Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Мартин-де-Ре (fr. sɛ̃ maʁtɛ̃ də ʁe, әдеби мағынасы – Ре аралының Әулие Мартинi; Saintongeais: Sént Martin de Ré) – Францияның батыс бөлігіндегі Шарант-Маритим департаментіндегі коммуна. Ол Ре аралында орналасқан он коммунаның бірі. 1681 және 1685 жылдар аралығында Ваубан салған Сент-Мартин-де-Редегі бекіністер 2008 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне Ваубанның еңбегінің куәсі ретінде және оның соңғы 200 жылдағы әскери стратегия мен архитектураға тигізген әсері үшін енгізілді.
Saint Martin de Ré (sɛ̃ maʁtɛ̃ də ʁe, literally Saint Martin of Ré; Saintongeais: Sént Martin de Ré) is a commune in the western French department of Charente Maritime. It is one of the ten communes located on the Île de Ré. The fortifications in Saint Martin de Ré, drawn up by Vauban between 1681 and 1685, were inscribed on the UNESCO World Heritage List in 2008 for their testimony to Vauban's work and its influence on military strategy and architecture over the subsequent 200 years.
Беделді құрылыс
Сен-Мартен-де-Рэде Ре аралының стратегиялық маңыздылығын көрсететін ауқымды бекіністер бар. 1620 жылдардағы гугеноттар көтерілісі кезінде кардинал Ришелье француз материгіндегі жақын орналасқан Ла-Рошель протестант қаласына қарсы салмақ ретінде аралды нығайтуға бұйрық берді. Бұл нығайтуға Сент-Мартендегі цитадель де кірді. Ла-Рошель басып алынғаннан кейін, Сент-Мартеннің бекіністері патшалық билікке қауіп тудырмауы үшін көбінесе бұзылды. 1627 жылы Букингем герцогы Джордж Вильерс басқарған ағылшын басқыншы әскері Ла-Рошель қоршауын жеңілдету мақсатымен аралға шабуыл жасады. Маршал Тойрас басқарған француз әскеріне қарсы Сен-Мартен-де-Рэ қоршауында үш айдан кейін герцог жеңіліске ұшырап, шегінуге мәжбүр болды. Кейін, 1670 жылдары француз инженері Вобанға аралдың қорғанысын қарап шығу және жаңарту тапсырылды. Оның нәтижесінде Сент-Мартен кең және заманауи қабырғалармен және бөгеттермен қоршалды. Бұл үш негізгі кезеңде жүзеге асырылды және 1702 жылы аяқталды. Соның нәтижесінде арал тұрғындарының ұзақ қоршау кезінде орналасуына қабілетті бекітілген қала құрылды.
Saint Martin de Ré has extensive fortifications, reflecting the strategic importance of the Île de Ré. During the Huguenot Rebellions of the 1620s, Cardinal Richelieu ordered that the island be fortified as a counterweight to the nearby Protestant city of La Rochelle on the French mainland. This included a citadel at Saint Martin. After La Rochelle had been subdued, Saint Martin's fortifications were largely demolished to remove its potential threat to royal power. In 1627, an English invasion force under the command of George Villiers, Duke of Buckingham attacked the island in order to relieve the Siege of La Rochelle. After three months of combat in the Siege of Saint Martin de Ré against the French under Marshal Toiras, the Duke was forced to withdraw in defeat. Later, in the 1670s, the French engineer, Vauban was commissioned to review and overhaul the island's defences and, as a result, Saint Martin was enclosed by extensive and modern walls and embankments. This was done in three major phases ending in 1702 and the result was an enclosed town capable of housing the island's population for a long siege.
Түрмеден жазалау колонияларына дейін
1873 және 1938 жылдар аралығында Сент-Мартен-де-Рэ түрмесінде тұтқындар Француз Гвианасы немесе Жаңа Каледониядағы жазалау орындарына жіберілгенге дейін сақталды. Ре аралындағы жазалау орындары туралы көріңіз.
Between 1873 and 1938, the prison in Saint Martin de Ré kept prisoners before they were shipped to the penal colonies in French Guiana or New Caledonia. See penal colonies on Ré Island .