Уильям Мейсон: Механикалық өнеркәсіптің және локомотивтердің шебері
William Mason (locomotive builder)
Уильям Мейсон (1808-1883) – америкалық инженер, локомотивтер, тоқыма жабдықтарын жасаған. Азамат соғысында Одақ әскерін жабдықтады. Таунтон, Массачусетс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Мейсон (2 қыркүйек 1808 – 21 мамыр 1883) – шебер механика инженері және тоқыма машиналарын, сондай-ақ теміржол бу локомотивтерін құрастырушы. Ол Массачусетс штатының Таутон қаласында «Мейсон машина жасау зауытын» (Mason Machine Works) құрды. Оның компаниясы Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясын локомотивтермен және мылтықтармен қамтамасыз етуде маңызды рөл атқарды. Кейіннен компания баспа машиналарын да өндірді.
William Mason (September 2, 1808 – May 21, 1883) was a master mechanical engineer and builder of textile machinery and railroad steam locomotives. He founded Mason Machine Works of Taunton, Massachusetts. His company was a significant supplier of locomotives and rifles for the Union Army during the American Civil War. The company also later produced printing presses.
Жастар және білім беру
Мейсон 1808 жылы Коннектикут штатының Мистик қаласында, теміршінің ұлы болып дүниеге келді. Бала кезінде Мейсон әкесінің шеберханасында көп уақыт өткізді. Ол 13 жасында үйден кетіп, Кантерберидегі (Коннектикут штаты) шағын мақта зауытының иіру бөлмесінде жұмыс істеді. Ол тумысынан механикаға бейім болған, зауыттың ең күрделі машинасын да жөндеуге қабілетті еді. 16 жасында жіп өндіруге арналған фабрика салынып жатқан Ист-Хаддамға машиналарды іске қосу үшін барды. 17 жасында ол фабрикаға қарасты машина жасау шеберханасында жұмыс істеді, онда үш жыл бойы тұрды. Осы жерде ол елдегі алғашқы қуатты тоқыма станогын орнатып, балаларға арналған киімге мақта жіп өндірді. Сонымен қатар, ол дамаст дастарқан тоқуға арналған тапқыр тоқыма станогын жасады.
Mason was born in 1808 in Mystic, Connecticut, the son of a blacksmith. As a boy, Mason spent time in his father's shops. He left home at the age of thirteen and worked as an operator in the spinning room of a small cotton factory in Canterbury, Connecticut. He was a born mechanical genius and could repair the most complicated machine in the mill. At the age of sixteen he went to East Haddam, where a mill for the manufacture of thread was being established, to start the machines. At seventeen he worked at the machine shop connected with the mill, where he stayed for three years. It was here he set up the first power loom in the country for the manufacture of diaper linen. He also constructed an ingenious loom for the weaving of damask table cloths.
Мақта және тоқыма машиналары
1833 жылы Мейсон Коннектикут штатының Киллингли қаласында Асселл Лампхермен бірге орауға арналған сақиналық тікелей шеңбер жасады. Ол «сақинаны» қайта жасап, жетілдіріп, оның қаңқасын жақсартты. 1835 жылы Мейсон Массачусетс штатының Таутон қаласына көшіп, Crocker and Richmond компаниясына қосылды. Ол негізінен сақиналық тікелей шеңберлермен айналысты. 1837 жылы қаржылық дағдарыс кезінде фирма банкротқа ұшырады. Бизнес Лич және Кит мырзаларға өтті. Мейсон шеберхана басшысы болып жұмыс істеді. 1840 жылдың 8 қазанында оның ең маңызды өнертабысы – «өздігінен жұмыс істейтін қашар» патенттелді. Бәсекелестік жақсартуларды талап етті, сондықтан 1846 жылдың 3 қазанында ол «Мейсонның өздігінен жұмыс істейтін қашары» үшін патент алды. Компания кейіннен локомотивтер, мылтықтар және баспа машиналарын өндіруге кіріскенмен, тоқыма машиналарын өндіру 19 ғасырдың соңына дейін оның ең маңызды саласы болып қала берді.
In 1833, Mason joined Asell Lamphaer at Killingly, Connecticut, to make the ring frame for spinning. He remodeled and perfected the "ring" along with an improved frame. In 1835, Mason moved to Taunton, Massachusetts, to join Crocker and Richmond, manufacturers of cotton machinery. He worked almost entirely on ring frames. The firm failed in 1837 during the financial crisis. The business was taken over by Messrs Leach and Keith. Mason was employed as foreman. On October 8, 1840, his greatest invention, a "self acting mule" was patented. Competition required improvements and on October 3, 1846, he received a patent for "Mason's Self acting Mule." Though the company would also later venture into the production of locomotives, rifles and printing presses, the production of textile machinery would be its most important sector until the later 19th century.
Мейсондық локомотивтер
Лич пен Кит 1842 жылдың қысында Мейсонға көп сомада ақша қарызы болғандықтан банкрот болды. Бостон қаласындағы Джеймс К. Миллс және компаниясы, ірі комиссиялық фирма, оған көмекке келді және бұрынғы серіктестерді сатып алуға көмектесті. 1845 жылы жаңа ғимараттар салынды және зауыт елдегі машина жасаумен айналысатын ең ірі кәсіпорынға айналды. Ол мақта машиналарын, жүн машиналарын, машина жасау құралдарын, үрлегіштерді, куполды пештерді, тісті дөңгелектерді, валдарды, спицалы теміржол вагондарының дөңгелектерін және 1852 жылдан бастап локомотивтерді өндірді. Мейсон американдық локомотивтің симметриясын жақсартуды қалады. 1853 жылы алғашқы локомотив жасалды. 1857 жылы оның фирмасы құлдырады, бірақ ол көп ұзамай зауытты қайта аша алды. Текстильдік бизнес жылдам қалпына келді, бірақ локомотив бизнесі онша сәтті болған жоқ. 1860 жылға қарай ол барлығы 100 локомотив өндірді. Соғыс кезіндегі сұранысқа байланысты 1865 жылға қарай бұл көрсеткіш екі есеге артты және келесі бірнеше жыл бойы осы қарқынмен жалғасты. Сонымен қатар, Америка Азамат соғысы кезінде аптасына 600 Спрингфилд мылтығы шығарылды. Мейсонның локомотивтері әшекейсіз, бірақ әдемі болды. Оның ықпалы сол кездегі және кейінгі локомотив жасаушылардың барлығына әсер етті. 1856 жылы ол Египеттің Каир және Александрия темір жолы үшін екі локомотив жасады, онда бір сыншы қозғалтқыштардың сапасы тамаша құралдар мен білікті жұмысшылардың жоғары дәлдікте орындалуының нәтижесі екенін айтты. Мамандардың пікірінше, оларды жөндеу өте оңай болды. 1871 жылы Мейсон богисі (көліктік құрылғысы) енгізілді. 1873 жылы бизнес 800 000 долларлық капиталмен «Мейсон машина жасау зауыты» деп ұйымдастырылды.
Leach and Keith suffered a failure in the winter of 1842 owing Mason a large amount of money. James K. Mills & Co. of Boston, a leading commission firm, came to his rescue and helped him to buy out the former partners. In 1845, new buildings were erected and the plant became the largest one devoted to the manufacture of machinery in the country. It made cotton machinery, woolen machinery, machinists' tools, blowers, cupola furnaces, gearing, shafting, railroad car wheels made with spokes, and after 1852, locomotives. Mason wanted to improve the symmetry of the American locomotive. A first engine was turned out in 1853. In 1857 his firm failed but he managed to reopen the plant soon afterwards. The textile business recovered rapidly but the locomotive business was less prosperous. By 1860, he had produced a total of only 100 engines. The figure was doubled by 1865 due to the wartime demand and the pace continued for the next several years. Also during the American Civil War, 600 Springfield rifles were turned out weekly. Mason's locomotives were genuinely handsome without ornaments. His influence was exerted over all locomotive builders at the time and later. In 1856 he built two locomotives for the Cairo and Alexandria Railroad of Egypt in which a commentator said that the engines' excellence was due to the accuracy of execution attained by an admirable set of tools and a skillful set of workmen. Opinion by master mechanics was that they were the easiest engines to keep in repair. In 1871, the Mason Bogie was introduced. The business was organized as the Mason Machine Works in 1873 with a capital of $800,000.
Өлім және мұра
Мейсон 1883 жылғы 21 мамырда пневмониядан қайтыс болды. Ол Массачусетс штатының Таутон қаласындағы Маунт Плезант зиратында жерленген. 700-ші локомотив аяқталып тұрды. 1889 жылға дейін тағы 54 локомотив аяқталып, 1890 жылы тапсырылды. Компания мақта өңдеу машиналарын жасауды жалғастырды. Уильям Мейсон суретші және шебер скрипкашы болған. Ол Таунтондағы қызметкерлері үшін банк ашып, қайырымдылыққа сыйлықтар берді. Ол елдегі локомотив құрылысының алғашқыларын қадағалаушысы ретінде есте қалды.
Mason died May 21, 1883, of pneumonia. He is buried at Mount Pleasant Cemetery in Taunton, Massachusetts. The 700th engine was being completed. Only 54 more engines were completed by 1889 and delivered in 1890. The company continued to build cotton machinery. William Mason was a painter and a good violinist. He established a bank in Taunton for his employees and made gifts to charity. He is remembered as a pioneer in the building of locomotives which ranked foremost in the country.