Француздық әскери шенеунік және құлдыққа қарсы күрескер Франсуа Перринон
François Perrinon
Франсуа Перринон (1812-1861): Мартиникалық француз әскери шенеунігі, саяхатшы, құлдыққа қарсы күрескен. Политехникалық мектебінің тұңғыш афро-ұрпақ студенті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Франсуа Огюст Перринон (28 тамыз 1812 жыл – 1 қаңтар 1861 жыл) – француз әскери офицері, саясаткер және құлдыққа қарсы күрескер. Перринон Мартиника аралының Сен-Пьер қаласында еркін қара терілі анасы мен ақ терілі әкесінен дүниеге келді, олар 1826 жылы үйленді. 1832 жылы ол политехникалық мектепке түскен алғашқы афро-ұрпақ студент болды. Перринон 1834 жылы бітіріп, теңіз артиллериясы офицері болуды таңдады. 1840 жылы капитандыққа дейін көтерілді, сонымен қатар Маргарита Луиза Шарлотта Телефке, аралас текті тағы бір мартиникалық әйелге үйленді. 1842 жылы ол Кариб теңізіне, Гваделупа аралындағы француз гарнизонының офицері ретінде жіберілді. Перринон 1847 жылы майор болып жоғарылатылып, Құрмет легионы орденімен марапатталды. Ол құлдыққа қарсы болды және 1847 жылы жазған "Résultats d'expérience sur le travail des esclaves" ("Құлдар еңбегінің нәтижелері") атты памфлетінде Сент-Мартен аралындағы оқиғаларды сипаттап, сол кездегі құлдардың атқарып жатқан жұмысын еркін адамдар да сол құнмен орындай алатынын айтты. Бір жыл өткен соң, ол Виктор Шёльхердің, жаңа республикалық үкіметтегі колониялардың мемлекеттік хатшысының құлдықты жою жөніндегі комиссиясына тағайындалды және Мартиникаға "Құлдықты жою комиссары" ретінде жіберілді, кейіннен Бас комиссар болып, 1848 жылдың маусымнан қараша айына дейін осы лауазымды атқарды. 1849 жылы Виктор Шёльхермен бірге француз Ұлттық Ассамблеясының депутаты болып сайланды. 1851 жылдың 2 желтоқсанында Наполеон III жасаған төңкерістен кейін Ұлттық Ассамблея таратылды. Перринон Кариб теңізіне қайтып, Сент-Мартинде тұрып, тұзды батпақтардағы жұмыстарға қатысты. 1853 жылдың 18 сәуірінде Наполеон III-ке адалдық серт беруден бас тартқандықтан әскерден қуылды. Перринон 1861 жылы Сент-Мартинде қайтыс болды.
François Auguste Perrinon (August 28, 1812January 1, 1861) was an Afro Caribbean French military officer, politician and abolitionist. Perrinon was born at Saint Pierre, Martinique from a free black mother and a white father, who married in 1826. In 1832, he enrolled at the école polytechnique, the first Afro descendent student to do so. Perrinon graduated in 1834 and chose to become a Marine Artillery Officer. He was promoted Captain in 1840, the same year he married Marguerite Louise Charlotte Télèphe, another Martiniquaise of mixed descent. In 1842, he was sent to the Caribbean as officer in the French garrison on the isle of Guadeloupe. Perrinon was promoted Major and awarded the Legion of Honour in 1847. He was of anti slavery sympathy, and in 1847, in a pamphlet he authored entitled "Résultats d'expérience sur le travail des esclaves" ("The Slave Labor Experience") describing events on the isle of Saint Martin, he argued that the work being performed by slaves at the time could just as well be performed by free people and at equal cost. A year later, he was appointed to the Commission for the Abolition of Slavery by Victor Schœlcher, Under secretary of State of the Colonies in the new Republican Government, and was sent to Martinique as "Commissioner of Abolition", later becoming General Commissioner and holding that post from June to November 1848. In 1849, he was elected, along with Victor Schœlcher, deputy to the French National Assembly. The National Assembly was dissolved in the wake of Napoléon III's coup d'état of 2 December 1851. Perrinon then returned to the Caribbean to live on Saint Martin, where he was involved in operations in salt marshes. His refusal, in a letter of 18 April 1853, to take an oath of allegiance to Napoléon III resulted in his expulsion from the military. Perrinon died in 1861 in Saint Martin.