Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс саясаткері (1906–1986)
German politician (1906–1986)
Эуген Карл Альбрехт Герстенмайер (25 тамыз 1906 – 13 наурыз 1986) – неміс протестант теологы, үшінші рейхтегі қарсылық күресіне қатысушы және ХДС саясаткері. 1954 жылдан 1969 жылға дейін Бундестагтың үшінші президенті қызметін атқарды. 14 жылдан астам қызмет еткендіктен, ол Германия парламентінің ең ұзақ қызмет еткен төрағасы және Бундестагтың төрт шақырылыс кезеңінде (2-ші, 3-ші, 4-ші және 5-ші Бундестаг) төрағалық еткен жалғыз адам.
Eugen Karl Albrecht Gerstenmaier (25 August 1906 – 13 March 1986) was a German Protestant theologian, resistance fighter in the Third Reich, and a CDU politician. From 1954 to 1969, he served as the third president of the Bundestag. With a tenure of over 14 years, he is, as yet, the longest serving presiding officer of the German parliament and also the only person to preside over the Bundestag during four legislative periods (the 2nd, 3rd, 4th, and 5th Bundestag).
Өмір, мансап, қарсылық
Герстенмайер Кирххайм-унтер-Тек қаласында дүниеге келген. Сатушы мамандығын меңгергеннен кейін Герстенмайер Абитур емтиханын тапсырып, Тюбинген, Росток және Цюрих қалаларында философия, неміс тілі мен әдебиеті және протестанттық теологияны оқыды. 1934 жылы ол Конфессиялық шіркеудің мүшесі болғандықтан қысқа мерзімге қамауға алынды. 1935 жылы ол Неміс евангелистік шіркеуінің сыртқы істер жөніндегі кеңсесінде Теодор Геккельдің көмекшісі болып жұмыс істеді. 1938 жылы Мюнхен конференциясынан кейін Герстенмайер Крейзау тобының қарсылық қозғалысына қосылды. 1944 жылдың 20 шілдесінде, Клаус Шенк фон Штауфенбергтің Адольф Гитлердің өміріне қастандық жасаған күні, Шығыс Пруссиядағы Вольфс-Лейрде Герстенмайер Берлиндегі Бендлерблокта нацистік режимге қарсы жасалған қастандық пен төңкеріс әрекетін қолдау үшін тағайындалған жерінде болды. Ол көптеген адамдармен бірге қастандық сәтсіз аяқталғаннан кейін тұтқындалды, ал 1945 жылдың 11 қаңтарында Volksgerichtshof соты оны жеті жылға еңбек лагеріне (Zuchthaus) кесті. Бұл үкім, «қатаң судья» Роланд Фрайслердің стандарттары бойынша, тым жеңіл болды (прокуратура өлім жазасын талап еткен), және бұл ішінара Герстенмайердің «әлемден безген теолог» рөлін өте жақсы орындауымен, ішінара ұлттық баспасөз қызметінің басшысы Гельмут Зундерманның Фрайслерге оның ісі үшін шаفاعат етуімен түсіндірілуі мүмкін. Ол соғыс аяқталғанда АҚШ әскерлері тарапынан босатылды және онда тек бірнеше ай отырды. Неміс саясаткері Герман Элерспен бірге ол Евангелистік көмек қорының (Evangelisches Hilfswerk) жұмысына белсенді қатысты; 1945 жылдан 1951 жылға дейін ол оның төрағасы болды.
Gerstenmaier was born in Kirchheim unter Teck. After training as a salesman, Gerstenmaier did his Abitur and then studied philosophy, German language and literature, and Protestant theology in Tübingen, Rostock and Zurich. In 1934, he was detained for a short time for being a member of the Confessing Church. In 1935, he became Theodor Heckel's assistant in the German Evangelical Church's office for outside affairs. After the Munich Conference in 1938, Gerstenmaier joined the resistance group about the Kreisau Circle. On 20 July 1944, the day of Claus Schenk von Stauffenberg's attempt on Adolf Hitler's life at the Wolf's Lair in East Prussia, Gerstenmaier was at his assigned place at the Bendlerblock in Berlin to support the attempted assassination and coup d'état against the Nazi régime. Along with many others, he was arrested after the plot failed, and on 11 January 1945, Gerstenmaier was sentenced by the Volksgerichtshof to seven years in labour prison (Zuchthaus). This by the standards of "hanging judge" Roland Freisler unusually lenient sentence (the prosecution had demanded death by hanging) may partially be explained by Gerstenmaier's playing the "unworldly theologian" role to the hilt, partially by intercession on his behalf with Freisler by acting national press chief Helmut Sündermann. He spent only a few months there as he was freed by US troops at the end of the war. Along with Hermann Ehlers, a German politician, he was active in the Evangelical Aid organization (Evangelisches Hilfswerk); from 1945 to 1951, he was its leader.
Бундестагта
1949 жылдан 1969 жылға дейін Герстенмайер ХДС-тан Бундестаг депутаты болды. 1949 жылдан 1953 жылға дейін ол Бундестагтағы Сыртқы істер жөніндегі кеңестің төрағасы міндетін атқарды, ал соңында 1954 жылдың 17 желтоқсанына дейін төраға болды. 1954 жылы Герман Элерстің күрт қайтысынан кейін Герстенмайер оның орнын басты (1969 жылға дейін) Бундестаг президенті лауазымында. 1954 жылдың 16 қарашасындағы сайлауымен Бундестаг президентігіне екі фракциялық әріптес сайысқа түсіп, ерекше жағдай туды. Көптеген депутаттар мен үкіметтік коалиция шіркеуге тым жақын деп санайтын «ресми» ХДС/ХСС үміткері Герстенмайерге қарсы FDP мүшесі Ханс Рейф ұсынған Эрнст Леммер тұрды, ол үшінші раундта бар болғаны 14 дауыспен жеңіліске ұшырады. 1957 жылдан 1959 жылдың 12 қазанына дейін Герстенмайер Бундестагтың «шаруашылық істерін» басқару жөніндегі кіші комиссия төрағасы болды. 1969 жылдың 31 қаңтарында Герстенмайер Бундестаг президенті лауазымынан, заң бойынша оған тиесілі болған белгілі бір компенсациялық төлемдерге байланысты қоғамдық пікірдің қарсылығынан кейін, қанағаттануға мәжбүр болды. Алайда, осы төлемдердің үлкен көлемі скандалды деп есептелді және саяси ықпал бар деген күдік сейілмеді. Оның орнын Кай Уве фон Хассель басты. Герстенмайер Бонн қаласында қайтыс болды. Бонндағы 29 қабаттан тұратын биік ғимарат, оның құрылысында Герстенмайер маңызды рөл атқарды және Бундестагтың әрбір депутаты кеңсесі орналасқан, Евгений Герстенмайердің құрметіне «Langer Eugen» («Ұзын Евгений») деп аталды. Дегенмен, оны «Боннның ең жаман ғимараты» деп сипаттағандар да бар. 2006 жылдың маусым айынан бері ол Біріккен Ұлттар Ұйымының кеңсесі болып табылады.
From 1949 to 1969, Gerstenmaier was a member of the Bundestag for the CDU. From 1949 to 1953, he was the Acting Chairman of the Foreign Board at the Bundestag, and eventually, until 17 December 1954, the chairman. After Hermann Ehlers's sudden death in 1954, Gerstenmaier became his successor (until 1969) as Bundestag President. With his election on 16 November 1954 arose a unique situation with two factional colleagues running against each other for the Bundestag Presidency. Against the "official" CDU/CSU candidate Gerstenmaier, whom many members, and the governing coalition, saw as being too close to the Church, stood Ernst Lemmer, put forward by FDP member Hans Reif, who lost only on the third ballot by a mere 14 votes. From 1957 until 12 October 1959, Gerstenmaier was Chairman of the Subcommission for managing the Bundestag "household". On 31 January 1969, Gerstenmaier resigned his post as Bundestag President after public controversy about claims of certain compensation benefits, to which he was legally entitled. However, the sheer amount of these claims was considered scandalous, and the suspicion that political influence was at work could not be allayed. His successor was Kai Uwe von Hassel. Gerstenmeier died in Bonn. The 29 floor highrise in Bonn, in whose building Gerstenmaier had played such a significant rôle, and in which each member of the Bundestag had an office, is nicknamed "Langer Eugen" ("Long Eugen") after Eugen Gerstenmaier. It has, however, been described as "Bonn's ugliest building". Since June 2006 it is seat of United Nations Organizations.
Саяси бейімділігі
Юген Герстенмайер ХДС фракциясының мүшесі болды, ол Конрад Аденауэрдің Батыспен байланыс орнату саясатын іштен сынайтын, себебі бұл Германияны қайта біріктіру мақсатынан алшақтатуға алып келді. Әлеуметтік саясатта да Герстенмайер Аденауэрді сынға алды және "жалпыға ортақ әл-ауқат мемлекетіне" қарсы христиандық-протестанттық аргументтермен Людвиг Эрхардтың ұстанымын қолдады. 1956 жылдан 1966 жылға дейін ХДС федералдық төрағасының міндетін атқарды. Герстенмайер екі "Одақ" партиясының (ХДС және ХСС) құпия комитетіне кірді, ол 1959 жылдың 24 ақпанында Людвиг Эрхардты Федералды президенттікке (Bundespräsident) кандидат ретінде ұсынды, бірақ Эрхард бұл құрметтен бас тартты.
Eugen Gerstenmaier belonged to a CDU faction who internally criticized Konrad Adenauer's policy of engaging the West because that brought along with it a tendency to turn away from the goal of reuniting Germany. Even in social policy, Gerstenmaier was rather critical of Adenauer and supported Ludwig Erhard's position instead, with pointedly Christian Protestant arguments against the "total welfare state". From 1956 to 1966, he was acting CDU Federal Chairman. Gerstenmaier belonged to the select committee of both "Union" parties (the CDU and CSU) which on 24 February 1959 put forward Ludwig Erhard as a candidate for Federal President (Bundespräsident), although Erhard declined the honour.
Құрметтер
1980 жылы Герстенмайер ХДС-тің делегаты ретінде Герман Кунст (төраға), Алекс Мёллер (СДПК-дан), Рудольф Ханауэр (ХСС-дан) және Бернхард Леверенц (ФДПК-дан) бірге Бундестаг сайлау науқанында сайлау науқаны туралы келісімнің орындалуын қадағалайтын төрелік комитетінде жұмыс істеді. 1977 жылдан өмірінің соңына дейін Герстенмайер Германия Бундестагының бұрынғы мүшелері қауымдастығының (немесе 1984 жылдан бастап Германия Бундестагы және Еуропа Парламентінің бұрынғы мүшелері қауымдастығының) төрағасы болды. 1957 жылы Герстенмайер Австрия Республикасына көрсеткен қызметтері үшін алтынмен әшекейленген, лентасы бар «Құрмет» орденімен марапатталды.
In 1980, Gerstenmaier was the CDU's delegate alongside Hermann Kunst (chairman), Alex Möller (for the SPD), Rudolf Hanauer (for the CSU) and Bernhard Leverenz (for the FDP) on the Arbitration Committee for Overseeing Compliance with the Election Campaigning Agreement in the Bundestag election campaign. From 1977 until his death, Gerstenmaier was Chairman of the Association of Former Members of the German Bundestag (or as of 1984, the Association of Former Members of the German Bundestag and the European Parliament). In 1957, Gerstenmaier received the Grand Decoration of Honour in Gold with Sash for Services to the Republic of Austria.