Кіріспе

Оливера Николова (македондық: Оливера Николова,; 1936 жылдың 11 наурызында туған) – Македонияның ең көрнекті романдарының бірі болып саналатын жазушы. Ол 1936 жылы Югославия Корольдігінің Скопье қаласында, қазіргі Солтүстік Македония Республикасының астанасында дүниеге келген. Скопьедегі философия факультетін бітірген, радио және теледидар бағдарламалары үшін сценарийлер жазған. Ол балалар мен ересектерге арналған туындылар жазады. Оның балаларға арналған танымал кітаптары: «Зоки Поки» (македония әдебиетінің классикасы саналатын кітап), «Кім жетпейтін ел» (1966 жылы Струга поэзия кештерінде «Жылдың үздік кітабы» сыйлығы), «Достар Бон мен Бона» (1975 жылы Струга поэзия кештерінің сыйлығы), «Менің үнім» (Mojot Zvuk; Югославияның «Жас Ұрпақ» сыйлығы, 1978), «Марконың сүйіктілері», «Махаббат азабы», «Тас шифрлары», «Кешу жарықтанбайды», «Жылы жыл» және т.б. Жастарға арналған қазіргі әдебиетке қосқан ерекше үлесі үшін 1983 жылы бұрынғы Югославияның маңызды сыйлығы – «Змай» сыйлығына ие болды. Ересектерге арналған туындылары: «Жазғы демалыс күні» (әңгімелер жинағы), «Күміс алма» (Srebrenoto Jabolko) комедиясы, «Тар есік» (Tesna Vrata; Стале Попов сыйлығы, 1983), «Үй тапсырмалары», «Адамның қабырғасы» (Рацин сыйлығы, 2000), «Ибн Пейкоға арналған вариациялар», «Росицаның қуыршақтары» («Жыл романы», 2004), сондай-ақ «Күміс алма» (Srebrenoto Jabolko), «Сол жақ қарынша» (Leva komora), «Ақ түтін» (Beliot Čad), «Шағын үй» (Kuќička) номинациясы Balkanika 2011 атты драмалық туындылар жинағы.