Кіріспе
Парам Вир Чакрасының тұңғыш иегері, майор Рама Рагхоба Ране, ПВХ (26 маусым 1918 – 11 шілде 1994) – үндістандық әскери офицер. Ол Үндістанның ең жоғары әскери наградасы – Парам Вир Чакрасын тұңғыш рет тірі күйінде алған адам, осы награданы ол Карам Сингхпен бірге алды. 1918 жылы туған Ране Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Британдық Үндістан армиясында қызмет етті. Соғыстан кейінгі кезеңде де әскери қызметте болып, 1947 жылдың 15 желтоқсанында Үндістан армиясының инженерлік корпусының Бомбей саперлер полкіне офицер болып қабылданып, кірді. 1948 жылдың сәуірінде 1947 жылғы Үнді-Пакистан соғысы барысында Ране үнді әскерінің Раджауриді басып алуында маңызды рөл атқарды, бірнеше кедергілерді және миналық далаларды жоюға көмектесті. Оның іс-қимылдары үнді танктерінің алға жылжуына жағдай жасады. Ол 1948 жылдың 8 сәуірінде батылдығы үшін Парам Вир Чакрасымен марапатталды. 1968 жылы Үндістан армиясынан майор шынғымен зейнетке шықты. 28 жылдық әскери қызметінің ішінде ол бес рет құжаттарда еске алынды. 1994 жылы 76 жасында дүние салды.
Major Rama Raghoba Rane, PVC (26 June 1918 – 11 July 1994) was an Indian military officer. He was the first living recipient of India's highest military decoration, the Param Vir Chakra, which he was awarded along with Karam Singh. Born in 1918, Rane served in the British Indian Army during the Second World War. He remained in the military during the post war period and was commissioned in the Bombay Sappers Regiment of the Indian Army's Corps of Engineers on 15 December 1947. In April 1948, during the Indo Pakistani War of 1947, Rane played a key role in the capture of Rajauri by Indian forces by being instrumental in clearing several roadblocks and minefields. His actions helped clear the way for advancing Indian tanks. He was awarded the Param Vir Chakra on 8 April 1948 for his gallantry. He retired as a major from the Indian Army in 1968. During his 28 years' service with the army, he was mentioned in despatches five times. He died in 1994 at the age of 76.
Ерте өмір
Рама Рагхоба Ране 1918 жылғы 26 маусымда Карнатака штатының Чендия ауылында конкани тілінде сөйлейтін маратха отбасында, кедей дін қызметкерінің отбасында дүниеге келді. Ол Рағобаның ұлы еді. П. Ране – Карнатака штатының Уттара Каннада ауданындағы Чендия ауылынан шыққан полиция констеблі. Раненің алғашқы білімі, көбінесе аудандық мектепте, әкесінің жиі ауысуына байланысты тұрақсыз болды. 1930 жылы ол британдық үстемдіктен Үндістанның тәуелсіздігі үшін күрескен ынтымақсыздық қозғалысының ықпалына түсті. Оның осы қозғалысқа қатысуы әкесін алаңдатты, ол отбасын Чендиядағы ата-бабаларының ауылына көшірді.
Әскери мансап
22 жасында, Екінші дүниежүзілік соғыс толық қарқында жүрген кезде, Ране Британдық Үндістан армиясына қосылуға шешім қабылдады. 1940 жылдың 10 шілдесінде Ране Бомбей инженерлік полкіне қабылданып, "Ең үздік жаңа серік" атанды және Командирлік жездік сыйлыққа ие болды. Кейіннен ол наик (корпорал) шеніне көтерілді. Оқуын аяқтаған соң Ране 28-ші далалық ротаға жіберілді, ол сол кезде Бурмада жапондықтармен күресіп жатқан 26-шы жаяу әскер дивизиясының инженерлік бөлімшесі болатын. Оның дивизиясы Аракан жорығының сәтсіз аяқталуынан кейін жапондықтардан шегінген кезде, ол өзінің екі бөлімімен бірге Бутидаунгта маңызды мүлікті жою үшін қалуға және кейіннен Үндістан Корольдік теңіз флотымен эвакуациялануға қолбасшысынан таңдалып алынды. Мақсатқа тез қол жеткізілсе де, күтілген эвакуация болған жоқ. Бұл Ране мен оның әскерлерін жапондықтар бақылап отырған өзеннен өтіп, өздерінің қатарларына жетуге мәжбүр етті. Ране өзінің екі бөлімімен бірге жапондық әскерлерінен шеберлікпен жасырынып, Бахриде 26-шы жаяу әскер дивизиясына қосылды. Осы іс-әрекеттері үшін ол хавальдар (сержант) шеніне көтерілді.
Кейін Ране вице-корольдік комиссиясын jemadar (қазір naib subedar, уәкілетті офицерге тең) шенімен алды. Ұдайылығы мен көшбасшылық қабілеттері үшін Ране Бөліністен бұрын қысқа мерзімді қызмет комиссиясына іріктелді. 1947 жылы, елі тәуелсіздік алғаннан кейін, Ране жаңа Үндістан армиясында қалды және 15 желтоқсанда Инженерлер корпусына екінші лейтенант ретінде кірісті (1948 жылдың 14 қаңтарынан бастап еңбек өтілімен).
Кейінгі мансабы мен өмірі
Соғыстан кейін Ране 1950 жылдың 14 қаңтарында лейтенант, ал 1954 жылдың 14 қаңтарында капитан рөліне көтерілді. 1955 жылдың 27 мамырында ол IC 7244 қызметтік нөмірімен капитан шенінде тұрақты қызметке бекітілді. Әскери қызметінің барысында Ране бес рет мақтау қағазында аталды. Соңынан ол Үндістан армиясының азаматтық қызметкері болып жұмыс істеді. 1971 жылдың 7 сәуіріне дейін армияда қызмет етіп, одан кейін зейнетке шықты. 1994 жылы Пунадағы Оңтүстік командалық ауруханасында қайтыс болды. Одан әйелі, үш ұлы және қызы қалды.
Мұра
Үндістанның кеме қатынасы корпорациясы (SCI), Теңіз көлігі министрлігінің басшылығымен жұмыс істейтін Үндістан үкіметінің кәсіпорны, өзінің 15 шикі мұнай танкерін "Парам Вир Чакра" орденімен марапатталғандардың құрметіне атады. "MT Лейтенант Рама Рагхоба Ране, ПВХ" атты шикі мұнай танкері 1984 жылғы 8 тамызда SCI компаниясына тапсырылды. Танкер 25 жыл қызметтен кейін пайдаланудан шығарылды. Ране естелігіне арналған ескерткіш 2006 жылғы 7 қарашада оның туған қаласы Карварда, Рабиндранат Тагор жағажайында, INS Чапал соғыс кемесі мұражайының қасында ашылды. Салтанатты шараны бұрынғы Шағын өнеркәсіп министрі Шивананд Наик және Батыс командасының сол кездегі бас флагман-командующиі вице-адмирал Санграм Сингх Байс жүргізді.