ҰВирджиния штатындағы тарихи Long Grass плантациясы. 1800 ж. салынған, қазір көбі Buggs Island көлінің астында. Тарихы, орналасқан жері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирджиния штатындағы тарихи үй, АҚШ.
Historic house in Virginia, United States
Лонг Грас плантациясы – Роанок өзені алабында орналасқан тарихи үй және ұлттық тарихи аудан. 1950 жылдары оның көп бөлігі суға батып, Вирджиния штатының Мекленбург округіндегі Баггс аралы көлі / Джон Х. Керр су қоймасы құрылды. Үй шамамен 1800 жылы Джордж Тарри әкесі Самуэль Тарриге тиесілі жерге салынды және Лонг Грас плантациясының аумағы шамамен 2000 акр (8 км²) жерді құрады. Бүгінде плантацияға тиесілі жердің көп бөлігі су астында қалып, АҚШ Армиясының Инженерлік корпусының меншігінде. Лонг Грас плантациясының аумағын қазірде 27 акрдан астам жеке меншік жер құрайды. Мүлік 1995 жылғы 21 шілдеде Вирджинияның тарихи ескерткіштерінің тізіліміне және Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді.
Long Grass Plantation is a historic house and national historic district located along what was the Roanoke River basin. In the 1950s most of it was flooded and became the Buggs Island Lake/John H. Kerr Reservoir in Mecklenburg County, Virginia. The house was built circa 1800 by George Tarry on land belonging to his father, Samuel Tarry, and Long Grass Plantation encompassed approximately 2000 acres (8 km2). Today, most of the land once belonging to the plantation is submerged and is owned by the US Army Corps of Engineers. Only 27 +/ acres of privately owned land make up the grounds of Long Grass plantation. The property was listed on the Virginia Landmarks Registry and the National Register of Historic Places on July 21, 1995.
Негізгі құрылыстың дамуы
1797 жылғы зал мен салон құрылысы әлі де сақталған. Бұл шағын үй, Джордж Тарри Лонг Грас плантациясына көшіп келгенге дейін болған болуы мүмкін. Ол төрт негізгі кезеңдегі жөндеулер мен кеңейтулер барысында, оның ішінде екеуі 19 ғасырда, екеуі 20 ғасырда, 1830 жылдардан 1990 жылдардың ортасына дейін толықтырылды. Қазіргі құрылымда 1832 жылы Солтүстік Каролина штатының Уоррентон қаласынан келген сәулетші-құрылысшы Джейкоб В. Холт салған қосымшалар басым. 1831–1832 жылдары Холтқа 1797 жылғы бір жарым қабатты үйдің алдына 2 қабатты, бір бөлімді, 3 бөліктен тұратын құрылыс қосу тапсырылды. Екі бөлім бір қабатты тіркеме арқылы біріктірілді, оның бүйір қабырғаларында үлкен терезелер болды. Алдыңғы жағындағы 1832 жылғы грек стиліндегі үй, бастапқы 1797 жылғы зал мен салоннан көлемдік және масштабтық тұрғыдан әлдеқайда үлкен. Жаңа кіреберісі мен верандасы неоклассикалық стильде жасалған (веранда, мүмкін, Уоррен округінен немесе Роанок өзені бойындағы ескі үйден сақталған). Бұл верандада көптеген «Джефферсондық» ерекшеліктері бар, және кітапта айтылғандай, шыныдан жасалған трансом мен екі жақтағы терезелермен көмкерілген қос есік. Бұл кеңейтім отбасының құл еңбегі арқылы темекі өндіруден түскен экономикалық жағдайының жақсаруын көрсетеді. Ол 1832 жылы Джордж Тарри Мэри Эуфемия Хамильтонға үйленген кезде үйлену тойына сыйлық ретінде салынды. Шамамен 1857 жылы Холтқа 1797 жылғы құрылымды жақсарту тапсырылды. Осы кезде Холт өзінің жобаларында танымал орта викториандық итальяндық стильдің элементтерін пайдалана бастады. Ол бастапқы зал мен салонның шатырын толық екінші қабатқа дейін көтеріп, үйдің артқы жағына салыстырмалы түрде әсем бір қабатты итальяндық викториандық веранданы жобалады. Ұлы депрессия жылдары үйді жалға алушы фермерге жалға берілді. Тарри отбасы 1950 жылдардың соңында Лонг Грасқа қайта оралды. 1950 жылдары үй қайта жөнделіп, заманауи механикалық жүйелермен жабдықталды. Екі құрылымды байланыстыратын бір қабатты тіркеме екі қабатқа дейін көтерілді. Екі жаңа ванна бөлмесі салынды – біреуі жаңа тіркеме кеңістігінде, екіншісі 1832 жылғы асханада, тіркеме залынан жақын жерде. Таррилер асхананы жатын бөлмеге айналдырды, ал 1797 жылғы бастапқы салонды отбасылық асхана ретінде пайдаланды. Олар сонымен қатар, 1797 жылғы түпнұсқа құрылымға іргелес жаңа ас үй қосты. Бұл ас үй 1797 жылғы асханаға іргелес орналасқан. Соңғы жөндеу 1992–1994 жылдары Брюс және Суди Парк (Солтүстік Каролина штатының Рали қаласынан) мүлікті сатып алғаннан кейін жүргізілді. Жөндеу жобасын Майкл Дентон (Кларксвилл, Вирджиния) және меншік иелерінің ұлы Трент Парк басқарды, оның ішінде ферма шеберханасында арнайы қалыптар жасалды. Мүлік толығымен жаңартылды. Бастапқы зал мен салон және Холт қосымшасының арасындағы кеңістіктер, тіркеменің екі жағында, жабылып, бірінші қабатта таңғы ас бөлмесі мен кітапхана, ал екінші қабатта екі жаңа ванна бөлмесі салынды. Жаңа шкафтар үйдің барлық бөлмелерінің симметриясын сақтау үшін орнатылды. 1950 жылдардағы ванна бөлмесі 1832 жылғы Холт асханасынан алынып тасталды. Жаңа, жаңартылған механикалық жүйелер орнатылды. Бүкіл құрылымның сыртқы және ішкі жақтары жөнделді. Сыртқы верандаларға жаңа қабаттар салынғанда жаңа іргетастар салынды. Жаңа металл шатыр орнатылды. 1831 жылғы кіреберіс залының қабырғалары 18 ғасырдағы қытай қолмен боялған қабырға жабынымен жабылған, оны Солтүстік Каролина штатының Хендерсон қаласынан Маршалл Купер отбасы Лонг Грассқа сыйға тартқан. Купер отбасы Харриет Хендерсон Миллздің иесі болды. Бұл қабырға жабыны Маршалл Купер ағаның үйіне тиесілі болған, ал оның жесірі қайтыс болғаннан кейін үй отбасы тарапынан бұзылды. Ол Солтүстік Каролина штатының Хендерсон қаласындағы Чарльз көшесінде орналасқан.
The original c. 1797 hall and parlor structure still exists. This small dwelling probably already existed when George Tarry moved to Long Grass Plantation. It was added to during renovations and expansions in four major phases, two in the nineteenth century and two in the twentieth century, from the 1830s to the mid 1990s. The current structure is dominated by the additions made in 1832 by the builder architect Jacob W. Holt of Warrenton, North Carolina. In 1831–1832, Holt was commissioned to add a 2 story, single pile, 3 bay structure to the front of the original 1797 1 1/2 story house. The two sections were connected via a 1 story hyphen with large windows on its side walls. The 1832 Greek Revival home in the front is much larger in scale and mass than the original 1797 hall and parlor house. The new front has a neoclassical entrance and porch (probably salvaged from an earlier home in Warren County or along the Roanoke River), This porch features many "Jeffersonian" details, and the double front door surrounded by glass transom and sidelights which were mentioned in the book, Life on the Roaring Roanoke. This spacious new addition was an indication of the family's improving economic fortune generated from tobacco cultivation by slave labor. It was built as a wedding present in 1832, when George Tarry married Mary Euphemia Hamilton. Around 1857, Holt was commissioned to make improvements to the original 1797 structure. By this time, Holt had adopted elements of the popular mid Victorian Italianate style of architecture in his designs. He raised the roof of the original hall and parlor to make a full second story and designed a relatively ornate single story Victorian Italianate porch across the rear of the house. During the Depression years, the house was leased to a tenant farmer. The Tarry family returned to live at Long Grass in the late 1950s. In the 1950s, the house was renovated and retrofitted with modern mechanical systems. The one story hyphen connecting the two structures was raised to two stories. Two new bathrooms were created – one upstairs in the new hyphen space and one downstairs in the 1832 dining room just off of the hyphen hall. The Tarrys changed the dining room into a bedroom, and used the original 1797 parlor as their family dining room. They also added a kitchen adjoining and attached the original 1797 structure at that time. This kitchen was adjacent to the 1797 dining room. The most recent renovation occurred in 1992–1994 after Bruce and Sudie Park of Raleigh, North Carolina purchased the property. Michael Denton of Clarksville, Virginia and Trent Park, son of the owners managed the renovation project, including manufacture of custom moldings at the farm workshop. The property was completely renovated. Spaces between the original hall and parlor and the Holt addition, on either side of the hyphen, were enclosed and a breakfast room and library were added on the first floor, and two new bathrooms upstairs. New closets were added in such a way as to maintain the symmetry of the existing rooms throughout the home. The 1950s bathroom was removed from the 1832 Holt dining room. New, updated mechanical systems were installed. Exterior and interior repairs were made to the entire structure. New foundations were built for the exterior porches when new floors were laid. A new terne metal roof was installed. The 1831 entry hall walls are covered in an 18th century Chinese hand painted wall covering which was donated to Long Grass by the Marshall Cooper Family of Henderson, North Carolina. The Cooper Family owned Harriet Henderson Mills. The home that this wall covering came from was owned by Marshall Cooper, Sr. and upon his widow's death the home was demolished by the family. It was located on Charles Street in Henderson, North Carolina.
Басқа тарихы
Айви Хилл және кейін Уайлдвуд салынған жер Вирджиния штатының Эдвард Тарриға, ағасы, берген жер грантының нәтижесінде пайда болды. Осы жер гранттарына губернаторлар Патрик Генри, Джон Пейдж және "Жылдам атты" Гарри Ли қол қойды. Түпнұсқа грант құжаттары бүгінгі күнге дейін Тарри отбасының қолында сақталып келеді. Олардың әсемдеп жасалған көшірмелері Лонг Грасс-та ілінген. Сэмюэл Тарри 1730 жылдардың басында Айви Хилл плантациясының үйін (Тарри отбасының отаны) салдырды. Оның үш ұлы болды: Эдвард, кіші, өмірі бойы отбасы құрмаған, бірақ Елен атты құлды зорлаған, ол одан бір бала туып, Айви Хиллді мұраға алды (Бэггс аралы су қоймасының құрылысы салдарынан суға батып, қазір археологиялық парк), Джордж Тарри, ол мүлікті иеленген кезде жердегі шағын үймен бірге Лонг Грассқа көшіп кетті, және Уильям, ол Айви Хилл плантациясын Лонг Грасс плантациясымен біріктірген жерді мұраға алды, ол кейін Уайлдвуд деп аталды.
The land on which Ivy Hill and later Wildwood were built resulted from land grants from the Commonwealth of Virginia to Edward Tarry, Sr. These land grants were signed by Governors Patrick Henry, John Page, and "Light Horse" Harry Lee. The original grant documents remain in the possession of the Tarry family today. Framed copies of them hang at Long Grass. Samuel Tarry built Ivy Hill Plantation House (the Tarry family seat) in the early 1730s. He had three sons, Edward, Jr., a lifelong bachelor—who never married but raped a Slave named Ellen who gave birth to one of his children, who inherited Ivy Hill (flooded by the construction of Buggs Island Reservoir, and now an archaeological park), George Tarry, who moved Long Grass with an extant small home on the land when he took over the property, and William, who inherited land that joined Ivy Hill Plantation to Long Grass Plantation, which would later be called Wildwood.
Тарихи ағаштар
Лонг Грасстың алдыңғы ауласына "Конституция емені" отырғызылды, ол Джордж Патрик Тарриге 1901–1902 жылғы конституциялық конвенцияға Мекленбург округі делегаты ретінде қызмет еткен кезде естелік сыйлық ретінде берілген. Бұл ағаш – Бурр емені және Вирджинияда сирек кездесетін, баяу өсетін түр. Осы конституциялық конвенцияға барған делегаттардың әрқайсысына өз округтерінде оқиғаны еске алу үшін көшет отырғызуға мүмкіндік берілді. 1951 жылы 1901 жылғы конвенцияның елу жылдық мерейтойы тойланды. Бір адам Лонг Грассқа Уильям Тарридің жесірі Эвелин Тарриден рәсімде таратылатын көшеттерді өсіру үшін жеткілікті мөлшерде бурр еменінің жаңғақтарын жинап алуға бола ма деп сұрады. Ол оған делегаттар алғашқы көшеттерді отырғызған барлық округтерге барып, олардың өте аз бөлігі ғана сақталғанын айтты. Келесі көктемде ол миссис Тарриге көшет алып келді, ол "Баласын" мақтанышпен артқы аулаға отырғызды, ол жерде ол бүгінге дейін өсіп тұр. Осылайша, Лонг Грасстың алдында "Әке" ағашы, ал артқы жағында "Ұл" ағашы бар. Лонг Грас үйінің жанында үлкен осэйдж апельсин ағашы, 'Maclura pomifera' немесе қырқыш алма өседі. Отбасы мұрасы бойынша, бұл ағаш 1804–1806 жылдардағы Льюис пен Кларк экспедициясының Тарридің туысы Мериуэзер Льюиске тиесілі. Джордж Патрик Тарридің әр баласы туған сайын жаңғақ ағашы отырғызылды; үш ағаштың екеуі сақталды. Бірі алдыңғы верандадағы пісіп-жетілген боксвуд тікбұрышының жанында, ал екіншісі артқы верандадағы ас үй есігінің жанында плющ пен Вирджиниялық жүзіммен жабылған.
Planted in the front yard of Long Grass is the "Constitution Oak" given as a remembrance gift to George Patrick Tarry when he served as a delegate from Mecklenburg County to the constitutional convention of 1901–1902. The tree is a Burr Oak and is an unusual, slow growing species in Virginia. Each of the delegates to this constitutional convention was given a sapling to plant in their county to commemorate the event. In 1951 there was a fiftieth anniversary celebration of the 1901 convention. A man came to Long Grass to ask Evelyn Tarry, the widow of William Tarry, if he could collect enough burr acorns to raise saplings to give out at the ceremony. He told her that he had visited all of the counties where delegates planted the original saplings, and very few had survived. The next spring he brought Mrs. Tarry a sapling, and she proudly planted her "Baby" in the back yard, where it grows today. So, Long Grass has "Big Daddy" tree in the front, and the "Son" in the back. The huge Osage orange tree, 'Maclura pomifera', or hedge apple grows in the side yard of Long Grass House. Family legend says this tree came from Tarry cousin Meriweather Lewis of the Lewis and Clark Expedition of 1804–1806. Each time a child was born to George Patrick Tarry, a walnut tree was planted; two of the three remain. One is next to a mature boxwood hedge at the front porch, and one is covered with ivy and Virginia creeper next to the kitchen door on the back porch.