Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Солотхурн S 18/100 20 мм танкіге қарсы пушка – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия мен Швейцарияда қолданылған танкіге қарсы мылтық. Ол «буллпап» конфигурациясында жартылай автоматты түрде жұмыс істеді. Үлкен, қуатты оқ-дәрісінің нәтижесінде, қарудың күшті кері соққысы болды, ал оның үлкен көлемі тасымалдауды қиын етті. Оқ-дәрілер бес немесе (көбінесе) он оқтық магазиннен, қарудың сол жағына көлденең орналастырылып, берілді. Пушка 20×105 мм-лік белбеулі патронмен оқ атар еді, ол мылтықтан жасалған S 18 350 авиациялық пулеметпен бірдей болды. Финляндиялық деректерге сәйкес, қарудың броньды тесіп өту қабілеті (вероятно, венгрлік APHE T патронымен қол жеткізілген, себебі Финляндияда басқа тип қолданылмады) 100 метр қашықтықта 60 градус бұрышта 20 мм, ал 500 метрде 16 мм-ге дейін төмендейді. Бұл үлгінің нұсқасы, Солотхурн Арсеналы, соғысқа дейін Эстонияда лицензиясыз өндірілді, бірақ Кеңес Одағы басып алғанға дейін барлығы 20 дана ғана жасалды. 1940 жылдың наурыз айында, Швейцарияда жиналған қаржымен, Финляндияның Қысқы соғыстағы күшін қолдау мақсатында, Финляндия Солотхурннан он екі S 18 154 танкіге қарсы мылтық сатып алды, бірақ сатып алушы ресми түрде Швейцария армиясы болып тіркелді. Қарулар соғыс аяқталғаннан кейін көктемде Финляндияға жеткізілді, бірақ кейіннен Ұзақ соғыста қолданылды. Алайда, қарулар өз мақсатына сәйкес келмейтіні тез анықталды. S 18 сериясының әртүрлі үлгілері, соның ішінде Solothurn S 18/1000 және Solothurn S 18/1100 Швейцария, Венгрия Корольдігі, нацистік Германия, Италия Корольдігі және Нидерланды тарапынан да қолданылды. De Firearms компаниясы неміс Rheinmetall фирмасына тиесілі болды және бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында Германияға қару-жарақ өндіруге қойылған шектеулерді айналып өту үшін, неміс фирмаларына тыйым салынған қаруларды өндіру үшін швейцариялық компанияны пайдаланды.
The Solothurn S 18/100 20 mm anti tank cannon was a German and Swiss anti tank rifle used during the Second World War. It had a semi automatic action in a bullpup configuration. As a result of its large, powerful ammunition, the gun had a tremendous recoil, and its size made portability difficult. The feed was either from a five or (more usually) ten round magazine that was attached horizontally to the left side of the gun. The gun used 20×105mm belted case ammunition which it shared with the S 18 350 aircraft cannon that was developed from the rifle. A Finnish source gives armour penetration of the gun (probably achieved with the Hungarian APHE T round, since it was the only type used in Finland) as 20mm at a 60 degree angle at 100 metre distance, decreasing to 16mm at 500 metres. A variant of this design, the Solothurn Arsenal, was manufactured without license in Estonia before WW2; however only 20 were produced prior to Soviet occupation. In March 1940, with funds collected in Switzerland to help the Finnish war effort in the Winter War, Finland bought twelve S 18 154 anti tank rifles from Solothurn, though the purchaser was nominally the Swiss army. The weapons arrived into Finland during the spring after the war had ended, but they were later used in the Continuation War. However, the guns were soon found to be obsolete in their intended role. Various models of the S 18 series, including the Solothurn S 18/1000 and the Solothurn S 18/1100 were also used by Switzerland, the Kingdom of Hungary, Nazi Germany, the Kingdom of Italy, and the Netherlands. The de firearms company was owned by the German firm Rheinmetall, and used the Swiss company to manufacture arms which were prohibited for manufacture by any German firm to get around arms limitations imposed upon them at the end of the First World War.