Кіріспе
Нью-Джерси Америка революциясында саяси және әскери жағынан орталық рөл атқарды. Онда 90-нан астам әскери қақтығыс болды, оның ішінде Трентон, Принстон және Монмут шайқастары шешуші болды. Джордж Вашингтон армиясын төрт рет штат арқылы жүргізіп, үш қыстың қатал кезеңдерін осы жерде өткізді, соғыстың ең ауыр жеңілістерін басынан өткерді, сонымен қатар маңызды жеңістерге қол жеткізді. Нью-Джерсидің осы қақтығыстағы шешуші рөлі оған «Америка революциясының тоғысқан нүктесі» деген атақ берді. Нью-Джерси қоғамы революцияға қатысты көзқарастары мен қолдауы бойынша күшті бөлініске ұшырады. Көптеген азаматтар Англиядан көшіп келгендіктен, британдық тәжге адалдықтарын сақтады; ал басқалары ана елмен экономикалық, әлеуметтік немесе туыстық байланыстарда болды. Революциялық соғыс бойында Нью-Джерси колониясында американдықтар мен британдықтар арасында көптеген қақтығыстар орын алды. Барлығында, Нью-Джерсиде 296 қақтығыс болды, бұл соғыс кезінде басқа ешбір колонияда болғаннан көп.
New Jersey played a central role in the American Revolution both politically and militarily. It was the site of more than 90 military engagements, including the pivotal battles of Trenton, Princeton, and Monmouth. George Washington led his army across the state four times and encamped there during three hard winters, enduring some of the greatest's setbacks of the war as well as seminal victories. New Jersey's decisive role in the conflict earned it the title, "Crossroads of the American Revolution". New Jersey society was deeply polarized in their views and support of the revolution. Many citizens had emigrated from England and maintained a sense of loyalty to the British Crown; others had economic, social, or familial ties to the mother country. Throughout the Revolutionary War, there were many clashes between the Americans and British within the colony of New Jersey. In total, there were 296 engagements that occurred within New Jersey, more clashes than occurred in any other colony during the war.
Соғысқа дейінгі шиеленістер
Француздар мен үндістер соғысынан кейін америкалықтар мен британдықтар арасында шиеленіс туды, ішінара, Квебек пен француз Канадасын бағындыру арқылы британдықтарға үлкен аумақтық пайда әкелген соғыстың құнын кім төлеуі керек деген мәселеде. Парламент қант заңын, марка заңын және шай заңын қабылдағаннан кейін, күйреген наразылықтар мен көтерілістер болды. Мұндай көтерілістердің бірі Нью-Джерси штатындағы Камберленд округінде, Гринвич қаласында болды. 1774 жылдың 22 желтоқсанында 40 колонист топ лоялист Дэниел Боуэннің жертөлесіне кіріп, шай салынған жәшіктерді жылдам ұрлап, өртеп жіберді.
Тәуелсіздік декларациясы
Нью-Джерси штатының өкілдері Ричард Стоктон, Джон Уизерспун, Фрэнсис Хопкинсон, Джон Харт және Абрахам Кларк АҚШ Тәуелсіздік Декларациясына қол қойғандардың қатарында болды. Бұл адамдар, тағы да басқалары сияқты, тәуелсіздік үшін күресу үшін зор тәуекелге барды және барлығы өмірінің соңына дейін жаңадан құрылған елдеріне қызмет етті. Стоктон Нью-Джерсиде туған, Нью-Джерси колледжінде білім алған заңгер, ол корольдік соттағы жоғары лауазымын және оның маңызды халықаралық экономикалық мүдделерін құрбан етіп, Континенттік Конгресте Нью-Джерсиден сайланған делегат болды. Уизерспун Шотландиядан көшіп келген иммигрант, ол Нью-Джерси колледжінің алтыншы президенті қызметін атқарды. Ол әлемге әйгілі пресвитериан дін қызметкері болды және Континенттік Конгрестегі жетекші делегат ретінде көзге түсті. Уизерспун жаңа құрылған ұлттық пресвитериан шіркеуінің лидерлерінің біріне айналды. Хопкинсон – өнердің бірнеше саласында шешен, сонымен қатар білікті және қабілетті ғалым болған, қайта өркендеу дәуірінің адамы еді. Оның мансабының шыңы, шамасы, президент Джордж Вашингтонның оны федералды сотқа тағайындауы болды. Харт – жер иесі және Хантердон округі сотының судьясы. Стоктон сияқты, ол корольдік сарайдағы жоғары мәртебесінен бас тартып, өмірін Нью-Джерси штатының Бас Ассамблеясына арнады. Тәуелсіздік Декларациясына қол қойғаннан кейін ол Нью-Джерси Ассамблеясының спикері болды. Ал Кларк, соңғысы, Элизабеттаунда туған, бір жұмыстан екіншісіне ауысып, фермер, жер өлшеуші, тасымалдаушы, заң кеңесшісі және, ақырында, саясаткер болып жұмыс істеді. Ол осы барлық салаларда жақсы қабылданды және қоғамның белгілі бір мүшесі болды, соңында өзіне үкіметте орын тапты.
Ұрыстар
Бірнеше маңызды шайқастардың орны болғаннан бөлек, Нью-Джерси британдық жабдықтау бөлімшелерін тоқыратуға да көмектесті. Делавэр өзеніндегі бекіністер Филадельфияға бет алған британдық әскерлеріне шабуылдай алатын. Кит қайықтарындағы адамдар Гудзон өзенін кешіп, Нью-Йорк пен Лонг-Айлендке шабуыл жасады, сондай-ақ Нью-Йорк портының сыртындағы Сэнди-Хук айлағында кемелерді жаулап алды. Оңтүстік Джерсидегі порттардан шыққан кемелер теңізде британдық кемелерге шабуыл жасады. Нью-Джерсиде азық-түлік өндірісінен басқа, соғысқа қажетті темір және темірден жасалған заттарды, мысалы, зеңбіректерді шығарған бірнеше темір зауыттары болды. Морристаундағы Фордтар отбасы қара ұнтақ зауытын басқарды, ол соғыстың басында қажетті ұнтақпен қамтамасыз етті. Континенттік армия үш жыл бойы Нью-Джерсиде орналасты: 1777 жылы қысында Мористоунде, 1778–79 жылдары Миддлбрукта (Бунд Брук маңында), ал 1780 жылы қайтадан Мористоунде. Континенттік күштердің көп бөлігі басқа жылдары да Нью-Джерсиде қыстады. Британдықтардың Нью-Йорктан Хадсон өзенінің арғы жағынан Нью-Джерсиге жасаған шабуылдары жиі болды. Британдықтар Нью-Джерсиге жабдықтар, отын, мал, жылқы, қой және шошқа іздеп, сондай-ақ жетекші патриоттарды ұстауға тырысып адамдар жіберді.
Форт-Ли шайқасы
Революциялық соғыс Континенттік армия үшін сәтті басталмады. Бруклин шайқасындағы қиын жеңілістерден кейін генерал Джордж Вашингтон әскерін британ армиясы қуып келе жатып Манхэттенге қарай бастады. 1776 жылдың 16 қарашасында Манхэттен аралының солтүстік ұшындағы Вашингтон форты британдықтардың қолына түсті. 1776 жылдың 20 қарашасы таңында Чарльз Корнуоллис басқаратын британдық әскерлер генерал Натанель Гриннің басшылығымен орналасқан американдық әскерлер асыққан түрде шегінуінен кейін Ли фортын басып алды. Манхэттен аймағын басып алғаннан кейін, британдықтар Хадсон өзенімен баржаларда жол жүрді. Вашингтон британдықтардың жақындап келе жатқаны туралы американдықтарды ескерту үшін асығыс сапарға шықты, ал форт эвакуацияланды. Көптеген жабдықтар мен жарақтар британдықтар тарапынан тартып алынды. Содан кейін Вашингтон өзінің 2000 әскерін Форт-Лиден қазіргі Энглвуд және Тинек қалалары арқылы Хакенсак өзенінен Нью-Бридж-Лэндингке қарай шегіндірді. Вашингтон желтоқсан айының басына дейін шегінуін жалғастырды, Делавэр өзеніне қарай Принстон арқылы өтті.
Он маңызды күн
"Он ерекше күн" – 1776 жылдың 25 желтоқсаны мен 1777 жылдың 3 қаңтары аралығында Джордж Вашингтон басқаратын Континенттік армия мен, көбінесе Чарльз Корнуоллис басшылығымен, британдық армия арасында Трентон, Ассунпинк Крик және Принстон шайқастары сияқты бірнеше шешуші шайқастар болды. Вашингтонның армиясының жеңіске үміттенгенін көрсету және осы арқылы әскерлердің рухын көтеру үшін жеңіске үлкен қажеттілігі болды. Бұл тарихтағы маңызды әскери операциялардың бірі саналады. Джордж Отто Тревелянның сөзімен айтқанда: "Мүмкін, әлем тарихына осыншалықты қысқа мерзімде орасан зор және ұзаққа созылатын әсер еткен адамдардың саны одан да аз болған шығар". Ұлы Фридрих оларды "әлем тарихындағы ең керемет" деп атады. Президент Кулидж оларды "теңдесі жоқ шабытты әскери ерлік" деп сипаттады.
Трентон шайқасы
1776 жылы 25-26 желтоқсан түнінде генерал Джордж Вашингтон басқаратын Континенттік армия Делавэр өзенінен өтті. Олар Трентон қаласындағы гессендік әскерді күтпеген шабуылға ұшыратты; гессендіктер қатты дауылда шабуылға дайын болмаған еді. 26 желтоқсан таңындағы Трентон шайқасында Континенттік армия гессендіктерді жеңді. Американдықтар екі бағыттан топ-топ болып шабуыл жасады: бірі солтүстік-шығыстан екі негізгі көше арқылы, екіншісі өзен бойындағы жолмен. Американдық артиллерия гессендіктерге көшеде қатарласу мүмкіндігін бермеді. Гессендіктер шегінуге тырысты, бірақ сәтсіз аяқтады және Континенттік армиямен толық қоршалды. Шайқас нәтижесінде американдықтар 90 минут ішінде 900-ге жуық гессендік әскерді тұтқынға алды. Одан бөлек, олар британ әскеріне арналған Трентон қаласындағы жабдықтарды да тартып алды. Вашингтон солдатарды қауіпсіз түрде Пенсильванияға қайтаруға бұйрық берді. Бұл шайқас Континенттік Конгрестің басымдыққа ие болған сенімін қайта жаңғыртуға көмектесті.
Ассунпинк сағасындағы шайқас
1777 жылдың 2 қаңтарында Корнуоллис Джордж Вашингтон Делавэр өзенін қайтадан кесіп өткеннен кейін оның әскерімен Трентонда шайқасуға үміттенеді, нәтижесінде Ассунпинк сағасы шайқасы болды, бұл екінші Трентон шайқасы деп те белгілі. Корнуоллистің алғашқы әрекеттері сәтсіз аяқталды. Трентонды қайта басып алғаннан кейін, ол Вашингтонның Ассунпинк сағасында бекініп алған қорғанысына шабуыл жасауға бұйрық берді. Америкалықтар қорғаныстан қарсыласатын әскерлерге атыс ашып, британ әскеріне ауыр шығын келтірді. Кейін сол түні Вашингтон әскерінің көп бөлігін Принстон қаласындағы британдық әскерлерге күтпеген шабуыл жасауға жіберді. Сонымен қатар, ол Корнуоллистің назарын аудару үшін, Континентальдық армия әлі де Трентонда тұрғандай сезім тудыру мақсатында, жалған сигналдар (отындар, қатты дауыстар, бекіністерді жөндеу) жасауға бірнеше әскерді қалдырды.
Принстон шайқасы
1777 жылдың 3 қаңтарында Вашингтон басқарған Континенттік армия Принстон шайқасында Корнуоллис басқарған британдық әскерді жеңді. Принстондағы алғашқы қақтығыс генерал Хью Мерсердің Квакер көпірі жолымен Стони Брукке қарай жылжыған алдыңғы жасағы мен британдық полковник Чарльз Моухудтың арасында болды, ол 55-ші полк пен қосымша әскерлерді Трентонға қарай бастап келе жатқан еді. Моухуд Стоуни Брукты кезіп өткенде, екі тарап та бір-бірін көріп қалды. Екі жақ та Принстон жолының (қазіргі US 206) үстіндегі жақын төбеге шықты. Моухуд американдықтар таудың басынан өтіп келе жатқанда от ашты, содан кейін штыкпен шабуыл жасады. Көбінесе мылтықпен қаруланған Мерсердің әскері кері шегінді, ал Мерсер штыкпен жараланды (біраз күннен кейін қайтыс болды). Мерсерге қарсы күштерді күшейту үшін америкалық ополчендер келді, ал генерал Салливан басқаруындағы басқа да колонна оңтүстіктен қалаға шабуыл жасады. Моухудтың полкі алға жылжыған ополчендерді де кері тартты, бірақ Моухудтың әскері 3 немесе 4 есе кем болса да, ол және оның әскері бекем тұрды. Вашингтон өзі қосымша Континенттік армияны бастап келді және ополчендерді қайта шайқасқа түсуге шақырды. Бірнеше атыстан кейін Моухуд Стоуни Брук арқылы шегінуге мәжбүр болды. 55-ші полктің бір бөлігін ығыстырғаннан кейін Салливан Принстонға кірді. Британдық әскерлердің көп бөлігі Нью-Брансуикке қарай шегінді, бірақ кейбіреулері Нассау залындағы тас университет ғимаратында қорғанысқа орналасты. Американдықтар Принстон университетінің Нассау залына қарай зеңбіректерді орнатып, екі зеңбірек досы залының қабырғасына тиді. Принстондағы британдық сарбаздар тез арада американдықтарға тәслим болды, ал Нассау залы қайта басып алынды. Корнуоллис дереу әскерін Вашингтонға қарсы жіберді. Бірақ Стони Пойнт көпіріне келтірілген зақым британдықтарды кешіктіргендіктен, бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Бұл екі жеңіс және Нью-Джерси, Пенсильвания, Делавэр, Нью-Йорк және Коннектикут штаттарынан келген ополчендердің қайта жандануы британдықтарды Нью-Джерсидің көп бөлігінен ығыстырып, американдықтардың рухын көтерді. Британдықтар жақын арада Нью-Брансуик маңындағы анклавқа шегінуге мәжбүр болды, соның салдарынан Нью-Джерсидің қалған бөлігінен бас тарды.
Миллстоун шайқасы
Миллстоун шайқасы, сондай-ақ Ван Несттың диірмендері шайқасы деп те аталады, 1777 жылдың 20 қаңтарында болды. Принстон шайқасынан кейін Вашингтонның әскері Миллстон өзені бойымен солтүстікке қарай Сомерсет сотына (қазіргі Миллстон, Нью-Джерси) бет алып, содан кейін Мористоунға жол тартты. Нью-Брансуиктен бірнеше жүз сарбаздан тұратын британдық азық іздеу отряды Сомерсет сотына барып, Ван Нест диірменіне (қазіргі Манвилл, Нью-Джерси) жетті. Ұн мен мал-жандықты тартып алғаннан кейін британдық бөлім Миллстон өзенінде, 3 зеңбірекпен қоса қорғаныс құрды. Аймақта орналасқан жасақтар суық, белге дейін жететін өзеннен өтіп, британдықтарды күтпеген шабуылға ұрып, көптеген әскерді тұтқынға алып, жабдықты қайтарып алды. 23 қаңтарда Нью-Джерси штатындағы генерал Дикинсон Раританнан хабарлады: "Мен сізге хабарлауға қуаныштымын, өткен дүйсенбіде мен 450 адаммен, көбінесе отандық әскерлермен, В. Нест диірмендері маңындағы азық іздеу отрядына шабуыл жасадым. Олар 500 адамнан және 2 далалық зеңбіректен тұрды. 20 минуттық шайқастан кейін біз 107 жылқы, 49 арба, 115 бас ірі қара, 70 қой, 40 ұн баррель, 106 қап және көптеген басқа да заттарды, сондай-ақ 49 тұтқынды алып шықтық."
Бунд-Брук шайқасы
Боунд-Брук шайқасы 1777 жылдың 13 сәуірінде Нью-Джерси штатының Боунд-Брук қаласында орналасқан американдықтардың шағын жеңілісімен аяқталды. 4,000 британдық әскер Боунд-Брукке төрт бағыттан шабуыл жасады, ал бастапқыда қарсылық көрсеткен американдықтар шегінді. Американдық жағынан шамамен 60 адам қаза тапты, ал британдықтардан бір сарбаз ғана қаза тапты. Сол күні Натанаэль Грин Боунд-Брукты қайта басып алды, бірақ Джордж Вашингтон бұл жерді қорғаудың қиын екенін түсінді.
Шорт-Хиллз шайқасы
26 маусымда Нью-Джерси штатының Миллстоун қаласына жеткеннен кейін генерал Хоу Вашингтонның Миддлбруктың солтүстігіндегі Уочунг тауларындағы бекінілген позициясынан әскерін шығармағанын білді. Филадельфияға шабуыл жоспарлаған, бірақ жасағына милиция шабуылдарынан қауіпсіз өте алмай, Нью-Джерси арқылы өтуге мүмкіндік таппады. Сондықтан ол әскерін Нью-Брансуикке қайтаруға мәжбүр болды, одан кемеге мінуге болатын. Британдықтар кері шегінгенде, Вашингтон бірнеше генералдарды алға жылжытып, әлсіреген жауға шабуылдау мүмкіндігін іздеді. Генерал Лорд Стирлинг өз әскерін Шотландия жазықтары мен Эдисонға жақын жерге, сол кезде Қысқа төбелер деп аталған аймаққа жеткізгенде, күтпеген жағдайда аңшының өзі ауланғанға айналды – Хоу оларға қарсы үлкен күш жіберді. Американдықтар қиын жағдайға түссе де, талқандалудан немесе жойылудан құтылып, көп бөлігі тұзақтан шығу үшін кешіктіру тактикасын қолданды. Соңынан Уочунг тауларынан шыққан Вашингтон кері қайтып, Нью-Брансуиктегі жасақтарына да солай жасауға бұйрық берді. Американдықтар кемеге мінуге дайындық көргеннен кейін, Хоу әскерін кемелерге көтеріп, Нью-Джерсиді салыстырмалы түрде қауіпсіз қалдыра алды. Британдықтар Нью-Брансуик пен Стейтен аралын тастап, кейін Филадельфияға шабуыл жасады.
Монмут шайқасы
1777 жылы британдықтар француздардың күтілетін шабуылынан қорғау үшін Нью-Йорк қаласына шегінді. Вашингтон дереу әскерлеріне британдықтарға қарай жорықтап, қазіргі Фрихолд-Боро қаласының жанындағы Монмут соты үйі маңында болған Монмут шайқасында олармен кездесуді бұйырды. 1778 жылдың 28 маусымында Джордж Вашингтон басқаратын Континенттік армия, сэр Генри Клинтон басқаратын британдық колоннамен кездесті. Джордж Вашингтон британдық әскердің арт жағын күтпеген жерден шауып алып, оларды жеңіп алуды жоспарлады. Генерал Чарльз Ли британдықтардың арт жағына американдық шабуылды бастады, бірақ британдықтар американдықтарды қанаттан орауға тырысқанда жылдам шегінді. Шегініс салдарынан үлкен дүрбелеңге ұшырауға жақын болды, бірақ Вашингтон жеке басымен әскерлерді қайта жинап, британдықтардың қарсы шабуылдарына тойтарыс беруге мүкіндік берді. Британдықтар американдықтарды жеңу үшін екі рет шабуыл жасады, екеуі де сәтсіз аяқталды. Ауа температурасы тым жоғары болғандықтан көптеген сарбаздар күн соққысына шалдықты. Шайқас аяқталғаннан кейін Чарльз Ли өзінің алғашқы шабуылдағы әрекеттеріне қатысты айыптаулардан қорғану үшін әскери сот отырысын өткізуді сұрады. Британдықтардың жоғалғандары 1000-нан асты, ал американдықтардың жоғалғандары шамамен 452 адамды құрады. Осы шайқас Молли Питчер туралы аңыздың пайда болуына себеп болды.
Бейлор қырғыны
Бейлор қырғыны – 1778 жылдың 27 қыркүйегінде Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде полковник Джордж Бейлор басқаратын Континенттік жеңіл драгун полкінің 3-ші полкіне жасалған шабуыл. Оқиға қазіргі Ривер-Вейл қаласы, Нью-Джерси штатында болды. Түнде оларды лоялисттер сатқындықпен жауға берді, британдықтарға олардың орналасқан жерін хабарлады. Британдықтар штыктарды қолданып 67 драгунды өлтірді, жаралады немесе тұтқынға алды.
Паулюс-Хук шайқасы
Паулус Хук – қазіргі Джерси-Ситидегі түбек болатын және Нью-Йорк қаласынан Нью-Джерсиге өтетін әркім үшін маңызды қону орны еді. Гудзон өзенінде орналасқандықтан, британдық флот оны қорғай алды. Британдықтар оны Берген округіне шабуыл жасаушыларды жіберу үшін пайдаланды. Жергілікті әскерлер осы шабуылдаушылардың жолын кесіп, оларды тоқтатуға тырысты. Паулус Хук шайқасы 1779 жылдың 19 тамызында отаршылдар мен британдық күштер арасында болды. Патриоттарға Жеңіл атты Гарри Ли жетекшілік етті және британдықтар бақылап отырған бекініске түнгі шабуыл жасады. Олар британдықтарды тосыннан шапты, бірнеше тұтқынға алды, бірақ британдық теңіз күштері әрекет етуге үлкермес бұрын таң атқанға дейін кері шегінуге мәжбүр болды. Бекініс Берген округіндегі патриоттарға қарсы операциялардың базасы ретінде қолданыла берді.
Коннектикут фермалары шайқасы
1780 жылдың 6 маусымында британ әскерлері Стейтен аралынан Элизабет, Нью-Джерси қаласына бағытталған қайықтарға мінді. Түн ортасында 5 мың әскер жағаға түсе бастады. Олар Континенттік армияның аз қарсылық көрсетуін күтті, себебі олар соғыстан шаршаған, нашар тамақтанған және жалақы алмайтын деп ойлады. Сондай-ақ, Нью-Джерси азаматтары оларды құшақ жайып қарсы алады деп те күтті. Алайда, екі жақта да қателікке ұшырады. Олар Элизабетке қарай аттанғанда, қала сыртында шағын топпен дабыл қағып тұрған лейтенант Огден шабуыл жасады. Огденге бір залп жасап, содан соң кері шегінуге бұйрық берілді. Бұл залптан британдық генерал Стирлингтің жамбасы жараланып, әскердің алға жылжуы бірнеше сағатқа тоқтап қалды. Континенттік армияның Нью-Джерси бригадасы Элизабетте және оның төңірегінде Коннектикут фермаларына, қазіргі Нью-Джерси штатының Юнион қалашығына қарай шегінді және Вашингтон басқаратын бас әскерге Мористаунға хабар жіберді. Нью-Джерси бригадасының саны қарсыластардан кем болды. Хабарламалар милицияға да таратылды, олар Хопвелл, Нью-Джерсиден бастап, британдықтарға қарсы аттанды. Британдықтар алға жылжи бастағанда, милиция оларға қанаттардан шабуыл жасады. Бұл олардың күштерінің маңызды бөлігін жабдықтау жолын және қозғалыс бағытын қорғауға жұмсады. Нью-Джерси бригадасын басқаратын генерал Уильям Максвелл Коннектикут фермаларына баратын жолдағы қиын жерлерде қорғаныс құрды. Бір күндік қаһарлы шайқастан кейін британдықтар Мористаунға алып баратын Хобарт өткеліне оңай жетпейтінін түсінді, қаланы өртеп жібергеннен кейін Элизабетке қайта шегінді.
Спрингфилд шайқасы
Революциялық соғыс кезінде Нью-Джерси штатында және Солтүстік штаттардың қалған бөлігінде болған соңғы маңызды шайқас – Спрингфилд шайқасы. Гессен генералы, барон фон Книфаузен Нью-Джерсиге басып кіруді жоспарлаған және соғыстан шаршаған Нью-Джерси колонияларынан қолдау күткен. Оның мақсаты – Хобарт қапшығын бақылауға алып, одан Мористаунда орналасқан американдық штаб-пәтерге шабуыл жасау еді. 1780 жылдың 23 маусымында британдық әскерлер Натанаэль Гриннің басқаруындағы сарбаздар мен жасаққа шабуыл жасады. Генерал Грин Рахуэй өзенінің бойындағы қорғаныс позицияларынан жасалған екі бағыттан келген шабуылды табысты түрде тойтарды. Осы жеңіс британдықтардың Мористаунға және оның әскери жабдықтарына шабуыл жасауына кедерес келтірді. Натанаэль Гриннің жеке хатшысы Томас Пэйн болды.
Соңғы шайқастар
Нью-Джерси штатында Йорктаун шайқасынан бұрын және кейін бірнеше ұсақ қақтығыстар мен шайқастар болды, бұл Америка революциясының соңғы қақтығыстарын көрсетеді. Манахоукин шайқасы 1781 жылдың 30 және 31 желтоқсанында болды, онда милиция қызметкерлері Джон Бэконмен және оның 30-40 шамасындағы адамдарымен қақтығысты, нәтижесінде бір адам қаза тауып, бір адам жарақат алды. 1782 жылдың 25 қазанында, АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы ресми жаулық тоқтағаннан кейін, Бэкон мен оның адамдары ұйықтаған 19 адамды өлтірді, соның ішінде Американдық революцияның патриот милициясының капитаны Эндрю Стилман. Бұл оқиға Лонг-Бич аралындағы қырғын деп белгілі. 1782 жылдың 9 желтоқсанында 28 жастағы лейтенант Николас Морган Оңтүстік Амбой жағалауын күзетіп тұрғанда Нью-Йорктен келген лоялист "босқындарының" шабуылына ұшырады. Морган Америка революциясында қаза тапқан Континентальдық армияның соңғы офицері болуы мүмкін. Барнегат қалашығындағы Седар көпірі маңындағы оқиға – 1782 жылдың желтоқсан айында болған Американдық революциясының британдық одақтас күштері арасындағы соңғы қақтығыс. Бір патриот қаза тауып, төртеуі жарақат алды. Төрт лоялист жарақат алды, оның ішінде Бэкон да болды.
Газеттер арқылы қолдау мен ынталандыру
Нью-Джерси журналы Нью-Джерси штатында жариялана бастаған екінші газет болды. Оны 1779 жылы Чатемде баспасын құрған Шепард Коллок өңдеп, басып шығарды. Бұл газет революцияға серпіліс берді. Соғысқа қатысты жаңалықтар тікелей редакторға Вашингтонның жақын орналасқан Морристаундағы штаб-пәтерінен келіп түсті, бұл әскерлер мен олардың отбасыларының рухын көтеруге бағытталған. Редактор ретінде ол тәуелсіздік үшін күрестің мәнін қолдағандармен және оған қарсылық білдіргендермен қызу пікірталас жүргізді. Кейін Коллок газетті екі рет көшірді: әскери қимылдар Нью-Брансуикке ауысқанда алғаш рет, ал 1785 жылы Елизавета қаласында соңғы баспа орнын құрды, газеттің аты өзгеріссіз қалды. 1992 жылы журнал жабылды.
Нью-Джерси штатының Конституциясы
1776 жылы Нью-Джерси штатының алғашқы конституциясы жасалды. Ол революциялық соғыс кезінде жазылған және штаттық үкімет үшін негізгі құрылым құру мақсатында дайындалған. Конституция, мүліктік талаптарға сай келетін әйелдер мен қара нәсілді ер адамдарға сайлау құқығын мойындады. 1776 жылғы Нью-Джерси конституциясы «осы колонияның толық жасқа жеткен, елу фунт жарлық ақшасына ие барлық тұрғындарына» дауыс беруге мүмкіндік берді. Бұл қара нәсілділерді, бойжеткен қыздарды және жесірлерді қамтыды. (Ортақ құқық бойынша үйленген әйелдер мүлікке ие бола алмайтын.) Бұл конституцияның асығыс жазылуының нәтижесінде болған жағдай деп есептелді: конституция жарияланғанда британдықтар Стейтен аралында болған. Конституция өзін уақытша деп жариялап, Ұлыбританиямен келісімге қол жеткізілсе, күшін жоятынын мәлімдеді. Сайлаудағы екі тарап та бірін-бірі «көйлекше сайлаушыларға» сүйенгені үшін қынжырлап, әрқайсысы екіншісін білікті емес әйелдерге (соның ішінде үйленген әйелдерге) дауыс беруге рұқсат бергені үшін айыптады. Федералистердің заң шығару органы федералистердің күшті болған округтерге ғана қолданылатын дауыс беру құқығы туралы заң қабылдады. Демократиялық заң шығарушы орган оны бүкіл штатқа таратып жіберді. 1807 жылы Демократиялық партия ішіндегі келісімнің жанама салдары ретінде заң шығарушы орган конституцияны (Облыстық Конгрестің қарапайым актісі болған) жалпы ақ еркектердің мүліктік талаптарсыз сайлау құқығын білдіретіндей етіп қайта түсіндірді. Алайда, олар ирландтардың дауыс беру құқығын жою үшін кедейлерді сайлау құқығынан айырды.
Соғыстан кейін
1783 жылдың жазында Екінші Континенттік конгресс Принстон университетінің Нассау залында жиналды. Ол бастапқыда Филадельфияда шақырылған еді, бірақ Филадельфиядағы көтерілісші әскерлер Конгресске сол жерде отыруға мүмкіндік бермеді. Принстон осы төрт айдың ішінде жаңадан тәуелсіз болған ел үшін уақытша астанаға айналды. Принстон қаласында Континенттік конгресске 1783 жылдың 3 қыркүйегінде Париж шартына қол қойылғандығы туралы және соғыс аяқталғаны туралы хабарланды. Осы жиынның ең маңызды тұлғасы Джордж Вашингтон болды, және жиын барысында Вашингтонның портреті салынды. 1787 жылдың 18 желтоқсанында Нью-Джерси Конституцияны бекіткен үшінші штат болды. 1789 жылдың 20 қарашасында Нью-Джерси – Құқықтар туралы билльді бекіткен елдегі алғашқы штат атанды. Нью-Джерси штаты АҚШ-тың жаңа үкімет құрылымын қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. Вирджиния штатының делегаттары Вирджиния жоспарын ұсынғанда, онда әр штаттың халқына пропорционалды түрде үкіметте өкілдік ету көзделген болатын, кіші штаттар одан бас тартты, себебі мұндай жоспармен олар үкімет ісіндегі өз даусын жояды деп қорқып еді. Нью-Джерси штатының мемлекеттік қайраткері Уильям Паттерсон Нью-Джерси жоспарын ұсынды, онда әр штатқа бір дауыс беріледі, бұл заң шығарушы орган ішінде тең өкілдік құрады. Ұлы келісімге сәйкес екі жоспар да қолданысқа енгізілді, Конгресте екі бөлек орган құрылды, ал АҚШ Сенаты Нью-Джерси жоспарының үлгісімен құрылды.