Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандағы Джамму қаласындағы индуист ғибадатханасы, Үндістанның Орисса штатындағы Одагаон қаласында орналасқан ғибадатхана.
Hindu Temple in Jammu, India
the temple in Odagaon, Orissa, India
Рагхунатх ғибадатханасы – Үндістанның Джамму және Кашмир одақтық аумағындағы Джамму қаласында орналасқан индуист ғибадатханасы. Ол жеті индуист қасиетті орындарынан тұратын кешен. Рагхунатх ғибадатханасын 1835 жылы алғашқы Догра билеушісі Махараджа Гулаб Сингх салған, ал кейін оның ұлы Махараджа Ранбир Сингх 1860 жылы Догра билігі тұсында құрылысын аяқтаған. Ғибадатхана кешенінде көптеген құдайлар бар, бірақ басты құдайы – Рама, сонымен қатар Рагхунатх деп те аталады, ол Вишнудың аватары. Барлық спираль тәрізді мұнаралардың шатырлары алтынмен қапталған. Қасиетті орындарының қабырғаларындағы ойыстар Сурья мен Шива сияқты 300-ге жуық мүсінмен, сондай-ақ Рама мен Кришнаның өмір тарихымен байланысты құдайлар мен құдайшалардың бейнелерімен әсем безендірілген. Бас қасиетті орнының 15 панеліндегі суреттер Рамаяна, Махабхарата және Бхагавад-гита сюжеттеріне негізделген. Ғибадатхана аумағында мектеп пен кітапхана бар, онда көптеген үнді тілдерінде 6000-нан астам қолжазба сақталады, оның ішінде Сарадха әрпімен жазылған Санскрит қолжазбалары ерекше көзге түседі. 2002 жылы ғибадатханаға екі террористтік шабуыл жасалды, наурыз және қараша айларында шабуылдаушылар гранаталар лақтырып, кездейсоқ оқ атқан, нәтижесінде 20 жандар қаза тауып, 40-тан астам адам жараланған.
Raghunath Temple is a Hindu temple located in Jammu in the Indian union territory of Jammu and Kashmir. It consists of a complex of seven Hindu shrines. Raghunath Temple was constructed by the first Dogra ruler Maharaja Gulab Singh in the year 1835 and later his son Maharaja Ranbir Singh got it completed in the year 1860 During Dogra rule. The temple has many gods in its complex of shrines, but the presiding deity is Rama – also known as Raghunath, an Avatar of Vishnu. All the spiral shaped towers have gold plated spires. The niches in the walls of the shrines are decorated with 300 well crafted icons of gods and goddesses including those of Surya and Shiva, but most are particularly related to the life stories of Rama and Krishna. The paintings in the 15 panels of the main shrine are based on themes from Ramayana, Mahabharata, and Bhagavad Gita. The temple premises include a school and a library that preserves over 6,000 manuscripts in many Indian languages, with a notable collection of Sarada script Sanskrit manuscripts. The temple witnessed two terrorist attacks in the year 2002, when militants attacked it in March and November, with grenades and indulged in indiscriminate firing which resulted in the death of 20 devotees and also in injuries to over 40 people.
Орналасқан жері
Ғибадатхана кешені Тави өзенінің солтүстігіндегі Джамму қаласының ескі бөлігінде, Джамму және Кашмирде орналасқан. Қала автомобиль, теміржол және әуе көлігі арқылы жақсы байланысқан. Ұлттық тас жол 1А Джамму қаласынан өтеді және елдің барлық аймақтарымен байланыстырады. Джамму қаласында Үндістанның ірі қалаларымен жақсы байланысқан, солтүстік теміржол желісінде Джамму Тави деп аталатын теміржол станциясы бар. Бұл станциядан Дели, Мумбай, Ченнаи, Калькутта және Амритсар қалаларына экспресс пойыздар қатынайды. Джамму әуежайы Дели, Лех және Шринагар сияқты Үндістанның көптеген қалаларына рейстерді жүзеге асырады.
The temple complex is located in the old part of the Jammu city north of River Tawi with an average elevation of in Jammu and Kashmir. The city is well connected by road, rail and air services. The National Highway 1 A passes through Jammu and connects with all parts of the country. Jammu city has a railway station called Jammu Tawi, on the northern railway line, that is well connected with major cities of India. Express trains operate from this station to Delhi, Mumbai, Chennai, Kolkata and Amritsar. Jammu Airport operates flights to many cities in India such as Delhi, Leh and Srinagar.
Тарих
1765 жылдан кейін Джамму Шиваликтерінің билеушілері тұсында Джамму аймағында храмдар салу қызметі күрт өркендеді, бұл 19 ғасырдың басында да жалғасты. Билеушілер кірпіштен спираль тәрізді храмдар салып, әр мұнарасын шихара (көкке көтерілетін мұнара) пішіндес жарқын калаштармен безендірді. Мұндай храм кешенінің бірі 1822 жылы (кейбір деректерде 1835 жыл деп те айтылады) Джамму билеушісі Гүлаб Сингх бастады және оның гуруы Баба Прем Дасқа арналды. Оның құрылысын 1860 жылы оның ұлы Махараджа Ранбир Сингх аяқтады. Дегенмен, храм кіреберісіндегі брахми (такри) жазуына сәйкес, Гүлаб Сингх және оның інісі Дхян Сингх 1827 жылы Махант Джаганнатхты құрметтеп, осы храмды салған.
During the reign of the rulers of Jammu Shivaliks, after 1765, there was a spurt in temple building activity in Jammu area, which continued during the early period of the 19th century. The rulers built spiral shaped temples with brick and crowned each tower with bright Kalashas in the shape of shikhara (rising tower). One such temple complex was started in 1822 (1835 is also mentioned) by Gulab Singh, the ruler of Jammu and was dedicated to his guru Baba Prem Das. Its construction was completed in 1860 by his son Maharaja Ranbir Singh. However, according to an inscription in Brahmic script (Takri) at the entrance of the temple, Gulab Singh and his brother Dhyan Singh are credited with building the temple in 1827 in honour of Mahant Jagannath.
Кітапхана және діни мектеп
Ранбир Сингх билік құрған кезде ғибадатхана кешенінде пацшала (мектеп) ашылды, ол барлық касталар мен топтардан келген оқушыларды қабылдады. Ғибадатханада шамамен 6000 қолжазбадан тұратын кітапхана болған. Бұл қолжазбалардың көпшілігі сатуға шығарылмаған түпнұсқалардан деванагари тіліне аударылған көшірмелер еді, оларды 19 ғасырда кітапханада жұмыс істеген көшірушілер жасаған. Кітапхана 19 ғасырда Сарада әрпімен жазылған сирек кездесетін санскрит тіліндегі қайың қабығынан жасалған оннан астам кодекс жинағына ие болды, олар қызығушылық тудырды. Сингх аударма орталығын қаржыландырып, араб және парсы тілдеріндегі мәтіндерді санскрит тіліне аударуға ұмтылды. Цуцзидің сөзіне сүйенсек, оның замандастары дінаралық бұл бастаманы жоғары бағалаған. Рагхунатх ғибадатханасы Сарада әрпімен жазылған қолжазбалардың маңызды ғылыми көзі және Кашмир дәстүріндегі индуисттік және буддалық мәтіндердің ең ірі жинақтарының бірі болып табылады. Рагхунатх ғибадатханасы қолжазбаларды цифрландыруды қолға алған алғашқы мекемелердің бірі болды және Үндістанның басқа аймақтарынан көне қолжазбаларды цифрландыру мақсатымен eGangotri жобасын бастады.
During the reign of Ranbir Singh, the temple complex started a pathshala (school) which welcomed students from all castes and classes. The temple housed a library with some 6,000 manuscripts. These are mostly copies made from manuscripts not available for sale, in Devanagari from Sarada originals, by scribes employed by the library in the nineteenth century. The library added to its collection, in the 19th century, a dozen rare Sanskrit birch bark codices in the Sarada script as an object of curiosity. Singh funded a translation centre and included an effort to translate texts in Arabic and Persian languages into Sanskrit. According to Zutshi, this inter religious initiative was praised by his contemporaries. The Raghunath temple remains a significant scholarly source of Sarada script manuscripts and one of the largest collection of Hindu and Buddhist texts of the Kashmir tradition. The Raghunath temple has been an early promoter of digitization initiative of the manuscripts it houses, and has started the eGangotri initiative to digitize ancient manuscripts from other parts of India.
Ерекшеліктері
Рагхунатх ғибадатханасында жеті киелі орын бар. Ғибадатхана кешені Раманың тағы бір аты – Рагхунатхқа арналған. Кіреберісінде Вишнудың тағы бір бейнесі – Сурья иконасы бар. Ол 5 футт (2 метр) биіктіктегі сегізбұрышты тұғырға салынған. Алдыңғы жағының ені 40 фут (12 метр), ал негізгі киелі орын кіреберістен 50 фут (15 метр) қашықтықта орналасқан. Ауланың ішкі кеңістігінде тұрғын үйлер және шығыс және солтүстік жақтарында мал төлеу орындары бар. Ғибадатхананың алдыңғы жағында үш кіреберіс есігі бар. Негізгі киелі орынның көлемі 20 фут (6 метр) x 20 фут (6 метр), оның айналасында 10 фут (3 метр) енді айналу жолы (прадакшина жолы) бар. Осы сегізбұрышты бөлменің бір жағындағы кіреберіс есігі шығысқа қарап тұр. Ішкі бөлмесі алтынмен қапталған. Сыртқы бөлменің басты қабырғаларында 9 фут (3 метр) биіктіктегі 15 панель бар. Бұл панельдерде Рамаяна, Махабхарата және Бхагавад Гита эпостарынан суреттер қосылған Джамму мектебінің суреттері бейнеленген, олар Ганеша, Кришна, Шешашаи Вишну (жатып жатқан Вишну) сияқты құдайларды көрсетеді, сондай-ақ Сита Сваямвара көрінісін (Ситаның ханшайымдардың элиталық жиынынан күйеуін таңдауы) бейнелейтін үлкен сурет бар. Мифологиялық тақырыптардан басқа, кейбір суреттер Кабир сияқты әулие адамның тоқыма өнерімен айналысуы және Догра және Сикх қауымдастықтарының әскери қызметшілері сияқты діни емес мәселелерге қатысты. Суреттер сол кездегі ғибадатхана салынған кездегі киім-кешек пен қару-жарақ түрлерін де көрсетеді. Негізгі киелі орында сол кездегі патшаның және Догра халқының отбасылық құдайы – Раманың мүсіні гарбхагрихада (киелі орын) орналасқан. Киелі орында пирамида пішіндес әдеттегі шикараның орнына күмбез бар, бұл Сикх сәулет стиліне тән. Жеті киелі орынның барлығы алтынмен қапталған мұнаралармен безендірілген. Жеті киелі орында орналасқан құдайлар мен құдайшалардың барлығы Рамаяна эпосына байланысты. Киелі орындарда Гандаки өзенінен (Непалда) алынған, Вайшнав (һинд) Вишнудың белгісіз бейнесі болып табылатын Салиграммалардың (тас қабыршақтар) көп саны сақталған. Ғибадатхана кешенінің ерекшелігі – кірпіш қалаумен салынған және гипспен аяқталған штукатурлық әшекейлемелер. Қабырғаларда, нишаларда және аркаларда гүл (лотос) және геометриялық суреттер бейнеленген. Қабырғалардағы суреттерден басқа, киелі орындардың ішкі бөліктеріндегі нишаларда 300-ге жуық жақсы жасалған құдайлардың мүсіндері бар. Ғибадатхананың ішкі және сыртқы беттеріндегі суреттер мен мүсіндердің көп болуы қабырға беттерін бос қалдырмаудың жақсы белгісі деп есептелді. Алайда, ғибадатхананың сыртқы қабырғаларындағы мүсіндер мен суреттер кейіннен бұзылған.
The Raghunath temple has seven shrines. The temple complex is dedicated to Raghunath, another name for Rama. The entrance has a Surya icon, another manifestation of Vishnu. It is built over a raised platform of 5 feet (2 m) height in an octagonal shape. The front fascia is 40 feet (12 m) in width while the main shrine is set 50 feet (15 m) away from the entrance. Within the enclosed space of the yard there are residential buildings and open cattle yards on its eastern and northern directions. The front fascia of the temple has three entry doors. The main shrine which is 20 feet (6 m)x20 feet (6 m) in size, is surrounded by a circumambulatory passage (pradakshina path) of 10 feet (3 m) width. The entrance door, set on one side of this octagonal chamber of the shrine, faces east. The interior of the inner chamber is gold plated. The main walls of the outer chamber have 15 panels, each of 9 feet (3 m) height. These interior panels have a surfeit of paintings of the Jammu School of painting consisting of images from the Hindu epics Ramayana, Mahabharata, and Bhagavad Gita, represented by gods such as Ganesha, Krishna, Sheshashayi Vishnu (reclining Vishnu) and also a large painting depicting the Sita Swayamvara scene (Sita choosing her husband from an elite gathering of princesses). Apart from the mythology related themes, some paintings relate to secular aspects, like Kabir, a saint, engaged in weaving and army personnel of Dogra and Sikh communities. The paintings also reveal the type of attire and the weaponry prevalent during the period of temple building. In the main shrine, the idol of Rama, which is the family deity of the then king and the Dogra people, is deified in the garbhagriha (sanctum sanctorum). The shrine has a dome instead of the normal shikara in a pyramidal shape, which is in the Sikh architectural style. All the seven shrines have gold plated spires. Gods and Goddesses enshrined in the seven shrines are all related to the epic Ramayana. The shrines are also enshrined with a very large number of Saligramas (fossil ammonite stones specially obtained from the Gandaki river, in Nepal – a Vaishnava (Hindu) aniconic representation of Vishnu). A distinct feature noted in the entire temple complex is the stucco style embellishments built with brick masonry and finished with plaster. The motifs crafted are of floral (lotuses) and geometric designs, on the walls, in the niches and on arches. Apart from paintings on the walls, the niches in the interior parts of the shrines have 300 well crafted images of deities. The profusion of paintings and images on the internal and external faces of the temple was considered an auspicious feature, instead of leaving the wall surfaces blank. However, the images and murals on the outer walls of the temple have since been demolished.
Террорлық шабуылдар
2002 жылдың 30 наурызында террористік ұйым алдымен базар аумағына гранаталар лақтырып шабуыл жасады, содан кейін ғибадатханаға кіріп атыс бастады. Қауіпсіздік күштері оларды қоршап алды. Он адам, оның ішінде төрт қауіпсіздік күштерінің қызметкері және екі әрекеткер қаза тауып, көптеген адамдар жарақат алды. Екінші шабуыл 2002 жылдың 24 қарашасында ғибадатханада индуистер құдайға сыйынған кезде болды; бұл шабуыл Лашкар-э-Тайба жасады, нәтижесінде 13 жандар қаза тауып, 40-тан астам адам жарақаттанды.
On 30 March 2002, a terrorist outfit first attacked in the market area by lobbing grenades and then entered the temple where they started firing. The security forces surrounded them. Ten persons, including four security forces personnel and two militants were killed and many more were injured. The second attack took place at the temple on 24 November 2002, when the Hindus were performing puja in the temple; this attack was committed by bombers of the Lashkar e Taiba and resulted in the deaths of 13 devotees and injuries to over 40.