Кіріспе
Магдалалық Мәриямның экстазы (1606) – итальяндық барокко суретшісі Микеланджело Меризи да Караваджоның (1571–1610) суреті. Суреттің нағыз нұсқасы деп есептелетін нұсқасы 2014 жылы жеке коллекцияда табылған; бұрын суретшінің шәкірттері салған бірнеше көшірме арқылы ғана белгілі болған. Егер сурет шынымен түпнұсқа болса, оның құны 20 миллион фунт стерлингтен (32,3 миллион доллар) аспайды. Караваджоның Рануччо Томмасонды өлтіргеннен кейін Римнен қашып, Колонна әулетінің иеліктерінде жасырынып жүргенде 1606 жылы осы картинаны салғаны қабылданған кең пікір.
Mary Magdalen in Ecstasy (1606) is a painting by the Italian baroque artist Michelangelo Merisi da Caravaggio (1571 1610). What is believed to be the authentic version of the painting was discovered in a private collection in 2014; the painting was previously only known to art historians through a number of copies made by followers of the artist. If the painting is, in fact, authentic, it would be valued at over £20 million ($32.3 million). It is widely accepted that Caravaggio painted the work in 1606 while in hiding at the estates of the Colonna family after fleeing Rome following the killing of Ranuccio Tommason.
Тақырыбы
Караваджоның заманында кең таралған аңыз бойынша, Мәсіх қайтыс болғаннан кейін оның адал шәкірті Магдалалық Мария Францияның оңтүстігіне көшіп, Экс-ан-Прованс маңындағы Сент-Баум үңгірінде жалғыз өмір сүрді. Сол жерде періштелер оны күніне жеті рет Құдайдың алдына жеткізіп, «көктегі хорлардың құлпыратын әуенін денесімен естіді». Бұрынғы суретшілер Марияны түрлі-түсті бұлттармен және періштелердің сүйемелдеуімен Құдайға қарай көтеріліп бара жатқандай бейнелеген. Ал Караваджо құдайға қатысты құбылысты толығымен ішкі сезімге айналдырды. Магдалена қараңғы, ешқандай ерекшелігі жоқ фонда жалғыз тұр, күшті жарықтың сәулесінде, басы кері қарай иілген, көздері жасқа малшық. Осы революциялық натуралистік бейнелеу оған Марияның жартылай жатып, ашық иығы арқылы мистикалық және эротикалық махаббат арасындағы екіұшты байланысты көрсетуге мүмкіндік берді. Бұл картина Рубенс пен Симон Воуэ (Караваджоның жерге байланысты Магдаленасын қабылдап, бірақ періштелерді қайта қосып) және Бернинидің әйгілі «Святая Терезаның экстазы» картинасы сияқты болашақ суретшілердің осы тақырыпты бейнелеуіне үлкен әсер етті.