Милкович іскөсі және пікір айту еркіндігінің шектеулері
Milkovich v. Lorain Journal Co.
Milkovich v. Lorain Journal: АҚШ Жоғарғы Сотының қылқаламдық жалаға қатысты жеке пікірлерге артықшылық бермейтін шешімі. Баспасөз бостандығы, сот практикасы талданды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Milkovich v. Lorain Journal Co., 497 U. S. 1 (1990) – АҚШ Жоғарғы Сотының жала жабуға қарсы жеке пікірді қорғау құқығы бар деген үміттерді қабылдамаған ісі. Заңгерлер бұл істі New York Times Co. v. Sullivan ісінен басталып, Gertz v. Robert Welch, Inc. ісімен жалғасқан дәуірдің аяқталуы деп қарады, онда сот баспасөзde айтуға болатын нәрселердің ауқымын кеңейтті және нақтылады, соның арқасында сотқа шағымдану қорқынышы болмайтын. Бұл істі сотқа қарау үшін көп уақыт кетті, және сот екі рет оны қараудан бас тартты. Ақыры сот оны қабылдағанда, судьялар пікір білдіруге болатын шекті анықтап, мәселені түпкілікті шешуді ұсынды. Дегенмен, шығарылған шешім мәселені одан әрі шатастырды деп есептелді. Кейбір штаттардың соттары өздерінің конституцияларына сәйкес пікір білдіру құқығын мойындады.
Milkovich v. Lorain Journal Co., 497 U. S. 1 (1990), was a United States Supreme Court case that rejected the argument that a separate opinion privilege existed against libel. It was seen by legal commentators as the end of an era that began with New York Times Co. v. Sullivan and continued with Gertz v. Robert Welch, Inc., in which the court clarified and greatly expanded the range and scope of what could be said in the press without fear of litigation. The case took a long time to come before the court, which twice declined to hear it. When it finally did, the justices suggested they would clarify once and for all the extent to which opinions could be expressed without fear of being held libellous. The actual decision, however, was regarded as having confused the issue somewhat instead. Several state courts have responded by recognizing an opinion privilege in some way as part of their state constitution.
Іс-қағаздарының мазмұны
1974 жылдың 8 ақпанында Кливленд қаласының Мейпл Хайтс және Ментор командалары арасындағы маңызды орта мектеп күресі, сол кездегі қаһарлы қарсыластар, төбелесге ұласты. Алдымен Мейпл Хайтс командасы, содан кейін оның жанкүйерлері Ментор командасына шабуыл жасады. Оқиға салдарынан бірнеше адам ауруханаға түсті. Көптегендердің пікірінше, сол кездегі Мейпл Хайтс орта мектебінің жаттықтырушысы Майк Милкович төрешілердің шешімдерін ашық сынап, көрермендерді қоздырып, төбелес тудырған. Осыдан кейін Огайо жоғары мектептерінің атлетикалық қауымдастығы (OHSAA) мектепті бір жылға сынаққа алды және Мейпл Хайтсты келесі жылғы штаттық турнирге қатысудан шеттету туралы шешім қабылдады. Бірнеше күрескер мен олардың ата-аналары Франклин округінің жалпы сотына шағым түсірді, себебі осында мемлекетке қарсы істер көбінесе қаралады. Шағымданушылар OHSAA олардың заңды процеске қатысу құқығын бұзғанын мәлімдеді. Кейін қараша айында өткен сот отырысында Милкович пен мектеп округінің басшысы Х. Дональд Скотт тағы да куәлік берді. Содан кейін сот OHSAA шешіміне уақытша тыйым салды. Келесі күні "News Herald" газетінің спорт жазушысы және бағана авторы Тед Диадиун бұл шешім туралы мақала жариялады. Ол бастапқы күрес кездесуіне және OHSAA отырысына қатысқан, бірақ сот отырысына қатыспаған. Дегенмен ол OHSAA комиссары Харольд Мейердің "Сотқа айтылған кейбір оқиғалар бізге естігенімізден мүлдем өзгеше шықты, қатты таң қалдырды" деген сөзін келтірді, бірақ нақты мысалдар көрсетпеді. Осыған сүйене отырып, оның мақаласында Милкович пен Скотт сотқа жалған куәлік бергені айқын болды және олар өз іс-әрекеттері үшін жауапкершіліктен қашу үшін оқушыларына жазасыздық көрсеткендері үшін сынға алды. "Кездесуге келген әркім, ол Мейпл Хайтс, Ментор немесе бейтарап бақылаушы болсын, Милкович пен Скотттың шындықты айтуға салтанатты ант бергеннен кейін сотта жалған куәлік бергенін жақсы біледі", - деп жазды Диадиун.
On February 8, 1974, a key high school wrestling match between teams from the Cleveland suburbs of Maple Heights and Mentor, fierce rivals at the time, degenerated into a brawl in which first the Maple Heights team, then its fans, attacked the Mentor squad. Several members were hospitalized as a result. Allegedly, many present believed that Mike Milkovich, then the Maple Heights High School coach, had played a large part in causing the brawl by publicly criticizing decisions made by referees and inciting the crowd. At a hearing shortly afterwards, the Ohio High School Athletic Association (OHSAA) put the school on probation for a year and ruled Maple Heights ineligible for the next year's state tournament. Several wrestlers and their parents filed suit in the Court of Common Pleas of Franklin County, where cases against the state are commonly heard. Petitioners argued that OHSAA had denied them due process. After a hearing that November in which both Milkovich and the school district's superintendent, H. Donald Scott, testified again, the court granted a temporary injunction against OHSAA's ruling. The following day, Ted Diadiun, a sports writer and columnist for the News Herald, Mentor's daily newspaper, wrote about the decision. He had been at the original wrestling match and the OHSAA hearing but not at the court hearing. He did, however, quote OHSAA commissioner Harold Meyer as saying that "some of the stories told to the judge sounded pretty darned unfamiliar It certainly sounded different from what they told us" but without citing any specific examples. On that apparent basis, his column took it as a given that Milkovich and Scott had lied to the court and took them to task for demonstrating to their students that they could do so with impunity in order to avoid accountability for their actions. "Anyone who attended the meet," Diadiun wrote, "whether he be from Maple Heights, Mentor, or impartial observer, knows in his heart that Milkovich and Scott lied at the hearing after each having given his solemn oath to tell the truth."
Сот ісінің тарихы
Милкович өзін жамандағандықтан сотқа шағымданып, оның жалған айтқаны туралы айыптау ар-намысын қорғады. Огайо штатында жалған куәлік беру қылмыс саналатындықтан, бұл мәлімдемелер ар-намысқа тигізетін әрекет деп танылды және Милкович жеке тұлға ретінде қарастырылды, екеуі де оның ісіне оң әсер етті. Алайда, сот газеттің пайдасына шешім шығарды, себебі Диадиунның мақаласы жалаңаш пікір екенін, ол жалаңаш жалаға жатпайды және Салливан ісі бойынша зұлымдық ниет болмағанын анықтады. Милкович Огайо штатының 11-ші апелляциялық сотына шағым түсірді, ол шынайы зұлымдық ниет болғанын анықтады. Газет бұл шешімге қарсы штаттың Жоғарғы сотына шағымданып, онда конституциялық маңызды мәселелер жоқ деп танылды. 1979 жылы АҚШ Жоғарғы соты шағымын қараудан бас тартты. Іс қайта қарауға жіберілген соң, сот Гертц ісіне сілтеме жасап, бастапқы мақала конституциялық түрде қорғалған пікір екенін айтты. Сонымен қатар, Милкович қоғамдық тұлға ретінде зұлымдық ниеттің болуын дәлелдеуде сәтсіз болды. Апелляциялық сот төменгі соттың шешімін тағы да қолдады, бірақ Огайо штатының Жоғарғы соты оны күштен шығарды. 1984 жылы тағы бір шағым Вашингтонға жіберілді, бірақ ол да бұрынғысы секілді қарастырылмады. Осы уақыт аралығында Скотт жеке шағым айыптап, Огайо штатының Жоғарғы соты 1986 жылы оны қарады. Мақала пікір екенін анықтау үшін, Огайо штатының Жоғарғы соты (OSC) Диадиунның мақаласының жалаңаш жалаға қатысты факт екенін анықтау үшін Колумбия округінің апелляциялық сотының Оллман мен Эванс ісі бойынша төрт критерийлі сынағын қолданды. Сондай-ақ, Milkovich ісі бойынша бұрынғы шешімін қайта қарастыратынын мәлімдеді. Төменгі сот тағы да қысқаша шешім шығарды, апелляциялық сот оны бекітті, ал штаттың Жоғарғы соты бұрынғыдай шағымды қараудан бас тартты. Бұл жолы АҚШ Жоғарғы соты шағымды қабылдады.
Milkovich filed suit, alleging that the suggestion that he had lied had defamed him. Since perjury is a felony in Ohio, the statements were found to be defamatory and Milkovich was ruled a private figure, both of which were helpful to his case. However, the trial court granted a directed verdict in favor of the newspaper since it found Diadiun's column to be a statement of opinion, which cannot be libelous, and that there was no actual malice, per Sullivan. Milkovich appealed to the Ohio Eleventh District Court of Appeals, which found that there was actual malice. In turn, the newspaper appealed to the state Supreme Court, which dismissed it on the grounds that there were no significant constitutional issues. In 1979 the U. S. Supreme Court denied certiorari. On remand, the trial court issued summary judgment in favor of the respondents, this time citing Gertz in ruling the original column to be constitutionally protected opinion. In addition, it said, Milkovich had failed, as a public figure, to establish a prima facie claim of actual malice. The appeals court upheld the trial court once again, only to be reversed by the Ohio Supreme Court. Another certiorari petition made its way to Washington in 1984, and met with the same fate as its predecessor. In the interim, Scott had been pursuing a separate action which the Ohio Supreme Court considered in 1986. In ruling the column to be opinion, OSC applied a four pronged test which had come out of Ollman v. Evans, a decision of the United States Court of Appeals for the District of Columbia Circuit, in determining whether Diadiun's column was opinion or fact for purposes of libel law. It announced also that it was reconsidering its decision in Milkovich. The trial court again granted summary judgment, the appeals court upheld and the state Supreme Court, as it had the first time around, dismissed the appeal. This time the U. S. Supreme Court granted certiorari.
Сот шешімі
Байқаушылар мен Бірінші түзету заңдарының сарапшылары Соттың Герц ісіндегі "жалған идея деген нәрсе жоқ" деген тұжырымын жалаңашталғандыққа қатысты талаптарға қарсы пікірді қорғау құқығына ресімдейтінін, дәстүрлі әділ пікір қорғанысын кеңейтетінін күткен. Бірақ Сот одан бас тартып, оның бұрыннан қалыптасқан конституциялық кепілдіктері пікір білдіруді қудалаудан қорғауға жеткілікті екенін мәлімдегенде олар таң қалды.
Observers and First Amendment law experts had expected that the Court would formalize its observation in Gertz that "there is no such thing as a false idea" into an opinion privilege against libel claims, expanding the traditional fair comment defense. They were taken aback when it declined to, instead suggesting that the constitutional safeguards it had already erected were enough to protect statements of opinion from being actionable.
Көпшілік пікір
Іс тарихын және жалған айыптау істері бойынша соттың соңғы шешімдерін баяндағаннан кейін, Бас судья Ренквист көпшілік атынан Герцтің мәлімдемесі "кез келген нәрсені 'пікір' деп атап, жалпылама түрде қорлаудан босатуға бағытталмаған" деді, себебі " 'пікір' білдірілімдері көбінесе объективті фактіні күшпен айтуға ұласады". Сот Диадиунның бағанасында Милковичтің жалған куәлік бергені айтылғанын, сондай-ақ бұл мәлімдеме гиперболалық, метафоралық немесе автор мұны шын ниетпен айтпағандай етіп берілмегенін анықтады. Милковичтің OHSAA отырысындағы мәлімдемесін соттағы куәлігімен салыстыру арқылы (бағанада бұл жасалмаған) бұл мәлімдеменің дұрыс немесе жалған екенін анықтау оңай болғандықтан, бұл мәлімдеме пікір ретінде қарастырылған-қарастырылмағаны маңызды емес, өйткені ол объективті фактіні білдірген. "Петиция берушінің жалған куәлік бергені туралы айыптаудың дұрыстығын немесе жалғандығын дәлелдеуге жеткілікті дәлелдер бар", - деп қорытындылады Сот.
After recounting the case history and the court's recent rulings in libel cases, Chief Justice Rehnquist wrote for the majority that the statement from Gertz was not "intended to create a wholesale defamation exemption for anything that might be labeled 'opinion'" since "expressions of 'opinion' may often imply an assertion of objective fact." Diadiun's column, it found, strongly suggested that Milkovich perjured himself and was not couched hyperbolically, figuratively or in any other way that would mean the writer didn't seriously mean it. And since that statement could easily be found true or false by comparing Milkovich's statements at the OHSAA hearing with his court testimony (which the column did not do), it was moot whether it was intended as opinion or not since it asserted a matter of objective fact. "The connotation that petitioner committed perjury is sufficiently factual to be susceptible of being proved true or false," the Court concluded.
Келіспеушіліктер
Бүгінгі шешімінің негізін көпшілік, бұл мәлімдемелердің жалған және жамандау фактіні күйреуіне негіздеген жоқ. Ол да мүмкін емес, - деп жазды судья Бреннан өзінің қарсылығында. Ол және судья Маршалл төменгі соттармен келісті, бұл мақаланың пікір екендігіне жеткілікті дәлел бар екенін: ол спорт жаңалықтары бетінде жарияланған, онда автордың суреті "TD Says" деген жазумен берілген, ал мәтіннің өзінде "Диадиун тек қана негізге алған фактілерді ғана көрсетпейді, сонымен қатар ол фактілер бітіп қалғанда, жай ғана болжауға көшеді" делінген. Ол Диадиунның Милкович пен Скотттың Колумбстағы куәліктеріне сілтеме жасағанда "көрінетіндей" деген сөзді қолданғанын және ешкім "жүрегімен біледі" дегенді нақты факті ретінде қабылдамайтынын, өйткені ол табиғатынан гиперболалық екенін атап өтті. "Оқырмандар Диадиунның соттың OHSAA шешімін кері қайтаруына назар аударғанын және оған не себеп болғанын ашуланып болжап отырғанын көре алды", - деп қорытындылады ол. Ол көптеген комментаторлардың фактілерді толық білмей, не болғанын болжаған бірнеше жақындағы тарихи оқиғаларды келтіріп, "болжау мұндай мәселелер бойынша ұлттық пікірталас пен көп білетіндерден жауап алу үшін қоғамдық қысымды ынталандырудың құралы болып табылады. Оны жазалау беделді қорғауға ғана мүмкіндік береді, бірақ бұл шын мәнінде қоғамдық пікірталас үшін пайдалы механизмді жоюдың құнымен" деді. Дегенмен, Диадиунның сотталудан қорқып, осындай батыл пікір білдіруге құқығы бар деп талап еткен кезде де, ол колонка жазушысын "наивтігі" үшін сынады, өйткені ол сот OHSAA-ны жойғандықтан, Милкович ант беру кезінде жалған куәлік берді деп болжады. "Заңгерлік терминологияны түсінетін кез келген адам үшін, сот шешімінен мұндай куәлік берілгенін болжауға ешқандай себеп жоқ", - дейді, өйткені Франклин округінің судьясы спорттық қауымдастықтың шешімін бірнеше себептермен жоққа шығара алды және мақаланың өзінде тиісті процеске қатысу құқығының бұзылуы себеп ретінде көрсетілген. Ол пікір ретінде танылуы үшін мәлімдеменің фактілік негізі анық көрсетілуі тиіс екенін талап етті. Кез келген фактілік негізсіз пікір фактілік мәлімдеме ретінде қарастырылады. Егер ол жалған және жамандау фактілерді білдірсе, онда ол сотқа шағымдануға болады. Пікір контекстінде айтылған жалған фактілер "еркін, бейнелі немесе гиперболалық тілмен" нақтыланбаса, сотқа шағымдануға болады. Техас штаты Милковичті сөзбе-сөз түсіндірді. Оған дейін тек фактілер бойынша шағымдануға болады. Кейіннен кем дегенде бір сот объективті фактілерді жалған мәлімдеген пікірлерді қорғалмайтын деп тапты және Техаста пікірге артықшылық берілмейді деп мәлімдеді. 1991 жылы Калифорния апелляциялық соты Канн Бауэрге қарсы істе "Калифорния заңына сәйкес пікірге қатысты ерекше ереже тәуелсіз түрде бар" деген талапты қабылдамады.
"The majority does not rest its decision today on any finding that the statements at issue explicitly state a false and defamatory fact. Nor could it," wrote Justice Brennan in his dissent. He and Justice Marshall agreed with the lower courts that there was sufficient indication that the column was opinion to protect it as such: it was on the sports page, it had a picture of the author with "TD Says" in it, and in the text itself, "Diadiun not only reveals the facts upon which he is relying, but he makes it clear at which point he runs out of facts and is simply guessing." He notes that Diadiun used "apparently" when referring to Milkovich and Scott's testimony in Columbus and that no one could take "knows in his heart" as a statement of literal fact, as it is inherently hyperbolic. "Readers could see that Diadiun was focused on the court's reversal of the OHSAA's decision, and was angrily supposing what must have led to it," he concluded. Citing several recent historical incidents where many commentators had speculated as to what had occurred with much less complete knowledge of the facts, he said "conjecture is a means of fueling a national discourse on such questions and stimulating public pressure for answers from those who know more Punishing (it) protects reputation only at the cost of expunging a genuinely useful mechanism for public debate." Nonetheless, even in arguing for Diadiun's right to express such a bold opinion without fear of being sued, he chastised the columnist for his "naïveté" in assuming that since the court overturned OHSAA, Milkovich had therefore lied under oath. "To anyone who understands the patois of the legal profession, there is no reason to assume — from the court's decision — that such testimony must have been given," since the Franklin County judge could have overturned the athletic association's decision for a number of reasons and the column itself notes the denial of due process as the reason. required that the factual basis of a statement must be clearly disclosed for it to qualify as opinion. Any statement of opinion without underlying facts is to be treated as a factual assertion per se. If it implies the existence of undisclosed facts which are false and defamatory, it is actionable. False statements of fact couched in an opinion context are actionable unless clearly set aside by "loose, figurative or hyperbolic language." Texas applied Milkovich more literally Prior to it, only statements of fact were actionable. Afterwards , opinions that imply false statements of objective fact were held by at least one court to be unprotected, and it declared that there was no opinion privilege in Texas. In 1991, a California appellate court, in the case Kahn v. Bower, rejected the claim that a "categorical exception for opinion exists independently under California law".
Тарату
Жоғарғы Сот оларға қарсы шешім шығарғаннан кейін, Journal Co. сол кезде зейнеткерлікке шыққан Милковичпен соттан тыс келісімге келді. Милкович пен Диадиун содан бері татуласып, істің және Бірінші поправкаға қатысты заң туралы панельдік талқылауларда бірге қатысты. Диадиун журналистика саласында жұмыс істеп, The Plain Dealer және cleveland.com газеттерінде редакциялық мақалалар авторы болып қызмет етеді.
After the Supreme Court ruled against them, the Journal Co. reached an out of court settlement with Milkovich, who had by that time retired. Milkovich and Diadiun have since reconciled and appeared together at panel discussions of the case and First Amendment law. Diadiun remains in journalism, serving as an editorial writer for The Plain Dealer and cleveland. com.