Кіріспе
Джордж Вашингтон Гейл Феррис (1859 жылдың 14 ақпаны – 1896 жылдың 22 қарашасы) – американдық азаматтық инженер. Ол 1893 жылғы Чикаго әлемдік Колумбия көрмесі үшін алғашқы «Ферис дөңгелегін» жасағандығымен әйгілі. Оның 1843 жылы туған Фредерик Хайд есімді үлкен інісі болған. 1864 жылы Феррис бес жаста болғанда, оның отбасы сүт шаруашылығын сатып, Невадаға көшіп кетті. Екі жыл бойы олар Карсон аңғарында тұрды. 1868 жылдан 1890 жылға дейін оның әкесі Джордж Вашингтон Гейл Феррис аға, Невада штатының Карсон-Сити қаласындағы 311 W. Third үйінде «Sears-Ferris House» үйіне ие болды. 1863 жыл шамасында Карсон-Ситидің алғашқы кәсіпкері Грегори А. Сирс салған бұл үй 1979 жылдың 9 ақпанында Карсон-Ситидің тарихи орындарының ұлттық тізіліміне енгізілді. Феррис аға – ауыл шаруашылығы және бағбандалық саласындағы маман, 1870 жылдары қаланың көп бөлігін абаттандыруға және қаланың барлық жеріне шығыстан көптеген ағаштар әкелуге үлкен үлес қосты. Феррис 1875 жылы Невададан Оклендтегі Калифорния әскери академиясына оқуға кетіп, 1876 жылы бітірді. Ол 1881 жылы Нью-Йорк штатының Трой қаласындағы Ренсселер политехникалық институтын азаматтық инженер мамандығы бойынша бітірді. РPI-де ол Чи Фи бауырластығының жергілікті бөлімінің негісқалаушысы және Ренсселер инженерлер қоғамының мүшесі болды. 1998 жылы Ренсселер политехникалық институтының түлектер залының мүшесі атанды. Феррис өзінің мансабын теміржол саласында бастады және көпір салуға қызығушылық танытты. Жоспарлаушылар «жаңа, батыл және бірегей» нәрсені қалаған. Феррис келушілерге бүкіл көрмені көруге мүмкіндік беретін дөңгелек ұсынды, бұл дөңгелек «Эйфель мұнарасын» да басып өтетіндей болар еді. Алайда, жоспарлаушылар оның айналмалы дөңгелегінің алаңнан биік көтерілуі қауіпсіз болмайды деп қорқып, оған келіспеді. Феррис табандылық танытты. Ол бірнеше аптадан кейін белгілі инженерлердің бірнеше мақұлдауымен оралды, содан кейін комиссия құрылысқа рұқсат беруге келісті. Одан да маңыздысы, ол құрылыс құнының 400 000 долларын жабу үшін бірнеше жергілікті инвесторларды тартты. Көрмені ұйымдастыру комиссиясы «Ферис дөңгелегінен» түсетін кірістер көрменің қарызын өтеуге және оны пайдалы етуге көмектеседі деп үміттенді. «Ферис дөңгелегінде» 36 вагон болды, әрқайсысында 40 айналатын орындықтар бар, оларға бір мезгілде 60 адамға дейін сыйып, барлығы 2160 адамды қабылдай алатын. Көрме ашылған күні ол күніне 38 000 жолаушыны тасымалдады, екі айналымды 20 минут ішінде аяқтады – бірінші айналымда жолаушылардың кіруі мен шығуы үшін алты тоқталыс болды, ал екіншісі тоғыз минуттық үздіксіз айналымды құрады, оның құны 50 цент болды. Ол 1906 жылы бұзылғанға дейін 2,5 миллион жолаушыны тасымалдады. Көрме жабылуымен Феррис көрме басшылығы оны және оның инвесторларын оның дөңгелегінен түскен шамамен 750 000 долларлық пайданың үлесінен тонап алғанын мәлімдеді. Ол келесі екі жылды сот ісімен өткізді.
George Washington Gale Ferris Jr. (February 14, 1859 – November 22, 1896) was an American civil engineer. He is mostly known for creating the original Ferris Wheel for the 1893 Chicago World's Columbian Exposition. He had an older brother named Frederick Hyde, born in 1843. In 1864 when Ferris was five years old, his family sold their dairy farm and moved to Nevada. For two years, they lived in Carson Valley. From 1868 to 1890, his father, George Washington Gale Ferris Sr., owned the Sears–Ferris House at 311 W. Third, Carson City, Nevada. Originally built in about 1863 by Gregory A. Sears, a pioneer Carson City businessman, the house was added to the National Register of Historic Places for Carson City on February 9, 1979. Ferris Senior was an agriculturalist/horticulturalist, noteworthy in Carson City's development for much of the city's landscaping during the 1870s, and for importing a large number of the trees from the east that were planted throughout the city. Ferris left Nevada in 1875 to attend the California Military Academy in Oakland, where he graduated in 1876. He graduated from Rensselaer Polytechnic Institute in Troy, New York, in the class of 1881 with a degree in Civil Engineering. At RPI he was a charter member of the local chapter of the Chi Phi Fraternity and a member of the Rensselaer Society of Engineers. He was made a member of the Rensselaer Polytechnic Institute Alumni Hall of Fame in 1998. Ferris began his career in the railroad industry and was interested in bridge building. The planners wanted something "original, daring and unique". Ferris proposed a wheel from which visitors could view the entire exhibition, a wheel that would "out Eiffel Eiffel". However, the planners feared his design for a rotating wheel towering over the grounds could not possibly be safe. Ferris persisted. He returned in a few weeks with several respectable endorsements from established engineers, and the committee agreed to allow construction to begin. Most convincingly, he had recruited several local investors to cover the $400,000 cost of construction. The Exposition's planning commission hoped that admissions from the Ferris Wheel would pull the fair out of debt and eventually make it profitable. The Ferris Wheel had 36 cars, each fitted with 40 revolving chairs and able to accommodate up to 60 people, giving a total capacity of 2,160. When the fair opened, it carried some 38,000 passengers daily, taking 20 minutes to complete two revolutions—the first involving six stops to allow passengers to enter and exit, and the second a nine minute non stop rotation, for which the ticket holder paid 50 cents. It carried 2.5 million passengers before it was finally demolished in 1906. After the fair closed, Ferris claimed that the exhibition management had robbed him and his investors of their portion of the nearly $750,000 profit that his wheel brought in. He spent the next two years in litigation.
Өлім
Феррис аға 1895 жылы қайтыс болды, ал одан кейін Феррис кіші де 1896 жылдың 22 қарашасында Пенсильвания штатының Питтсбург қаласындағы Мерси ауруханасында тифтен көз жұмды. Оның күл-талқаны бір жылдан астам уақыт Питтсбургтегі крематорийде сақталып, оны алып кетуге біреуді күтті.