Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Буэнос-Айрес қаласы, Аргентина.
Street in Buenos Aires, Argentina
Корриентес даңғылы – Аргентинаның Буэнос-Айрес астанасының маңызды көшелерінің бірі. Бұл көше тангомен және буэнос-айрес тұрғындарының (портеньо) өзіндік сезімімен тығыз байланысты. Санта-Фе, Кордова және Сан-Хуан даңғылдары сияқты, оның аты Аргентина провинцияларының бірінен алынған. Ол Эдуардо Мадеро даңғылынан басталып, 69 блокқа созылады. Пуэрто-Мадеро ауданының шығысында батысқа, содан кейін солтүстік-батысқа қарай жалғасып, Шакарита ауданындағы Федерико Лакроз даңғылында аяқталады. Автокөліктер батыстан шығысқа қарай қозғалады. Буэнос-Айрес метросының B желісі көшенің көп бөлігі бойында жер астынан өтеді. "Корриентес көшесінің достары" қауымдастығы – көшенің қала құрылысын жақсартуда ынтымақтасатын ұйым. Олар танго тарихындағы көрнекті тұлғаларға арналған 40 көше бұрышына ескерткіш тақталар орнатты.
Avenida Corrientes is one of the principal thoroughfares of the Argentine capital of Buenos Aires. The street is intimately tied to the tango and the porteño sense of identity. Like the parallel avenues Santa Fe, Córdoba, and San Juan, it takes its name from one of the Provinces of Argentina. It extends 69 blocks from Eduardo Madero Avenue in the eastern Puerto Madero neighborhood to the West and later to the Northwest and ends at Federico Lacroze Avenue in the Chacarita neighborhood. Automobile traffic runs from west to east. Line B of the Buenos Aires Metro runs most of its length underneath the street. The Asociación Amigos de la Calle Corrientes ("Friends of Corrientes Street Association") is a group that collaborates on the urban planning of the street. They have placed commemorative plaques on 40 street corners bearing the distinguished figures from the history of the tango.
Тарих
Ол 17 ғасырда Дель Сол, 1738 жылдан 1808 жылға дейін Сан-Николас және 1808 жылдан 1822 жылға дейін қазіргі атауын алғанға дейін Де Инчаурреги деп аталды. 19 ғасырда бұл көше орташа енді болған, бірақ 1880 жылдары қала батысқа қарай қарқынды кеңейгеннен кейін қозғалыс күшейді. Атпен жүретін трамвайлар алғаш рет 1887 жылы осы даңғылда жүрді, бірақ олар тез арада жеткіліксіз болып шықты және 1910 жылы мэр Хоакин де Анхорена оны кеңейтуге рұқсат беретін заңға қол қойды. Жоспар даңғылдың солтүстік жағындағы жылжымайтын мүліктің көп бөлігін бұзуды көздеді, сондықтан зардап шеккен үй иелері, саудагерлер және Роберто Арлт сияқты зиялылар қарсылық білдірді. Дегенмен, 1930 жылғы төңкеріс жоспарды іске асыруға мүмкіндік берді, ол 1936 жылы толыққанша аяқталды. Бүгінге дейін, кеңейтуге дейінгі Corrientes туралы айтқанда, "Тар Corrientes" (Corrientes Angosta) термині қолданылады. Сонымен қатар, "Corrientes көшесі" (calle Corrientes) атауы жиі "Corrientes даңғылы" (avenida Corrientes) атауынан гөрі қолданылады, әсіресе танымал орталық бөлігінде (осы атпен ол бірнеше танго мәтіндерінде кездеседі, төменде қараңыз). Жаңа ашылған даңғыл Буэнос-Айрес Обелискінің құрылысымен бірге ашылды, ол қаланың ең танымал нысандарының бірі болып табылады және даңғылдың орталық бөлігінде бірнеше блоктан көрінеді. 1936 жылы Обелиск пен оны қоршаған Республика алаңының ашылуы 9 шілде даңғылымен қиылыста айналма жол құрды. Corrientes, көптеген ірі қалалық даңғылдар сияқты, 1967 жылғы қалалық қаулымен бір бағытты қозғалысқа көшірілді. Қозғалыстың өсуі 1971 жылы алаң мен Обелискінің айналасында даңғылдың ашылуына әкелді. Бірінші бірнеше блок (Леандро Н. Алемнен Флорида көшесіне дейін) Буэнос-Айрес қаржы ауданын ("La City") құрайды, оның солтүстік шекарасын белгілейді және банк сағаттарында өте қарбалас болады – бірнеше блоктан кейін жаяу жүргіншілер Флорида көшесімен кесіп өтеді (ол ауданның батыс шекарасын құрайды). Төмен қарай, 9 шілде даңғылынан Уругвай көшесіне дейінгі бірнеше блок үшін даңғыл жақын жердегі Лавалле алаңы мен Жоғарғы сотты қоршаған адвокаттар ауданының оңтүстік шекарасын құрайды (төмендегі "Қызығушылық орындары" бөлімін қараңыз).
It was named Del Sol during the 17th century, San Nicolás from 1738 to 1808, and De Incháurregui from 1808 until 1822, when it received its current name. Never more than a street of average width during the nineteenth century, traffic swelled after the city began its rapid westward expansion, around 1880. Horse drawn tramways first ran on the avenue in 1887; but, they soon proved inadequate and in 1910, Mayor Joaquín de Anchorena signed a bill authorizing its widening. The plan called for the massive razing of most of the avenue's north side real estate and, so, met with strenuous opposition from affected landlords, retailers, as well as intellectuals like Roberto Arlt. A coup d'ètat in 1930, however, made way for the plan's implementation, carried out relentlessly until its completion, in 1936. Today, when referring to Corrientes prior to the widening, the term "Narrow Corrientes" (Corrientes Angosta) is still used. Also the name "Corrientes Street" (calle Corrientes) is often preferred over the correct "Corrientes Avenue" (avenida Corrientes) specially on the famous centrical stretch (with that name it appears famously in several tango lyrics, see below). The newly inaugurated avenue coincided with the construction of the Buenos Aires Obelisk, since then one of the city's most recognizable landmarks, visible for several blocks of the avenue´s downtown stretch. The opening of the Obelisk and surrounding Plaza de la República in 1936 created a roundabout at the 9th of July Avenue intersection. Corrientes, like most major city avenues, was made a one way thoroughfare by a 1967 municipal ordinance. Growing traffic demands led to the opening of the avenue through the plaza, and around the Obelisk, in 1971. The first few blocks (from Leandro N. Alem to Florida Street) encompass Buenos Aires financial district ("La City") forming its Northern boundary, and are bustling with activity during banking hours – traversed after several blocks by pedestrian Florida St (which forms the district's Western boundary). Further down, for some blocks from 9 de Julio Avenue to Uruguay St the avenue forms the Southern border of the lawyers' district surrounding the nearby Plaza Lavalle and the Supreme Court (see "Points of Interest" below)
Түнгі өмір
20 ғасырдың көп бөлігінде "Calle Corrientes" Буэнос-Айрестегі түнгі өмірдің символы болды, дәстүрлі түрде "ешқашан ұйықтамайтын көше" деп аталды. Қала орталығынан батысқа қарай 10 блокқа созылып, Майпу көшесінен Каллао даңғылына дейін, ол әлі де театрлар мен кинотеатрлардың ең көп шоғырланған жері болып табылады (бұрынғыда жақын орналасқан жаяу жүргіншілерге арналған Calle Lavalle, "La calle de los cines" немесе "Кино көшесі" деп аталған). Осылайша, ол қаланың және елдің коммерциялық театрының орталығы саналады. Мысалы, Буэнос-Айрестегі тәуелсіз театр "off Corrientes" (off Broadway-ден кейін) деп аталады. Бұл көшеде 30-шы және 40-шы жылдардағы арт-деко стильіндегі кинотеатрлардың көрнекті мысалдары бар, мысалы, Teatro Gran Rex, Teatro Opera және Teatro Premier. Сонымен қатар, көптеген екінші қол кітап дүкендерімен Corrientes күндіз 50-ші, 60-шы және 70-ші жылдарда интеллигенция үшін сүйікті орын болды (әсіресе "Cafe La Paz" сияқты танымал жерлерде). Ал оның әйгілі пицца үйлері мен мейрамханалары (мысалы, Los Inmortales және Güerrin) жұма және сенбі кештерінде көптеген адамдарды тартты – "пицца мен кино" (немесе театрға бару) кеші Corrientes және көрші Calle Lavalle көшелеріндегі портенос тұрғындарының ұрпақтары үшін қалалық демалыс күндерінің стандартты түрі болды ("Moscato, pizza y fainá" әнінде көрсетілгендей). Revista porteña немесе Teatro de revistas (Аргентинаның театр ревюлері мәдениеті) өзінің жарқыраған жұлдыздары мен шешен комедия актерларымен әлі де Corrientes-тің осы бөлігінде орталықтанған. Қызыл кілеммен қарсы алынатын премьера кештерінде танымал адамдарды көру мүмкіндігі осы көшенің фольклорына үлес қосады. Көшенің ең шеткі бөлігінде – Luna Park әлі де бокс матчтары немесе концерттер сияқты бұқаралық спорттық және ойын-сауық шараларымен байланысты. Десятилетиялар бойы көшеде қалалық стереотиптердің әртүрлі типтері кездеседі, 1920-шы және 30-шы жылдардағы кабарелер мен түнгі клубтарда "жарық қалалық шамдарынан" бұзылған "әділ барио қызы" (мысалы, "La costurerita que dio aquel mal paso" [es] "Бұрылыс жасаған тігінші") болды. Сондай-ақ, түскі үзілісте X-рейтингті еуропалық фильмдерді көру үшін тым жасырын түрде келген valijeros ('көзбен іздеушілер') – жалғыз сатушылар немесе кеңсе қызметкерлері (олардың портфельдеріне байланысты осылай аталды), 60-шы және 70-шы жылдары пайда болған (бірақ көрші Lavalle көшесінде көбірек байқалды). Сонымен қатар, 80-жылдардың басында демократия қайта орнағаннан кейін кітап дүкендері мен мәдени орталықтарда жүріп, психологиямен айналысатын және солшыл идеология ұстанатын ("bolchevique") студенттер мен зиялылар – "psico bolches" болды.
For most of the 20th century "Calle Corrientes" was a symbol of nightlife in Buenos Aires, traditionally nicknamed "the street that never sleeps", In the 10 blocks West of downtown from Maipu St to Callao Avenue it still holds the largest concentration of theatres and cinemas (in the past together with nearby pedestrian calle Lavalle "La calle de los cines" or "Cinema street") making it the center of commercial theatre in the city and the country. Independent theatre in Buenos Aires for example is called "off Corrientes" (after off Broadway). The corridor includes some outstanding examples of Art Deco cinema architecture of the '30s and '40s such as Teatro Gran Rex, Teatro Opera and Teatro Premier. Also with the largest concentration of bookshops (many second hand), Corrientes was during the day a favourite haunt for intellectuals during the '50s, '60s and '70s (specially at celebrated spots such as "Cafe La Paz") while its famous pizza parlours and restaurants (such as Los Inmortales and Güerrin) attracted city crowds on Fridays or Saturdays evenings – a night out of "pizza and cinema" (or of theatre going) on Corrientes and neighbouring Calle Lavalle being the standard form of urban weekend entertainment for generations of porteños (as reflected in lyrics such as "Moscato, pizza y fainá"). The Revista porteña or Teatro de revistas (Argentina's culture of theatre revues) with its glittering vedettes and racy capo cómicos (legendary starlets and comedians) is still centered around this stretch of Corrientes – the lure of red carpet opening nights where celebrities can be glimpsed adding to the folklore. At the farthest end – the Luna Park is still synonymous with mass sports and entertainment events such as boxing matches or concerts. Throughout the decades the street has seen its own fauna of urban stereotypes, from the "innocent barrio girl" corrupted by the "bright city lights" of many a tango lyric (cf. "La costurerita que dio aquel mal paso" [es] "The Seamstress who Took the Wrong Turn") in the street's cabarets and nightclubs of the 1920s and '30s, to the valijeros ('peeping toms') lone salesmen or office workers (thus named for their briefcases or valijas) who on lunch breaks sneaked to watch X rated European movies when they started to appear in the '60s and '70s (although more visible on neighbouring Lavalle St) to the "psico bolches" – artsy students and intellectuals (typically leftist – bolchevique – and/or dabbling in psychology, thus the nickname) who mulled around its bookstores and cultural centres in the early 80s after the return of democracy
Видео, интернет, кинотеатрлар мен сауда орталықтарының пайда болуы Corrientes-тің тартымдылығын азайтты және бірнеше танымал кинотеатрлар мен театрлардың жабылуына әкелді. Дегенмен, 2005 жылы жол жиегі кеңейтіліп, көркейтілді, бұл 1970-ші жылдардан бері төмендеген сауда белсенділігін жандандыруға көмектесті. Бүгінде Corrientes қайтадан кешкі уақытта жанданып келеді, әсіресе театрға барушылар арасында, бірнеше ірі театрлар жаңартылып, жаңалары салынды. 80-ші жылдардан бері испан тіліндегі әлемге әйгілі Бродвей мюзиклдері дәстүрлі немесе авангардты театрмен және танымал Teatro de Revistas-пен қатар өмір сүреді. Бұл басты көшенің Авенида Кальяо мен Уругвай көшесі арасындағы соңғы бөліктері Кітап дүкендері кешінде, 2007 жылы басталған жылдық іс-шара кезінде, кең ауқымды ашық ауадағы кітап оқу залына айналады. 2010 жылы мэр Маурисио Макри Corrientes-тің қаржы ауданының Тоғызыншы шілде және Леандро Н. Алем даңғылы арасындағы бөлігі екі бағытты даңғылға айналатынын жариялады.
The emergence of video, the Internet, cineplex and shopping malls reduced much of the allure of Corrientes, and saw the closing of several famous cinemas and theatres. Yet sidewalks were widened and beautified in 2005 to facilitate retail activity along the avenue, which had declined since the 1970s. and today Corrientes is once again thriving at night specially among theatre goers, with several major playhouse renovations and additions. Since the '80s the trend towards world famous Broadway musicals in Spanish coexists with the more traditional or avant garde serious theatre and the popular Teatro de Revistas. The last blocks of this main stretch, between Avenida Callao and Uruguay Street are converted into an expansive outdoor reading room during Bookstore Night, an annual event inaugurated in 2007. Mayor Mauricio Macri announced in 2010 that the financial district section of Corrientes between Ninth of July and Avenida Leandro N. Alem, would become a two way avenue.
Корриенттен тыс
"Off Corrientes" – балама театр сахнасын білдіреді, оның көп бөлігі әдетте айналасындағы көшелерде шоғырланған, бірақ қаланың басқа да аудандарына кеңінен тараған. Буэнос-Айрес университетінің эксперименталды өнерді қолдайтын Рохас мәдени орталығы және Ганди мен Либерарт сияқты (кітап дүкені мен мәдени орталықты біріктіретін) ұқсас орындар, "Корриентестен тыс" көрермендерге қызмет көрсеткенімен, өздері Корриентес көшесінде орналасқан.
"Off Corrientes" refers to the alternative playhouse scene, much of it literally concentrated on surrounding streets – although also widely distributed elsewhere in city neighbourhoods. The Rojas Cultural Center of the University of Buenos Aires, which promotes experimental art, and like minded venues such as Gandhi and Liberarte (which blend bookstore and cultural centre) although catering to "off Corrientes" crowds, are themselves located on Corrientes.
Бір рет
Төменде, Corrientes Бальванера (әдетте Once деп аталады) ауданынан өтеді – көптеген синагогаларымен және киім-кешектердің көтерме және бөлшек саудасымен танымал дәстүрлі еврей ауданы (қазір корейлер, боливиялықтар және перуастықтар сияқты басқа ұлттардың саудагерлері де орналасқан).
Further down, Corrientes traverses the Balvanera borough (popularly known as Once) the traditionally Jewish neighborhood known for its many synagogues and the wholesale and retail sale of clothing (now home to merchants of other nationalities, including Koreans, Bolivians and Peruvians).
Абасто
Пуэрредон даңғылының ар жағында Абасто ауданы орналасқан. Бұл ауданның аты бір кезде кеңістігі зор болған Арт-Деко стиліндегі Абасто базарынан (оның Corrientes даңғылына қараған жағы бар) және Аргентинаның ең танымал танго әншісі Карлос Гарделдің туған жері болғандықтан қойылған. Халық арасында "Абастоның қара шаштысы" деп белгілі Гардел осы ауданда өмір сүрген. Бірнеше жыл бұрын күйреуге ұшыраған аудан қазір қайта жандануда, себебі жергілікті "IRSA" компаниясы бұл ескі базарды қаланың ең ірі сауда орталығына айналдырды.
Beyond Pueyrredón Avenue is the neighbourhood of Abasto, named thus for holding the once cavernous Art Deco Mercado de Abasto, the city's former central fruit and vegetable market (whose front faces Corrientes Avenue) and for being the home of Carlos Gardel, Argentina most famous tango singer – popularly known as "el morocho del Abasto" (the dark haired from Abasto). In disrepair not many years ago, the neighborhood is slowly making a comeback, after local developer IRSA turned the imposing old market into what is today, the city's largest shopping center.
Алмагро
Корриентес көшесінен төмен қарай Альмагро шағыны орналасқан, ол пәтерде тұратын тұрғындармен қоныстанған тыныш тұрғын аудан, ал өмірдің орталығы Медрано және Ривадавия даңғылдарының қиылысында.
Further down Corrientes is Almagro, a calm residential neighborhood inhabited by apartment dwellers, with the centre of activity at the intersection of Medrano and Rivadavia Avenues.
Вилла Креспо
Вилла Креспо – тағы бір дәстүрлі еврей ауданы, оны Корриентес даңғылы кесіп өтеді. Пасха мерекесіне арналған ашытқысыз нан, сондай-ақ маусымдық тағамдардың басқа да түрлері қолжетімді. 1948 жылғы Леопольдо Марешальдың "Адан Буэносайрес" романының көп бөлігі осы аймақта (бұрын "Триунвирато" деп аталған) орын алады; Марешаль 1937 жылы "Historia de la Calle Corrientes" еңбегін де жазған. Бұл ауданда "Атланта" футбол клубы орналасқан. Тангоның көрнекті шебері Освальдо Пулиезе осы барриода тұрған.
Villa Crespo is another traditionally Jewish neighborhood traversed by Corrientes Avenue. Unleavened bread is available for passover, as are other seasonal specialties. It is in this area (formerly called "Triunvirato") that the greater part of the 1948 Leopoldo Marechal novel, Adán Buenosayres, takes place; Marechal also wrote Historia de la Calle Corrientes in 1937. The neighborhood is home to the Atlanta football club. The barrio was home to tango great Osvaldo Pugliese.
Шақарита
Corrientes Estación Federico Lacroze теміржол вокзалында, Парк Лос-Андес қасында аяқталады, онда 2005 жылдың қыркүйегіне дейін жәрмеңкелер өткізілді. Парктің батысында Аргентинаның ең ірі Ла-Чакарита зираты орналасқан. Зиратқа кейде әдеттегі сөзде және танго өлеңдерінде Ла Квинта дель Ñато (адамның соңғы тұрағын білдіретін лунфардо сөзі) деп сілтеме жасалады.
Corrientes ends at the Estación Federico Lacroze train station next to Parque Los Andes, where fairs were held until September 2005. Just west of the park is La Chacarita Cemetery; the largest in Argentina. The cemetery is at times referred to colloquially and in tango lyrics as La Quinta del Ñato (a lunfardo term referring to a person's last dwelling).