Америка армиясының генерал-майоры Рубен Генри Такер III
Reuben Henry Tucker III
Реубен Генри Такер III – америкалық армия генералы, 2-ші дүйн. соғысында 504-ші парашюттік полкінің батыл командирі. Өмірі мен қаһармандығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары армиясының генералы Рубен Генри Такер III (29 қаңтар 1911 жыл - 6 қаңтар 1970 жыл) – Америка Құрама Штаттары армиясының жоғары санаттағы офицері. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста өзінің ерен еңбегімен көзге түсті, 1942 жылдан 1945 жылға дейін Сицилия, Италия, Нидерланды, Бельгия және Германияда 504-ші парашюттік жаяу әскер полкіне қолбасшылық етті. Ол соғыстағы ең жас полк командирлерінің бірі болды.
United States Army general
Major General Reuben Henry Tucker III (January 29, 1911 – January 6, 1970) was a highly decorated senior officer in the United States Army. He served with distinction during World War II, where he commanded the 504th Parachute Infantry Regiment in Sicily, Italy, The Netherlands, Belgium and Germany from 1942 to 1945. He was one of the youngest regimental commanders of the war.
Ерте өмір
Чарльстон (сол кездегі Каролина провинциясында), ол қайтыс болатын жер, 1670 жылы Уильям Сейл басшылығымен Бермудадан қоныстанған, және көптеген бермудалық отбасылар ұзақ жылдар бойы онда көрнекті болды. Олардың арасында Атлант архипелагының Такер отбасы ерекше көзге түсті, оның ішінде Томас Тюдор Такер және бірнеше белгілі Генри Такерлер болды. Дегенмен, Рубен Генри Такер III-нің әкесінің туған тегі 1604 жылы Англияның Кент графтығындағы Грейвсенд қаласында туған, 1682 жылы Массачусетс штатындағы Милтон қаласында қайтыс болған Роберт Такерге дейін жетеді. Рубен Генри Такер III 1911 жылы Рубен Генри Такер кіші және оның әйелі Клэр (Бут) отбасында дүниеге келді. Ол жастық шағында спортпен және скауттармен белсенді түрде айналысты, 13 жасында батылдығы мен ептілігін көрсетіп, суға батып бара жатқан кіші інісі мен досын мұзды суға толы диірмен тоғанынан құтқарып алды. Осы үшін ол скауттардан ерлік көрсеткені үшін жергілікті сыйлық алды. Оның орта мектептегі достары оны сұлу келбеті мен ұқыпты киімі үшін "Дюк" деп лақап қойса, ал отбасы оны "Томми" деп шақыратын, көптеген адамдар оны жай ғана "Руб" деп білді.
Charleston (in what was then the Province of Carolina), where he was to die, had been settled from Bermuda under William Sayle in 1670, and many Bermudian families long remained prominent there. Notable among these was the Atlantic archipelago's Tucker family, which included Thomas Tudor Tucker and several notable Henry Tuckers. Reuben Henry Tucker III's paternal line, however, actually traces back to Robert Tucker, born in 1604 in Gravesend, Kent, England, who died in Milton, Massachusetts in 1682. Reuben Henry Tucker III was born in 1911 to Reuben Henry Tucker, Jr. and his wife, Clare ( Booth). He was active in sports and Boy Scouts in his youth, proving his bravery and resourcefulness at 13 by pulling his drowning younger brother and a friend from a freezing mill pond. For this, he received a local award for heroism from the Scouts. While the boys in his high school social fraternity would nickname him "Duke" for his good looks and fastidious dress, and his family would call him "Tommy", he would be known by many as simply "Rube."
Батыс нүктесі
Текердің АҚШ Әскери академиясына, Вест-Пойнтке жолы тікелей болмады. Текер отбасы Революциядан бері Американың барлық соғыстарына сарбаздар берген, ал соғыстар арасында Ансонияның мыс зауытында жұмыс істеген. Текердің өзі Вест-Пойнтке дайындық мектебі "Миллард" оқуын бастамас бұрын, зауытта бір жыл жұмыс істеді. Кіру емтиханын сәтті тапсырғанына қарамастан, 1929 жылы тағайындалмады және 1934 жылғы курсқа қабылданғанға дейін Вайоминг штатында бір жыл өткізді. Математикадан нашар баға алғандықтан, Текер Вест-Пойнттен шығарылды. Ақыр соңында, академияда қалуға деген қажырлы ниеті оған қайта қабылдану үшін екі күндік емтиханды сәтті тапсыруға көмектесті, соның арқасында ол 1935 жылғы курсқа "қайта оралды". Текер бітіруден кейін бір күні үйленді. Олар әйелімен бірге келесі онжылдықтарда бес ұл тәрбиеледі.
Tucker's path to the United States Military Academy at West Point was not quite direct. The Tucker family had produced soldiers for all of America's wars since the Revolution, and worked in Ansonia's brass mill between wars. Tucker himself spent a year in the mill before entering a West Point prep school, Millard's. Despite passing the entrance exam, he did not secure an appointment in 1929 and spent a year out in Wyoming before joining the Class of 1934. Due to a failing grade in mathematics, Tucker washed out of West Point. Fortunately, his determination to remain at the academy helped him in passing two days of exams for re admission, which allowed him to be "turned back" and join the Class of 1935. Tucker married on the day following graduation. He and his wife would raise five boys over the ensuing decades.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Текер АҚШ армиясының жаңадан құрылған әуе десанттық күштерінің құрамына кіретін десанттық әскерге ерікті түрде Форт Беннинг, Джорджия штатында қосылды. Бітіруден кейін капитан болған Текер 504-ші парашютші жаяу әскер батальонына тағайындалды. 1942 жылдың 1 мамырында 504-ші парашютші жаяу әскер полкінің (PIR) құрылғаннан кейін, қазір майор болған Такер оқу офицері болып тағайындалды, ал 1942 жылдың шілдесінде лейтенант-полковник Ричард Чейз ауысқаннан кейін – басшының орынбасары болды. 504-ші полк кейіннен генерал-майор Мэтью Риджвейдің басшылығымен 82-ші әуе десанттық дивизияға қосылды. 1942 жылдың 1 желтоқсанында тарихшы Фрэнк ван Лунтереннің "Полктің тууы" кітабында егжей-тегжейлі сипатталғандай, полковник Теодор Данн екі батальондық тексеруден кейін Риджвейдің бұйрығымен қызметтен алынды. Ол 504-ші PIR-ге басшылық етуге Таккерді таңдады, бұл шешімді батальон командирлерінің көпшілігі қолдады. Полкке 325-ші және 326-шы глайдерлік жаяу әскер полктері мен басқа да қолдау бөлімшелері қосылды. Кейін 326-шы полк 505-ші PIR-мен алмастырылды. 31 жасында Текер Вест-Пойнтқа түсуі мен бітіруіне кешіккеніне қарамастан, соғыс кезіндегі ең жас полк командирлерінің бірі болды. 1943 жылдың 11 шілдесінде, енді полковник атанған Такер әскерін Сицилияға шабуылда басшылық етті. Онда американдық құрлық және теңіз күштері 504-ші полктің ұшақтарын жаудың ұшақтары деп жаңылыстырып, оларға оқ атты, нәтижесінде 23 ұшақ жойылды, көптеген адамдар қаза тапты және әскерлер аралдың барлық жеріне шашырап кетті. Такер 504-ші PIR-ге Италия кампаниясында Салерно және Анциода, Ниймегенде "Market Garden" операциясында және "Ардендер шайқасында" да басшылық етті. Италиядағы шайқастардағы қаза болғандардың көптігіне байланысты Такер мен 504-ші полктің қалған бөлігі одақтастардың Нормандияға шабуылына қатыспады, олар Англияда қалды. Полковник Такер соғыс кезінде ерекше жауынгерлік басшы болды және өзінің мінез-құлқы, басшылық қабілеті, юморі мен түсінігі арқылы 504-ші PIR-дің көптеген мүшелеріне үлкен әсер етті. Әскерлер оны лақап атымен "Кішкентай полковник" деп атады, ал оның қасында болуы оларды қиын жағдайларда күресуге шабыстады. Анцио жағасында шайқасқанда олар "Жұмсақ шалбардағы шайтандар" деп танылды. Бұл лақап аты бүгінге дейін полкпен бірге сақталған. 505-ші PIR-ге, кейін 82-ші әуе десанттық дивизияға басшылық еткен полковник Джеймс М. Гавин өзінің "Берлинге" деген кітабында былай деп жазды: "504-ші полкке мықты, керемет жауынгерлік басшы басшылық етті, полковник Рубен Х. Таккер, бәлкім, соғыстың ең жақсы полк командирі болды". Гавин Такердің әкімшілік мәселелерде жиі қателік жіберетінін мойындады. Бір әңгіме бойынша, Текер Италиядан кеткенде, әскерлеріне қатысты ресми айыптамалармен толтырылған апельсин жәшігін теңізге лақтырып жіберді. Риджвей мен мен бұл туралы әңгімелесіп, Такерді жоғарылатуға болмайтынымызды шештік. (Клей Блэрдің 1982 жылдың 28 қыркүйегінде Гавинмен жасаған сұхбатынан).
Tucker volunteered for the paratroopers, part of the United States Army's newly created airborne forces, at Fort Benning, Georgia. Upon graduation Tucker, now a captain, was assigned to the 504th Parachute Infantry Battalion. Following activation of the 504th Parachute Infantry Regiment (PIR), on 1 May 1942, Tucker, now a major, was assigned as training officer and after Lieutenant Colonel Richard Chase was transferred out in July 1942 as the executive officer. The 504th was later assigned to the 82nd Airborne Division, under Major General Matthew Ridgway. On 1 December 1942, as described in detail by historian Frank van Lunteren in Birth of a Regiment, Colonel Theodore Dunn was removed from command by Ridgway, after two battalion inspections. He selected Tucker to take command the 504th PIR, which was welcomed by most battalion commanders. The other two regiments of the 325th and 326th Glider Infantry, along with supporting units. The 326th was later replaced by the 505th PIR. At 31 years of age, Tucker was one of the youngest regimental commanders during the war, despite his delay in entering and graduating from West Point. On 11 July 1943, Tucker, who was by now a full colonel, led his troops in the Allied invasion of Sicily. There the American ground and sea forces, mistaking the 504th's aircraft for enemy planes, fired on the formations, resulting in the catastrophic loss of 23 aircraft, numerous casualties, and the scattering of troops all over the island. Tucker also led the 504th PIR during the Italian Campaign at Salerno and Anzio, at Nijmegen during Operation Market Garden, and during the Battle of the Bulge. Due to the number of casualties sustained during the fighting in Italy, Tucker and the rest of the 504th did not participate in the Allied invasion of Normandy, instead remaining in England. Colonel Tucker was an outstanding combat leader during the war, and had a marked and lasting influence on many members of the 504th PIR through his traits of character, leadership ability, sense of humor, and understanding. He was affectionately referred to as "The Little Colonel" by the troops, and his presence among them often inspired their will to fight under adverse conditions. While fighting on the Anzio beachhead, they became known as the "Devils in Baggy Pants." The nickname remains with the regiment today. Colonel James M. Gavin, who originally commanded the 505th PIR and later commanded the 82nd Airborne Division, stated in his book, "On to Berlin": "The 504th was commanded by a tough, superb combat leader, Colonel Reuben H. Tucker was probably the best regimental commander of the war." Gavin admitted that Tucker
was famous for screwing up everything that had to do with administration. One story going around was that when Tucker left Italy, he had an orange crate full of official charges against his soldiers and he just threw the whole crate into the ocean. Ridgway and I talked about it and we decided we just couldn't promote Tucker. (from 9/28/82 interview of Gavin by Clay Blair)
Соғыстан кейінгі тапсырмалар
Соғыстан кейін полковник Такер түрлі лауазымдарда және міндеттерде болды, оның ішінде – Вест-Пойнттағы 1-ші кадет полкінің командирі; Әуе соғыс колледжінің штаб қызметкері және оқытушысы; Армия соғыс колледжінің тыңдаушысы; «Цитадель» әскери институтының кадеттер командирі; 101-ші әуедесант дивизиясының дивизия командирінің орынбасары және Армия департаменті Бас пехота офицерлері басқармасының бастығы. Соңғы міндеттері – Форт Дикс гарнизонының бас қолбасшысы; Лаостағы әскери кеңесшілер тобының жетекшісі және Тынық мұхитындағы АҚШ Армиясы штабының G-3 бөлімінің көмекші бастығы.
Following the war, Colonel Tucker held varied positions and assignments, including as Commander 1st Cadet Regiment, West Point; staff and faculty, Air War College; student, Army War College; Commandant of Cadets, The Citadel; Assistant Division Commander, 101st Airborne Division and Chief Infantry Officers Branch, Department of the Army. Subsequent assignments were Commanding General of Fort Dix; Chief Military Assistance Advisory Group in Laos, and Assistant Chief of Staff G 3, United States Army, Pacific.
Зейнеткерлік
Текер 1963 жылы армиядан зейнеткерлікке шығып, Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына қоныстанды, бұрынғы әскери қызметтегі лауазымын – Цитадельдегі кадеттер командирін иеленді. Ол 1968 жылдың ақпан айында екінші рет зейнеткерлікке шыққанға дейін осы қызметте болды. 1970 жылдың 6 қаңтарында Текер Цитадель кампусында есінен танып құлаған күйі табылды, бұл жүрек талмасы салдарынан болған деп болжануда. Жерлеу рәсімі 1970 жылдың 9 қаңтарында Оңтүстік Каролина штатының Бофорт қаласында өтті. Текердің Бофорт ұлттық зиратындағы соңғы бейіті Вьетнамда қаза болған үлкен ұлының қабіріне жақын жерде орналасқан.
Tucker retired from the army in 1963, settling in Charleston, South Carolina, to assume a position he previously held on active duty, Commandant of Cadets at the Citadel where he remained until retiring a second time in February 1968. On 6 January 1970, Tucker was found collapsed on the Citadel campus, the victim of an apparent heart attack. Funeral services were held in Beaufort, South Carolina, on 9 January 1970. Tucker's final resting place in Beaufort National Cemetery is located in close proximity to the graveside of his oldest son, who was killed in action in Vietnam.