Кіріспе
Сомерсеттегі ортағасырлық қамал, Англия. Нунни қамалы – Англияның Сомерсет графтығындағы Нунниде орналасқан ортағасырлық қамал. 14 ғасырдың соңында сэр Джон Деламар жүз жылдық соғысқа қатысудан түскен табысқа салынған бұл қамалдың архитектуралық стилі, мүмкін француз қамалдарының дизайнынан әсер алған, көптеген академиялық пікірталас тудырды. 16 ғасырдың соңында қайта жаңартылған Нунни қамалы Англия азаматтық соғысы кезінде зардап шегіп, қазір қираған күйде. «Ағылшын мұрасы» осы нысанды туристік мақсатта пайдаланады. Архитектура тарихшысы Николаус Певснер Нунниді «Сомерсеттегі эстетикалық тұрғыдан ең әсерлі қамал» деп сипаттаған. Деламар Франциямен жүз жылдық соғыста әскерде болған және сол жерде байлық жинаған. 1373 жылы ол Эдуард III-тен қамал салуға рұқсат алып, бұрынғы бекітілмеген үйінің орнында жаңа, мықты бекініс салуға кірісті. Салынған қамалдың ортасында ішкі өлшемі 60 фут 24 фут (18 м x 7 м) және биіктігі 54 фут (16 м) болатын тас мұнара және төрт дөңгелек мұнаралар болды. Мұнараның қабырғалары Лиас Оолит тасынан 8 фут (2,4 м) қалыңдықпен салынды және үш қабаттан тұрды. Бұрыш мұнаралары конус тәрізді шатырлармен және көзге түсетін махиколяциялармен безенді. Стюарт Ригольд залдың екінші қабатта, ал бірінші қабатта қызметшілердің бөлмелері мен кеңселер орналасқан деп болжайды. Энтони Эмери бұл жобаның ыңғайлылығына күмәндік білдіріп, залды бірінші қабатқа орналастырды. Ал Андор Гомме мен Элисон Магуайр бірінші қабаттың көп бөлігін қару-жарақ қоймасы құрағанын жақтады. Мұнараға кіреберіс шағын болды, оған айналадағы ормен өтетін көпір арқылы жетуге болады, ол бастапқыда қамалдың негізіне дейін жеткен. Қамалдың шығыс жағында Нунни Брук қорғаныс қабырғасы емес, қорғану сызығы ретінде пайдаланылды. Нунни көптеген француз қамалдарына ұқсас болғанымен, оның осы үлгілерге еліктеп салынғанын дәлелдейтін тікелей мәлімет жоқ. Шындығында, Мулгрейв және Дадли сияқты Нунниге ұқсас құрылымы бар басқа да ағылшын қамалдары бар. Нунни қамалын сол кезеңде Англияда салынған мұнаралы қамалдардың жалпы сипатына жатқызуға болады, олар, Найджел Паундстың айтуынша, «өте бай адамдарға сән-салтанат пен әсемдікте өмір сүруге мүмкіндік беру үшін» салынған.
Nunney Castle is a medieval castle at Nunney in the English county of Somerset. Built in the late 14th century by Sir John Delamare on the profits of his involvement in the Hundred Years' War, the moated castle's architectural style, possibly influenced by the design of French castles, has provoked considerable academic debate. Remodelled during the late 16th century, Nunney Castle was damaged during the English Civil War and is now ruined. English Heritage maintains the site as a tourist attraction. The architectural historian Nikolaus Pevsner has described Nunney as "aesthetically the most impressive castle in Somerset." Delamare had been a soldier during the Hundred Years War with France, where he had made his fortune. He obtained a licence to crenellate from Edward III to build a castle on the site of his existing, unfortified manor house in 1373 and set about developing a new, substantial fortification. The resulting castle centred on a stone tower keep, measuring 60 feet by 24 feet (18 m by 7 m) internally and 54 feet (16 m) tall, with four round corner towers. The tower keep had eight foot (2.4 m) thick walls made from Lias Oolite ashlar stone and was designed around three floors. The corner towers had conical roofs and prominent machicolations.#tag:ref|Stuart Rigold proposes that the hall was on the second floor, with servants quarters and service offices on the first; Anthony Emery questions the practicality of this design, placing the hall on the first floor; Andor Gomme and Alison Maguire argue in favour of an armoury forming much of the first floor. The tower keep had a modest entrance, which was reached by a draw bridge that lay across the surrounding moat, which initially reached right up to the base of the castle. On the east side of the castle Nunney Brook was used as a line of defence rather than a bailey wall. Whilst Nunney does resemble many French castles, there is no direct evidence that it was built in imitation of these designs, and indeed there are other English castles, such as Mulgrave and Dudley, that have a similar structure to Nunney's. Nunney Castle may be better understood instead as characteristic of a wider range of tower keeps built in England during the period, designed, as Nigel Pounds puts it, "to allow very rich men to live in luxury and splendour."
15 - 16 ғасырлар
Нунни қамалы Джонның ұлы Филипп Деламер мен немересі Элиасқа мұра болып өтті, содан кейін Элиас Генри V-нің Франциядағы жорықтары кезінде қайтыс болғандықтан, Пулеттер отбасына неке арқылы көшті. Сэр Джон Пулет, оның ұлы Джон және оның немересі, сондай-ақ Джон, 15 ғасырдың көп бөлігінде қамалды иеленді, бірақ олардың басты резиденциясы Нунни емес, Гэмпширдегі Басинг қамалы болды. Уильям Поулет, Винчестер графы, отбасының қамалды иеленген соңғы мүшесі болды; ол 1572 жылы қайтыс болғаннан кейін қамал бірнеше қолынан өтті және 1577 жылы Свитун Торп оны Джон Паркерге сатты, ол оны бір жылдан кейін Ричард Пратерге 2000 фунт стерлингке сатты. Пратерлер қамалды 16 ғасырдың екінші жартысында қайта жаңартып, терезелерді жарық көп түсуі үшін кеңейтті, мұнаралардың бірінде сәнді баспалдақ салды, католик алтарын орнатты және қамалдың ішкі жағына терраса салды, осылайша қамалдың орны 7,6 метрге дейін кеңейді.
17 19 ғасырлар
Нунни қамалы 17 ғасырға дейін Рим-католик Пратер отбасының меншігінде болды. 1642 жылы Парламент пен корольдің арасында Англия азамат соғысы басталды; көптеген католиктер сияқты, полковник Ричард Пратер да I Чарльзды қолдады. 1645 жылдың қыркүйегінде лорд Фэрфакс пен Оливер Кромвель басқаратын парламенттік армия Сомерсетке еніп, Нунниге бұрылмас бұрын Шерборн, Кэри және Шептон Маллетті басып алды. Қамал құлдырап, Пратерлер оны шамамен 1700 жылы Уильям Уитчерчке сатты. 18 ғасырда ғимарат әлі де жақсы жағдайда болды және 1789 жылы оны француз тұтқындарына дайындау туралы бұйрық берілді, бірақ олардың келгені күмәнді.
20 21 ғасырлар
ХХ ғасырда Нунни қамалының қирауы күшейіп, қалың есекшөппен жабылды. Осының салдарынан 1910 жылдың 25 желтоқсанында зақымдалған солтүстік қабырғасының бір бөлігі толығымен құлады – құлаған тастардың көп бөлігі жергілікті тұрғындар ұрлаған деп саналады. Архитектура тарихшысы Николаус Певснер қамалды "эстетикалық тұрғыдан Сомерсеттегі ең әсерлі қамал" деп сипаттаған.