Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Sky Ride – 1933 жылы Чикаго қаласында өткен «Өндірістің ғасыры» көрмесі үшін салынған аттракцион. Бұл Робинсон & Стейнман көпір құрылысы компаниясы жобалаған, көпір тәрізді құрылыс (әуе трамвайы немесе гондола лифтісіне ұқсас) болатын, ол көрменің орталығындағы Бернхам портындағы лагуна арқылы адамдарды тасымалдады. Ол Нортерли аралына жақын орналасқан, бірақ 4,5 миллион жолаушыны тасымалдағаннан кейін, көрме аяқталған соң бұзылыпты. Sky Ride-тың жалпы ұзындығы 564 метр, ал екі мұнарасының биіктігі 191 метрден асып, оны көрменің ең ірі құрылысына айналдырды. Жерден 66 метр биіктікте ілінген, зымыран пішіндес вагондар әрқайсысы 36 жолаушыны тасымалдады.
The Sky Ride was an attraction built for the Century of Progress 1933 World's Fair in Chicago, Illinois. It was a transporter bridge (with a design similar to an aerial tramway or gondola lift) designed by the bridge engineering firm Robinson & Steinman that ferried people across the lagoon, Burnham Harbor, in the center of the fair. It was located near Northerly Island, but was demolished after the Fair, having carried 4.5 million passengers. The Sky Ride had a 1,850 feet (564 m) span and two 628 feet (191 m) tall towers, making it the most prominent structure at the fair. Suspended from the span, 215 feet (66 m) above the ground, were rocket shaped cars, each carrying 36 passengers.
Тарих
"Ғсыр прогресі" көрмесінің комитеті ерекше бір тартымды нысан іздеді, ол 1889 жылы Парижде өткен әлемдік көрмедегі Эйфель мұнарасы немесе 1893 жылы Чикагодағы әлемдік көрмедегі "Феррис доңғалағы" сияқты есте қаларлық болуын қалады. Қарастырылып жатқан бір ұсынысты Монтгомери Уорд қолдауға келісті, ол "Су және жарық мұнарасы" деп аталды – 250 фут биіктігі бар, сыртынан су ағып тұратын және көру платформаларына дейін лифттермен көтерілуге болатын мұнара. Монтгомери Уорд компаниясы мұнараны қаржыландырудан бас тартқан соң, комиссия Sky Ride жобасын қарастырды. Бұл идеяны Уильям Л. Гамильтон атты инженер ұсынған. 1935 жылдың 29 тамызында шығыс мұнарасы құлатылды. Екі тірегінің төменгі бөлігіндегі он футтық бөліктерді еріту үшін 1500 фунт термот заряды қолданылды. Термот оқ аталғанда, екі тірек құлап, мұнара бір жағына жығылды.
The Century of Progress Exposition committee sought an exciting signature attraction, one that would be remembered like the Eiffel Tower from the 1889 Paris World's Fair or the Ferris wheel of the 1893 Chicago World's Fair. One proposal under consideration, to be underwritten by Montgomery Ward, was called the Tower of Water and Light—a 250 foot tall tower with water flowing down the outside and elevators traveling to observation platforms. When the Montgomery Ward company backed out of its offer to finance the tower, the commission considered the Sky Ride. The Sky Ride, an idea suggested by an engineer named William L. Hamilton, would span the grounds and be relatively cheap to build. The east tower was toppled on August 29, 1935, using 1,500 pounds of thermite charges to melt ten foot sections near the bottom of two of the legs. When the thermite was fired, the two legs collapsed and the tower fell on its side.
Дизайн
Sky Ride екі мұнарадан тұрды, әрқайсысының биіктігі 628 фут (191 м), ал арақашықтығы 1850 фут (564 м) болды. Әр мұнарада 30 адамға арналған төрт лифт болды. Көрмеге келгендер бір мұнарадан екіншісіне 61 метр биіктікте саяхаттауға немесе мұнараның үстіндегі бақылау алаңдарына лифтпен көтерілуге мүмкіндік алды. Әр мұнарада екі алаң болды, ал Bausch & Lomb мұнаралардағы бақылау алаңдарына 12 монетамен жұмыс істейтін телескоптарды орнатты. Егер олар саяхат жасауды таңдаса, бір мұнарадан екіншісіне 12 екі қабатты "ракеталық вагонның" бірімен өтетін. Вагон қозғалғанда сымдар арқылы "құйрық" немесе зымыранның түтінін еске түсіретін бу шығаратын. Түнде мұнаралар арасында қозғалған вагонға жарық шоғырлатылып, лифттердің астына да шамдар орнатылды. Транспортерлік көпірлер Еуропада көбірек кездеседі. АҚШ-та барлығы екі ғана транспортерлік көпір салынды: 1905 жылы Дулут, Миннесота штатындағы Aerial Lift Bridge және Sky Ride. Сыйымдылық шектеулеріне байланысты Дулут көпірі 1930 жылы транспортерлік көпірден вертикалды көтерілетін, арнайы конструкциялы көпірге айналдырылды. Осылайша, АҚШ-тағы транспортерлік көпірлердің саны ешқашан 1-ден аспады, ал 1934 жылдың қарашасынан кейін қайтадан нөлге теңелді.
The Sky Ride consisted of two towers, each 628 feet (191 m) high, spaced 1850 feet (564 m) apart. Each tower had four elevators with a 30 person capacity. Fair goers could take a trip across from one tower to the other at the 200 feet (61 m) level, or take the elevator farther up to the observation decks at the top of the tower. There were two decks per tower and Bausch and Lomb supplied the 12 coin operated telescopes on the tower observation decks. If they chose to take a trip across, they rode in one of 12 double decked "rocket cars" carried across from one tower to the other. Each car emitted steam intended to resemble a "tail" or rocket exhaust, as it traveled across the wires. At night, lights were focused on the cars as they traveled between the towers, and lights were also attached to the bottom of the elevators. The transporter bridge is more common in Europe. In the United States, only two transporter bridges were ever built: the Aerial Lift Bridge in Duluth, Minnesota in 1905, and the Sky Ride. Due to capacity constraints, the Duluth bridge was converted from a transporter bridge to a more conventional vertical lift bridge with a raisable through truss span in 1930. Thus, the count of transporter bridges existing at a given time in the US never exceeded 1, and after November 1934, stands at zero again.
Брошюра
Келесі брошюра мәтіні сол кездегі көркем әдебиеттің стилін көрсетеді. Екі мұнара алып күзетшілердей тұр, арасы 564 метр, материктегі Ғылым сарайын және Лагуна арғы жағындағы Әлеуметтік ғылымдар сарайын қорғап тұрғандай. 1893 жылы бәрі әңгімелеп, мінген ғажайып дөңгелек болды. Бүгін, тіпті көңіл көтеру құралдарында да ғылымның жетістігінің керемет мысалы – бұл аспалы көпір принципін ойын-сауыққа қолдану, және мүмкін, әуе көлігі мәселелерінің жақын арада шешілуі. Бұл екі мықты темір мұнара Чикагодағы барлық ғимараттардан биік, цементке бекітілген. Олардың биіктігі 628 фут, үстінде сарайлар орналасқан. 61 метр биіктіктегі көліктер лагуна арқылы әдемі және, мүмкін, қызықты саяхат жасауға мүмкіндік береді.
The following brochure text gives a feel for the dramatic prose of the day. Two towers stand like giant sentinels, 1850 feet (564 m) apart, seeming to guard the Hall of Science on the Mainland, and the Hall of Social Science across the Lagoon—support of the spectacular Sky Ride, great thrill feature of A Century of Progress. Back in 1893, it was the monster Ferris Wheel that everybody talked about, and everybody rode. Today, striking example of the progress of science even in thrill makers, is this suspension bridge principle applied to an entertainment feature—and perhaps the near solution of some problems of overhead transportation. They are higher than any building in Chicago, these two strong steel towers, imbedded in cement. Six hundred and twenty eight feet they rise into the skies, with observation floors atop them. On a 200 feet (61 m) level the rocket cars offer you a beautiful and, mayhap, thrilling ride across the lagoon.