Кіріспе
Американдық жазушы; "garbology" және "Dylanology" терминдерін ойлап тапқан Алан Жюль Веберман (1945 жылғы 26 мамырда туған) – американдық жазушы, саяси белсенді, қызықтырып жүретін адам және "garbology" және "Dylanology" терминдерін ойлап тапқан. Ол музыкант Боб Дилан туралы даулы пікірлерімен және оған жеке қарым-қатынастарымен әйгілі. Нью-Йорк фольклорлық әншісі Дэвид Пилмен бірге Веберман 1971 жылы «Рок Азаттығы Фронты» ұйымын құрды, мақсаты – суретшілерді буржуазиялық бейімділіктерден «азат ету» және рок музыканттарының 1960-шы жылдардағы контрмәдениетпен байланысын сақтап, оны көрнекті ету.
Alan Jules Weberman (born May 26, 1945) is an American writer, political activist, gadfly, and inventor of the terms "garbology" and "Dylanology". He is best known for his controversial opinions on, and personal interactions with, the musician Bob Dylan. Together with New York folk singer David Peel, Weberman founded the Rock Liberation Front in 1971 with the aim of "liberating" artists from bourgeois tendencies and ensuring that rock musicians continued to engage with and represent the counterculture of the 1960s.
Ерте өмір
Веберман 1945 жылы Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында еврей отбасында дүниеге келді. Бала кезінде ол кәсіби күрескер Хейстак Калхунға арналған жергілікті жанкүйерлер клубының президенті болды.
Боб Дилан
Веберман Боб Диланның өмірі мен шығармашылығы туралы жазды, соның ішінде 1969 жылы «Dylanology» атты памфлет жазып, Диланның ән мәтіндерінің сөздік конкордансын жасады. Ол 2005 жылы жарық көрген «Дилан ағылшынша сөздік» авторы. Веберманның Диланның ән жазуы туралы теорияларының бірі – Диланның кейбір әндері тікелей Веберманға арналған немесе оған жолданған. Авторлар Боб Спиц және Джим Кертис Веберманның Дилан туындыларын интерпретациялауын қабылдамай, оны сынай соқты. 1969 жылы Веберман «Боб Диланды өзінен құтқару» мақсатымен, көше музыканты Дэвид Пил сияқты жақтастарымен бірге «Диланның азаттық фронтын» құрды. Веберман Диланның 1969 жылғы «Nashville Skyline» альбомының мұқабасындағы тыныш, күлімсіреген бейнесінен әншінің әлеуметтік санасынан жасырынып, контрмәдениеттің саяси өкілі ретіндегі жауапкершілігін елемейтіндігіне сенді. 1970 жылы Дилан Нью-Йорк штатының солтүстігінен Гринвич-Виллиджге көшіп келгеннен кейін Веберман оның қоқысын қарап шығуды әдетке айналдырды. Сол жылы Веберман солтүстік Нью-Йорк Альтернативті университетінде «Диланлогия» пәнінен дәріс оқуды бастады. Осы кезде «Азаттық фронты» Диланның «роктың реакциялық күші» болғанына наразылық білдірді, бұл көзқарас радикалды солшылдардың арасында да қолдау тапты. Rolling Stone журналы Веберманды «Дилан туралы барлық білушілердің патшасы» деп атады; ол сондай-ақ Диланды асығыс іздеуші ретінде сипаттады. 1971 жылдың жазында Дилан Веберманның қоқыс іздеуге уәде бермегеніне ашуланып, Манхэттеннің Элизабет көшесінде Веберманға шабуыл жасады. 1997 жылы Rolling Stone журналында жарияланған мақалада «Боб Диланды 60-шы жылдары қорқытқан адам» Веберман енді «оның ұлы Джейкоб Диланды қорқытуға оралды» деп жазылған. Веберман жас Диланның героинге тәуелді екенін мәлімдеді. 1977 жылы Веберманның Диланмен 1970 жылдардың басындағы телефон арқылы сөйлескен әңгімелері «Bob Dylan vs. A. J. Weberman – The Historic Confrontation» альбомында жарияланды. 2014 жылы «Боб Диланға құмарлар» құбылысы туралы жазған Slate журналының Джон Дикерсон Веберманды «Диланлогтардың ең әйгілісі» деп сипаттады. 2016 жылдың желтоқсан айында Дилан әдебиет саласындағы Нобель сыйлығын алғаннан кейін Веберман YouTube-та видео жариялады, онда ол Диланның жетістіктері үшін өзінің еңбегін бағалады. Журналист Джон Семли Salon журналына жазған хатында Веберманның бұл мәлімдемесін қисынсыз деп санайды, бірақ «онда шындықтың бір шкесі» бар екенін айтады. Ол қоқыс тасушыны француз ақыны Шарль Бодлер қаладағы шифонерді (немесе кенеп теруші) мақтаған «философиялық және антропологиялық дәстүрді» жалғастырушы ретінде таниды, және неміс философы Уолтер Бенджаминнің еңбегінде осы дәстүрді қолдануды көрсетеді. Семли қорытындылай келе: «Бәлкім, Боб Дилан сияқты суреткерге Алан Веберман сияқты лайықты қарсыласы керек, ол бір бөлігі пария, бір бөлігі жау, алғашқы интернет-тролль, қазіргі заманғы шифонье; өзінің керемет жоспарларына жүрегін, жанын және ақыл-ойының барлығын құятын, ақылдан безген, айға құмар, бір мақсатқа толы адам». 26 тамызда, Парк-авенюдегі заңгерінің және қайын атасы Ли Истменнің үйінің алдында. Бір аптадан кейін The Village Voice газетінде бұл оқиға туралы жазған Блэр Саболь Веберманның стратегиясы тым таныс бола бастады деген пікір білдірді: «Диланның немесе қоқыс зерттеушісінің ең бастысы болу өткен жылғы әдетке өте жақсы болды, бірақ оны Пол Маккартни үшін жаңарту, өйткені биылғы «капиталистік шошқа» науқаны – көрермендер үйлеріне кеткеннен кейін бис беру сияқты». Веберманның идеализмі Джон Леннонмен үндесті, ол жақында Гринвич Виллиджге суретші әйелі Йоко Ономен көшіп келді және белсенді Джерри Рубиннің басшылығымен радикалды солшыл күн тәртібін қолға алды. Леннон музыка баспасөзімен қарым-қатынаста Веберманның принциптерін қолдады, ол коммерциялық пайдаға ойланбай, саяси мотивациялы музыка жасауға арналды деп мәлімдеді. Желтоқсанның басында RLF компаниясы Капитолийдің алдында демонстрация жасап, компанияның концерттік альбомын Бангладеш үшін концерттен кейін шығаруды кешіктіруіне наразылық білдірді. Наразылық кезінде Веберман Леннон мен Ононың «Азаттық майданына» қосылғанын жариялады, оны ол «хип капиталистік қарсы мәдениетті ашуға және рок музыкасы мен рок-өнершілерін саясаттауға арналған топ» деп анықтады. Леннон арқылы Рубин RLF-ке араласты, көп ұзамай Веберманды шетке шығарды. 1971 жылы 10 желтоқсанда тұтқынға алынған ақын және белсенді Джон Синклер үшін өткен азаттық митингісінде сөйлеген сөзінде Леннон, Оно және Пил орындаушылардың қатарында болды. Бұл оқиға New York журналында жарияланған шабуылға жауап беру үшін ұйымдастырылған баспасөз конференциясы болды, онда Кляйн Бангладештің бейшараларына жәрдемдеу үшін концерттен түскен қаражатты ұрлаған деген айыптауларға жауап берді. «Кляйн қайырымдылық шарасын ұйымдастырғанда ақша қайда кетті?» деп ұрандаған наразылар баспасөз конференциясын бұзып, Кляйннің күдікті алаяқтығы туралы Variety, Rolling Stone және The Village Voice газеттерінде жаңа ақпараттарды таратты. Веберманды күтпегендей, бұл Леннон мен Онодан оны Банк-стриттегі пәтеріне шақыруға әкелді, онда жұбайлар Кляйн оларды да «алаяқтықпен айналысып жатыр» деп сендірді. Веберманның сөзіне сүйенсек, ол Леннонға IRA жақтастары мен қаржы демеушілерінің тобын таныстырды, оған Леннон жан-жақты қаржылық көмек көрсетті. Леннонның саяси белсенділіктегі тікелей қатысуы азайды, бірақ ол Веберман мен Пилдің қызметтерін қаржыландыруын жалғастырды. Соңғысы Леннон мен Ононың продюсерлік жасаған «The Pope Smokes Dope» альбомын жазды, ол 1972 жылдың сәуір айында Apple Records лейблымен шығарылды. Леннон сондай-ақ Миами, Флоридада Никсонға қарсы наразылық акциясын ұйымдастыруға көмектескен Веберманға демонстрацияға қатысушылардың жол шығыстарын төлеу үшін 50 000 доллар сыйлады.
Америкадағы төңкеріс: ЦРУ және Кеннедидің өлтірілуі
1975 жылы Веберман Майкл Канфилдпен бірге «Америкадағы мемлекеттік төңкеріс: ЦРУ және Джон Кеннединің қанымен кеткені» деген кітап жазды. Бір дереккөз бойынша, «Канфилд пен Веберман ЦРУ және «Шошқалар шығанағы» оқиғасына байланысты қастандыққа қатысты негізгі теория ұсынады, содан кейін кітаптың көп бөлігін өздерінің айыптауларын құжаттап, растауға жұмсайды». Веберман мен Канфилдтің сөзіне қарағанда, ЦРУ Кеннедидің қанымен кетуін жоспарлаған, себебі ол кубалық эмигранттардың Кастроға қарсы операцияларын тоқтатуға келіскен. Кітапта Ли Харви Освальдтың кінәсіз екені және Кеннедиге жасалған қастандықтан кейін Техас мектеп кітап қоймасының жанында полиция күзетінде бірнеше Даллас газеттері суретке түсірген «үш саяхатшының» екеуінің Уотергейт тонаушылары Э. Ховард Хант пен Фрэнк Старджис екені айтылады. «Америкадағы мемлекеттік төңкеріс» 1963 жылы Ли Харви Освальд Мексикада болған кезде Ханттың Мексикадағы ЦРУ станциясының басшысы болғандығы туралы Тад Сзұлктің мәлімдемесін қайталайды. 1976 жылдың шілдесінде Хант Веберман мен Канфилдке, сондай-ақ кітаптың баспагерлері мен редакторына қарсы 2,5 миллион долларлық қорқытуға қарсы сотқа шағым түсірді.
Басқа қызмет түрлері
2002 жылы Веберман, Еврей қорғаныс ұйымы және JDO басшысы Мордехай Леви Нью-Йорктің Бруклин қаласында қарақалдық үшін сотқа тартылды. Қазылар алқасы Веберманның 850 000 долларлық үкімнің 300 000 долларын төлеуге жауапты екенін мәлімдеді. Апелляциялық сотта үкім күштен шығарылды. 2005 жылы Веберман Дана Бил және Пирог адамы Арон Кей сияқты иппилермен бірге Манхэттеннің төменгі шығыс бөлігіндегі 9 Бликер көшесіндегі иппилердің көп жылдық штаб-пәтерін контрмәдениет мұражайына айналдыруға кірісті. 2006 жылдың ақпан айына қарай ғимаратты жөндеу жұмыстары ішінара аяқталды және Нью-Йорк штатының Регенттер кеңесінен бекітілді. Веберманның "Иппилерге арналған Hard Rock Cafe" деп атаған мұражайында Джерри Рубиннің көлік апатынан қаза тапқан қалдықтары (Рубин көлік соғып өлді) және Эбби Хоффманның қоқысы қойылмақ. 2006 жылы Веберман өзінің бұрынғы студенттерінің бірімен бірге Дилан зерттеушісі ретіндегі ерліктері туралы "А.Ж. Веберманның балладасы" атты деректі фильмде түсті. Фильмде Пил мен Веберманның "А.Ж. Веберманның балладасы" өнерлерін де көруге болады.
Мақалалар
"Диланның фильмі: Жетістік оның жеке өмірін қалай құртты." Жоғары уақыттар, № 33 (1978 жылдың мамыр айы).
Сұхбаттар
Боб Диланмен сұхбат. East Village Other (1971).