Кіріспе

Continental Mark сериясы (кейіннен Lincoln Mark сериясы) – Ford Motor Company компаниясы өндірген жеке сәндік автомобильдер сериясы. Номенклатура 1956 жылғы Continental Mark II моделімен қолданысқа енді, ол 1939–1948 жылдарғы Lincoln Continental көлігінің жалғасы болды. Mark II тоқтатылғаннан кейін, Ford 1958 жылдан 1960 жылға дейін Continental маркалы көліктерінде Mark сериясын пайдалануды жалғастырды. Біраз үзілістен соң, Lincoln Mercury 1968 жылы Continental Mark сериясын қайта іске қосты. Бұл жаңа модель 1956–1957 жылдарғы флагмандық Continental Mark II үлгісімен байланысты екенін көрсету үшін Continental Mark III деп аталды, ал 1958–1960 жылдарғы үлгілерге қарағанда одан сәтті болды. Жаңадан туған Mark сериясы 1998 жылғы модельге дейін алты буын шығарды. Ford Motor Company компаниясының өндірісі бойында флагмандық көлік ретінде танылған Mark сериясы, Mark III-тен бастап Continental маркасын пайдалануды жалғастырды, бұл 1956 жылдың шілдесінде тоқтатылғанға дейін Continental маркасының Lincoln-нан жоғары тұрғанымен ұқсас (және 1961 жылдан бастап Lincoln Continental-дан ерекшеленеді). Барлық Continental Mark сериялы модельдер Lincoln Mercury арқылы сатылып, қызмет көрсетілді. 1940 жылдарғы Lincoln Continental және Continental Mark II үлгілеріне сәйкес, Mark сериясының көптеген үлгілері екі есікті купе (жеке автомобильдер) ретінде шығарылды; өндіріс кезеңінде әртүрлі кузов түрлері бір уақытта ұсынылды. Continental Mark II қолмен құрастырылған үлгілерді қоспағанда, модельдер желісі басқа Ford немесе Lincoln Mercury көліктерімен шасси платформасын бөлісті. Бастапқы Lincoln Continental-дан алынған континенттік дөңгелек мұржасының дизайны әр буынға (әртүрлі формада) Continental Mark II-ден соңғы Lincoln Mark VIII-ге дейін қабылданып, қолданылды. Lincoln төрт нүктелі жұлдыз эмблемасы – Continental Mark II моделінде енгізілген дизайн ерекшелігі. Марканың шатасуын болдырмау үшін Mark сериясы Continental маркасын жойып, 1986 жылғы модельден бастап Lincoln атауын қабылдады. 1998 жылғы модельден кейін Lincoln Mark VIII үлгісімен Mark сериясын аяқтады, өйткені бөлім жеке сәндік автомобильдерден төрт есікті седан мен SUV көліктеріне көшуге бағытталды. 2007 жылдан 2020 жылға дейін Lincoln өзінің көптеген модельдері үшін MKC, MKS, MKT, MKX және MKZ үлгілерін қамтитын визуалды ұқсас "MK" префиксін қолданды; номенклатура дәстүрлі атаулардың пайдасына кезең-кезеңмен тоқтатылды. 1958 жылдан 1998 жылға дейін Mark сериясындағы көліктер Мичиган штатының Wixom қаласындағы Wixom Assembly зауытында Lincoln көліктерімен бірге өндірілді.

Өмірбаян

Continental/Lincoln Mark сериясынан бұрын, Ford Motor Company ішінде Continental атауы 1939 жылы Эдсел Фордқа арнайы тапсырыспен жасалған Lincoln Zephyr кабриолетінің дизайны негізінде пайда болды. Серийлік автомобильден кеңейтілген өзгерістер енгізілген жеке көлік, төмендетілген капот сызығына, орналасқан жолаушылар бөліміне (сыртқы бекіткіш қосалқы дөңгелек қажет болды) және қадамтақтардың алынып тасталуына ие болды. Флоридада көлікті алғаннан кейін Форд оның әлеуетті сатып алушылардың қызығушылығын қоздырғанын байқады; Форд оны Continental деп атады, бұл атау оның дизайнындағы еуропалық стильдің ықпалын көрсетеді. 1930 жылдардың соңында Lincoln эксклюзивті Lincoln K сериясынан бас тартып, заманауи және қолжетімді Lincoln Zephyr купелері мен седандарына көшті. Басты модель ретінде Эдсел Форд 1929–1932 жылдарғы Lincoln Victoria купесі мен кабриолетінің танымалдылығын еуропалық стильдің ықпалымен жаңартылған көрініспен қайта жаңғыртуды қалады.

Континенттік бөлініс

1949 жылы «Линкольн Континентал» шығарылымы тоқтатылды, себебі «Форд» өзінің үш бөлімшесі үшін де соғыстан кейінгі модельдік қатарларын енгізуді көздеді. 1952 жылы компания жаңа модельдік қатардың дизайнын жасау жұмысын бастады. 1953 жылы шектеулі санда шығарылған «Кадиллак Элдарадо», «Бьюик Скайларк» және «Олдсмобил Фиеста» үлгілері енгізілгеннен кейін, «Форд» да бәсекелес модель жасауға тырысты, оның мақсаты 1930 жылдардағы K сериясы сияқты эксклюзивті модельдік қатар құру болатын. Жаңа модельдік қатар әлемдегі ең эксклюзивті және қымбат автомобильдердің бірі болуы тиіс болғандықтан, «Форд» 1955 жылы «Линкольннен» жоғары тұратын жеке бөлімше құруды шешті, дәл сол жылы «Крайслер» «Империал» бөлімшесін таныстырды. 1940 жылдардағы «Линкольн Континенталдың» атын алған «Континентальдық бөлімше» өзінің модельдік қатарын «Mark II» деп атады. «Mark II» атауы еуропалық өнеркәсіпте қолданылатын стандартты атау болды; автомобильдермен қатар (мысалы, «Ягуар Mark 1»), ұқсас номенклатура артиллерия, танктер, әскери кемелер және ұшақтардың түрлерін анықтау үшін де пайдаланылды. 1956 жылдың шілдесінде «Форд» «Continental» бөлімшесін «Lincoln Mercury» құрамына біріктірді, ол «Continental» маркасын «Lincolnнен» жоғары тұратын марка ретінде сатты. «Mark II» 1957 жылғы модельден кейін өндірістен алынды. 1958 жылдан 1960 жылға дейін «Continental» бұрынғы рөлін сақтап, «Mark II» үлгісін «Mark III», «Mark IV» және «Mark V» үлгілерімен алмастырды. 1961 жылы «Lincoln Mercury» «Линкольн» модельдік қатарын біріктіріп, «Continental Mark V» және екі «Линкольн» желісін алмастырған «Линкольн Континентал» моделін ұсынды. Бөлімше 1976 жылғы модельге дейін «Линкольн» седандарының осы бір қатарына қызмет ете берді.

Континенттік марканың қайта жаңғыруы

АҚШ-та екі есікті Rolls Royce Silver Shadow (кейін Corniche деп аталды) ұсынылғаннан кейін, 1965 жылдың қыркүйегінде Ford вице-президенті Ли Якокка, Ford дизайн вице-президенті Джин Бординатқа «Thunderbird-ке Rolls Royce торшасын қоюды» тапсырды. Lincoln брендімен таныстырылмаған, жаңа модельдер желісі Continental Mark сериясын қайта жаңарту болды, Continental Mark II-нің тікелей жалғасы ретінде Continental Mark III атауын қабылдады (1958–1960 жылғы Mark сериясы ескерілмеді). Дизайндық тапсырмаға сәйкес, Mark III үлкен радиаторлық торшаны қабылдады және төрт есікті Thunderbird-тің шассиін пайдаланған үлкен екі есікті купе болды. Бұрын функционалдық мүмкіндік ретінде қарастырылмаған Continental қосалқы дөңгелегінің багаж жапқышы, модельдер желісін одан әрі ерекшелеу үшін стильдік элемент ретінде қайтадан қолданылды. Rolls Royce дизайнынан арзан болғанымен, Mark III американдық өндірушілердің премиум люкс купелерімен, соның ішінде Imperial Crown Coupe және Cadillac Eldorado-мен бәсекелестікке түсті; соңғы екі модель желісі бірнеше буын бойында модельдік бәсекелестік құрды. Mark III-ден кейін Ford модельдер желісінің бес буынын жасады. 1970 жылдары Mark IV және Mark V 1976 жылға дейін Ford Thunderbird шассиін бөлісті; Mark V Mark IV-тің маңызды жаңартылған нұсқасы болды. 1980 жылғы Mark VI – Ford Panther платформасын толық көлемде пайдалана отырып, өлшемдерін кішірейтуге ұшыраған алғашқы модель болды; 1958–1960 жылдардан бері алғаш рет төрт есікті седан ұсынылды. Mark VII 1984 жылы Ford Thunderbird, Mercury Cougar және Lincoln Continental седанымен Ford Fox платформасын бөлісіп, одан әрі кішірейтілді; модель тек купе түрінде ұсынылды. 1993 жылғы Lincoln Mark VIII көлемі сәл артты, ол қайтадан Ford Thunderbird және Mercury Cougar негізінде жасалды.

Бірінші буын (Mark II; 19561957)

1956 жылғы модельден бастап Ford Motor Company және оның Lincoln бөлімшесі Continental Mark II-ді жаңа флагмандық Continental бөлімшесінің алғашқы ұсынымы ретінде таныстырды. Екі есікті жеке сәнді автомобиль Mark II, 1939–1948 жылдарғы Lincoln Continental модельдерінің ізбасары ретінде әзірленді. Көбінесе қолмен құрастырылған, $10,000 (АҚШ долларымен) құнындағы модельдік желі 1956 жылы сатылған ең қымбат американдық автомобиль болды, ол 1955 жылғы Chrysler-дің жаңа Imperial топтық маркасымен бәсекелесті, тіпті Rolls Royce-ке (немесе екі жаңа Cadillac-ке) бағасымен тең келді. Кондиционер – жалғыз қосымша опция болды. Mark II алдыңғы моделінің ұзын капотты, қысқа артқы бөліктің сыртқы дизайнын қайта жаңғыртты, сонымен қатар артындағы қосалқы дөңгелек дизайнын қайта қолданды (дизайн ішінара функционалды болды, себебі багажник қақпағы тік орнатылған қосалқы дөңгелектің айналасында жабылатын болды). Көптеген американдық (және кейбір еуропалық) автомобильдерден өзгеше, сыртқы түрі өте консервативті болды, хромды әрлеу тек радиатор торына, терезе жиектеріне, бамперлерге және логотиптерге шектелді. 1956 жылы Continental Lincoln-мен біріктірілді, нәтижесінде Mark II купесі Continental бөлімшесінің жалғыз модельдік желісіне айналды. АҚШ-та сатылған ең қымбат автомобиль мәртебесіне қарамастан, құрастырудың жоғары құны Ford компаниясына әр Mark II үшін 1000 доллардан астам шығын әкелді, бұл 1957 жылғы модельден кейін өндірісті тоқтатуға себеп болды. Mark II-ге жауап ретінде Cadillac Cadillac Eldorado Brougham-ды шығарды; дизайн жағынан мүлдем өзгеше болғанымен, Eldorado Brougham модельдік желімен тікелей бәсекелесетін алғашқы Cadillac болды, бұл 1998 жылғы Lincoln Mark VIII-ге дейін жалғасқан бәсекелестікке әкелді.

Орынбасары (Марк III, Марк IV, Марк V; 19581960)

1956 жылдың шілдесінде «Континенталды» «Линкольн Меркьюри» құрамына біріктіргеннен кейін «Форд» өзінің флагмандық тауашасының пайдалы болуына қол жеткізудің жолдарын іздеді. 1957 жылғы модельден кейін қолмен құрастырылған «Mark II» тоқтатылып, 1958 жылы «Mark III» «Континентал» тауашасымен алмастырылды. Бұл тауаша «Линкольн» тауашасынан жоғарырақ деңгейдегі, жаңа безендіру элементтерімен және жаңа «Wixom» құрастыру зауытында жасалған жаңа корпуспен ұсынылды. Тауашаны сақтап қалу үшін қойылған талап ретінде «Континентал» бағасын 4000 АҚШ долларына (40%) төмендетті (доллармен), бұл жаңа «Continental Mark III» тауашасына ең жақсы сападағы «Cadillac» және «Imperial» тауашаларымен бәсекелесуге мүмкіндік берді. Бағаны төмендету мақсатында «Mark III» «Ford Thunderbird», «Lincoln Capri» және «Lincoln Premiere» тауашаларымен бір зауытта құрастырылды. Барлық модельдерде, соның ішінде кабриолеттерде де артқа қарай еңкейген, қысылып-ашылатын «Breezeway» артқы терезесімен ерекшеленетін «Mark III» – «Ford Motor Company» өндірген бірыңғай корпус конструкциясы бар алғашқы көліктердің бірі болды (сол кездегі 1958–1960 жылдарғы «Thunderbirds» тауашаларымен бірге), сонымен қатар «Ford» тарихындағы ең үлкен бірыңғай корпус көліктерінің бірі еді. Басқа жаңалықтардың ішінде «FM» радиосы «AM» радиосына опция ретінде қосылды; «Auto Lube» жүйесі иесі толық сақтайтын май резервуары арқылы бүкіл көлікті автоматты түрде майлады. 1958–1960 жылдарғы «Mark III–V» тауашалары «Continental Mark» сериясының кабриолет нұсқасы ретінде ұсынылған жалғыз көлік болып табылады. Кабриолеттің тізімдегі сауда бағасы 6283 АҚШ доллары (доллармен) болды және 3048 данасы жасалды. 1959 жылғы «Mark IV» екі ресми седанды ұсынды: «Continental Town Car» және «Limousine». «Town Car/Limousine» кері еңкейген терезені алға қарай еңкейген артқы тереземен алмастырды (артындағы орынды бірнеше сантиметрге жылжытты); «Limousine» артқы орындыққа бөлекше қойылды. Басқа опцияларға екі кондиционер және жұмсақ винил төбе кіреді; екі нұсқа да тек қара түсте ұсынылды. 214 «Town Car» және 83 «Limousine» сатылды, бұл оларды «Mark» сериясының ең сирек нұсқаларына айналдырды. 1960 жылғы «Mark V» сәл қайта жасалды, үлкенірек радиатор торы және жаңа «дагмар бамперлері» қосылды.

Үлкендіктер

Стандартты дөңгелек базасы бар седандарды қарастырғанда, 1958–1960 жылдарғы Continental мен Lincoln автомобильдері ең ірілердің бірі болып саналады. Continental Mark III, IV және V – Ford Motor Company компаниясы федералды талап бойынша 5 шақырым/сағ жылдамдықпен соққыға төтеп беретін бамперлері жоқ шығарған ең ұзын автомобильдері. 1959 жылғы Mark IV және 1960 жылғы Mark V лимузиндері мен Town Car модельдері – Екінші дүниежүзілік соғыстан бері жасалған ең ауыр американдық стандартты дөңгелек базасы бар седандары. 1960 жыл – Mark сериялы автомобильдердің брошюралар мен жарнамаларда Lincoln Continental деп аталатын жалғыз модель жылы. Модельдер желісінің дизайнерлері сол кездегі маңызды стильдік жетістіктермен байланысты болғанымен, 1969 жылғы Continental Mark III (және Mark сериясының атауын қайта қолдануы) 1958–1960 жылдарғы буынға қатысты "ұмытылған Mark" терминінің пайда болуына себеп болды.

Екінші буын (Mark III; 1969-1971)

1968 жылдың сәуірінде, 1969 жылғы модель ретінде шығарылған Continental Mark III, Ford компаниясының Mark II тоқтатылғаннан кейінгі алғашқы жеке сәнді көлігі болды. Cadillac Eldorado-ға тікелей қарсылас ретінде ұсынылған Mark III, келесі үш онжылдыққа созылатын брендтік бәсекелестіктің бастамасы болды. Бұл көлік үшін бастапқыда жоспарланған аты болмаса да, қайта жаңартылған Mark III атауы көлікті Mark II-нің жалғасы ретінде көрсетті, сонымен қатар 1958-1960 жылдар аралығында шыққан Lincoln негізіндегі Mark III, IV және V көліктерінің бар екенін азайтуға бағытталды. 1969 жылы Mark III опция ретінде "Sure Track" жүйесімен ұсынылды – бұл құлыпталмайтын тежегіштердің (ABS) алғашқы нұсқасы, ал 1970 жылы ол стандартты жабдыққа кірді.

Арнайы басылымдар

Mark V ең қысқа өндірілген буын болғанымен, 1977, 1978 және 1979 жылдар Mark сериясының барлық тарихындағы ең көп сатылған модельдік жылдар болып табылады. Mark IV-тен бастап, Luxury Group және төрт Designer Edition қайтадан қолжетімді болды, олардың түс комбинациялары жыл сайын өзгеріп отырды. Ford Motor Company компаниясының 75 жылдығын мерекелеу үшін 1978 жылы Mark V-тің Diamond Jubilee Edition нұсқасы ұсынылды. Шамамен 8000 доллар тұратын Diamond Jubilee Edition опциялық жиынтығына екі эксклюзивті түсте (Diamond Blue немесе Jubilee Gold) кристалл капот әшекейімен бірге дерлік монохроматикалық сыртқы бояу кірді. Ішкі жағы орталық консольмен және алдыңғы бөктер-орындықтармен жабдықталды. Көбінесе барлық мүмкіндіктермен жабдықталған, жеке опцияларға 460 V8 қозғалтқышы, ай толыққан шатыры немесе CB радиосы кірді. Continental Mark V өндірісінің аяқталуын атап өту үшін 1979 жылы коллекционерлік нұсқа ұсынылды. Тағы да 8000 долларға ұсынылған опциялық жиынтық монохроматикалық сыртқы түрін эксклюзивті түстермен ұсынды (опера терезелерінің болмауымен ерекшеленеді). Көбінесе барлық мүмкіндіктер стандартты түрде ұсынылса, өшіру опциясы 8 тректік стерео жүйені кассеталық ойнатқышпен алмастыруға мүмкіндік берді.

Бесінші буын (Mark VI; 19801983)

1980 жылы Ford компаниясы 1972 жылдан бері алғашқы толық қайта жаңартудан өткен Continental Mark VI-ны шығарды. Жаңарту орташа өлшемді модельдер желісі ретінде басталды (Fox платформасы негізінде жасалған), бірақ даму барысында Panther шассиіне көшті. Алғашқыда түрлі кузов түрлеріне арналған модель болуы жоспарланған Mark VII, Ford Thunderbird және Mercury Cougar XR7 сияқты, 1982–1987 жылдарғы Lincoln Continental-дың екі есікті нұсқасы болды (тек төрт есікті седан ретінде сатылды). Ford Motor Company компаниясының флагмандық көлігі және Lincoln Continental-дың екі есікті әріптесі ретінде Mark VII жаңа міндеттерді алды, Ford үшін технологиялық флагманға айналып, компания үшін (және жалпы индустрия үшін) бірнеше жаңалықтарды ұсынды. Бұрынғы модельге қарағанда әлдеқайда аэродинамикалық болған модельдер желісі, ауыстырылатын шамдардан тұратын "композиттік" фаралары бар алғашқы американдық автомобиль болды (бұл фараларды кузовқа енгізуге мүмкіндік берді); бұл мүмкіндік Фордтың Солтүстік Америкада оларды пайдалануға рұқсат беру үшін бірнеше үкіметтік науқандарынан кейін енгізілді. 1983 жылғы Thunderbird және Cougar сияқты, Mark VII бамперлерін кузовқа біріктірді және терезе шынысын жақындатты (опера терезелерін жойды). Қосалқы дөңгелектің қақпағы сақталды, бірақ оның дизайны соққыны азайту үшін қақпақпен біріктірілді. Солтүстік Америкада сатылатын алғашқы электронды 4 каналды ABS тежегіштері бар көлік, Mark VII сонымен қатар 4 дөңгелекті дискілі тежегіштермен және 4 дөңгелекті пневматикалық серіппелермен жабдықталды. Өлшемдерін кішірейте келе және жеке сәнді купе ретінде қайта қаптамаланған Mark VII, 5 жолаушыға арналған алғашқы Mark сериясы болды, барлық нұсқалары алдыңғы бөшкелі орындықтармен жабдықталды. Қосымша опция ретінде, автоматты түрде қараңғыланатын артқы көріспе айнасы және автоматты түрде жабылатын багажник қосылды. 1985 жыл CB радиосы мен 8 тректік плеердің соңғы жылы болды, сонымен қатар автомобиль телефоны енгізілді (2995 долларлық опция ретінде ұсынылды). Lincoln Continental және 1980–1982 жылдарғы Ford Thunderbird және Mercury Cougar XR7 машиналарымен бірдей дөңгелек базасын бөліскен Mark VII, 4.9 литрлік V8 қозғалтқышын Ford Mustang-пен бөлісті; 1984 және 1985 жылдары BMW-дан алынған 2.4 литрлік турбодизельді 6 цилиндрлі қозғалтқыш опция ретінде ұсынылды. Mark сериясының ең ұзақ өндірілген буыны (Mark IV және Mark V буындарынан ұзақ), Mark VII тоғыз жылдық өндіріс кезеңінде негізгі өзгерістерге ұшырамады. 1986 жылы Ford Continental брендін толығымен тоқтатып, Continental Mark VII-ді Lincoln Mark VII деп атады. 1989 жылы Mark VII Mustang GT-нің 4.9 литрлік HO қозғалтқышымен жабдықталды. 1990 жылы интерьер жаңартылды (приборлық тақта жүргізуші жағындағы қауіпсіздік қаптамасын орнату үшін қайта жобаланды).

Қалқыңыз

Mark VII-нің шығарылымымен бірге атаусыз стандартты жиынтық, Дизайнерлік серия және LSC үлгілері ұсынылды. Дизайнерлік сериялар Билл Бласс нұсқасын қайта әкелді, ал Пуччи нұсқасының орнына Джанни Версаче нұсқасы енгізілді. Бұрынғы үлгілеріне қарағанда көрінісі әлдеқайда қарапайым болғанымен, Mark VII Дизайнерлік сериясы сыртқы және ішкі кеңістіктерін түстермен үйлестіруді сақтап қалды. 1986 жылы Версаче нұсқасы тоқтатылып, Билл Бласс нұсқасы Mark сериясы үшін ұсынылатын жалғыз Дизайнерлік серияға айналды. 1988 жылдан бастап бұл нұсқа стандартты Mark VII жиынтығы болды. 1984 жылы ұсынылған LSC (Luxury Sports Coupe) жиынтығы Mark VII-ді сәнді гран-тур машинасына жетілдіретін опциялық пакет болды. Ford Mustang GT-мен қуат беру жүйесін бөлісумен қатар (бірақ автоматты беріліспен), LSC серіппелігі күшейтілген және спорттық орындықтарымен жабдықталды; ішкі жиынтығы модельге тән болды (ағаш жиынтығы толығымен алынып тасталды) және 1986 жылы толық аналогты аспаптар жиынтығына ие болды (цифрлық панельдің орнына). Бастапқыда өзіндік логотипі мен безендіруімен жабдықталған LSC 1990 жылы 16 дюймдік доңғалақтарға ие болды; Арнайы нұсқадағы монохроматикалық сыртқы түс опциясы ретінде ұсынылды (барлық хромды безендіру элементтері алынып тасталды).

Жетіінші буын (VIII марка; 1993-1998)

1993 жылы Lincoln Mark VIII, Lincoln брендімен толықтай шығарылған Mark сериясының бірінші буыны болды. Mark VII LSC-нің ізбасары ретінде тағайындалған, сәл үлкен Mark VIII сәнді, Grand Touring купесі болды. Cadillac Eldorado-ға қарсы бәсекелестігін сақтай отырып, Mark VIII сонымен қатар Acura Legend және Lexus SC сияқты еуропалық және жапон автокөліктерінің купелерімен бәсекелесу үшін әзірленді. Mark Series дәстүріне оралып, модель желісі тағы да Thunderbird-тің баламасы болды, жаңа FN10 платформасын (MN12 платформасының Lincoln эксклюзивті нұсқасы) пайдаланды. Бұрынғы моделінен және Thunderbird/Cougar-дан әлдеқайда футуристикалық көрініске ие болған Mark VIII, хромды безендіруден дерлік толық айырылған сыртқы дизайнда жасалды; түпнұсқа Mark II-ге сәйкес, хром тек решеткеге, терезе жиектеріне және фаралар/артқы шамдарға шектелді. Ұзақ жылдар бойы қолданылған қосалқы дөңгелектің қақпағы қайтадан пайда болды (бірақ минималды өлшемге дейін қысқартылды). Mark VIII-дің интерьері жүргізушіге бағытталған, оның дизайнының элементтері 1990 жылдардағы бірнеше Ford көліктерінде қолданылды. 4.9L V8 қозғалтқышы 4.6L V8 қозғалтқышымен ауыстырылды (Ford Motor Company компаниясының екі жоғарғы камералы V8 қозғалтқышымен жабдықталған алғашқы көлігі). Thunderbird және Cougar-мен бірге Mark VIII артқы жетек және тәуелсіз артқы аспасы бар (сол кездегі) төрт орындық жалғыз американдық автомобиль болды. Тағы бір жаңалық – 1995 жылғы LSC үлгісі HID фараларымен жабдықталған алғашқы американдық автомобиль болды, ал 1997 жылғы Mark VIII неонды шамдармен жабдықталған алғашқы американдық автомобиль болды. 1997 жылы сыртқы дизайнына шағын өзгерістер енгізіліп, үлкен решетке және жаңа дизайнға ие сыртқы жарықтар қосылды. Соққыны азайту мақсатында, қосалқы дөңгелектің қақпағының дизайны тағы да қысқартылды.

Қалқыңыз

1993 жылдан 1994 жылға дейін Mark VIII бір ғана жиынтықта ұсынылды; Дизайнер сериясы толығымен Lincoln Town Car Cartier Edition-ға көшкенімен бірге LSC уақытша тоқтатылды. 1995 жылы спорттық/саяхаттық бағытталған LSC (Luxury Sports Coupe) жиынтығы қайтадан қолжетімді болды. Бұрынғы үлгісімен үйлесімді, Mark VIII LSC модельдік таңбаламалар, кузов түсіндегі әрлеу және өзіндік аспаптық реттеулермен қатар, ерекше артқы ось қатынасы және нағыз қос шығару құбыры (қозғалтқыштың қуатын 10 а.к. арттыру) ұсынды. 1996 жылы Lincoln Mark VIII үшін Алмаз мерейтойлық нұсқасын ұсынды (өндірістің 75 жылдығын мерекелеу үшін). Арнайы таңбаламалармен бірге, опцияға дауыспен басқарылатын телефон, былғарыдан жасалған орындықтар және жаңартылған аудио жүйе кірді.

Континенттік бренд

Континентальдық таңбаны Ford Motor Company қолдануы 1950 жылдан бері шатасу тудырып келеді (Imperial мен Chrysler Imperial арасындағы брендтік шатасу сияқты). Бұл таңбаны алғаш рет Lincoln 1939 жылдан 1948 жылға дейін пайдаланды (Екінші дүниежүзілік соғысты өткізіп). Көлік пайдаланудан алынғаннан кейін, таңба 1955 жылы Ford Continental бөлімін құрғанға дейін тоқтатылды. Ford Motor Company-ның флагмандық таңбасы ретінде жоспарланған Continental, Lincoln-нен жоғары орналастырылды, ал Mark II жеке сәнді купесі оның алғашқы өнім желісі болды. Толық номенклатураны ескере отырып, Continental Mark II Continental-ды таңба ретінде, ал Mark II-ді модель және нұсқа ретінде көрсетеді. Mark II 1957 жылы өндірілген, ал Continental бөлімі 1956 жылдың шілдесінде таратылды және Continental таңбасы Mercury Edsel Lincoln бөліміне (MEL) қосылды, ол тағы да Lincoln-нен жоғары орналасқан. Continental автомобильдері Lincoln дилерлерінде сатылып, қызмет көрсетілсе де, олар Lincoln ретінде белгіленбеді, сондай-ақ идентификациялық тақталар, VIN және заводтық құжаттарда Lincoln аты болған жоқ. Edsel тоқтатылғаннан кейін, бөлім қайтадан Lincoln Mercury аталды. Mark II пайдаланудан шығарылғаннан кейін, Continental таңбасы 1958 жылы Continental Mark III-нің ізбасары ретінде қайта қолданылды. Lincoln желісінен тығыз алынған болса да, Mark III ресми түрде Lincoln таңбасын қолданбады, сондай-ақ 1959 жылғы Continental Mark IV та. Серияның танымалдылығы артқан сайын, Lincoln аты бұрыс болғанымен, кеңінен қолданыла бастады; 1960 жылғы Continental Mark V үшін Lincoln Mercury модель желісін брошюралар мен жарнамаларда Lincoln Continental деп атады (сондай-ақ 1961 жылғы жалғыз Lincoln модельдер сериясына айналуға дайындық). Lincoln аты 1958–1960 жылдардағы Mark III–Mark V-те пайда болмаса да, Continental көбінесе дилерлер мен мемлекеттік автокөлік бөлімдерімен Mark сериялы көліктердің таңбасы ретінде дұрыс тіркелмеді немесе танылмады. Ford 1969 жылы Continental Mark II-нің тікелей ізбасары Mark III-ті ұсынғанда, модель желісі Continental таңбасын қайтадан пайдалануға кірісті. Бұрынғы флагмандық позициясын қайтадан иеленген модель желісі Lincoln Mercury дилерлік желісінде Lincoln-нен жоғары сатылды. Lincoln Continental-мен бірдей сауда орындарында сатылатын Mark III және оның ізбасарлары Lincoln модельдер желісімен жарнама материалдарын бөлісті. 1981 жылға дейін көлік құралының идентификациялық нөмірінде (VIN) көлік құралының таңбасы мен өндірушісін анықтайтын белгі болған жоқ. VIN-де модельдің жылы, құрастыру зауыты, кузов сериясы (тек көлік үлгісі мен кузов стилін білдіретін), қозғалтқыштың көлемі және реттік өндіріс нөмірі ғана көрсетілген. 1981 жылдан бастап барлық көлік өндірушілері Ұлттық автомобиль жолдары қауіпсіздігі басқармасы (NHTSA) талабы бойынша 17 таңбалы VIN кодын пайдалануға міндетті болды. Бірінші үш цифр – бұл әлемдік өндірушінің идентификаторы, ол көлік құралының шығарылған елі мен таңбасын көрсетеді. 1981–1983 Continental Mark VI, 1984–1985 Continental Mark VII және 1982–1985 Lincoln Continental 4 есікті седан (ол әрқашан Lincoln ретінде белгіленді) жеке VIN коды 1MR-ге ие, ол Continental-ды Lincoln-нің 1LN кодының орнына таңбалайды (Lincoln Town Car-да қолданылады). 1986 жылғы модель үшін Ford Motor Company Continental және Mark серияларының таңбасы туралы шатасуды жойып, Continental Mark VII-ді Lincoln Mark VII деп атады. Маркетингтегі өзгеріспен бірге модель желісінің VIN-і де қайта қарастырылды, Mark VII және Continental седанына Lincoln-нің 1LN өндіруші коды тағайындалды. Бірінші рет Lincoln таңбасы Mark сериялы көлікте пайда болды. Алдыңғы модельдерден айырмашылығы, 1993–1998 жылдардағы Lincoln Mark VIII ешқашан Continental таңбасын немесе модель атауын қолданған жоқ.

Континенттік жұлдыз

Континенталды дивизия жабылып, Линкольн Меркурийге біріктірілгеннен кейін, Линкольн Mark II-нің төрт бұрышты "Континентал жұлдызы" эмблемасын қабылдады. 1958 жылдан бері бұл эмблема (әртүрлі түрінде) Mark сериясының және Lincoln көліктерінің барлығында қолданылып келеді.

MK9, MKR және Mark X концептілік машиналары

2000 жылдардың басында Линкольн Mark Series атауын қолдана отырып, екі жеке сәнді концепт-көлікті жасады. Екі есікті MK9 (жанында "Mark Nine" деп айтылады) 2001 жылғы Нью-Йорк халықаралық автосалонында алғаш рет көрсетілді. Mark VIII тоқтатылғаннан кейін Mark Series-ін зерттеу мақсатында жасалған MK9, артқы жетек және DOHC V8 қозғалтқышы бар екі есікті седан болды. MK9 стилі кейінірек бірнеше концепт-көліктерге, соның ішінде 2002 жылғы Continental концепті мен 2003 жылғы Navicross-қа әсер етті. Әртүрлі модельдерді анықтау үшін әріптерді пайдалану, Фордтың Premier Automotive Group аясында британдық сәнді брендтер Jaguar, Aston Martin және швед бренді Volvo-ны (аздау дәрежеде) сатып алған кезде басталды. Әріптер Jaguar XJ, Jaguar XK8, Aston Martin DB7, Volvo S60 және Volvo XC70 модельдерін анықтау үшін қолданылды. 2004 жылы Mark Series атауын пайдаланған соңғы автомобиль Детройт автосалонында дебют жасады. Mark X ("Mark Ten") – Mark Series тарихындағы алғашқы екі орындық кабриолет болды. Механикалық тұрғыдан 2002–2005 жылғы Ford Thunderbird-ге негізделген Mark X, қуатпен жұмыс істейтін, қысылатын қатты шатырмен жабдықталды. Оның Thunderbird шығу тегі терезе сызығынан жоғары көрініс тапса да, Mark X-тің көп бөлігі заманауи және жаңашыл көрініс үшін қайта жасалды (өзінің Ford серігіндегі ретро стильден гөрі). Mark Series дәстүрінен айырмашылығы, екі концепт-көліктің дизайнында Continental-дың багаж бөліміндегі қосалқы дөңгелек орны қалдырылмады. 2007 жылы тағы бір концепт-көлік – Lincoln MKR таныстырылды. Бұл Ford Mustang платформасына негізделген премиум класты төрт есікті фастбэк седан болды, ол бірнеше жыл бойы Линкольн автомобильдерінің дизайнына әсер етті.

Mark LT (20052008)

2002 жылы Blackwood бір жылдық өндірістен кейін тоқтатылғаннан соң, Lincoln үш жыл бойы пикап нарығына қайта кірмеді. 2005 жылы бөлімше Lincoln Mark LT моделін сынап көрді. Blackwood сияқты, Mark LT да F 150 экипаж кабинасының нұсқасына негізделген; алайда, Blackwood-тан басты айырмашылығы – толық жетек мүмкіндігі және стандартты пикап кузовының қолданылуы болды. 2008 жылғы модельден бастап Mark LT АҚШ және Канадада Ford F 150-нің Platinum деңгейі ретінде қайта аталды, ал 2014 жылға дейін тек Мексикада сатылымда болды.

Линкольн MK атаулар схемасы

1990 жылдары Линкольн сияқты американдық сәнді брендтер нарықтағы үлесін неміс және жапон брендтеріне жоғалтты. Линкольн мен Кадиллак 2000-шы жылдардың басында модельдерін жаңартуды бастағанда, екеуі де бәсекелестері қолданатын әріп-сандық атау жүйесін қабылдады. Линкольн үшін бұл 2000 жылғы LS моделімен басталды, бұл Lexus иесі Toyota компаниясының наразылығын тудырды. LS және Continental модельдері 2000-жылдардың ортасында тоқтатылғаннан кейін, бөлімше Mark сериясын жаңартуға бағытталған жаңа әріп-сандық атау жүйесін енгізді. 2007 жылдан 2015 жылға дейін жаңадан шыққан барлық Линкольн модельдері "MK" белгісін алды, тек Town Car және Navigator ерекшеліктерді құрады. "MK" белгісі бастапқыда "Mark" деп, содан кейін модельдің әрпімен айтылуы тиіс еді, мысалы, "Mark S", "Mark T", "Mark X" немесе "Mark Z". Бірақ жаңа атау жүйесі жұртшылыққа жеткен соң, "MK" көбінесе "ем кей" деп дұрыс айтылмады, сондықтан Линкольн маркетингі оны ресми түрде осылай айтуға шешім қабылдады. 2011 жылғы модельден кейін Navigator – Town Car седаны тоқтатылғандықтан, "MK" белгісі жоқ жалғыз Линкольн моделіне айналды. Дегенмен, 2017 жылы Линкольн MKS модельін тоқтатып, өзінің жаңа флагман седаны үшін Continental атауын қайта қолданды. Содан бері Линкольн модельдерді алмастыру кезінде дәстүрлі атауларды қайта қолдануда.