Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцарияның танкіге қарсы мылтығы
Swiss anti tank rifle
Solothurn S18 1000 20 мм – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылған швейцариялық танкіге қарсы мылтық. Бұл S 18/100 үлгісінің жаңартылған нұсқасы болып табылады, оған оқтардың бастапқы жылдамдығын арттыру және патронның өлшемін үлкейту мақсатында өзгерістер енгізілген. Күшті оқ-дәрілердің салдарынан мылтық күшті кері соққы берді, бұл мерген үшін қиындық туғызды, сонымен қатар оның үлкен көлемі тасымалдауды қиындатты.
The Solothurn S18 1000 20 mm was a Swiss anti tank rifle used during the Second World War. It was a variant of the earlier S 18/100 with modifications for a higher muzzle velocity, as well as a larger cartridge size. The more powerful ammunition resulted in significant recoil, which was problematic for the gunner, and its size made portability difficult.
Тарих
de қару компаниясы неміс Rheinmetall фирмасына тиесілі болды, ол швейцариялық компанияны Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңындағы қару-жарақ шектеулеріне сәйкес, неміс фирмаларына өндіруге тыйым салынған қару-жарақтарды жасау үшін пайдаланды. 1940–1941 жылдары АҚШ армиясы Solothurn S18 1000 қабылдауды қарастырды. Қару 20 мм автоматты Т3 деп шектеулі түрде сатып алу үшін стандартталды. 1941 жылдың көктемінде Solothurn, Colt .90 калибрлі (23 мм) T4 автоматты қаруымен, әуе шабуылына қарсы қолданылатын қарумен сынақтан өтті. Сол сияқты қуатты болмаса да, Solothurn көлемді де, күрделі де емес еді және әскерге пайдалануға қолайлы деп танылды. 50 данасын сатып алып, кейін АҚШ-та өндіру жоспарланған. Бірақ ұзақ келісімшарт талқылаулары сатып алудан бас тартуға әкелді. Ол 1940 жылы Италия Корольдік армиясы тарапынан қабылданды, алғашқы партия Швейцариядан сатып алынды; бастапқыда "S" карабині (Carabina "S") деп аталды, 1942 жылдан бастап "S" танкіге қарсы мылтығы (Fucile anticarro "S") деп белгіленді; көлемі мен салмағына байланысты негізінен көліктер мен L3 танкеттерінде қолданылды, Солтүстік Африкада кеңінен қолданылды; 1943 жылдың 8 қыркүйегінен кейін Италиялық әлеуметтік республикасының Ұлттық Республикалық армиясы да пайдаланды.
The de firearms company was owned by the German firm Rheinmetall, who used the Swiss company to manufacture arms which were prohibited for manufacture by any German firm under arms limitations imposed at the end of the First World War. In 1940–1941 the US Army considered adopting the Solothurn S18 1000. The weapon was standardized for limited procurement as 20mm automatic gun T3. In spring 1941 the Solothurn was tested against the Colt .90 cal. (23mm) T4 automatic gun, an aircraft gun. Although not as powerful, the Solothurn was less bulky and complicated and was found more suitable for army use. The plans were to acquire 50 pieces, and later to produce the weapon in the US. However, long contract negotiations resulted in abandonment of the purchase. It was adopted by the Royal Italian Army in 1940, when a first batch was bought from Switzerland; initially known as Carabina "S" (S carbine), from 1942 it was designated as Fucile anticarro "S" (S anti tank rifle); employed primarily on vehicles and L3 tankettes given its size and weight, it was largely employed in North Africa; after the 8 September 1943 it was also used by the National Republican Army of the Italian Social Republic.
Анықтамалар мен сыртқы сілтемелер
Рамон Билл, Waffenfabrik Solothurn, Schweizerische Präzision im Dienste der deutschen Rüstungsindustrie, 2002 жылы Солотурн Алтс Цойгаус мұражайы басылымы. Zaloga, Steven J., Brian Delf – АҚШ танкке қарсы артиллериясы 1941–45 (2005) Osprey Publishing, .
Ramon Bill, Waffenfabrik Solothurn, Schweizerische Präzision im Dienste der deutschen Rüstungsindustrie, 2002 by Altes Zeughaus Museum Solothurn. Zaloga, Steven J., Brian Delf – US Anti tank Artillery 1941–45 (2005) Osprey Publishing, .