Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1916–2003)
American politician (1916–2003)
Тено Доменико Ронкалио (туған аты Селеста Доменико Ронкальо; 23 наурыз 1916 – 30 наурыз 2003), – Америка Құрама Штаттарының Өкілдер палатасында қызмет еткен американдық саясаткер және жазушы. Бүгінгі күнге дейін ол Вайоминг штатынан Өкілдер палатасына сайланған соңғы демократ. 1950 және 1960 жылдары Ронкалио Вайоминг Демократиялық партиясының түрлі лауазымдарында қызмет етті. Ол 1964 жылы Өкілдер палатасына сайланды және 1966 жылы АҚШ Сенатына сайлауға түсіп, жеңіліске ұшырағанға дейін қызмет етті. Ронкалио 1970 жылы қайтадан Өкілдер палатасына сайланды және 1978 жылы қайта сайлануға түспейтінін хабарлағанға дейін қызмет етті. Ронкалио Джон Ф. Кеннеди әкімшілігі кезінде және 1980 жылдары қоршаған орта туралы комитеттерде жұмыс істеді. Өкілдер палатасындағы қызметі барысында ол көптеген экологиялық заңдарды қолдады және Американың Вьетнам соғысына қатысуына қарсы күресті. Өкілдер палатасынан кеткен соң да ол саясатқа белсенді қатысып, қайтыс болғанға дейін Вайоминг Демократиялық партиясының бірнеше табысты науқанына көмектесті.
Teno Domenico Roncalio (born Celeste Domenico Roncaglio; March 23, 1916 – March 30, 2003), was an American politician and writer who served in the United States House of Representatives. To date, he is the last Democrat to have represented Wyoming in the House of Representatives. During the 1950s and 1960s, Roncalio served in multiple positions within the Wyoming Democratic Party. He was elected to the House of Representatives in 1964, and served until he unsuccessfully ran for the United States Senate in 1966. Roncalio was elected to the House of Representatives in 1970, and served until he announced that he would not seek reelection in 1978. Roncalio held positions in environmental committees during John F. Kennedy's administration and in the 1980s. During his tenure in the House of Representatives, he supported multiple environmental bills and was a staunch opponent of American involvement in the Vietnam War. After leaving the House of Representatives he remained active in politics and helped some of the remaining successful campaigns of the Wyoming Democratic Party before his death.
Ерте өмір
Селесте Доменико Ронкальо 1916 жылғы 23 наурызда Вайоминг штатының Рок-Спрингс қаласында, 1903 жылы АҚШ-қа көшіп келген итальяндықтар Франк пен Эрнеста Ронкалио отбасында дүниеге келді. Кейіннен оның отбасы тегінен "G" әрпін алып тастады; ол "Celestino" деп аталды, сондықтан бала кезінде "Тино" деп лақап аты берілді, ол кейін "Тено" болып өзгерді. 1933 жылы ол шаштараздық лицензиясын алды және орта мектепті бітіргеннен кейін Rock Springs Rocket Miner газетінде репортер болып жұмыс істеді. Перл-Харборға шабуылдан кейін ол әскерге қатарына енді, және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гела шайқасына қатысты, ал кейін Омаха жағалауындағы Нормандияға шабуылдағы батылдығы үшін Күміс Жұлдызбен марапатталды. 1945 жылы ол капитан шенімен әскерден босатылды. 1940 жылы ол "Каспер Трибюн Геральд" газетінде жарияланған "Вайоминг Колледжі" материалдарының редакторы болды. Оқу орнында оның студенттік ұйым президенті болып сайланды, Жас демократтар қатарына қосылды, ал сенатор Джозеф С. О'Махони оған Вашингтон қаласында жұмыс ұсынды. 1947 жылы ол Вайоминг университетін заңгер мамандығы бойынша бітірді.
Celeste Domenico Roncaglio was born on March 23, 1916, in Rock Springs, Wyoming, to Frank and Ernesta Roncalio, Italians who had immigrated to the United States in 1903. His family later removed the G in their last name; he was known by the diminutive "Celestino", so was given the nickname "Tino" as a child, which later became Teno. In 1933, he earned his barber's license and after high school he worked as a reporter for the Rock Springs Rocket Miner. He enlisted into the army following Pearl Harbor and during World War II he fought at the Battle of Gela and was later awarded a Silver Star for gallantry in the Normandy invasion on Omaha Beach. In 1945, he was discharged from the army with the rank of captain. In 1940, he started editing the Wyoming Collegiate features which were published by the Casper Tribune Herald newspaper. While in college, he was elected as president of the student body, joined the Young Democrats, and Senator Joseph C. O'Mahoney offered him a job in Washington, D. C. In 1947, he graduated from the University of Wyoming with a law degree.
Саясат
1950 жылы Вайоминг штатындағы "Еңбек журналы" газетінің редакторы болып жұмыс істей бастады. 1950-1956 жылдары Ларами округінің прокуроры қызметін атқарды. 1957 жылы Вайоминг Демократиялық партиясының төрағасы болып сайланды. Сол жылы губернатор Милвард Симпсон Ронкалионың бір қара нәсілді жұбайды мейрамханадан шығарып жатқандарын көргеннен кейін дайындаған азаматтық құқық туралы заң жобасын ұсынды. Ол сондай-ақ 1956, 1960, 1964 және 1968 жылдардағы Демократиялық ұлттық конвенцияларға делегат ретінде қатысты. 1958 жылы ол Әділет министрі лауазымына тағайындалуы мүмкін деген болжам тарады, бірақ 3 желтоқсан күні 1958 жылы ол бұл лауазымға тағайындалуға ниеті жоқ екенін мәлімдеді. Вайоминг делегациясының төрағасы ретінде 1960 жылғы конвенцияда ол Джон Ф. Кеннедиге Демократиялық партияның президенттік тікелей кандидаттығын жеңу үшін қажетті ең төменгі мөлшерде – он бес дауыс берді. Сенатор сайланған Эдвин Кит Томсонның қайтыс болуынан кейін Кеннеди губернатор Джон Хикиден Ронкалионы Сенаттағы бос орынды толтыру үшін тағайындауды сұрады, бірақ ол өзі тағайындалды. Кейіннен Кеннеди оны 1961 жылы АҚШ пен Канада арасындағы су құқықтары жөніндегі Халықаралық бірлескен комиссияның төрағасы етіп тағайындады және ол 1964 жылға дейін қызмет етті.
In 1950, he began working as editor of the Wyoming Labor Journal. He served as the prosecuting attorney for Laramie County from 1950 to 1956. In 1957, he was elected as chairman of the Wyoming Democratic Party. Later that year Governor Milward Simpson proposed a civil rights bill that Roncalio had drafted after seeing a black couple being removed from a restaurant. He also served as a delegate to the 1956, 1960, 1964, and 1968 Democratic National Conventions. In 1958, it was speculated that he might be a possible Attorney General appointee, but on December 3, 1958, he stated that he did not want to be appointed to the office. As Chairman of the Wyoming delegation to the 1960 Convention, he cast the fifteen votes which gave John F. Kennedy the minimum amount needed to win the Democratic presidential nomination. Following Senator elect Edwin Keith Thomson's death Kennedy asked Governor John J. Hickey to appoint Roncalio to fill the Senate vacancy, but he chose to instead appoint himself. Kennedy later appointed him as chairman of the International Joint Commission on Water Rights between the United States and Canada in 1961 and served until 1964.
1965-1967 жылдар
1964 жылғы 28 сәуірде ол Вайоминг штатының жалпы штаттық конгресс өкілі үшін Демократиялық партиядан түсуге кандидат болатынын жариялады. Жалпы сайлауда ол президенттік сайлауда Вайоминг штатында президент Линдон Б. Джонсонның жеңісінің нәтижесінде, қазіргі өкіл Уильям Генри Харрисонды шамалы айырмамен жеңді. Қызметке кіріскен соң ол президент Джонсонның мемлекеттік хабарламасын жоғары бағалап, оны "осы ұлт негізінде құрылған конституциялық принциптердің 20 ғасырлық жаңа баяны" деп атады. 89-шы сессияда ол Ішкі істер және Ардагерлер істері комитеттерінде жұмыс істеді. 1966 жылғы 15 маусымда ол қайта сайлануға емес, АҚШ Сенатына кандидат болатынын ресми түрде жариялады, бірақ жалпы сайлауда губернатор Клиффорд П. Хансен жеңіске жетті.
On April 28, 1964, he announced that he would run for the Democratic nomination for Wyoming's at large congressional seat and in the general election he narrowly defeated incumbent Representative William Henry Harrison with the coattail effect of President Lyndon B. Johnson's victory in Wyoming during the presidential election helping him. Upon taking office he praised President Johnson for his state of the union speech and called it the "20th century restatement of the constitutional principles on which this nation is founded". During the 89th session he served on the Interior and Veterans Affairs committees. On June 15, 1966, he formally announced that he would run for the U. S. Senate instead of seeking reelection, but was defeated in the general election by Governor Clifford P. Hansen.
Аралық
Сенат сайлауында жеңілгеннен кейін Ронкалио Snake өзені маңындағы жер дауына қатысты бірнеше мәлімдемелер жасады және 1972 жылы оның талап еткен жерлерінде 7 миллиард долларлық алтын болуы мүмкін екені жарияланды. 1967 жылы оған 1968 жылғы сайлауда қайтадан Өкілдер палатасына сайлану ұсынылды, бірақ ол бас тартты. 1968 жылғы Демократиялық президенттік іріктеу сайлауларында ол сенатор Роберт Ф. Кеннедиді қолдады және оның штабында жұмыс істеді. Ронкалио Роберт Кеннедидің қазасы туралы естігенде: «Жаңалыққа лайықты немесе жақсы айтарлық ештеңе ойға келмейді» деді. Кеннедидің қайтысынан кейін ол ұлттық съезде Хамфриға қарсы қозғалысты қолдады. 1969 жылдың сәуір айында Вайоминг штатының Демократиялық ұлттық комитетінің мүшесі Уильям А. Норрис отставкаға кететінін хабарлады, ал 1969 жылдың 5 мамырында Ронкалио оны алмастыру үшін бірауыздан сайланды, өйткені тағы бір үміткер Джо Стюарт сайлаудан екі күн бұрын бас тарды.
After losing the Senate election Roncalio filed multiple affidavits for land claims around the Snake River and it was publicly revealed in 1972 that his land claims were estimated to hold $7 billion worth of gold. In 1967, he was asked to run for the House again in the 1968 election, but chose not to. During the 1968 Democratic presidential primaries he supported Senator Robert F. Kennedy and was a member of his staff. When Roncalio heard about Robert Kennedy's assassination he stated that "I can't think of anything appropriate newsworthy or decent to say". After Kennedy's death he supported the anti Humphrey movement at the national convention. In April 1969, William A. Norris Jr., Wyoming's Democratic national committeeman, announced that he would resign and on May 5, 1969, Roncalio was selected to replace him by acclamation after Joe Stewart, the only other candidate, withdrew two days before.
1971-1978 жылдар
1969 жылы ол демократиялық партияның алғашқы сайлауында қолданыстағы сенатор Гейл В. Макгиге қарсы түспейтінін және губернаторлыққа немесе палатаға үміткер болатынын мәлімдеді. 1970 жылдың 23 маусымында Вайоминг штатының жалпы палатасының демократиялық партиясынан кандидаттыққа түсетінін хабарлады. Алғашқы сайлауда штат өкілі және болашақ губернатор Эдгар Гершлерді оңай жеңіп, жалпы сайлауда штаттың білім беру жөніндегі бас инспекторы Гарри Робертсті 608 дауыспен тізе бүктірді. Ол оны қолдамаса да, Ронкалио 1972 жылғы демократиялық президенттік праймеризде сенатор Эдмунд Маски ең салмақты кандидат болғанын айтты, бірақ кейін Флорида штатының Майами-Бич қаласында өткен ұлттық конвенцияда Джордж Макговернге дауыс берді. Ронкалио 1971 жыл бойы Клиффорд П. Хансенге қарсы сенатқа қайта түспейтінін мәлімдеді және 1972 жылдың 20 шілдесінде қайта сайлануға тіркеліп, Билл Кидтке қарсы жалпы сайлауда шамамен бірдей үлкен артықшылықпен қайта сайланды. 1974 жылдың 28 маусымында ол тағы бір мерзімге кандидат болатынын жариялады және штат сенаторы Томас Ф. Строкты 12 000-нан астам дауыспен жеңді. 1976 жылы ол Ларри Дж. Харттан шамамен 20 000 дауыспен қайта сайланды. Уотергейт ісі кезінде ол «шешімді дәлел» таспасы жарияланғанға дейін бейтарап қалды және оның импичментін қолдады. Ол Спайро Агню отставкаға кеткеннен кейін жаңа вице-президент бекітілгеннен кейін импичмент процесін өткізу керектігін мәлімдеді және 1973 жылы Палатаның азшылық көшбасшысы Джеральд Фордты вице-президенттік лауазымға тағайындауға дауыс берді. Никсон отставкаға кеткеннен кейін және Форд президенттік лауазымға ие болғаннан кейін Ронкалио Нельсон Рокфеллердің вице-президенттік лауазымға тағайындалуына дауыс берді. 1977 жылдың 17 қыркүйегінде Вайоминг университетінің футбол матчында ол қайта сайлануға түспейтінін және бұрынғы штат өкілі Эдгар Гершлерді қолдап, губернаторлыққа түспейтінін мәлімдеді. 1978 жылғы сайлауда Ақ үйдің бұрынғы бас штабы Дик Чейни Ронкалионың орнын оңай жеңіп алды, ал Ронкалио 1978 жылдың 30 желтоқсанында мерзімінен бұрын отставкаға кетті.
In 1969, he stated that he would not run against incumbent Senator Gale W. McGee in the Democratic primary and stated that he would either run for governor or house. On June 23, 1970, he announced that he would seek the Democratic nomination for Wyoming's at large House seat. In the primary he easily defeated state representative and future governor Edgar Herschler and in the general election narrowly defeated state Superintendent of Public Instruction Harry Roberts by 608 votes. Although he did not endorse him, Roncalio stated that Senator Edmund Muskie was the most balanced candidate during the 1972 Democratic presidential primaries, but later voted for George McGovern at the national convention in Miami Beach, Florida. Roncalio stated throughout 1971 that he would not run against Clifford P. Hansen for Senate again and on July 20, 1972, he filed to run for reelection and was reelected by a similar margin in the general election against Bill Kidd. On June 28, 1974, he announced that he would seek another term and defeated state senator Thomas F. Stroock by over 12,000 votes. In 1976, he won reelection against Larry J. Hart by almost 20,000 votes. During the Watergate investigation he remained uncommitted until after the "smoking gun" tape was released and supported his impeachment. He stated that an impeachment trial should happen after a new vice president was confirmed after Spiro Agnew's resignation and in 1973 he voted in favor of House Minority Leader Gerald Ford's appointment as vice president. Following Nixon's resignation and Ford's accession to the presidency Roncalio voted in favor of Nelson Rockefeller's appointment as vice president. On September 17, 1977, he announced that he would not run for reelection while at a University of Wyoming football game and stated that he would not run for governor giving his support to former state representative Edgar Herschler. In the 1978 election former White House Chief of Staff Dick Cheney easily won to succeed Roncalio and Roncalio resigned early on December 30, 1978.
Кейінгі өмірі
Вайомингке оралып, 1982 жылға дейін Вайоминг штатының Үндістан су құқықтарын анықтау жөніндегі Биг Хорн ісінде арнайы сарапшы болып қызмет етті. 1980 жылы ол Джим Роджерстің сайлауалды науқанын қолдады, бірақ Роджерс Дик Чейниден үлкен айырмамен жеңіліске ұшырады. 1982 жылы ол Роджер МакДэниелдің АҚШ Сенатына өткенге сәтсіз тырысып баққан науқанын қолдады. 1986 жылы оның әйелі Кэти Карпанның Мемлекеттік хатшы болып сайлану науқанының тең төрағасы болды, ал 1990 жылы ол Пит Максфилдтің Крейг Л. Томаске қарсы Ұлттық палатаға өткенге сәтсіз тырысып баққан науқанына 1000 доллар сыйлады. 1980 жылы ол Тетон округындағы Жылан өзені маңында алтын іздеді. 2002 жылы Вайоминг штатының Рок-Спрингс қаласындағы почта бөліміне оның есімі берілді. 2003 жылдың 30 наурызында Ронкалио Шейендегі (Вайоминг) Life Care Center орталығында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды және Маунт-Оливет зиратына жерленді. Губернатор Дейв Фрейденталь, бұрынғы губернатор Майк Салливан, сенатор Крейг Л. Томас, штаттың бас судьясы Уильям У. Хилл, бұрынғы мемлекеттік хатшы Кэти Карпан және Вайоминг штатының басқа да саяси қайраткерлері оның қоштасу рәсіміне қатысты, ал сенатор Тед Кеннедидің хаты қоштасу рәсімінде оқылды.
He returned to Wyoming, where he served as Special Master in Wyoming's Big Horn adjudication of Indian Water Rights until 1982. In 1980, he endorsed Jim Rogers' house campaign, but Rogers was defeated in a landslide by Dick Cheney. In 1982, he endorsed Rodger McDaniel's unsuccessful U. S. Senate campaign. In 1986, his wife served as co chair of Kathy Karpan's successful Secretary of State campaign and in 1990, he donated $1,000 to Pete Maxfield's unsuccessful House campaign against Craig L. Thomas. In 1980, he explored for gold around Snake River in Teton county. In 2002, the post office in Rock Springs, Wyoming was named in his honor. On March 30, 2003, Roncalio died of congestive heart failure at the Life Care Center in Cheyenne, Wyoming and was buried in Mount Olivet Cemetery. Governor Dave Freudenthal, former Governor Mike Sullivan, Senator Craig L. Thomas, State Chief Justice William U. Hill, former Secretary of State Kathy Karpan, and other Wyoming political figures attended his funeral and a letter from Senator Ted Kennedy was read at the funeral.
Ішкі
1965 жылы ол 1954 жылғы Ұлттық жүн туралы заңды 1972 жылдың желтоқсанына дейін ұзарту туралы заң жобасын Палатада, Сенатта ұсынған сенатор Гейл МакГимен бірге енгізді. 1965 жылы ол кәсіподақтарға келісімшарттар немесе заңды міндетті құжаттарды келісуге тыйым салатын Тафт-Хартли заңының 14B бөлімін жоюға бағытталған заң жобасын ұсынды, бірақ ол қабылданбады. 1966 жылы ол коммерциялық ұшақтардың барлық терезелерін авариялық эвакуациялық шығуларға айналдыруды ұсынды және Федералдық авиация басқармасының осы идеясын қолдауын алуға тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. 1974 жылдың шілдесінде ол федералдық қаражатты аборттарға жұмсауға тыйым салатын түзетуге дауыс берді, бірақ ол екі жүз қырық жеті қарсы дауыспен, бір жүз жиырма үш жақтап дауыспен жеңілді.
In 1965, he introduced legislation to extend the National Wool Act of 1954 through December 1972 in the House alongside Senator Gale McGee who introduced it in the Senate. In 1965, he introduced a bill that would have repealed Section 14B of the Taft–Hartley Act that prevents unions from negotiating contracts or legally binding documents requiring companies to fire workers who refuse to join the union, but it failed. In 1966, he proposed that every window on commercial airplanes should be turned into emergency exits and attempted to have the Federal Aviation Agency support his idea, but he was unsuccessful. In July 1974, he voted for an amendment that would prevent the use of federal funds for abortions, but it was defeated with two hundred forty seven against and one hundred twenty three in favor.
Түзетулер
1966 жылы президент Линдон Б. Джонсон өзінің жылдық үндеуінде Конгресс Өкілдер палатасының мүшелеріне қазіргі екі жылдың орнына төрт жылдық мерзім беруді көздейтін конституциялық түзетуді қабылдау керектігін айтты. Ронкалио осы идеяны қолдады, бірақ конституциялық түзету қабылдана қойған жоқ. 1966 жылы ол дауыс беру жасын төмендетуге бағытталған конституциялық түзетуді қолдау туралы резолюция ұсынды. Бұл резолюция конституциялық түзетуге әкелмесе де, Ронкалио 1971 жылы Өкілдер палатасына қайта оралғанда 26-шы түзетуді қолдады.
In 1966, President Lyndon B. Johnson suggested during his state of the union address that Congress should pass a constitutional amendment giving members of the House of Representatives four year terms instead of the current two years and Roncalio supported the idea, but the constitutional amendment was unsuccessful. In 1966, he introduced a resolution calling for the support of a constitutional amendment to lower the voting age. Although the resolution did not lead to a constitutional amendment Roncalio would later support the 26th amendment when he returned to the House of Representatives in 1971.
Қоршаған орта
1965 жылы ол Агат қазбалар төсегін қорғалатын ландшафт ретінде құру жөніндегі жұмыстарды бастады. Конгресс 1965 жылы бұл қазбалар төсегін ұлттық ескерткіш ретінде бекітті, бірақ ол ресми түрде 1997 жылдың 14 маусымында ғана құрылды. 1972 жылы ол Фоссил Бутт Ұлттық ескерткішін қорғалатын ландшафт ретінде құруға көмектесті. 1973 жылы ол табиғи газ өндіру үшін жер астындағы ядролық жарылыстарды пайдалануға бағытталған әрекеттерге қарсы сәтті күресті.
In 1965, he started efforts to have the Agate Fossil Beds established as a protected landscape. The fossil beds were authorized as a national monument by Congress in 1965, but would not be officially established until June 14, 1997. In 1972, he helped in the establishment of Fossil Butte National Monument as a protected landscape. In 1973, he successfully defeated efforts to use underground nuclear blasts to produce natural gas.
Шетелдік
1965 жылы ол өкіл Омар Берлсон жасаған, АҚШ-тың мұнай импортын күніне 2,200,000 баррельден 375,000 баррельге дейін азайтуға және ішкі мұнай өндірісін арттыруға бағытталған заң жобасын қолдады. 1966 жылы ол Американдықтарға қарсы қызметтер жөніндегі Палата комитетінің қаржыландыруын тоқтатуға жасалған күш-жігерді қолдады және Францияның АҚШ-қа соғыс қарызы бойынша 6 миллиард долларын қайтаруын талап ететін резолюция жасады.
In 1965, he supported a bill created by Representative Omar Burleson that would reduce the United States' importation of oil from 2,200,000 barrels by 375,000 barrels daily and increase domestic production of oil. In 1966, he supported an effort to remove funding for the House Un American Activities Committee and created a resolution demanding that France pay back its $6 billion in war debts to the United States.
Вьетнам соғысы
1965 жылғы 12 ақпанда Ронкалио Қытайдың араласу қаупіне қарамастан, АҚШ-тың Вьетнамдағы араласуын жалғастыруы керек екенін айтты. 1965 жылғы 5 сәуірде Оңтүстік Вьетнамның Сайгон қаласындағы жаңа американ елшілігін қаржыландыруға бағытталған қаражатты қолдады, бұл АҚШ аймақтағы қатысуын жалғастыратынын көрсету үшін жасалды. Алайда, ол 1970-ші жылдары Өкілдер палатасына оралғанда, Вьетнам соғысына қатысты күшті қарсылық танытты. 1969 жылы Ричард Никсонның «Намыспен бейбітшілік» жоспарын «жалған уәде» деп сынап, АҚШ Вьетнамда сәтсіздікке ұшырағанын және әскерін шығаруы керек екенін мәлімдеді. 1971 жылғы 10 қарашада ол 15 қарашаға дейін барлық қорғаныс шығындарын тоқтатуға бағытталған бюджеттік түзетутерге дауыс берді, Вьетнамнан әскер шығару күні белгіленгенше қорғанысқа дауыс бермейтінін айтты, бірақ ол үш жүз елу алты қарсы дауыспен жеңіліске ұшырады. 1971 жылғы ақпан айында ол әскерге шақыру мерзімін екі жылға ұзартуға қарсы дауыс берген тоқсан тоғыз депутаттың бірі болды, бірақ бұл ұсыныс екі жүз тоқсан үш дауыспен қабылданды.
On February 12, 1965, Roncalio stated that the United States should continue its intervention in Vietnam despite threats by China to intervene and on April 5, 1965, supported an appropriations bill for the funding of a new American Embassy in Saigon, South Vietnam to show that the United States would continue its involvement in the area. However, when he returned to the House of Representatives in the 1970s he was staunchly against the Vietnam War. In 1969, he criticized Richard Nixon's Peace with Honor plan as a "phony promise" and that the United States had failed in Vietnam and should withdraw its soldiers. On November 10, 1971, he voted for a budget amendment that would have halted all defense spending by November 15 stating that he would not vote for any defense spending until a Vietnam withdrawal date was set, but it was defeated with three hundred fifty six against. In February 1971, he was one of ninety nine to vote against a two year extension to the draft, but it was passed with two hundred ninety three in favor.