Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Форт Пребл – АҚШ-тың Мэн штатындағы Оңтүстік Портленд қаласында 1808 жылы салынған және 1906 жылға дейін кезең-кезеңімен кеңейтілген әскери бекініс. Бұл бекініс 1812 жылғы соғыстан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі барлық маңызды соғыстарда қолданылды. 1950 жылы қолданыстан шығарылған. Қазіргі таңда ол Оңтүстік Мэн қауымдастық колледжінің кампусы аумағында орналасқан.
Fort Preble was a military fort in South Portland, Maine, United States, built in 1808 and progressively added to through 1906. The fort was active during all major wars from the War of 1812 through World War II. The fort was deactivated in 1950. It is now on the campus of Southern Maine Community College.
Құрылыс
Соғыс министрі Генри Дирборн 1808 жылы Форт Пребл құрылысына рұқсат берді, ал құрылысты оның ұлы, Массачусетс милициясының офицері және болашақ генерал Генри А.С. Дирборн қадағалады. Форт Барбария соғыстары кезінде американдық әскери кемелер эскадрильясын басқарған коммодор Эдвард Преблдің құрметіне аталды. Пребл 1807 жылы Портлендте қайтыс болды және сол жерге жерленді. Форт Преблдегі бастапқы құрылыс АҚШ-тың екінші бекініс жүйесінің бір бөлігі болды. Форт тас, кірпіш және топырақтан салынған, құрамында екі 50 фунттық (7,25 дюйм, 184 мм) Колумбиада бар 14 ауыр зеңбірек орналасқан. Форт 1811 жылғы желтоқсандағы Соғыс министрінің баяндамасында «құймадан жасалған жұлдыз тәрізді бекініс, дөңгелек батареясы және фланкі бар, бір ротаға арналған казармасымен бірге 14 ауыр зеңбірек орнатылған» деп сипатталған. Жақын орналасқан Хаус аралындағы Форт Скаммеллмен бірге, Форт Пребл АҚШ Ұлыбритания мен Наполеон Франциясы арасындағы қақтығыста соғысқа қатысушы деп есептелген жағдайда, жау шабуылына қарсы тұру үшін салынды. 1808 жылғы қазан айында Дирборн капитан Джозеф Чандлер басқаратын Жеңіл артиллерия полкінің ротасына фортты басып алуға бұйрық берді және оларға эмбарго актісін сақтау үшін, эмбаргоны бұзушы кемелерге қатысты қажетті шараларды қабылдауды тапсырды. Эмбарго – АҚШ теңіз тасымалына қарсы әрекеттері үшін Ұлыбритания мен Францияны жазалауға бағытталған, оларға экспортты тыйымдау арқылы жасалған әрекет болды; ол Жаңа Англияның көп бөлігінің табысын азайтты және кеңінен мақұлданбады. Эмбарго 1809 жылғы наурызда президент Джеймс Мэдисон билікке келгеннен кейін күштен шығарылды, бірақ ахуал ақырында 1812 жылғы соғысқа әкелді.
Secretary of War Henry Dearborn authorized construction of Fort Preble in 1808 with his son, Massachusetts Militia officer and future general Henry A. S. Dearborn, supervising the construction. The fort was named in honor of Commodore Edward Preble, who led a squadron of American warships during the Barbary Wars. Preble died in Portland in 1807 and is buried there. The initial construction at Fort Preble was part of the Second System of US fortifications. It was a star fort made of stone, brick, and sod, with 14 heavy guns including two 50 pounder (7.25 inch, 184 mm) Columbiads. The fort is described in the Secretary of War's report for December 1811 as "an enclosed star fort of masonry, with a circular battery with flanks; mounting 14 heavy guns (with) barracks for one company". Along with Fort Scammell on nearby House Island, Fort Preble was built to deter attack by a hostile power in the event the United States was considered a belligerent in the ongoing conflict between Great Britain and Napoleonic France. In October 1808, Dearborn ordered a company of the Regiment of Light Artillery under Captain Joseph Chandler to occupy the fort and instructed them to do whatever was necessary to enforce the Embargo Act against embargo breaking ships. The embargo was an attempt to punish Britain and France for actions against US shipping by prohibiting exports to them; it cut off much of New England's income and was highly unpopular. The embargo was finally lifted in March 1809 when President James Madison took office, but the situation eventually led to the War of 1812.
1812 жылғы соғыс
1812 жылғы соғыс кезінде Форт Преблді әртүрлі бөлімшелер қорғады. Олардың ішінде Жеңіл артиллерия полкі, 21-ші, 33-ші және 34-ші жаяу әскер полктері, сондай-ақ АҚШ еріктілері және қиын жағдайларда жергілікті жасақтар болды. Уинфилд Скотт және басқа американдық әскерлер Квебектегі британдық тұтқыннан қайтқанда, Форт Преблге түсті. Олардың көптегені нашарлап, ауырған, ал кейбіреулері бекіністің госпиталінде қайтыс болды. 1848–1849 және 1851–1853 жылдары Форт Преблге капитан Роберт Андерсон басшылық етті, ол Азамат соғысының басында Форт Самтерді батырлықпен қорғағанымен танымал болды. Форт Пребл шамамен 1845 жылы 12 зеңбірекпен Солтүстік батареясы мен 10 зеңбірекпен Оңтүстік батареясы сияқты жаңа батареялар алды.
Various units manned Fort Preble during the War of 1812. Among them were elements of the Regiment of Light Artillery, the 21st, 33rd, and 34th Regiments of Infantry, as well as US Volunteers, and in times of crisis local militia. When Winfield Scott and other American soldiers returned from British imprisonment in Quebec, they were landed at Fort Preble. Many of them were emaciated and ill, and some died at the post's hospital. From 1848–1849 and from 1851–1853, Fort Preble was commanded by Captain Robert Anderson who would become famous for his heroic defense of Fort Sumter at the start of the Civil War. Fort Preble received new batteries circa 1845, a 12 gun North Battery and a 10 gun South Battery.
Азаматтық соғыс
Америка Азаматтық соғысы кезінде Форт Пребл 17-ші АҚШ жаяу әскер полкінің штабы және жинақтау орталығы болды, сонымен қатар Мэн штатында жұмылдырылған ерікті полктердің орны болды. Форттан шыққан сарбаздар 1863 жылдың 26 маусымында Конфедерация армиясының шабуылшылары «Арчер» атты басып алынған кемемен Портленд портына кірген кезде қимылға түсті. Конфедерация келесі күні АҚШ кедендік кемесі «Кейлеб Кушингті» басып алып, «Портленд порты шайқасы» деп белгіленген әрекет кезінде қашуға тырысты. Форт Преблден сарбаздар мен артиллериялық құралдарды тасымалдаған екі кеме, сондай-ақ шамамен 100 ерікті азамат оларды қуды. Желдің нашар болуы қашуға мүмкіндік бермеді, ал конфедераттар «Кейлеб Кушингті» қайықтармен тастап кетті, ал кемені өртеп жіберді. Өрт кеменің оқ-дәрі қоймасын жарылды, нәтижесінде «Кушинг» жарылыстан қирады. Конфедерацияның 23 тұтқыны қолға түсіріліп, Форт Преблге жеткізілді. Олар тұтқын лагеріне ауыстырылғанға дейін Форт Преблде қалды. Осы оқиға кезінде Форт Преблге майор Джордж Липпит Эндрюс басшылық етті. (Бревет генерал-майор Джордж Леонард Эндрюспен шатастырмаңыз.) Эндрюс Род-Айленд штатының тумасы, ол соғыстың басында 1-ші Миссури жаяу әскер полкінің подполковнигі болып тағайындалған. 1861 жылдың қыркүйегінде ол ерікті қызметтен босатылып, тұрақты армияға 17-ші жаяу әскер полкінің майоры болып кірді. 1864 жылы подполковник болып жоғарылатылды. 1871 жылдың қаңтарында полковник болып тағайындалып, сол кездегі тұрақты армияның төрт афроамерикандық полкінің бірі болған 25-ші жаяу әскер полкінің командирі болды. Ол 1892 жылы армиядан зейнеткерлікке шыққанға дейін 21 жыл бойы 25-ші жаяу әскер полкіне басшылық етті. 1863 жылдың 15 шілдесінде 17-ші Мэн полкінің қатардағы сарбазы Билли Лэрдті дезертирлік айыбымен Форт Преблде атып тастады. Президент Авраам Линкольн Лэрдті кешірді, бірақ телеграф хабары Вашингтондан Мэнға жеткізілген телеграф сымдары 1863 жылдың шілдесіндегі тәртіпсіздік кезінде Нью-Йорк қаласында кесілгендіктен жетпеді. Лэрд – Азамат соғысында дезертирлік үшін өлім жазасына кесілген жалғыз Мэн сарбазы. Азамат соғысы кезінде Форт Преблді кеңейтуге үлкен жұмыс жүргізілді. Ескі жұлдыз тәрізді форт жерге жақындау үшін сақталды, ал үшінші жүйеге тән жаңа гранитті казематтар форттың үш жақтан суға қарай салынуы тиіс болды. Бір қатар ғана қару-жарақтар жоспарланған. Бұл жоба аяқталмай қалды, ал кейбір казематтар қазірге дейін сақталған.
During the American Civil War, Fort Preble became the headquarters and recruiting depot of the 17th US Infantry Regiment and was also mobilization site for volunteer regiments recruited in Maine. Soldiers from the fort saw action when Confederate Army raiders entered Portland Harbor on June 26, 1863, aboard a captured ship named Archer. The Confederates captured the United States Revenue Cutter Caleb Cushing the next day, and attempted an escape in an action known as the Battle of Portland Harbor. They were pursued by two steamers carrying soldiers and artillery pieces from Fort Preble, as well as about 100 civilian volunteers. Light wind made escape impossible and the Confederates abandoned the Caleb Cushing in boats after setting the ship on fire. The fire detonated the ship's magazines and the Cushing was destroyed by the explosion. Twenty three Confederate prisoners were captured and taken to Fort Preble. They remained at Fort Preble until they were transferred to prisoner of war camps. During this action, Fort Preble was commanded by Major George Lippitt Andrews. (Not to be confused with Brevet Major General George Leonard Andrews.) Andrews was a native of Rhode Island who was appointed lieutenant colonel of the 1st Missouri Infantry at the start of the war. He was mustered out of volunteer service in September 1861 and was commissioned in the Regular Army as the major of the 17th Infantry. He was promoted to lieutenant colonel in 1864. In January 1871 he was promoted to colonel and assigned as commander of the 25th Infantry, one of the Regular Army's four African American regiments at the time. He commanded the 25th Infantry for 21 years until he retired from the Army in 1892. On 15 July 1863, Billy Laird, a private in the 17th Maine Regiment, was executed by firing squad at Fort Preble after being charged with desertion. President Abraham Lincoln pardoned Laird but the telegraph message never got through due to the fact the telegraph wires in New York City which relayed the message from Washington, D. C. to Maine were cut during the July 1863 draft riots. Laird was the only Maine soldier in the Civil War to be executed for desertion. Construction on a major expansion of Fort Preble was undertaken during the Civil War. The old star fort remained to cover the land approach, and new granite casemates typical of the Third System were to be built on the three water sides of the fort. Only a single tier of guns was projected. This project was abandoned incomplete, with some of the casemates remaining to the present.
Азамат соғысынан кейінгі кезең
1870 жылдары Форт Пребл армия инженері Томас Линкольн Кейсидің қадағалауымен жаңғыртылды, ол Вашингтон монументін аяқтағанымен танымал. Бұл жақсартулардың ішінде үлкен калибрлі зеңбіректерді (әдетте 8 дюймдік өзгертілген мылтықтар) топырақ қоршаулардың артына орналастыру үшін қосымша бекіністер салынды, өйткені қабырғалы қабырғалар нарықты зеңбіректердің снарядтарына тиімсіз екені анықталды.
In the 1870s Fort Preble was modernized under the supervision of Army engineer Thomas Lincoln Casey, who is best known for overseeing the completion of the Washington Monument. These improvements included added emplacements for large caliber guns (typically 8 inch converted rifles) behind earthen parapets, as masonry walls were found to be ineffective against rifled artillery shells.
ХХ ғасыр
1896–1906 жылдары Портленд жағалау қорғанысының бір бөлігі ретінде фортта бірнеше заманауи Эндикотт дәуірінің жағалау қорғаныс батареялары орнатылды, оған Уильямс, Маккинли және Леветт форттары да кірді. Осы батареяларға орын ашу үшін жұлдыз тәрізді форт бұзылды. Кеарни және Чейз батареяларында барлығы он алты 12 дюймдік (305 мм) миномет болды және олар 1901 жылы құрылысы аяқталды. Олар Мексика-Америка соғысындағы бригадир генерал Стивен У. Кирни және Азамат соғысының лейтенант-полковнигі Константин Чейздің құрметіне аталды. Алғашқыда барлық он алты миномет Кеарни батареясына жатты, бірақ 1906 жылы Чейз батареясы бөлініп, әр батареяда сегіз миномет болды. 1906 жылы олардан кейін Риварди батареясы екі «жоғалып кететін» 6 дюймдік (152 мм) зеңбірекпен және Мейсон батареясы бір 3 дюймдік (76 мм) зеңбірекпен толықтырылды. Риварди батареясы 1795–1802 жылдары қызмет еткен және Бірінші жүйедегі форттарда жұмыс істеген 1-ші АҚШ артиллеристері мен инженерлерінің Джон Дж.Ю. Ривардисінің құрметіне аталды. Мейсон батареясы Азамат соғысында қаза тапқан артиллерия офицері Филипп Д. Мейсонның есімімен аталады. 1911 жылы Кеарни-Чейз батареясынан екі миномет Вест-Пойнтқа көшірілді, бәлкім, оларды пайдалануды кадеттерге үйрету үшін. Форт Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін әрекетте болды, бірақ Батыс майданына ауыр артиллерия мен теміржол артиллериясын жіберу бағдарламасының бөлігі ретінде жартылай қарусыздандырылды. Риварди батареясының 6 дюймдік екі зеңбірегі 1917 жылы Францияға далалық зеңбірек ретінде жіберілді және фортқа қайтарылмады. 1942 жылы қалған барлық минометтер жойылды; Форт Пребл Пикс аралындағы Стил батареясына бағытталған жаңа қорғаныс жүйесімен алмастырылды. Тек бір 3 дюймдік зеңбірек қалды, ол 1946 жылы алынып тасталды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жағалау қорғаныс форттарының қажеттілігі болмайтыны анықталды және Форт Пребл, осы сияқты көптеген форттармен бірге 1950 жылы қолданыстан шығарылды.
In 1896–1906 several modern Endicott era coast defense batteries were installed at the fort as part of the Coast Defenses of Portland, which also included Fort Williams, Fort McKinley, and Fort Levett. The star fort was demolished to make room for these batteries. Batteries Kearny and Chase totaled sixteen 12 inch mortars (305 mm) and were completed in 1901. These were named for Brigadier General Stephen W. Kearny of the Mexican–American War and Lt. Colonel Constantine Chase of the Civil War. Originally all sixteen mortars were Battery Kearny, but Battery Chase was named in 1906, with each battery comprising eight mortars. They were followed in 1906 by Battery Rivardi with two "disappearing" 6 inch (152 mm) guns and Battery Mason with one 3 inch (76 mm) gun. Battery Rivardi was named for John J. U. Rivardi of the 1st US Artillerists and Engineers, who served 1795–1802 and worked on the First System forts. Battery Mason was named for Philip D. Mason, an artillery officer killed in the Civil War. Two mortars from Battery Kearny Chase were moved to West Point in 1911, probably to instruct cadets in their use. The fort remained active through World War I, but was partially disarmed as part of a program to send heavy artillery and railway artillery to the Western Front. Battery Rivardi's two 6 inch guns were shipped to France for use as field guns in 1917 and were not returned to the fort. All remaining mortars were scrapped in 1942; Fort Preble was superseded by new defenses centered on Battery Steele on Peaks Island. Only one 3 inch gun remained, which was removed in 1946. After World War II it was determined that coast defense forts were obsolete and Fort Preble, along with most forts of its kind, was inactivated in 1950.
Білім беру мекемесі
1952 жылы форт Мэн штатына сатылып, Оңтүстік Мэн кәсіптік-техникалық институтының (SMVTI) кампусы болды, ол 1989 жылы Southern Maine Technical College (SMTC) деп, ал кейіннен Southern Maine Community College (SMCC) деп қайта аталды. Форт Преблдің 20 ғасырдың басындағы кірпіштен салынған ғимараттарының (офицерлер жатақтары, казармалар және өрт сөндіру станциясы) бір бөлігі бүгінге дейін сақталған және жақсы күйде. Спринг Пойнт Ледж Лайт 1897 жылы осы маңда салынды. 1951 жылы форттан басталып, маякты айнала қоршаған 274 метрлік граниттен жасалған толқын қорғағыш қосылды.
In 1952 the fort was sold to the State of Maine and became the campus of the Southern Maine Vocational Technical Institute (SMVTI) which was renamed In 1989 as Southern Maine Technical College (SMTC) and later to Southern Maine Community College (SMCC). Some of Fort Preble's original early 20th Century brick buildings (including officers' quarters, barracks and a fire station) remain and are in a good state of preservation. Spring Point Ledge Light was built near the site in 1897. A 900 feet (274 m) granite breakwater that extends from the fort and surrounds the lighthouse was later added in 1951.