Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд мүсіншісі (1907–1993)
Scottish sculptor (1907–1993)
Хью Мартин Лоример, OBE (1907 жылдың 22 мамырында дүниеге келген – 1993 жылдың 1 қыркүйегінде қайтыс болған) – шотланд мүсіншісі.
Hew Martin Lorimer, OBE (22 May 1907 – 1 September 1993) was a Scottish sculptor.
Ерте өмір
Ол Эдинбургте сәулетші сэр Роберт Лоримердің екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Муссельбургтегі Лоретто мектебінде, содан кейін Оксфорд университетінің Магдалена колледжінде оқыды, бірақ Оксфордты ерте тастап, Эдинбург өнер колледжінде Александр Каррикпен дизайн және мүсіндік өнерді үйренді. 1934 жылы бітірген соң, мүсінші және тас қалаушы Эрик Гиллдің шәкірті болды.
He was born in Edinburgh, the second son of architect Sir Robert Lorimer. He was educated at Loretto School in Musselburgh, then at Magdalen College, Oxford University, but he left Oxford prematurely to study design and sculpture under Alexander Carrick at the Edinburgh College of Art. After graduating in 1934, he entered an apprenticeship with sculptor and stonemason Eric Gill.
Мүсінші
Лоример негізінен сәулет мүсіншісі болды, және оның терең діни сенімдері оның өнері мен тақырыбына ұзақ уақыт әсер етті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол көптеген монументалды мүсіндермен жұмыс істеді, соның ішінде 1958 жылы жасалған «Аралдардың Анасы», Оңтүстік Уисттегі Руэвальда орналасқан ана мен баланың граниттен жасалған алып мүсіні. 1950-1955 жылдары ол Эдинбургтегі Шотландия Ұлттық кітапханасының фасадын безендірді, он үшін тарих, құқық, медицина, музыка, поэзия, ғылым және теологияны бейнелейтін биік, аллегориялық фигуралар сериясын жасады. Кітапхананың сәулетшісі – Реджинальд Фэрли, ол Лоримердің әкесі Роберттің шәкірті болған. Лоример фигураларды саз үлгілерінен көшірмей, тікелей тасқа қашап жасады, бұл «тікелей қашау» деп аталатын тәсіл. Сондай-ақ, Фэрли үшін Лорьмер 1959 жылы Дундидегі монастырь үшін Ассизиге қайтқан Франциск Әулиені бейнелейтін үлкен тимпан фризін жасады. Сент-Мартин және Сент-Ниниан шіркеуінің сыртқы шығыс қабырғасындағы Крест (1959). 1987 жылы дұрыс емес тазалау салдарынан кейбір зақымдар мен бөлшектерінен айырылды. Трон қаласындағы Біздің Анамыз бен Әулие Меддан шіркеуінің басты кіреберісінің үстіндегі нишада Әулие Медданның мүсіні орналасқан. Сент-Махар соборының дұға оқу алаңы (1954). Лоримердің соңғы қоғамдық тапсырыстарының бірі – Дунди университетінің капелласы үшін Кресттегі Мәсіхтің мүсіні (1983, 1986 жылы аяқталды).
Lorimer was principally an architectural sculptor, and his profound religious beliefs had a lasting effect on his art and subject matter. After World War II, he worked on many grand sculptures, including Our Lady of the Isles, 1958, a massive granite statue of the mother and child sited at Rueval on South Uist. Between 1950 and 1955 he also sculpted the artwork adorning the facade of the National Library of Scotland in Edinburgh, for which he produced a series of tall, allegorical figures, depicting history, law, medicine, music, poetry, science and theology. The architect of the library was Reginald Fairlie, who had been apprentice to Lorimer's father Robert. Lorimer carved the figures directly into the stone rather than copying from clay models, a practice known as direct carving. Also for Fairlie, Lorimer created a massive tympanum frieze showing St Francis returning to Assisi for The Friary in Dundee in 1959. Crucifix on exterior east wall of St Martin and St Ninian Church, Whithorn (1959). Has suffered some damage and loss of detail after a botched cleaning job in 1987. A statue of St Meddan in niche above the main entrance to Our Lady of the Assumption and St Meddan's Church in Troon. The font of St Machar's Cathedral (1954). One of Lorimer's final public commissions was the statue of Christ on the Cross for the University of Dundee Chaplaincy (1983, completed in 1986).
Құрметтер
1986 жылы сәулет және ескерткіштерді сақтау саласындағы еңбегі үшін OBE орденімен марапатталды.
He was awarded an OBE in 1986 for services to architecture and conservation.
Жеке өмір
Хью шотланд суретшісі Джон Генри Лоримердің туысы және профессор Джеймс Лоримердің немересі, заңгер және ғалым болған. Лоример Фиф аймағындағы Келли қамалында тұрды және 1993 жылы Сент-Эндрюс қаласындағы емдеу орталығында қайтыс болды. Оның Роберт және Генри ұлдары мен Моника қызы бар. Бүгінде қамал Шотландияның Ұлттық сенім қорына тиесілі, олар оның және оның әкесі Роберт Лоримердің, сондай-ақ оның ағасы, суретші Джон Генри Лоримердің туындыларынан тұратын ауыспалы көрме ұйымдастырады.
Hew was the nephew of the Scottish painter John Henry Lorimer and the grandson of Prof. James Lorimer, lawyer and academic. Lorimer lived in Kellie Castle in Fife, and died in a nursing home in St Andrews in 1993. He is survived by his sons, Robert and Henry, and daughter, Monica. The castle is owned today by the National Trust for Scotland who maintain a changing exhibition of his works plus those of his father, Robert Lorimer, and his uncle, the painter John Henry Lorimer.