Оңтүстік Жаңғасы: Трансгендер ер адамның өмірі мен күресі
Southern Comfort (2001 film)
«Оңтүстік Комфорт» (2001) – трансгендер ер адам Роберт Идстің соңғы жылы туралы құжатты фильм. Дәрігерлердің дискриминациясы, махаббат, күрес. Трансгендерлік, рак.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2001 жылы Кейт Дэвис түсірген фильм
2001 film by Kate Davis
«Оңтүстік жайлылығы» – трансгендер Роберт Идстің өмірінің соңғы жылына арналған 2001 жылғы деректі фильм. Жұмыртқа безінің қатерлі ісігімен ауырған Идске ондаған дәрігер оның емделуі өздерінің беделіне нұқсан келтіредін деген қорқыныштан емдеуден бас тарды. Идс ем ала бастаған кезде, қатерлі ісігі тым күшті болғандықтан оның өмірін сақтап қалу мүмкін болмады.
Southern Comfort is a 2001 documentary film about the final year in the life of Robert Eads, a transgender man. Eads, diagnosed with ovarian cancer, was turned down for treatment by a dozen doctors out of fear that treating such a patient would hurt their reputations. By the time Eads received treatment, the cancer was too advanced to save his life.
Сюжет
Фильм көктемде басталады және келесі қыста Эдстың өмірін көрсетеді. Эдс трансгендер Лолоға ғашық болады. Ол қалған жылы күндерін "таңдалған отбасысы" – Максвелл, Кэс және "басқаларымен" бірге өткізеді. Сол жазда оның әкесі мен анасы он сағат жол жүріп Робертті көруге келеді, олар үшін ол әлі де қызы. Сол жазда оның ұлы мен немересі де оны зияратқа келеді. Ұлы оны дұрыс гендермен атауға тырысып, оны әрқашан "ана" деп қабылдайды. Бірақ немересі оны әрқашан "папау" деп білген және осылай атаған. Кейін сол жылы Эдс Атланта, Джорджия штатындағы Southern Comfort Conference-те, трансгендерлердің ірі жиынында соңғы рет пайда болады. Денесі ауырған күйі, ол 500 адамға сөз сөйлейді және Лоланы ешқашан болмаған бітіру кешіне алып барады. Конференциядан кейін көп ұзамай Эдс күтім үйінде, таңдалған отбасысының қасында қайтыс болады. Эдс қайтыс болғаннан кейін оның күлі Роберттің өміріндегі көптеген өзгерістерін және дамуын символдайтын жалғыз Рождестволық шыршының төңірінде, отбасылық шаруашылыққа шашыратылады. Фильмде Эдстың достары Том мен Дебби Кинг те көрсетіледі. Олар Эдс өзінің қанынан құлап түскенде оның өмірін сақтап қалды. Бастапқыда олар Эдс үшін ем іздеді, бірақ трансгендер ер адамды емдеуге келісетін дәрігер таба алмады. Эдстың өмір бойы сыртқы келбетін ішкі сезімімен сәйкестендіруге тырысуы – фильмдегі маңызды тақырып. Фильмде бейнеленген барлық адамдар басқалардың наразылығына, өзіне-өзі наразылығына, адамзаттан шеттетілгендей сезінуге және соңында өз өмірін және жеке қолдау жүйесін құруға күреседі.
The film begins in the spring and documents Eads' life through the following winter. Eads falls in love with Lola, a transgender woman. He spends those remaining warm days in the company of his "chosen family": Maxwell, Cas, and "the rest". That summer, his mother and father drive ten hours to visit Robert, who is still their daughter in their eyes. His son and grandson also come to visit him that summer. His son struggles to gender him correctly and says he will always be "mom" in his eyes. But his grandson knows and has always known him as "papaw". Later that year, Eads makes his last appearance at the Southern Comfort Conference in Atlanta, Georgia, a prominent transgender gathering. Already feeling ill, he addresses a crowd of 500 and takes Lola to what is for them a prom that never was. Shortly after the conference, Eads dies in a nursing home with his chosen family beside him. After Eads' death, his ashes were spread across the family farm around a lone Christmas tree which was to symbolize Robert's many changes and blossomings in life. Eads' friends, Tom and Debbie King, also appear in the film. They saved Eads' life when he collapsed in a pool of his own blood while staying with them. They initially sought treatment for Eads but were unable to locate a doctor willing to treat a transgender man. Eads' lifelong struggle to have his outer appearance match his inner self is a salient theme in the movie. All persons portrayed in the movie wrestle with themes of rejection from others, rejection of self, feeling ostracized from humanity and ultimately crafting their own lives and personal support systems.
Кезеңнен кезеңге бейімдеу
Фильмге негізделген сахналық мюзикл Бродвейден тыс, Қоғамдық театрда қойылды. Мюзиклді Роберт Дюсольд пен Томас Карузо жасады, либреттосы мен әнін Дэн Коллинз жазды, музыкасын Джулианна Вик Дэвис жазды, ал режиссерлігін Карузо жүзеге асырды. Мюзикл 2016 жылдың 22 ақпанында (алдын ала көрсетілімдер) басталып, 2016 жылдың 27 наурызында аяқталды. Анет О'Тул Роберт Идс рөлінде, ал Джефф Маккарти "Лола Кола" рөлінде ойнады. Мюзиклдің 2011 жылдың 6 қазанынан 2011 жылдың 5 қарашасына дейін Бродвейден тыс CAP 21 театр компаниясының шеберханалық қойылымы өтті. Содан кейін мюзикл 2013 жылдың шілдесінде Массачусетс штатының Питтсфилд қаласындағы Баррингтон сахна компаниясында BSC музыкалық театр зертханасы аясында қойылды. Джулианна Вик Дэвис пен Дэн Коллинз 2012 жылы Джонатан Ларсон сыйлығын жеңіп алды. Сахналық бейімделу трансгендер актерлерді жеткілікті мөлшерде таңдамағаны үшін сынға ұшырады. Барлық рөлдердің екеуінен басқасы цисгендер актерлерге берілді. Дегенмен, 2019 жылы Чикагодағы Pride Films & Plays барлық бес трансгендерлік кейіпкерді трансгендер әртістердің ойнауымен жаңа қойылым жариялады.
A stage musical, based on the film, was presented off Broadway at the Public Theater. The musical was conceived by Robert DuSold and Thomas Caruso, with book and lyrics by Dan Collins and music by Julianne Wick Davis, and directed by Caruso. The musical ran from February 22, 2016 (previews) to March 27, 2016. Annette O'Toole was featured as Robert Eads, with Jeff McCarthy as "Lola Cola". The musical had a workshop production by the off off Broadway CAP 21 Theatre Company from October 6, 2011 to November 5, 2011. The musical then was produced at the Barrington Stage Company in Pittsfield, Massachusetts, in July 2013, as part of the BSC Musical Theatre Lab. Julianne Wick Davis and Dan Collins won the Jonathan Larson Grant in 2012. The stage adaption faced some criticism for its failure to cast more trans actors. All but two of the roles had been filled by cisgender actors. However, Pride Films & Plays in Chicago announced a new production in 2019 featuring trans performers playing all five transgender characters.