Кіріспе

Бруклин жылдам транзиті зейнеткерлікке шығарылған вагондары.

C типі – бастапқыда Osgood Bradley, Laconia және Jewett компанияларымен құрастырылып, 1923-1925 жылдар аралығында Бруклин жылдам транзит компаниясы бұрынғы BU вагондарынан қайта жаңартылған Нью-Йорк метрополитенінің эстакадалық вагондарының сериясы. ТОК

Сипаттама

C типті вагондар 1500–1526 A B C нөмірленді. Әрбір C типті вагон 3 вагоннан тұратын, жартылай тұрақты түрде біріктірілген және жұмыс істейтін бірлік құрады. Олар екі шетінде салыстырмалы түрде жаңа, металл каркасты моторлы вагондардан тұрды, бұл вагондар алғаш 1903 (бұрынғы 1200 сериялы вагон) немесе 1907 (бұрынғы 1400 сериялы вагон) жылы салынған, ал ортасында 1893 (бұрынғы 100 сериялы вагон) жылы салынған бу дәуірінің тіркеме вагоны болды. Барлық түрлендірулер BRT шеберханаларында жасалды. 1200 сериялы вагондар басқа сериялардағы вагондармен сандық түрде алмастырылды. Бұл түрлендіру BMT Fulton Street Line желісінде автоматты есіктермен басқарылатын, көтерілген вагондар паркін құру мақсатында жасалды, оның станса платформалары стандартты 8 фут (2 метр) ені бар вагондардың орнына 10 фут (3 метр) ені бар жабдықты орналастыру үшін қайта жабдықталған. Әрбір үш вагонды құралымның шетіндегі қақпалар мен платформалар жабылып, әрқайсысына машинист кабинасы орнатылды. Жеке вагондардың ішкі қақпалары мен платформалары алынып тасталды және жолаушылар вагондар арасында сыртқа шықпай жүруге мүмкіндік беретін өткелдер жасалды. Әр вагонның әр жағына екі есік салынды, ал сыртқа ілінетін жылжымалы есіктер вагондарға бекітілді. C типті вагондардың жалпы сыртқы түріне және вагондар арасындағы өткелдерге қарамастан, олар тіркелмелі бірліктер емес еді, себебі бірліктің әр вагоны өздерінің екі доңғалақты тірегінде жеке тұра алды, ал тіркелмелі бірліктер доңғалақты тіректерін вагондар арасындағы өткелдің астында бөліседі. 1923 жылы жасалған C типті бірліктің 2 прототипі өте ұқыпты көрінді. Дегенмен, 1925 жылы жасалған 25 өндірістік бірлік, әртүрлі биіктіктегі шатырларымен, платформаларға жету үшін еденді кеңейту және жылжымалы есіктердің ілгіштерін орналастыру үшін шатырды кеңейту арқасында, Нью-Йорк қалалық метро жүйесінде болған ең жаман жабдық ретінде танымал болды. Бұл вагондар сыртқы түріне байланысты «қарсы қаздар» деп аталды.

Тарих

Көлік құралдары өмірінің басым бөлігін Fulton St. Line желісінде өткізді, бірақ олар Franklin Ave. шаттлында алғаш рет сынақтан өткеннен кейін. 1953 және 1954 жылдары бірнеше түйіндер сағат түскі уақыттағы Уэст-Энд және Калвер Кони-Айленд тармақтарындағы шаттлдарда қолданылды, 1953 жылдың желтоқсанына дейін Уэст-Энд желісінде толыққанды метро қызметі орнатылғанға дейін, ал 1954 жылдың қазанында Дитмас даңғылынан төменгі Калвер желісіне ИНД бөлімшесі көшті. Бұл соңғы қызметтерде пайдаланылған түйіндер қызмет тоқтатылған кезде пайдаланудан шығарылды, ал қалғандары Фултон көшесіндегі қызметте 1956 жылға дейін жұмыс істеді, сол кезде Фултон көшесінің соңғы бастапқы бөліктері тасталып, кейіннен бұзылды. 1956 жылға дейін Манхэттеннен 14-ші көше желісімен келетін көп бөлімді вагондар Атлантик даңғылында Фултон Сент желісімен қосылды. Осы жерден, ең көп жүргіншілер болатын сағаттарда, олар C типіндегі вагондармен желінің сыртқы бөлігінде Леффертс бульварына дейін жолмен бөлісті. C типіндегі вагондар Фултон көшесіндегі қызметте соңғы рет 1956 жылдың сәуірінде пайдаланылды, одан кейін ИНД Фултон көшесі метросының кеңейтілген желісі желінің ең шеткі бөлігін өз басқаруына алды. C типіндегі вагондардың ешбір үлгісі сақталған жоқ.