Кіріспе

1934 жылы Англияның Чешир графтығында болған теміржол апаты 1934 жылдың 28 қыркүйегінде Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолындағы Уоррингтон қаласының жанындағы Уинвик түйіскен жерінде болды. Екі пойыз соқтығысып, салдарынан 11 адам қаза тауып, 19 адам жарақат алды.

Өмірбаян

Жол апатына кінәлі сигнал беруші болғанымен, бірнеше себеп оған ықпал етті. Аталған учаскенің құрылымы күрделі болды: төрт бағыттық жол және негізгі Уоррингтон-Престон және Уоррингтон-Эрлстаун тармақтарының тоғысқан жері. Бұл екі бағыттағы қозғалыс тым қарқынды болғандықтан, сигнал берушінің қасында сигнал беру қорабында тізімді жүргізуші жұмыс істеді, оның міндеті – пойыз тізімін сақтау және кез келген уақытта учаскедегі пойыздардың орналасқан жерін еске салу болды.

Оқиғалар реті

Түнгі сағат 9-дан кейін Уоррингтоннан Уиганға бағытталған, 242 танк локомотивімен (No. 6632) тартылатын жергілікті пойыз учаскеге кірді. Оның Ерлстаун тармағына бұрылуы тиіс еді, бірақ Винвик тоғысуындағы сигналшы Блор жеті басқа пойызбен айналысып, Уоррингтонға телефон арқылы шұғыл жүк пойызының қажетті өзгерулерін талқылап, жұмыс тәртібін реттеумен болды. Сондықтан жергілікті пойыз Винвик тоғысуының кіреберіс сигналдарында тоқтады, ал машинисттің көмекшісі Хейс 55-ші ережені орындау үшін сигналдық будкаға бару үшін пойызды тастап кетті, оған сигналшыға пойыздың бар екенін еске салу және оның қауіпсіздігін қамтамасыз ету тапсырылған еді. Хейс сигналдық будкаға жеткенше, оңтүстік жақтан Уинвик-Кейдегі сигналшы Эустоннан Блэкпулге бағытталған шұғыл пойызға назар аудару үшін қоңырау шалды. Ережеге сәйкес, ол жергілікті пойыз үшін "Жол бос па?" деген сигналды "Пойыз учаскеден шықты" жауабын алғаннан кейін ғана жіберуге болатын. Сондықтан ол "Пойызды ауыстыру" деген сигналды келе жатқан пойызға жол беру үшін, назар аудару туралы хабарламаны алғаннан кейін жіберуді жоспарлады, яғни Блордың жергілікті пойысты уақытша басқа жолға ауыстырып, экспресс өткенше тоқтатуын күтті. Алайда, Блор жергілікті пойыздың өзінің сигналдары алдында тұрғанын ұмытып, бұрынғы пойыздан кейін блок аспаптарын ашылмаған деп ойлады. Ол "Пойыз учаскеден шықты" деп жауап берді және сигналдарын ашты. Пойыздың орнын хабарлауға тиіс болған билет сатушы Е. Дербишир оны ескертпеді. Ол да апталық кестедегі өзгерістер туралы телефон арқылы сөйлесіп алаңдап, Блордың "Құдай-ау! Мен әлі 21 (яғни, учаскеден шығу туралы хабарламаны) бермедім" деген сөзін естіп, өзі жергілікті пойыздың өтуін қалып қойған деп ойлады. Блурға жергілікті пойыз туралы тізілімдегі жазбалар толық емес екенін айтудың орнына, ол соқтығысуды болдырмау үшін оны уақытында ескерте алатын еді, бірақ ол тізілімді толтыру үшін болжамға сүйенді, жергілікті пойыз учаскеден шыққандай көрсетті. Винвик тоғысуының кіреберіс сигналдары ашылған кезде, жергілікті пойыздың машинисі Хоуп, машинисттің көмекшісін алу үшін ақырын қозғала бастады, бірақ жоғары жылдамдықпен келе жатқан LNWR Prince of Wales классының 25648 нөмірімен соқтығысты. Жергілікті пойыздың соңғы вагоны қирады, ал экспресс пойыздың алғашқы екі вагоны қирап, біріне-бірі кірді. Жергілікті пойыздың күзетшісі мен бес жолаушысы, сондай-ақ экспресс пойыздың үш жолаушысы қаза тапты. Екі жолаушы (қай пойыздан екені белгісіз) кейін ауруханада қайтыс болды.

Салдары

Сигналшы Блур өз жауапкершілігін дер кезінде мойындады, бірақ билет сатушының пойыз қозғалысы туралы болжамы инспектор офицерін (полковник А. С. Тренчті) билет сатушыларға жеке білмеген жазбаларды сигналшымен тексету қажеттігін түсіндіруді ұсынды. Сигналдық постта телефонның болмауы, немесе жолда пойыз барын сигналшыға ескертетін және экспресс-пойызды қабылдауға жол бермейтін рельс тізбегінің болмауы да себеп болды. Инспектор офицердің есебіне сәйкес, бұл қиылысқа рельс тізбектері орнатылуы керек.

1967 жылғы апат

1967 жылы Винвик бұрылысында тағы бір оқиға болды. Жолаушылар дизель-электр пойыз (DMU) жүк пойызымен соқтығысты, себебі семафор сигналында тоқтамады, сигнал «қосулы» болғанымен, шамамен 17 градусқа көлденеңтен бұрылып, істемей қалған. Қайтыс болғандар мен ауыр жарақат алғандар жоқ. Ресми тергеу сигналды қалыпты күтіп-жөндеу жұмыстары жеткіліксіз болды деген қорытындыға келді, сондай-ақ сигнал беруші, рычаг орнына қойылғаннан кейін сигналдың дұрыс «Қауіп» күйіне оралғанын тексермегендіктен кінәлі деп танылды. 1979 жылы Инвергоуриде осыған ұқсас, бірақ әлдеқайда ауыр салдарға әкелген оқиға болды.