Жон Вашингтон: Англиядан Вирджинияға көшіп келген саяхатшы және саудагердің өмірі

Кіріспе

Англияда туған плантатор және саясаткер (1633–1677)

Жас шағы мен отбасы

Джон Вашингтон шамамен 1633 жылы (әкесінің Оксфордтағы үйленбеу шартымен стипендиясынан бас тарқан кезде) Гертфордширдегі Трингте, анасының әжесі мен атасының үйінде дүниеге келді. Бірақ ересек болған соң Джон Вашингтон Вирджиниядағы куәлікте өзінің жасын 45 деп көрсеткен, яғни ол екі жыл бұрын туған болуы мүмкін. Үйленбес бұрын Лоуренс Оксфорд университетінде доцент болған. Ол Оксфордширдегі Банбери маңындағы Сулгрейв Манорында туған. Джон сегіз жасқа келгенде, әкесі оны Лондондағы Чартерхаус мектебіне академиялық мансапқа дайындалу үшін жіберді, бірақ ол бала мектепке бармады. 1633 жылы аға Вашингтон Оксфордты қалдырып, Эссекс штатындағы Пурлидегі Барлық Әулиелер шіркеуінің пасторы болды. 1643 жылы Англиядағы Азамат соғысы кезінде парламенттік пуритандар корольшіл пастор Вашингтонды осы лауазымынан айырды, оның даулы бұзушылықтарына сілтеме жасады. Пастор Лоуренс Вашингтон содан кейін Эссекстегі Литл Бракстедтегі кедей шіркеудің викариі болды, ол 1652 жылдың қаңтарында қайтыс болды. Жесір анасы Гертфордширдегі Трингке ата-анасының үйіне қайтып келді, ал 1655 жылы Джон анасының мүлкін басқарушы болды. Джон Вашингтон Санди туыстарының көмегімен Лондон саудагерінің шәкірті болды. Англияның Кариб теңізі мен Солтүстік Америкадағы колониялары болғандықтан, ол колониялық саудада құнды білім алды. Ол Вирджинияға алғаш келгенде темекі кемесінде мастердің көмекшісі болып қызмет етті. 1656 жылы Джон Вашингтон Эдвард Прескоттпен бірге Солтүстік Америкадан Еуропа нарығына темекі тасымалдайтын сауда кемесіне инвестиция жасады. Ол Еуропада темекі келісімшарттарын жасады, Прескотттың кемесіне (Лондонның «Теңіз жылқысы») қосылды және Вирджиния колониясына екінші офицер ретінде жүзіп кетті. 1657 жылдың 28 ақпанында болған дауыл кемеге (қайта сапарға темекімен толы) Потомак өзенінде, Маттокс сағасымен қосылатын жерге жақын жерде тірелді. Кеме жөнделгенімен, Вашингтон колонияда қалуды жөн көрді. Бірақ ол жалақысын сұрағанда, Прескотт оған қарызы бар деді, сондықтан полковник Натаниел Поуп (оның болашақ қайын атасы, төменде талқыланады) Прескоттқа бобёр терілерін беріп, осы қарызды өтеді. Бірақ оның туысы Джеймс Вашингтон, Роберт Вашингтонның (1616-1674) ұлы, Лондон-Роттердам саудасында жұмыс істеген және сол сапарға шыққан, Прескотттың кемесімен оралды. Жағдайды одан әрі қиындататыны, бұл Джон Вашингтонның кіші інісі Лоуренс Вашингтон да саудагер болды, Англиядағы Бедфордширдегі Лутон қаласының Мэри Джонсқа үйленді, содан кейін Англиядан Вирджиния колониясына көшіп, онда қайтыс болды. Бұл Лоуренстің де Джон Вашингтон есімді ұлы болды (әдетте «Шотанк» деп аталады, бұл Вирджиния штатының Кинг Джордж округіндегі оның плантациясының аты). Джон Вашингтон өзінің ағасы Лоуренс Вашингтонның (1659-1698) балаларын (осы адамның тұңғыш ұлы) тәрбиеледі: Джон Вашингтон (1692-1746) және Августин Вашингтон (1693-1743), олар Англиядан оралғанда.

John Washington was born to rector Lawrence Washington and the former Amphillis Twigden, about 1633 (when his father resigned his fellowship at Oxford that required him to remain unmarried), likely at his maternal grandparents' home in Tring, Hertfordshire. However, as an adult, John Washington gave his age in a Virginia deposition as 45, which would put his birth two years earlier. Before his marriage Lawrence had been a don at the University of Oxford. He had been born at Sulgrave Manor near Banbury in Oxfordshire. When John was eight, his father enrolled him in Charterhouse School in London to begin preparing for an academic career, but the boy never attended the school. In 1633 the senior Washington had left Oxford to become the rector of All Saints Parish in Purleigh, Essex. During the English Civil War, in 1643 Parliamentary Puritans stripped the royalist Rev. Washington of that clerical position, alleging misconduct that was disputed. Rev. Lawrence Washington then became vicar of an impoverished parish in Little Braxted, Essex, where he died in January 1652. His widow returned to her parents' family home in Tring, Hertfordshire, and in 1655 John became administrator of his widowed mother's estate. John Washington was apprenticed with a London merchant through the help of his Sandys relatives. He gained a valuable education in colonial trade, as England had colonies in the Caribbean and North America. He served as Master's Mate on board a tobacco ship when he first came to Virginia. In 1656 John Washington invested with Edward Prescott in a merchant ship which transported tobacco from North America to European markets. He secured tobacco contracts in Europe, joined Prescott's ship (the Sea Horse of London) in Denmark, and sailed as second mate for the Colony of Virginia. A storm on February 28, 1657, caused the ship (fully laden with tobacco for the return journey) to run aground in the Potomac River at a shoal near its confluence with Mattox Creek. Although the vessel was repaired, Washington elected to remain in the colony. However, when he asked for his wages, Prescott said he owed him money instead, so Colonel Nathaniel Pope (his future father in law discussed below) gave Prescott beaver skins to settle the alleged debt. However, his cousin, James Washington, the son of Robert Washington (1616 1674), who worked in the London Rotterdam trade of the Merchant Adventurers, who had also sailed on that voyage, returned on Prescott's ship. Complicating matters, this John Washington also had a younger brother, Lawrence Washington, who became a merchant, married Mary Jones of Luton in Bedfordshire in England, then also emigrated from England to the Virginia Colony, where he died. That Lawrence also had a son named John Washington (usually distinguished as "of Chotank", the name of his plantation in King George County, Virginia). That John Washington raised the children of his cousin Lawrence Washington (1659 1698) (this man's firstborn son): John Washington (1692 1746) and Augustine Washington (1693 1743) when they returned from England.

Вирджиния отарлығы

Вашингтон бастапқыда Англиядан Мэрилендке шамамен жиырма жыл бұрын көшіп келген полковник Натаниел Поуптың үйінде тұрды, содан кейін Потомак өзенінен Вирджинияға көшіп барды, онда ол 1651 жылы Солтүстік мойынға плантатор және сол кездегі Нортумберленд округіне бейбітшілік судьясы болды. Осы жерде болған кезінде Вашингтон өзінің қожайынының қызы Аннаға ғашық болды, ол 1658 жылдың соңында немесе 1659 жылдың басында үйленді. 1659 жылы қазанда олардың тұңғыш ұлы Лоренс дүниеге келді. Сол кезде Вашингтон өзінің қас жауы капитан Прескотттың бір әйелді сиқыршы деп атып өлтіргенін және Мэриленд штатының Бас сотында өзіне қарсы кісі өлтіру туралы айып таққанын білді; алайда, сот Лоуренстің шомылдыру рәсімімен келіспеді, сондықтан Прескотт дәлелдің жетіспеуінен босатылды. Полковник Поуп ерлі-зайыптыларға Маттокс Крикке арналған үйлену сыйлығын, сондай-ақ 1660 жылы сәуірде өсиетімен кешірген 80 фунт стерлинг несие берді. Вашингтон сәтті плантаторға айналды, ол қара құлдардың және ақ жүректі қызметшілердің еңбегіне сүйене отырып, темекіні тауарлық дақыл ретінде, ал үй шаруашылығы мен жұмысшыларын қамтамасыз ету үшін қажетті бақша дақылдарын өсірді. 1668 жылы ол темекі өсіріп, жерінен гөрі өз еркімен иелік еткен жерлерді иеліктен шығарды. Вашингтонның алғашқы мемлекеттік қызметі 1661 жылы жергілікті Аппоматтокс шіркеуінің пасторы болды (бірақ шіркеу төрт жылдан кейін қайта ұйымдастырылғаннан кейін өмір сүруін тоқтатты). Вашингтон сондай-ақ Вестморленд округінің игіліктерінің және балалардың қамқоршысы ретінде қызмет етті. 1661 жылы Вашингтон округтің сот тергеушісі болды, ал 1662 жылы округ сотының судьяларының бірі болды (әкімшілік және сот жауапкершілігімен) және милицияның майоры болды – бәрі де оның әулетке қабылдануын білдірді. Вестморленд округінің сайлаушылары алғаш рет 1665 жылы Вашингтонды өздерінің өкілдерінің бірі ретінде Бурджесс палатасына сайлады, және ол он жылдан астам уақыттан кейін қайтыс болғанға дейін қайтадан сайлауда жеңіске жетті. Ол плантаторлар Исаак Аллертон, Джеррард Фоук және оның туысы Николас Спенсермен бірге қызмет етті. 1672 жылы Вашингтон жергілікті милицияда подполковник болып жоғарылатылды, өйткені америкалықтармен қарым-қатынас қайтадан қиын болды. 1675 жылы (осы уақытқа дейін Вашингтонның атағы полковникке дейін көтерілді), ол және Вирджинияның плантаторы және милиция офицері Исаак Аллертон және Мэриленд майоры Трумен сауда даусынан кейін Вирджинияның үш отаршылын өлтірген Мэриленд жерлестеріне қарсы кек алуды басқарды. Қауіпсіздікке ұшыраған қарсылық пен олардың одақтас америкалық үнді басшыларымен жоспарланған келіссөз кезінде Мэриленд милициясы кем дегенде бес бас тартқан немесе Дог пен Сускеханнок жауынгерлерін өлтірді. Оның америкалықтармен күрескені үшін Сускеханноктар Джонға "қала жойғышы" деген лақап ат берді. Шамамен сегіз он жыл өткен соң, француз-индіан соғысы кезінде, Сенека Вашингтонның үлкен немересі Джорджқа сол атақты берді, ол тайпаларға қарсы соғыста өзінің ерлігі үшін және ата-бабасының келтірген қирауының естелігі үшін. Бұл оқиға және одан кейінгі рейдтер 1676 жылы Бэконның көтерілісіне ықпал етті, оның барысында полковник Вашингтон губернатор Уильям Берклиді қолдады. Көтеріліс кезінде Бэконның әскерлері Вашингтонның мүлкін тонады. Бэконның өлімі мен Бэконның көтерілісін басудан кейін тергеу комиссиясы Англияға оралған губернатор Уильям Берклиді сынға алды, сондықтан Джонның Берклимен бірге Вирджинияға саяхаттаған туысы Николас Спенсер Вирджинияның губернаторы болды. Алайда, Вашингтон бірнеше ай ішінде қайтыс болды, төменде талқыланғандай.

Washington initially lived at the home of Col. Nathaniel Pope, who had emigrated from England to Maryland about twenty years earlier, then moved across the Potomac River to Virginia where he became a planter on the Northern Neck and a justice of the peace for what was then Northumberland County in 1651 and four years later Lt. Col. of the local militia. During his stay, Washington fell in love with his host's daughter Anne, whom he married late in 1658 or early in 1659. She gave birth to their first son, Laurence in October 1659. Around that time, Washington learned that his nemesis Capt. Prescott had hanged a woman as a witch, and brought murder charges against him in the Maryland General Court; however, the trial conflicted with Laurence's baptism, so Prescott went free for lack of evidence. Col. Pope gave the couple a wedding gift of on Mattox Creek, as well as a loan of 80 pounds for startup expenses, which he forgave in his will, which was filed in April 1660. Washington became a successful planter, depending on the labour of Black slaves and white indentured servants to cultivate tobacco as a commodity crop as well as kitchen crops needed to support his household and workers. By 1668 he was growing tobacco, with holdings of His will disposed of more than of land. Washington's first public office was vestryman of the local Appomattox Parish church in 1661 (although the parish would cease to exist four years later after a reorganization). Washington also served as trustee of Westmoreland County estates and guardian of children. In 1661, Washington also became the county coroner and in 1662 became one of the judges of the county court (with administrative as well as judicial responsibilities) and Major of the militia both signifying his acceptance into the gentry. Westmoreland County voters first elected Washington as one of their representatives in the House of Burgesses in 1665, and he continually won re election until his death more than a decade later. He served alongside planters Isaac Allerton, Gerrard Fowke and his cousin Nicholas Spencer. In 1672, Washington received promotion to lieutenant colonel in the local militia, as relations with Native Americans again became troubled. (Settlers in the Northern Neck area had been massacred in 1622 and 1644) In 1675 (by which time Washington's rank had increased to colonel), he and fellow Virginia planter and militia officer Isaac Allerton and Maryland Major Trueman led retaliation against Maryland natives who had killed three Virginia colonists after a trade dispute. During a planned parley with the disgruntled opposition and their allied American Indian leaders, Maryland militia killed at least five surrendered or parleying Doeg and Susquehannock warriors. For his efforts suppressing Native Americans, the Susquehannock gave John the nickname of "Town Destroyer". Some eight decades later, during the French Indian War, the Seneca would bestow the same title upon Washington's great grandson, George, for both his own prowess in warfare against the tribes, and in remembrance of the destruction incurred by his ancestor. The incident and resultant raids later contributed to Bacon's Rebellion in 1676, during which Col. Washington supported Governor William Berkeley. During the rebellion, Bacon's forces plundered Washington's estate, among others. Following Bacon's death and the suppression of Bacon's Rebellion, an investigating commission criticized Governor William Berkeley, who returned to England, so John's cousin Nicholas Spencer who had traveled with Berkeley to Virginia, became Virginia's acting governor. However, Washington died within months, as discussed below.

Өлім және мұра

Дәл күні жазылмағанмен, бұл оқиға Вашингтон 1677 жылғы 14 тамызда салықтар және мойынбұрушылық көтеріліс туралы өткен мәжіліске қатысқаннан кейін болды. Вашингтонның өсиеті 1677 жылғы 26 қыркүйекте заңды күшіне енді. Оның мүлігі 8500 гектардан астам жерді құрады. Джон және оның бірінші әйелі Энн Поуп қазіргі Вирджиния штатындағы Колониал Бич маңында, қазір Джордж Вашингтонның туған жері ұлттық ескерткіші деп аталатын жерге жерленген. Оның мазары шағын отбасылық зираттағы ең ірісі болып табылады. Джонның өміріндегі Англикан шіркеуінің жергілікті приходының (колониалды Вирджиниядағы ресми шіркеу, сонымен қатар округтің салық аймағы) атауы оның құрметіне Вашингтон деп өзгертілді.