның жоқ екені» де айтылды: Фрэнк Капра. 1961 жылы Капра Рискинмен 1933 жылы бірлесіп түсірген «Леди за день» фильмінің жаңа нұсқасы «Қалтадағы кереметтер» фильмін түсірді, сценарийін Хэл Кантер мен Гарри Тугенд жазды, материал Рискин мен Райаннан алынған. Бұл Капраның соңғы фильмі болды.

At the end of the war, Riskin returned to New York City, where, in partnership with a friend, he found some success in producing plays for Broadway. Riskin began his career as a playwright, writing for many local New York City playhouses. When the U. S. entered World War II, he joined the Office of War Information in 1942, where he organized the OWI's overseas division. In 1939, looking for creative autonomy unavailable in the studio system, Riskin and Capra formed an independent production company, Frank Capra Productions. The partnership was divided 65% for Capra, 35% for Riskin. In 1941, Capra directed Riskin's Meet John Doe. However, Riskin felt that Capra was taking all the credit for their films, including Riskin's share. Riskin came to resent Capra for this. This led to several confrontations with Capra during the production of Meet John Doe. According to an account by Hollywood screenwriter David Rintels (which was denied by Capra), Riskin brandished 120 blank pages in Capra's face and challenged: "Put the famous Capra touch on that!" After completion of just one film, Meet John Doe, the association was dissolved. Riskin never willingly collaborated with Capra again. During the time of his declining health, home confinement, and final residence at the Motion Picture & Television Country Home and Hospital, Riskin was regularly visited by old friends such as Edward G. Robinson, Jack Benny, and Irving Berlin. Long time friend and screenwriting colleague Jo Swerling and his wife remained devoted visitors. Conspicuously absent was Frank Capra, who never visited Riskin during the five years of his illness. Swerling was pained by Capra's behavior, but Riskin refused to disparage Capra. He remained loyal to the man, calling him “his best friend”. The Los Angeles Examiner covered Riskin's funeral in September 1955, describing the “notables” in attendance. The report also identified the “one man who wasn’t there”: Frank Capra. In 1961, Capra directed A Pocketful of Miracles, a remake of Capra and Riskin's 1933 collaboration Lady for a Day, with a screenplay by Hal Kanter and Harry Tugend from the Riskin Runyon material. It was Capra's last film.

Жеке өмір және отбасы

Рискин 1942 жылы актриса Фэй Рэйге үйленді. Олардың үш баласы болды: Сьюзан (1936 жылы туған), Роберт (1943 жылы туған) және Виктория (1945 жылы туған). (Сьюзан Рэйдің алғашқы некесінен туған қызы еді және 1942 жылы Рискин оны өгей қызы ретінде қабылдады.) Олар 1955 жылдың 20 қыркүйегінде Рискин қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Джордж Джессел Рискиннің қоштасу рәсімінде сөз сөйледі. Ол Инглвуд паркі зиратына, Инглвуд, Калифорнияға жерленді. Рискиннің үлкен ағасы Эверетт (1895 жылы туған) – Голливуд кинопродюсері (1934–1952). Ол көптеген танымал фильмдерді жасады, соның ішінде Роберт жазған «The Thin Man Goes Home» фильмін. Иан Скотттың «Капраның көлеңкесінде: Сценарист Роберт Рискиннің өмірі мен мансабы» атты өмірбаяны 2006 жылы Кентукки университетінің баспасынан жарық көрді.