Ольга Десмонд: Пруссияның жалаңаяқ Венерасы (Olga Desmond: Prussiyaning jalanaq Venerası)

Кіріспе

Пруссиялық неміс бишісі, актрисасы және өнер үлгісі (1890–1964)

Ольга Десмонд (шын аты Ольга Антония Зеллин; 2 қараша 1890 – 2 тамыз 1964) – неміс бишісі, актрисасы, өнер үлгісі және тірі мүсін.

Өмірбаян

Ольга Антоние Селин 1890 жылғы 2 қарашада Шығыс Пруссияның Алленштейн қаласында (қазіргі Польшаның Ольштыны) дүниеге келді және он үш бауыр-қарындасымен бірге өмір сүрді. Он бес жасында ол отбасын тастап, Лондондағы театр труппасына қосылды. 1906 жылы ол Берлин Корольдік театрының Мари Зебах мектебінде білім алды. Берлинде ол Идеалдық мәдениет қауымдастығын құрды және "жанды суреттер" деп аталатын қойылымдар ұйымдастырды, онда ол ежелгі классикалық өнер туындыларының үлгісімен поздайтын. Берлинге оралғаннан кейін ол өзінің атын Ольга Десмонд деп өзгертіп, Адольф Салгемен жұмыс істеді. Ол жеке қойылымдарын жасап, алғашқыда шапанмен биледі, бірақ кейін ортағасырлық стильдегі ұзын белбеуді таңдады. "Сұлулық кештері" (Schönheitsabende) деп аталатын бұл қойылымдар 1908 жылдан бастап бірнеше рет тыйым салынды, себебі актерлер көбінесе жалаңаш немесе тек дене бояуымен шығатын. Ол оларды классикалық гректердің жалаңаштыққа қатысты идеалымен салыстыра отырып қорғады. 1909 жылы Variety журналы Лейпцигтегі Кристалл сарайында өнер көрсеткенде ол түніне 200 доллар табатынын, бірақ Франкфурттағы полиция оны сол жерде өнер көрсетуден тоқтатпағанын хабарлады. Кейін ол көпшілік алдында сирек көрінді және 1922 жылдан бастап өзін толықтай оқытушылыққа арнады. Оның ең белгілі шәкірттерінің бірі Герта Файст болды, ол кейіннен Рудольф фон Лабанның би тобының мүшесі атанды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол екінші күйеуі Георг Пиекке тұрмысқа шықты, ол сахналық жабдықтар, декорациялар және арнайы маталар студиясы бар еврей кәсіпкері болды. 1933 жылдан кейін Пиек Германиядан кетіп қалды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Десмонд Берлиннің шығыс бөлігінде тұрды. Өмірінің соңғы жылдарында, жұртшылықтың есінен шығып, ол үй тазалаушы болып жұмыс істеді. Көріну үшін ол танымал биші болған кезінен қалған ескі открыткалар мен басқа да естеліктерді сатты. 2009 жылы ол "Ольга Десмонд 1890–1964. Пруссияның Жалаңаш Венерасы" тақырыбындағы зерттеу жұмысының нысаны болды. Ол 2014 жылы Зальцбургтегі Заманауи өнер мұражайында және 2015–2016 жылдары "Жасырын мұражайда" өткен "Қолдар биі" (Dance of Hands): Тилли Лош және Хеди Пфундмайр фотосуреттерде (1920–1935) көрмесіне қосылды. Отто Скоуранектің Десмондтың қылыш биін бейнелейтін фотосуреттер сериясы неміс би архивінде (Кельн) сақтаулы.

Olga Antonie Sellin was born on 2 November 1890 in Allenstein, East Prussia (now Olsztyn, Poland), and shared a home with thirteen brothers and sisters. At the age of fifteen, she left her family and joined a theatre act in London. In 1906, she attended the Marie Seebach School of the Königliches Schauspielhaus Berlin. In Berlin, she co founded the Association for Ideal Culture and gave shows called "living pictures" in which she posed after the manner of ancient classical works of art. Upon returning to Berlin, she changed her name to Olga Desmond, working with Adolf Salge. She began to create her own show, and would dance with a veil. Eventually she switched to a long mediaeval style belt. These so called "Evenings of Beauty" (Schönheitsabende) were prohibited on more than one occasion starting from 1908, because the actors usually posed nude or wearing only bodypaint. She defended them by comparing them with the classical Greek ideal of nudity. Variety reported in 1909 that she had been ordered to cover up when performing at the Crystal Palace, Leipzig, where she was earning $200 per night, but the police in Frankfurt did not stop her performing there. She also introduced solo dances between the tableaux Thereafter, she made fewer public appearances and from 1922 devoted herself entirely to teaching. Among her best known students was Hertha Feist, who later became a member of the dance group of Rudolf von Laban. After the First World War, she married her second husband, Georg Piek, a Jewish businessman with a studio for stage equipment, decorations, and special fabrics. After 1933, Piek left Germany. After World War II, Desmond lived in the eastern part of Berlin. In her late years, forgotten by the public, she worked as a cleaning woman. To make a living, she also sold vintage postcards and other memorabilia from her time as a renowned dancer. In 2009 she was the subject of Olga Desmond 1890–1964 Preußens Nackte Venus. She was included in Dance of Hands: Tilly Losch and Hedy Pfundmayr in Photographs 1920–1935 which ran at Museum des Moderne Salzburg in 2014 and at Das Verborgene Museum in 2015–2016. Otto Skowranek's series of photos of Desmond's sword dance is held at Deutsches Tanzarchiv Köln.

Жарияланымдар

Дезмонд, Ольга. Ритмографика. Би нота жазуы биді өздігінен оқуға арналған негіз ретінде. Фриц Бёме өңдеген, Лейпциг, 1919.