Дэнни Баркер: Жаз музыканты және музыканттар әулетінен шыққан тұлға

Кіріспе

Американдық джаз музыканты (1909–1994)

Дэниел Мозес Баркер (13 қаңтар 1909 – 13 наурыз 1994) – Жаңа Орлеан қаласынан шыққан американдық джаз музыканты, вокалист және автор. 1930-шы жылдары ол Кэб Каллоуэй, Лакки Миллиндер және Бенни Картерге ритм-гитарашы болып қызмет етті. Баркердің Жаңа Орлеандағы алғашқы ұстаздарының бірі – әріптес банджошы Эммануэль Сайлс болды, олар бірге жазбалар жасады. Мансабы барысында ол Джелли Ролл Мортон, Бейби Доддс, Джеймс П. Джонсон, Сидни Бечет, Мезз Межроу және Ред Алленмен бірге ойнады. Ол әйелі, әнші Блю Лу Баркермен де гастрольдік сапарлар жасап, жазбалар түсірді. 1960-шы жылдардан бастап Баркердің Фэрвью баптист шіркеуінің мыс оркестрімен жұмысы Нью-Орлеанда джаз өнерінің сақталуына зор үлес қосты, Уинтон және Бранфорд Марсалистер сияқты жас таланттардың бірнеше буынын тәрбиеледі, олар жас кезінде осы оркестрде орындаған.

Өмірбаян

Дэнни Баркер 1909 жылы Нью-Орлеанда музыканттар отбасында дүниеге келді. Ол оркестр жетекшісі Исидор Барбариннің немересі және барабаншылар Пол Барбарин мен Луис Барбариннің шөбересі. Ол кларнет пен барабан ойнауға үйреніп, кейін әпкесі сыйлаған укулеле, содан кейін ағасынан алған банджо немесе Ли Коллинз есімді трубашымен айналысты. Баркер өзінің жас кезінде Boozan Kings көше тобымен музыкант ретінде мансабын бастады, сонымен қатар Миссисипиді Little Brother Montgomery-мен бірге аралады. 1930 жылы Нью-Йоркке көшіп келіп, гитарамен айналысады. Нью-Йоркке келген күні оның ағасы Пол оны Ритм клубына алып барды, онда ол МакКиннидің мақта жинаушыларының әсерлі өнерін көрді. Бұл олардың Нью-Йорктегі тұңғыш концерті болды. Баркер Нью-Йоркке көшіп келгенде бірнеше топтармен ойнады, соның ішінде Фесс Уильямс, Билли Фаулер және Уайт Бразерс. Ол 1933 жылы Бадди Харриспен, 1935 жылы Альберт Николаспен, 1937 жылдан 1938 жылға дейін Лакки Миллиндрмен және 1938 жылы Бенни Картермен жұмыс істеді. Нью-Йоркте болған кезінде ол Батыс Үндістан музыканттарымен жиі ойнады, олар оны көбінесе креолдық стильде ойнауына байланысты олардың бірі деп қате қабылдады. 1939 жылдан 1946 жылға дейін ол жиі Кэб Каллоуэймен бірге жаздырады және Каллоуэйден кеткеннен кейін әйелі Блю Лу Баркермен бірге өз тобын құрды. 1945 жылы 4 қыркүйекте ол Огайоның тума джаз пианині Сэр Чарльз Томпсонмен және саксофонисттер Декстер Гордон мен Чарли Паркермен бірге жазды. Ол 1960 жылы Ньюпорт джаз фестивалінде Юби Блейкпен бірге өнер көрсетті. 1963 жылы ол Клифф Джексонмен жұмыс істеді, ал 1964 жылы өзінің жеке тобының жетекшісі болып Дүниежүзілік жәрмеңкеде көрінді. Кейінгі жылдары топ Dirty Dozen Brass Band ретінде танылды. Сол уақытта ол French Market Jazz Band тобының жетекшісі болды. "Кез келген қара адам Миссисипи штатына, жақын туысының қаназасына қатысудан басқа себеппен кірсе, ол ақыл-ойынан айырылып, немесе оны бұрыннан жоғалтқан" деген жалпы сезім болды. Баркер Оксфорд университеті баспасынан жаздырып, жариялаған джаз туралы екі кітаптың авторы. Біріншісі 1973 жылы доктор Джек В. Бюрклмен бірге жазылған "Бурбон-стрит-блэк" болды, содан кейін 1986 жылы "Жаздағы өмір" жарық көрді. Ол сурет салуды да жақсы көретін және әуесқой пейзаж суретшісі болған. Баркер АҚШ-та әлі де сегрегация кең тараған кезеңде өмір сүргендіктен, өзінің мансабында көптеген кедергілерге тап болды. Баркер өзінің ересек өмірінің көп бөлігінде қант диабетіне шалдықты және жалпы алғанда денсаулығы нашар болды. 1994 жылы 13 наурызда 85 жасында Нью-Орлеанда қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол Нью-Орлеандағы Сент-Реймонд католик шіркеуінде жерленді.

Danny Barker was born to a family of musicians in New Orleans in 1909, the grandson of bandleader Isidore Barbarin and nephew of drummers Paul Barbarin and Louis Barbarin. He took up clarinet and drums before switching to a ukulele that his aunt got him, and then a banjo from his uncle or a trumpeter named Lee Collins. Barker began his career as a musician in his youth with his streetband the Boozan Kings, and also toured Mississippi with Little Brother Montgomery. In 1930, he moved to New York City and switched to the guitar. On the day of his arrival in New York, his uncle Paul took him to the Rhythm Club, where he saw an inspiring performance by McKinney's Cotton Pickers. It was their first performance in New York as a band. Barker played with several acts when he moved to New York, including Fess Williams, Billy Fowler and the White Brothers. He worked with Buddy Harris in 1933, Albert Nicholas in 1935, Lucky Millinder from 1937 to 1938, and Benny Carter in 1938. During his time in New York, he frequently played with West Indian musicians, who often mistook him for one of them due to his Creole style of playing. From 1939 to 1946, he frequently recorded with Cab Calloway, and started his own group featuring his wife Blue Lu Barker after leaving Calloway. On September 4, 1945, he recorded with Ohio's native jazz pianist, Sir Charles Thompson, and saxophonists Dexter Gordon and Charlie Parker. He performed at the 1960 Newport Jazz Festival with Eubie Blake. In 1963 he was working with Cliff Jackson, and then in 1964 appeared at the World Fair leading his own group. In later years the band became known as the Dirty Dozen Brass Band. During that time, he also led the French Market Jazz Band. Quote box|width=300px|quote=It was the earnest and general feeling that any Negro who entered the hell hole called the state of Mississippi for any reason other than to attend the funeral of a very close relative was well on the way to losing his mentality, or had already lost it.|source= Danny Barker in reference to touring with Little Brother Montgomery in Mississippi quoted in Escaping the Delta by Elijah Wald

Barker wrote and had published two books on jazz from the Oxford University Press. The first was Bourbon Street Black, cowritten with Dr. Jack V. Buerkle, in 1973, which was followed by A Life In Jazz in 1986. He also enjoyed painting and was an amateur landscape artist. Living during a period when segregation was still common practice in the United States, Barker faced many obstacles during his career. Barker suffered from diabetes throughout most of his adult life, and was often in general poor health. He died of cancer in New Orleans on 13 March 1994 at age 85. He was buried from St. Raymond Catholic Church in New Orleans.

Жеке өмір

Баркер баптист және католик дінінде өсті.

Фильм

Баркер 2011 жылы Даррен Хоффманның "Традиция – ғибадатхана" атты деректі фильмінде қайтыс болғаннан кейін көрсетіледі. Фильмдегі музыканттар Баркердің өмірі мен мансабына тигізген терең әсері туралы ұзақ әңгімелейді, ал Нью-Орлеан ақыны Чак Перкинс оның естелігіне арнап жазылған өлеңін оқиды. 1957 жылы Баркер CBS телеарнасының "The Sound of Jazz" бағдарламасында Ред Аллен, Пи-Ви Рассел, Коулман Хокинс және басқалармен бірге өнер көрсетті. Баркер Лес Бланктың "Always for Pleasure" атты Нью-Орлеан туралы деректі фильмінде де пайда болады, онда оның Blue Lu-мен сұхбаты және бірнеше өнер көрсету фрагменттері бар. Сондай-ақ, Баркер 1987 жылы түсірілген америкалық телефильмде "Ескі адамдардың жиналуы" ("A Gathering of Old Men") атты рөлде ойнады.

Дискография

ЖылАльбомЛидерЛейбл1945Чарли Паркер: Every Bit of It 1945Чарльз ТомпсонSpotlite1947Креолдық Қамысты Сидни БечетRiverside 1947Менің Үнділік ҚызылымДэнни БаркерKing Zulu 1955Пол Барбарин және оның Жаңа Орлеан джазыПол БарбаринAtlantic 1957Бродкасттық Өнер Көрсетілімдері, 3-том: Радио және Телевизиялық Хабарлары (1956–1958)Билли ХолидейESP Disk1958MainstreamВик ДиккенсонAtlantic1958ЛаВерн Бейкер Бесси Смит әндерін орындайдыФил МурAtlantic1959Қыз және оның гитарасыМэри ОсборнApollo 1960Шұжық және жұмыртқа / Лиза Кішкентай Лиза ДжейнЛеррой ПаркинсBethlehem1961Нәрселер бұрынғысымен салыстырғанда өзгеше Ал СейрсSwingville1988Сүйекті СақтаДэнни БаркерOrleans