Брэттл Театры – Кембридж, Массачусетс жанындағы тарихи кинотеатр. Инди, классикалық және шетел фильмдерін көрсетеді. 1953 жылдан бері жұмыс істеп келеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Браттл театры – Массачусетс штатының Кембридж қаласында Гарвард алаңының жанындағы Браттл көшесіндегі 40-шы үйde орналасқан репертуарлық кинотеатр. Театр – бір экраны бар шағын кинозал. Бұл кинотеатрлардың бірі, мүмкін жалғыз ғана, артқы проекция жүйесін пайдаланады; проектор көрермендердің артында емес, экранның артында орналасқан. Браттл театры көбінесе шетелдік, тәуелсіз және классикалық фильмдерді көрсетеді және 1953 жылдың ақпан айынан бастап репертуарлық және шетелдік фильмдерді көрсетуді бастады. Американдық артхаус кинотеатрларының жылдам жоғалуына қарамастан, Браттл тәуелсіз түрде жұмыс істеп, кино көрермендерінің адал қауымын сақтап келді.
The Brattle Theatre is a repertory movie theater located in Brattle Hall at 40 Brattle Street near Harvard Square in Cambridge, Massachusetts. The theatre is a small movie house with one screen. It is one of the few remaining movie theaters, if not the only one, to use a rear projection system; the projector is located behind the screen rather than behind the audience. The Brattle Theatre mainly screens a mixture of foreign, independent, and classic films, and began showing repertory and foreign films in February 1953. Despite the rapid disappearance of American arthouse theaters, the Brattle has managed to maintain a loyal base of moviegoers while remaining independently operated.
Тарих
Театр 1871 жылы қаңтарда Генри Уодсворт Лонгфеллоудың ағасы, пастор Сэмюэл Лонгфеллоудың бірлесіп құрған Кембридж әлеуметтік одағымен басталды. 1889 жылы одақ Браттл көшесіндегі жерді 9000 долларға сатып алып, Александр Уодсворт Лонгфеллоу-күлтегі басқарған Кембридж архитектура фирмасын Браттл Холлының жобасын жасау үшін жалдады. Салтанатты ашылу 1890 жылдың 27 қаңтарында өтті. Жергілікті және гастрольдік театр ұжымдары залды пайдаланды, онда балет мектебі, лекциялар мен полицияның дене шынықтыру жаттығулары өтті. Дегенмен, кейде театр қаламен келіспеушіліктерге ұшырады. 1928 жылы қала Гарвард драма клубының саяси тұрғыдан даулы "Фиеста" қойылымын тыйым салуға тырысты, бірақ қойылымды тоқтатуға қол жеткізе алмады. 1942 жылы афроамерикандық актер Пол Робсонның басты рөлде ойнаған "Отелло" қойылымы Браттлде қойылды, бұл оның прогрессивті мекеме ретіндегі беделін нығайтты. 1948 жылы Гарвардта оқыған Екінші дүниежүзілік соғыс ардагерлерінің тобы Браттл Театр Компаниясын құрды. Компания репертуарлық актерлер мен режиссерлер тобымен классикалық және қазіргі заманғы ауыр драмалық қойылымдарды ұсынды. Альберт Марр және Роберт Флетчер қатысты. Саяси нанымдары үшін қара тізімге енгізілген актер Зеро Мостель Мольердің "Қиялға берілген науқас" қойылымында ұлттық сахнадағы дебютін жасады, ал британдық актриса Гермиона Гингольд американдық сахнада алғаш рет өнер көрсетті. 1950 жылдары Гарвард колледжінің 1947 жылғы түлегі Сайрус Харви-младший және 1947 жылғы Гарвард түлегі Брайант Халидей Браттлді алғашқы артхаус кинотеатрларының бірі ретінде дамытты. Олар ұмытылған американдық классикалық фильмдерді және заманауи шетелдік фильмдерді қайта жаңғыртты. Акира Куросава, Ингмар Бергман, Федерико Феллини және Франсуа Трюффо сияқты авторлардың фильмдері классикаға айналды. Харви мен Халидей Браттл моделін негізге алып, Janus Films компаниясын құрды, ол әлемдік киноны сатып алып, таратты және The Criterion Collection пайдаланған үлгіге әсер етті.
The theatre was started by the Cambridge Social Union, cofounded in January 1871 by the Reverend Samuel Longfellow, brother of Henry Wadsworth Longfellow. In 1889, the union purchased the lot on Brattle Street for $9,000, and hired the Cambridge architectural firm headed by Alexander Wadsworth Longfellow Jr. to draft plans for Brattle Hall. The gala opening occurred on January 27, 1890. Local and touring drama groups used the hall, which also housed a ballet school, lectures, and police calisthenics. The theatre sometimes came into conflict with the city, however. In 1928, the city attempted to ban a production of Fiesta, a politically controversial drama performed by the Harvard Dramatic Club, but could not close the show. The 1942 production of Othello starring African American actor Paul Robeson played the Brattle, bolstering its reputation as a progressive institution. In 1948, a group of World War II veterans attending Harvard founded the Brattle Theatre Company. The Company presented classic and contemporary serious drama with a group of repertory actors and directors. Albert Marre, and Robert Fletcher. The actor Zero Mostel, who had been blacklisted for his political affiliations, made his national stage debut in a production of Molière's The Imaginary Invalid, and the British actress Hermione Gingold made her American debut. In the 1950s, Cyrus Harvey Jr., a 1947 graduate of Harvard College, and Bryant Haliday, a 1947 Harvard graduate, established the Brattle as one of the first art house movie theaters. They revived forgotten American classic films and contemporary foreign films. Many of the foreign films have become classic, such as those by Akira Kurosawa, Ingmar Bergman, Federico Fellini, and François Truffaut. Harvey and Haliday built on the Brattle model to establish Janus Films, which acquired and distributed world cinema and influenced the model used by The Criterion Collection.