Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Плаценталық бетінің эмбрионалды жасушасы
Embryonic cell of the placental surface
Синцитиотрофобласт (грекше "син" – "бірге", "цитио" – "жасушалар", "трофо" – "қоректену", "бласт" – "жас бүршік") – қан тамырларына толы эмбрионалды плаценталық түйіндердің эпителийлік қабығы, ол жатыр қабырғасына еніп, эмбрион мен ана арасындағы қоректік заттар айналымын қамтамасыз етеді. Бұл 13 см-ге дейін жететін, көп ядролы, толық дифференциацияланған синцитий.
The syncytiotrophoblast (from the Greek 'syn' "together"; 'cytio' "of cells"; 'tropho' "nutrition"; 'blast' "bud") is the epithelial covering of the highly vascular embryonic placental villi, which invades the wall of the uterus to establish nutrient circulation between the embryo and the mother. It is a multinucleate, terminally differentiated syncytium, extending to 13cm.
Функция
Ол трофобластардың сыртқы қабаты болып табылады және имплантация кезінде аналық қабырғаға белсенді түрде еніп, аналық капиллярларды жарып, аналық қан мен эмбриондық клеткадан тыс сұйықтық арасында интерфейс құрады, соның арқасында ана мен эмбрион арасындағы материалдың пассивті алмасуы жеңілдеді. Синцитийдің қасиеті маңызды, себебі ананың иммундық жүйесінде жасушалардың арасынан "сығылып" тіндерге өте алатын ақ қан жасушалары бар. Егер олар плацентаның ұрықтық жағына жетіп, көптеген шетелдік белоктарды танитын болса, иммундық реакция туындауы мүмкін. Бірақ, синций алып жасуша ретінде әрекет етеді, сондықтан иммундық жасушалардың өтуіне ешқандай жарық жоқ. Осы міндетті атқарудың бір жолы – иммунитетпен байланысты HLA A және HLA B гендерінің экспрессиясын басу болып табылады, олар классикалық түрде барлық ядролы жасушаларда экспрессияланады. Бұл гендер әдетте Т-жасушаларының негізгі байланысу механизмі болып табылатын MHC I лигандын экспрессиялайды. Осы гендердің өнімдерінің трансляциясын төмендету арқылы синцитиотрофобласт Т-жасушаларымен шақырылған ананың иммундық жүйесінен шабуыл қаупін азайтады.
It is the outer layer of the trophoblasts and actively invades the uterine wall, during implantation, rupturing maternal capillaries and thus establishing an interface between maternal blood and embryonic extracellular fluid, facilitating passive exchange of material between the mother and the embryo. The syncytial property is important since the mother's immune system includes white blood cells that are able to migrate into tissues by "squeezing" in between cells. If they were to reach the fetal side of the placenta, many foreign proteins would be recognized, triggering an immune reaction. However the syncytium acts as a giant cell so there are no gaps for immune cells to migrate through. One way in which it accomplishes this task is by suppressing the expression of immunity related genes HLA A and HLA B, which are classically known to be expressed by all nucleated cells. These genes normally express the MHC I ligand that acts as a major binding mechanism for T cells. By decreasing the translation of these gene products, the syncytiotrophoblast reduces the chances of an attack by the maternal immune system mediated by T cells.
Құрылу
Синцитиотрофобласт көбею қабілетіне ие емес, оның орнына астыңғы цитотрофобласт жасушаларының бірігуі арқасында сақталады. Бұл бірігуге эндогенді ретровирустан сүтқоректілер геномдарына енген синцитин ақуызы көмектеседі.
The syncytiotrophoblast lacks proliferative capacity and instead is maintained by fusion of underlying cytotrophoblast cells. This fusion is assisted by syncytin, a protein that was integrated into mammalian genomes from an endogenous retrovirus.