Кіріспе

Америка Құрама Штаттары армиясының генералы Рубен Генри Такер III (29 қаңтар 1911 жыл - 6 қаңтар 1970 жыл) – Америка Құрама Штаттары армиясының жоғары санаттағы офицері. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста өзінің ерен еңбегімен көзге түсті, 1942 жылдан 1945 жылға дейін Сицилия, Италия, Нидерланды, Бельгия және Германияда 504-ші парашюттік жаяу әскер полкіне қолбасшылық етті. Ол соғыстағы ең жас полк командирлерінің бірі болды.

Ерте өмір

Чарльстон (сол кездегі Каролина провинциясында), ол қайтыс болатын жер, 1670 жылы Уильям Сейл басшылығымен Бермудадан қоныстанған, және көптеген бермудалық отбасылар ұзақ жылдар бойы онда көрнекті болды. Олардың арасында Атлант архипелагының Такер отбасы ерекше көзге түсті, оның ішінде Томас Тюдор Такер және бірнеше белгілі Генри Такерлер болды. Дегенмен, Рубен Генри Такер III-нің әкесінің туған тегі 1604 жылы Англияның Кент графтығындағы Грейвсенд қаласында туған, 1682 жылы Массачусетс штатындағы Милтон қаласында қайтыс болған Роберт Такерге дейін жетеді. Рубен Генри Такер III 1911 жылы Рубен Генри Такер кіші және оның әйелі Клэр (Бут) отбасында дүниеге келді. Ол жастық шағында спортпен және скауттармен белсенді түрде айналысты, 13 жасында батылдығы мен ептілігін көрсетіп, суға батып бара жатқан кіші інісі мен досын мұзды суға толы диірмен тоғанынан құтқарып алды. Осы үшін ол скауттардан ерлік көрсеткені үшін жергілікті сыйлық алды. Оның орта мектептегі достары оны сұлу келбеті мен ұқыпты киімі үшін "Дюк" деп лақап қойса, ал отбасы оны "Томми" деп шақыратын, көптеген адамдар оны жай ғана "Руб" деп білді.

Батыс нүктесі

Текердің АҚШ Әскери академиясына, Вест-Пойнтке жолы тікелей болмады. Текер отбасы Революциядан бері Американың барлық соғыстарына сарбаздар берген, ал соғыстар арасында Ансонияның мыс зауытында жұмыс істеген. Текердің өзі Вест-Пойнтке дайындық мектебі "Миллард" оқуын бастамас бұрын, зауытта бір жыл жұмыс істеді. Кіру емтиханын сәтті тапсырғанына қарамастан, 1929 жылы тағайындалмады және 1934 жылғы курсқа қабылданғанға дейін Вайоминг штатында бір жыл өткізді. Математикадан нашар баға алғандықтан, Текер Вест-Пойнттен шығарылды. Ақыр соңында, академияда қалуға деген қажырлы ниеті оған қайта қабылдану үшін екі күндік емтиханды сәтті тапсыруға көмектесті, соның арқасында ол 1935 жылғы курсқа "қайта оралды". Текер бітіруден кейін бір күні үйленді. Олар әйелімен бірге келесі онжылдықтарда бес ұл тәрбиеледі.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Текер АҚШ армиясының жаңадан құрылған әуе десанттық күштерінің құрамына кіретін десанттық әскерге ерікті түрде Форт Беннинг, Джорджия штатында қосылды. Бітіруден кейін капитан болған Текер 504-ші парашютші жаяу әскер батальонына тағайындалды. 1942 жылдың 1 мамырында 504-ші парашютші жаяу әскер полкінің (PIR) құрылғаннан кейін, қазір майор болған Такер оқу офицері болып тағайындалды, ал 1942 жылдың шілдесінде лейтенант-полковник Ричард Чейз ауысқаннан кейін – басшының орынбасары болды. 504-ші полк кейіннен генерал-майор Мэтью Риджвейдің басшылығымен 82-ші әуе десанттық дивизияға қосылды. 1942 жылдың 1 желтоқсанында тарихшы Фрэнк ван Лунтереннің "Полктің тууы" кітабында егжей-тегжейлі сипатталғандай, полковник Теодор Данн екі батальондық тексеруден кейін Риджвейдің бұйрығымен қызметтен алынды. Ол 504-ші PIR-ге басшылық етуге Таккерді таңдады, бұл шешімді батальон командирлерінің көпшілігі қолдады. Полкке 325-ші және 326-шы глайдерлік жаяу әскер полктері мен басқа да қолдау бөлімшелері қосылды. Кейін 326-шы полк 505-ші PIR-мен алмастырылды. 31 жасында Текер Вест-Пойнтқа түсуі мен бітіруіне кешіккеніне қарамастан, соғыс кезіндегі ең жас полк командирлерінің бірі болды. 1943 жылдың 11 шілдесінде, енді полковник атанған Такер әскерін Сицилияға шабуылда басшылық етті. Онда американдық құрлық және теңіз күштері 504-ші полктің ұшақтарын жаудың ұшақтары деп жаңылыстырып, оларға оқ атты, нәтижесінде 23 ұшақ жойылды, көптеген адамдар қаза тапты және әскерлер аралдың барлық жеріне шашырап кетті. Такер 504-ші PIR-ге Италия кампаниясында Салерно және Анциода, Ниймегенде "Market Garden" операциясында және "Ардендер шайқасында" да басшылық етті. Италиядағы шайқастардағы қаза болғандардың көптігіне байланысты Такер мен 504-ші полктің қалған бөлігі одақтастардың Нормандияға шабуылына қатыспады, олар Англияда қалды. Полковник Такер соғыс кезінде ерекше жауынгерлік басшы болды және өзінің мінез-құлқы, басшылық қабілеті, юморі мен түсінігі арқылы 504-ші PIR-дің көптеген мүшелеріне үлкен әсер етті. Әскерлер оны лақап атымен "Кішкентай полковник" деп атады, ал оның қасында болуы оларды қиын жағдайларда күресуге шабыстады. Анцио жағасында шайқасқанда олар "Жұмсақ шалбардағы шайтандар" деп танылды. Бұл лақап аты бүгінге дейін полкпен бірге сақталған. 505-ші PIR-ге, кейін 82-ші әуе десанттық дивизияға басшылық еткен полковник Джеймс М. Гавин өзінің "Берлинге" деген кітабында былай деп жазды: "504-ші полкке мықты, керемет жауынгерлік басшы басшылық етті, полковник Рубен Х. Таккер, бәлкім, соғыстың ең жақсы полк командирі болды". Гавин Такердің әкімшілік мәселелерде жиі қателік жіберетінін мойындады. Бір әңгіме бойынша, Текер Италиядан кеткенде, әскерлеріне қатысты ресми айыптамалармен толтырылған апельсин жәшігін теңізге лақтырып жіберді. Риджвей мен мен бұл туралы әңгімелесіп, Такерді жоғарылатуға болмайтынымызды шештік. (Клей Блэрдің 1982 жылдың 28 қыркүйегінде Гавинмен жасаған сұхбатынан).

Соғыстан кейінгі тапсырмалар

Соғыстан кейін полковник Такер түрлі лауазымдарда және міндеттерде болды, оның ішінде – Вест-Пойнттағы 1-ші кадет полкінің командирі; Әуе соғыс колледжінің штаб қызметкері және оқытушысы; Армия соғыс колледжінің тыңдаушысы; «Цитадель» әскери институтының кадеттер командирі; 101-ші әуедесант дивизиясының дивизия командирінің орынбасары және Армия департаменті Бас пехота офицерлері басқармасының бастығы. Соңғы міндеттері – Форт Дикс гарнизонының бас қолбасшысы; Лаостағы әскери кеңесшілер тобының жетекшісі және Тынық мұхитындағы АҚШ Армиясы штабының G-3 бөлімінің көмекші бастығы.

Зейнеткерлік

Текер 1963 жылы армиядан зейнеткерлікке шығып, Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына қоныстанды, бұрынғы әскери қызметтегі лауазымын – Цитадельдегі кадеттер командирін иеленді. Ол 1968 жылдың ақпан айында екінші рет зейнеткерлікке шыққанға дейін осы қызметте болды. 1970 жылдың 6 қаңтарында Текер Цитадель кампусында есінен танып құлаған күйі табылды, бұл жүрек талмасы салдарынан болған деп болжануда. Жерлеу рәсімі 1970 жылдың 9 қаңтарында Оңтүстік Каролина штатының Бофорт қаласында өтті. Текердің Бофорт ұлттық зиратындағы соңғы бейіті Вьетнамда қаза болған үлкен ұлының қабіріне жақын жерде орналасқан.