Жозеф Барбоза – АҚШ-тың әйгілі гангстері, кісі өлтірушісі. 1965 ж. Э. Диган ісінде куәлік берді, кейіннен өзі қылмыстың күдіктісі болды. 1976 ж. қаза тапты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық мерген және боксшы (1932–1976)
American hitman and boxer (1932–1976)
Джозеф Барбоза-кіші (/b//ɑr/'/b//oʊ//z//ə/; 1932 жылдың 20 қыркүйегі – 1976 жылдың 11 ақпаны), «Жануар» деген лақап атымен белгілі, 1960 жылдары Жаңа Англияның Патриарка қылмыстық ұйымы үшін жұмыс істеген американдық мафиози және белгілі мерген. Бостонның криминалдық әлеміндегі көрнекті орындаушы және кісі өлтіруші Барбоза 1967 жылы Федералдық тергеу бюросының (ФБР) құпия хабаршысы болды, кейіннен Куәгерлерді қорғау бағдарламасына қатысты. Ол 1965 жылы Эдвард Диганды өлтіргені үшін сотталған алты адамның ісінде маңызды куәгер болды; айыпталушылардың төртеуі өлім жазасына, ал қалған екеуі өмір бойына түрмеге кесілді. Кейіннен Барбозаның Диганды өлтіруде кінәлі деп танылған алты адамды әдейілеп айыптауға көмектескені анықталды, ал бұл қылмыстың нақты жасаушылары Барбоза мен Винсент Флемми болған деген күдік туды. 1976 жылы Сан-Францискода Патриарка ұйымының басшысының орынбасары Геннаро Ангиулоға оның қайда екені белгілі болғаннан кейін ол атып өлтірілді.
Joseph Barboza Jr. (/b//ɑr/'/b//oʊ//z//ə/; September 20, 1932 – February 11, 1976), nicknamed "the Animal", was an American mobster and notorious mob hitman for the Patriarca crime family of New England during the 1960s. A prominent enforcer and contract killer in Boston's underworld, Barboza became a Federal Bureau of Investigation (FBI) informant in 1967 and later entered the Witness Protection Program. He was a star witness in the trial of six men convicted in the 1965 murder of Edward Deegan; four of the accused were sentenced to death and another two were sentenced to life imprisonment. It later emerged that Barboza had helped frame the six defendants in a case of wrongful conviction for the Deegan killing, which was allegedly actually committed by Barboza and Vincent Flemmi. He was shot dead in San Francisco in 1976 after his whereabouts became known to Patriarca underboss Gennaro Angiulo.
Ерте өмір
Барбоза 1932 жылдың 20 қыркүйегінде Массачусетс штатының Нью-Бедфорд қаласында Вальпачостан эмиграциялап келген португалдықтар – Жозеф Барбоза аға (туған тегі Хосе Барбоза), орта салмақтағы боксшы, және тігінші Палмеда Камилл отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Лос-Анджелесте бокспен айналысқан, бар болғаны екі кәсіби бокс матчына қатысқан; алғашқы жекпе-жегі 1933 жылдың 27 қаңтарында Пит Фрискоға қарсы, екіншісі 1933 жылдың 27 сәуірінде Карлос Чипреске қарсы болды. Барбозаның екі бауыры болды: Дональд және Энтони Барбоза, сондай-ақ қарындасы Энн Хоутон. Барбоза португал, итальян және испан тілдерін еркін меңгерген. Ол еврей әйеліне үйленген, 1965 жылы қыз бен ұл өнекелеген және Патриарка қылмыстық тобында жұмыс істеген кезде Массачусетс штатының Челси қаласында тұрған.
Barboza was born on September 20, 1932, in New Bedford, Massachusetts, to Portuguese emigrants from Valpaços, Joseph Barboza Sr. (born José Barbosa), a middle weight boxer, and Palmeda Camille, who was a seamstress. His father was a Los Angeles based prizefighter who competed in only two professional boxing matches; his debut bout was against Pete Frisco on January 27, 1933, and his second match was against Carlos Chipres on April 27, 1933. Barboza had two brothers; Donald and Anthony Barboza and a sister, Anne Houghton. Barboza was fluent in Portuguese, Italian and Spanish. He was married to a Jewish woman and fathered a daughter in 1965 and also a son and lived in Chelsea, Massachusetts, while employed by the Patriarca crime family.
Кәсіби бокс карьерасы
Барбоза "Барон" есімімен кәсіби жеңіл ауыр салмақтағы боксшы және АҚШ Бокс қауымдастығының мүшесі ретінде мансабын жалғастырды. Ол өте күшті соққыларымен белгілі аут-боксшы саналды. Ол Патриарка қылмыстық ұйымының мүшесі Америко Сакрамон, болашақ Массачусетс штатының аудиторы Джо ДеНуччи, Эдвард Г. Коннорс және Энтони Веранистің спарринг серігі болды. Кейін ол портода жұмыс істеді, содан кейін жеміс-жидек дүкенінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді, бірақ әрқашан қылмысқа оралып отырды.
Barboza would pursue a career as a professional light heavyweight boxer and member of the United States Boxing Association, using the name of "the Baron". He was classified as an out fighter who was known for having very powerful punches. He was a sparring partner of Patriarca crime family associate, Americo Sacramone, future Massachusetts Auditor Joe DeNucci, Edward G. Connors and Anthony Veranis. He later worked as a longshoreman and as a clerk in a fruit store but always returned to crime.
Түрмеден қашу
Ол алғаш рет 1950 жылы Массачусетс штатының Конкорд түзеу мекемесіне бес жылға жіберілді. Барбоза 1953 жылдың жазында түрмеден қашудың көшбасшысы болды, бұл түрменің жетпіс бес жылдық тарихындағы ең ірі қашу болып есептеледі. Джо және басқа алты тұтқын контрабандалық виски ішіп, амфетамин таблеткаларын ұрлап, төрт күзетшіні басып алып, екі жеке көлікпен қашып кетті. Бостандыққа шыққаннан кейін олар көшеде кездейсоқ адамдарды ұрып-соғып, Бостонның Сколлей скверіндегі барларды аралап, Линн және Ревир аудандарына дейін бара жатып, ақырында Шығыс Бостон метро станциясында ұсталды. Бұл қашу тек жиырма төрт сағатқа созылды. Сол қарашада, түрмеден қашу ісі бойынша сотқа күтіп отырған Барбоза еш себепсіз асханада түрме күзетшісін ұрып жіберді. Үш айдан кейін ол күзетшінің кеудесіне үстел лақтырып, өзінің камерасына кірген кезде осылай істеді.
He was first sent to prison in 1950 to the Massachusetts Correctional Institution Concord for five years. Barboza would later lead a wild prison break in the summer of 1953, which would become the largest in the prison's seventy five year history. Joe and six other fellow inmates had guzzled contraband whiskey and pilfered amphetamine tablets, overpowered four prison guards and raced away in two separate cars. During their furlough of freedom they beat random people in the street, cruised the bars in Boston's Scollay Square, wandered to the neighborhoods of Lynn and Revere, and were finally apprehended at a subway station in East Boston. The escape party had barely lasted twenty four hours. That November, while awaiting trial for his prison break, Barboza slugged a prison guard in the cafeteria for no reason. Three months later, he tossed a table at a guard's chest when he entered his cell.
Ұйымдасқан қылмысқа араласу
Барбоза алғаш рет Уолпол түрмесінде отырғанда Бостонның ұйымдасқан қылмысымен байланысқа түскен болуы мүмкін. 1958 жылы мерзімі бітіп босатылғаннан кейін, ол Шығыс Бостонның ұйымдасқан қылмыстық ортасында танымал болды және Беннингтон көшесі мен Брук көшесінің қиылысындағы бардың тұрақты тұрушысы атанды, бұл орын жергілікті қылмыскерлер арасында «Барбоза бұрышы» деп белгілі болды. Оның ұсақ ұрылар мен қарақшылардан құралған тобына Жозеф В. Амико, Патрик Фабиано, Джеймс Кернс, Артур Братсос, Томас Деприско, әке-ұлы Жозеф және Рональд Дермоди, Карлтон Итон, Эдвард Госс және Николас Фемия кірді. Бұл топты Патриарка қылмыстық отбасы үшін Стивен «Оқшы» Флемми ресми түрде басқарды. Ол итальяндық тегі болмағандықтан Патриарка қылмыстық отбасына ресми түрде қабылданбады, бірақ бандиттік соғыстың күшеюіне байланысты сегіз жыл ішінде Бостонның ең белгілі жалдамалы кісі өлтірушісі және қарапайым орындаушысы ретінде танылды. Қараңғы түсі мен португалдық шығуына байланысты, оның итальяндық әріптестері Барбозаны «негр» деп атады. Патриарканың capo-сы, кейіннен үкімет куәсі болған Винсент Терезаның сөзіне сүйенсек, Барбоза «негрлерді жек көретін» және кем дегенде екі адамды олардың нәсіліне байланысты өлтірген. 1964 жылы Барбоза заңды түрде өзінің тегін «Барон» деп өзгертті. Заң органдары арасында кеңінен таралған пікір бойынша, Барбоза Реймонд Л. С. Патриарка үшін жалдамалы кісі өлтірулер жасаған. 1966 жылдың қаңтарына қарай Барбоза Бостонның қылмыстық әлеміндегі ықпалды тұлға саналды. Бір күні түнгі уақытта тәртіпсіздік тудырғаны үшін ол Метрополитен округінің полиция офицері Джо Маклинды ұрып, алты айға сотталды. Түрмеден босатылып, қымбат аспаздық мектепті бітіргеннен кейін, ол «SS President Wilson» кемесімен Шығысқа жіберілді. Оның құрбандарының арасында Эдвард МакЛафлин, сондай-ақ 1965 және 1966 жылдар аралығында өлтірілген Корнелиус Хьюз және Стиви Хьюз болды. Барбоза Джеймс «Буди» Маклиннің Винсент Флеммидің одақтасы болғаны және ол Стивен Флеммимен бірге сенгендіктен, «Winter Hill Gang» тобымен бірікті. 1965 жылдың өзінде Федералдық Тергеу бюросының (ФБР) агенты Х. Пол Рико Барбозаны ақпарат беруші ретінде жұмыс істеуге итермелеу үшін осы сенімді пайдаланды. Барбоза 1965 жылғы Oldsmobile Cutlass көлігін жүргізді, құқық қорғау органдары оны күрделі дабыл жүйесі мен қалың қара түтін шығару құрылғысы болғандықтан «Джеймс Бонд машинасы» деп атады.
Barboza may have first been exposed to figures of Boston organized crime while incarcerated at Walpole. Paroled in 1958, he became a recognized figure in East Boston's organized crime circles and was a regular at a bar on the corner of Bennington Street and Brook Street, which became known among local criminals as "Barboza's Corner". His crew of small time burglars and thieves consisted of Joseph W. Amico, Patrick Fabiano, James Kearns, Arthur Bratsos, Thomas DePrisco, father and son team Joseph and Ronald Dermody, Carlton Eaton, Edward Goss and Nicholas Femia. The crew was officially supervised for the Patriarca crime family by Stephen "The Rifleman" Flemmi. He was never officially inducted into the Patriarca crime family because of his non Italian ancestry, but within eight years during the escalation of gangland warfare, he earned a reputation as one of Boston's most prolific contract killers and sidewalk soldiers. Due to his dark complexion and Portuguese heritage, Barboza was referred to as "the nigger" by his Italian associates. According to Patriarca capo turned government witness Vincent Teresa, Barboza "hated Negroes" and killed at least two victims solely due to their race. In 1964, Barboza legally changed his surname to "Baron". It was widely believed in law official circles that Barboza had performed contract killings for Raymond L. S. Patriarca. By January 1966, Barboza was considered a powerful crime figure in the Boston underworld. For disturbing the peace one night, he slugged a Metropolitan District Commission Police Officer, Joe MacLean, and received a six month sentence. After his release from prison and his graduation from an expensive cooking school he was shipped out on the SS President Wilson to the Orient. A few notorious victims on his murder roster included Edward McLaughlin and both Cornelius Hughes and Stevie Hughes, killed between 1965 and 1966. Barboza aligned himself with the Winter Hill Gang in part because James "Buddy" McLean was an ally of Vincent Flemmi, who Barboza trusted along with his brother Stephen Flemmi. As early as 1965, Federal Bureau of Investigation (FBI) agent H. Paul Rico, was using that trust to drive Barboza into becoming an informant. Barboza drove a 1965 Oldsmobile Cutlass which was referred to by law enforcement as "the James Bond car" because it had a sophisticated alarm system and a device for making thick black smoke come out of the tailpipe.
Үкімет куәлігін бұру
1966 жылға қарай ол Бостонның қылмыстық әлемінде өте жағдайсыз жағдайда болды. Ол Челсидегі үйінің алдында тұрғанда оққа түсірілген. Жергілікті билік басқа хабарланбаған әрекеттер де болған деп санайды. Өте беделді билікке ие болғандықтан, ол Ла Коза Ностраның дәстүрлі ережелерін сақтамады. Бір күні ол Геннаро Анджиулодан қорғаныш ақысы алған түнгі клубқа кірді де, иесіне өзіне де төлем жасауын талап етті. 1966 жылдың ортасына қарай, Барбозаға биліктен келген тынымсыз назар, ұйымдасқан қылмыстағы оның беделін одан әрі күмәнді етті. 1966 жылдың қазанында ол ұйымдасқан қылмыспен араздасқаннан кейін, Бостонның Combat Zone аймағында жүргенде, ол және үш жергілікті қарақшы қару-жарақ бойынша тұтқындалды. Оның серіктері кепілмен босатылды, бірақ Барбозаның кепілі 100 000 долларға белгіленді, ол оған төлей алмады. Патриарка қылмыстық отбасының ешкімі оның кепілін төлеуге келмеді, және ол полицияға мафия отбасы хабарлаған десті. Оның екі серіктесі, Братсос пен Деприско, Барбозаның кепіл ақшасын жинауға барды. Бес аптадан кейін, 59 000 доллар жинағаннан кейін, екеуі Иларио Занниноның тобында қызмет ететін Ральф "Ральфи Чонг" Ламаттинаның сарбаздарымен Nite Lite Cafe-де өлтірілді. Олар кепіл ақшасын алып қойғаннан кейін, денелерін Братсостың машинасының артқы орындығына салып, Оңтүстік Бостонға тастады, кінәні ирландтық топтарға таңуды үміттене отырып. Алайда, Джозеф Ланци есімді мафия мүшесі полицияға кісі өлтіру туралы хабарлады. 1967 жылдың 18 сәуірінде оны Джерри Анджиулоның орындаушылары Кармен Гальярди, Фрэнк Отеро және Бен ДеКристофоро өлтірді. ФБР Барбозаны құпия хабаршыға айналдыруға күшті күш жұмсады. Желтоқсанда Джо Амико өлтірілді. Келесі айда он күндік соттан кейін Барбоза қару-жарақ бойынша айыпталды және Уолполде бес жылға сотталды. 1967 жылдың жазында Стив Флемми Джозефпен кездесіп, Геннаро Анджиуло мен оның бауырлары оны өлтіруді жоспарлап отырғанын айтты. 1967 жылдың маусымында Барбоза түрмеде кісі өлтіргені үшін отырғанда ФБР-дің құпия хабаршысы болды және ақырында Рэймонд Патриаркаға қарсы куәлік берді, содан кейін Куәгерлерді қорғау бағдарламасына енген алғашқы құпия хабаршылардың бірі болды. Үкімет Барбозаға оның әйелі мен балалары қорғалмайды, егер ол куәлік беруге келіспесе деді. Үкімет сондай-ақ, оған жеке мейрамхана ашып беруге және оның сыртқы келбетін өзгерту үшін пластикалық операция жасауға уәде берді, Барбоза мен оның отбасын одан әрі қорғау үшін, бірақ ешқайсысы орындалмады. Барбоза Рэймонд Патриаркаға және Жаңа Англия отбасының көптеген жоғары лауазымды мүшелері мен серіктестеріне қарсы куәлік берді. 20 маусымда Патриарка мен Генри Тамелео 1966 жылы Провиденстің букмекері Уилли Марфеоны өлтіруге қатысқандығы үшін айыпталды. 9 тамызда Геннаро Анджиуло Рокко ДиСеглионы өлтіруге қатысқан деп айыпталды. Соңында қазан айында алты адам 1965 жылдың наурыз айында Эдвард "Тедди" Диганды өлтіргені үшін айыпталды, ол Стивен Флеммимен бірге Челсиде жасаған бірнеше қарақшылықтар үшін өлім жазасына кесілді. Рэймонд Патриарканың айыпталуынан кейін, Барбозаның басқұмарлық жасағаны туралы алдыңғы бетте жарияланғаннан кейін, Барбоза "Бостон геральдіне" былай деп жазды: "Мен жалғыз қалғым келеді". Ла Коза Ностра Барбозаға сөйлемеу үшін 25 000 доллар төлеуге дайын болды. Ол келісімге қызығушылық танытып, бағаны 50 000 долларға көтерді, ол келісілді, бірақ кейіннен оның адвокатымен кеңескеннен кейін бас тартты. Кейін Анджиуло кінәсіз деп танылды. Журналистер қазыларды олардың шешімдерін түсіндіруге көндіруге тырысқандарына қарамастан, ешкім де түсіндірмеді. Алайда, жиырма жылдан кейін қазылар алқасының төрағасы Кеннет Мэтьюс он алты қазының ешқайсысы Барбозаға сенбегенін айтты, "Ол мемлекетке ешқандай көмек көрсетпеді. Ол сенімді емес еді. Ол куәгер ретінде ештеңе емес еді". 1968 жылдың 30 қаңтарында Барбозаның адвокаты Джон Э. Фицджеральдтың машинасына бомба қойылды, ол болашақта Репид-Сити, Оңтүстік Дакотаның 7-ші округ судьясы болды, нәтижесінде Фицджеральд оң аяғынан тізеден төмен жоғалтты. Содан кейін Барбоза Тачер аралынан Форт-Девенске және тіпті Кентукки штатының Форт-Ноксте орналасқан кіші офицерлер пәтеріне жиі көшірілді. Барбозада неміс қойшысы болды, Форт-Нокста ол итін болашақта жемқор ФБР агенті Джон Морриспен бірге серуендетті, ол сол кезде әскери полицияның мүшесі болған. 1968 жылдың мамыр айында Диганның соты басталды. 50 күндік куәліктер мен кеңесулерден кейін, қазылар кінәлі деп тапты. Питер Лимон, Луис Греко, Генри Тамелео және Рональд Кассессо кінәлі деп танылды және өлім жазасына кесілді. Джозеф Салвати және Уилфред Рой Френч өмір бойына түрмеге кесілді. Барбоза бір жылдық түрме жазасын алды, оның ішінде өткен уақыты да ескерілді. Ол 1969 жылдың наурыз айында "Джозеф Бентли" деген атпен босатылды және Санта-Роза, Калифорнияға көшірілді. 1970 жылдың жазында Барбоза Клей Уилсонды өлтірді. ФБР мәліметінше, бұл Барбоза жасаған 26-шы кісі өлтіру болды. 1971 жылы ол екінші дәрежелі кісі өлтіруде кінәлі деп мойынды салды және Фолсом түрмесінде бес жылға сотталды. Түрмеде Барбоза американдық мафия туралы өлеңдер жазды, "Бостондық бандиттік соғыс", "Мафияның сатқындауы", "Мысықтың өмірі" және "Бандиттік соғыс".
By 1966, he had a very turbulent position in the Boston underworld. He had been shot at while standing outside his home in Chelsea. The local authorities believed there had been other unreported attempts. Brimming with reckless power, he was not abiding to the traditional rules of La Cosa Nostra. One night he went into a nightclub that was paying Gennaro Angiulo for protection and demanded that the owner make payments to him as well. By mid 1966, the unrelenting attention from the law Barboza received from the authorities only made his standing in organized crime more tenuous. In October 1966, he came to terms with his falling out with the organized crime element after he and three local hoodlums were arrested on weapons charges while cruising the Combat Zone in Boston. His accomplices were released on bail, but Barboza had his bail set at $100,000 which he could not afford. Nobody from the Patriarca crime family came down to post his bail and he heard that it was the Mafia family who tipped off the cops. Two of his associates, Bratsos and DePrisco, went to raise Barboza's bail. Five weeks later, after raising $59,000 the pair were murdered in the Nite Lite Cafe by soldiers serving under Ralph "Ralphie Chong" Lamattina, who served in the crew of Ilario Zannino. After relieving them of their bail money, they stuffed their bodies in the back seat of Bratsos' car and dumped it in South Boston, hoping to throw blame onto the Irish gangs. However, a mob associate named Joseph Lanzi tipped the cops about the murder. On April 18, 1967, he was murdered by Jerry Angiulo's enforcers Carmen Gagliardi, Frank Otero and Ben DeChristoforo. The FBI began diligent efforts to turn Barboza into an informant. In December, Joe Amico was murdered. The following month, after a ten day trial, Barboza was sentenced to a five year term at Walpole on the weapons charges. In the summer of 1967, Steve Flemmi met with Joseph and informed him that Gennaro Angiulo and his brothers had plans to murder him. In June 1967, Barboza turned FBI informant while imprisoned for murder, and eventually testified against Raymond Patriarca before becoming one of the first informants to enter the Witness Protection Program. The government told Barboza his wife and children would not be protected unless he agreed to testify. The government also promised to set him up in his own restaurant — and plastic surgery to change his appearance and further protect Barboza and his family — but it did not fulfill either of these promises. Barboza went on to testify against Raymond Patriarca and many high ranking members and associates of the New England family. On June 20, Patriarca and Henry Tameleo were indicted for conspiracy to murder in the 1966 killing of Providence bookmaker Willie Marfeo. On August 9, Gennaro Angiulo was accused of participating in the murder of Rocco DiSeglio. Finally in October, six men were charged with the March 1965 murder of Edward "Teddy" Deegan, who had been marked for death for several burglaries which he had committed with Stephen Flemmi, in Chelsea. Shortly after the indictment of Raymond Patriarca, which drew front page stories about Barboza as a turncoat, Barboza wrote to the Boston Herald: "All I want to be is left alone." The La Cosa Nostra was willing to pay Barboza $25,000 to quit talking. He showed some interest in the deal raising the price to $50,000 which was agreed upon but later turned down after consulting his lawyer. Angiulo was later found not guilty. Despite efforts by reporters to coax jurors to explain their deliberations, none did. Twenty years later, however, jury foreman Kenneth Matthews said none of the sixteen jurors had found Barboza believable, stating "He didn't help the state at all. He wasn't reliable. He was nothing as a witness". On January 30, 1968, a bomb was planted in the car of Barboza's attorney, John E. Fitzgerald, future Rapid City, South Dakota Judge for the 7th Circuit, resulting in Fitzgerald losing his right leg below the knee. After that Barboza was moved around frequently from Thacher Island to Fort Devens and even to the Junior Officers' quarters located in Fort Knox, Kentucky. Barboza owned a German Shepherd dog and while at Fort Knox he would walk his dog with future corrupt FBI agent John Morris who was a member of the military police at the time. In May 1968, the Deegan trial began. After 50 days of testimony and deliberations, the jury returned a guilty verdict. Found guilty and sentenced to death were Peter Limone, Louis Greco, Henry Tameleo and Ronald Cassesso. Sentenced to life in prison were Joseph Salvati and Wilfred Roy French. Barboza was given a one year prison term, including time served. He was paroled in March 1969, under the name of "Joseph Bentley", and relocated to Santa Rosa, California In summer 1970, Barboza murdered Clay Wilson. According to the FBI, this was the 26th murder by Barboza. In 1971, he pleaded guilty to a second degree murder charge and was sentenced to five years at Folsom Prison. At prison Barboza wrote poems about the American Mafia, "Boston Gang War", "The Mafia Double Crosses", "A Cat's Lives" and "The Gang War"
Жауларына қарсы жалған куәлік беру
ФБР-де жұмыс істеген кезінде агент Х. Пол Рико Джозеф Сальвати, Питер Лимон, Луи Греко, сондай-ақ оның бұрынғы мафия басшысы Генри Тамелеоны Эдвард Диганды өлтіргені үшін қылмыстық істе айыптауға көмектесті. Алты адамнан тек Рональд "Ронни Доңыз" Кассесо мен Уилфред Рой Френч ғана кісі өлтіруге қатысып, оқиға болған жерде болған. ФБР агенті Пол Рико Френч пен Кассесоға Барбозаның жалған куәлігін растаса, жеңілдіктер ұсынды. Француз да, Кассессо да ұсыныстан бас тартты, ал Френч өлім жазасымен қорқытылғанда Рикоға "электр орындығын қыздыр" деді. Кассесо 30 жылдан кейін түрмеде қайтыс болды. Френч 34 жылдан кейін ақыры босатылды. 1999 жылы Винтер-Хиллдің орындаушысы Джон Марторано Стивен Флеми мен Джеймс "Уайти" Булгердің ФБР-дің хабаршылары екенін және оларға мафия мен Винтер-Хилл тобы туралы ақпарат беріп жатқанын білгеннен кейін үкімет куәгері болды. Өзінің келісімінде ол Есірткі саудасын бақылау басқармасы (DEA) агентіне Барбозаның Тедди Диганды өлтіргені туралы жалған куәлік бергенін мойындағанын айтты. Марторано сондай-ақ Винсент Флеми Диганды өлтіргенін мойындағанын мәлімдеді. Тамелео мен Греко 30 жылға жуық түрмеде отырғаннан кейін қайтыс болды, ал Сальвати мен Лимоне 1997 және 2001 жылдары босатылды. Греко, Тамелео, Сальвати және Лимонның отбасылары АҚШ үкіметіне қарсы 1 миллиард доллардан астам сомаға талап арыз берді. 2007 жылдың шілдесінде Бостон қаласындағы АҚШ округтік сотының судьясы Нэнси Гертнер бюроның төрт ер адамды айыптауға көмектескенін анықтады және АҚШ үкіметі төрт айыпталушыға 100 миллион доллар өтемақы төлеуге міндеттелді.
While working for the FBI, Agent H. Paul Rico helped to frame Joseph Salvati, Peter Limone, Louis Greco as well as his former mob superior, Henry Tameleo for the murder of Edward Deegan. Out of the six people convicted for the murder, only Ronald "Ronnie the Pig" Cassesso and Wilfred Roy French were actually involved and present in the alley where the murder took place. FBI agent Paul Rico had offered French and Cassesso leniency if they would corroborate Barboza's false testimony. Both French and Cassesso refused the offer and when French was threatened with the death penalty he responded by telling Rico to "warm up the electric chair". Cassesso died in prison 30 years later. French was finally freed 34 years later. Winter Hill enforcer John Martorano became a government witness in 1999 after learning that both Stephen Flemmi and James "Whitey" Bulger were FBI informants and had been delivering information about the Mafia and the Winter Hill Gang to them. In his plea agreement, he told the Drug Enforcement Administration (DEA) agent that Barboza had admitted to lying about the men convicted of killing Teddy Deegan. Martorano also revealed that Vincent Flemmi had admitted to murdering Deegan. Tameleo and Greco died in prison after serving almost 30 years, and Salvati and Limone were finally released in 1997 and 2001, respectively. The families of Greco, Tameleo, Salvati and Limone filed lawsuits totaling in excess of one billion dollars filed against the Federal government. In July 2007, U. S. District Judge Nancy Gertner in Boston found the bureau helped convict the four men and the U. S. Government was ordered to pay $100 million in damages to the four defendants.
Құрбандар
Num Жәбірленуші Өлім күні Сәбәп1 Гарольд Ханнон 4 тамыз 1964 Томи Салливанды өлтіргені үшін кек алу.2 Уилфред Д. Делани 4 тамыз 1964 Гарольд Ханнонның одақтасы.3 Теодор Диган 12 наурыз 1965 Диганның Патриарка қылмыстық отбасына қарсы жасаған тонаулары үшін кек алу.4 Ромео А. Мартин 9 шілде 1965 Белгісіз.5 Эдвард Маклафлин 16 қазан 1965 Қарсы топ жетекшісі.6 Реймонд Дистазио 15 қараша 1965 15 000 доллар қарыз төлеуден бас тартты.7 Джон Б. О'Нил 15 қараша 1965 Рей Дистазионың өлтірілуіне куә болды.8 Корнелиус Хьюз 25 мамыр 1966 Қарсы топ мүшесі.9 Самуэль Линденбаум 25 мамыр 1966 Корнелиус Хьюздың одақтасы.10 Стивен Хьюз 23 қыркүйек 1966 Қарсы топ мүшесі.11 Клей Уилсон 1970 жылдың жазы
Num Victim Date of death Reason1 Harold Hannon August 4, 1964 Revenge for the murder of Tommy Sullivan.2 Wilfred J. Delaney August 4, 1964 Ally of Harold Hannon.3 Theodore Deegan March 12, 1965 Revenge for the robberies Deegan had committed against Patriarca crime family.4 Romeo A. Martin July 9, 1965 5 Edward McLaughlin October 16, 1965 Rival gang leader.6 Raymond DiStasio November 15, 1965 Refused to pay a debt of $15,000.7 John B. O'Neal November 15, 1965 Witness of the murder of Ray DiStasio.8 Cornelius Hughes May 25, 1966 Rival gang member.9 Samuel Lindenbaum May 25, 1966 Ally of Cornelius Hughes.10 Stephen Hughes September 23, 1966 Rival gang member.11 Clay Wilson Summer 1970