Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1971 жылғы британдық фильм, Грэм Старк түсірген
1971 British film by Graham Stark
"Керемет жеті қарапайым күнә" – 1971 жылғы британдық комедиялық фильм, оны Грэм Старк режиссерлік етіп, өндірген. Фильм атауы "Керемет жетілік" және "Жеті қарапайым күнә" деген ұғымдардың бірігуінен құралған. Ол жеті скетчтен тұрады, олардың әрқайсысы бір күнәні бейнелейді және Грэм Чэпман, Спайк Миллиган, Барри Крайер және Гальтон мен Симпсон сияқты британдық комедия авторларының қатысуымен жазылған. Скетчтер Боб Годфридің анимациялық студиясы бақылаған анимациялық тізбектермен байланыстырылған. Музыкалық қосымшасын британдық джаз музыканты Рой Бадд, операторлық жұмысын Харви Харрисон, монтаждауын Род Нельсон Киз және Рой Пайпер жасаған. Фильмді Tigon Pictures өндірген, ал Ұлыбританияда Tigon Film Distributors Ltd. таратып шығарған. Актерлік құрамында үш Джеймс Бонд актрисасы бар: "Енді оның патшалығының құпия қызметі" фильмінде ойнаған Ануска Хемпель және Джули Эдж, сондай-ақ "Тірі де өлген" фильмінде кейін ойнаған Мадлен Смит. Үшеуі де бұл фильмдерде шағын рөлдерде ойнаған.
The Magnificent Seven Deadly Sins is a 1971 British sketch comedy film directed and produced by Graham Stark. Its title is a conflation of The Magnificent Seven and the seven deadly sins. It comprises a sequence of seven sketches, each representing a sin and written by an array of British comedy writing talent, including Graham Chapman, Spike Milligan, Barry Cryer and Galton and Simpson. The sketches are linked by animation sequences overseen by Bob Godfrey's animation studio. The music score is by British jazz musician Roy Budd, cinematography by Harvey Harrison and editing by Rod Nelson Keys and Roy Piper. It was produced by Tigon Pictures and distributed in the U. K. by Tigon Film Distributors Ltd. The cast features three James Bond actresses: Anouska Hempel and Julie Ege, who appeared in On Her Majesty's Secret Service, and Madeline Smith, who would later appear in Live and Let Die. All three had minor roles in those films.
1. Ашкөздік
"Ашкөздік" Джон Эсмонд пен Боб Ларбидің туындысы. Бұл эпизодта 50 пенс монетасы дренажға түсіп кетеді, ал мақтаншақ бай Елсинор шофері Клейтонға оны қайтарып алуды бұйырады. Балықшы оны шығарып алуға тырысады. Шофердің әрекеттері нәтижесінде монета канализацияға одан да терең түседі. Іздеуге полиция қызметкері және канализациядағы жұмысшылардың бірі сияқты басқа да адамдар тартылады. Ақырында, бай адам шофердегі лас суды көріп, оны жұмыстан босатады, бірақ өзі тікелей ашық канализацияға құлап түседі. Шофер оның артынан монетаны лақтырады, содан кейін люкті орнына қойып, нық қадаммен кетеді.
"Avarice", is written by John Esmonde and Bob Larbey. In this segment, a 50p coin falls down a drain and Elsinore, a pompous rich man, orders his chauffeur Clayton to retrieve it. A fisherman attempts to fish it out. The chauffeur's efforts result only in the coin dropping farther down into the sewer. Other people become involved in the search, including a policewoman and one of the workers in the sewer. In the end the rich man, seeing the sewage on the chauffeur, fires him but then falls straight into the open sewer. The chauffeur drops the coin in after him and after replacing the manhole cover, walks away with a purposeful stride.
2. Кәнегерлік
"Envy" Дейв Фримен жазған туынды. Стэнли мен оның әйелі Вера футбол лотереясында жеңіске жетіп, зәулім үй сатып алуды жоспарлап отыр. Оның әйелі бір үйді көріп, оны міндетті түрде алу керек деп шешеді. Үй иелері сол жерде тыныш өмір сүріп, сатуға ниетті емес. Сондықтан Секомб кейіпкері үй иелерін үйді сатуға мәжбүрлеу үшін бірнеше схемаларды қолдануға бел буады; осы схемалардың бірі – жергілікті газеттің жалған нөмірін жасау, онда жаңа тас жол олардың бағы арқылы өтетіні туралы хабарлама жарияланады. Иелері Секомб пен оның әйеліне үйді сатады. Олар көшіп келген кезде үйге қарай механикалық экскаватор келе жатқанын көреді, себебі «хабарлама» шындыққа айналып шығады.
"Envy", is written by Dave Freeman. Stanley and his wife Vera are winners of the football pools and are looking to buy a huge house. His wife spots one and decides she must have it. The owners enjoy a quiet life there and do not wish to sell. So Secombe's character decides to employ a series of schemes to force the owners of the house to sell their home so that they can buy it; one of these schemes involves creating a mock edition of the local newspaper that purports to tell the story of a new motorway that will go straight through their garden. The owners sell to Secombe and wife. As they move in a mechanical digger is seen coming towards the house as it turns out the 'story' is actually true.
3. Ашықтық
"Ашкөздік" Грэм Чэпмен мен Барри Крайер жазған. Осы скетчте Дикки арықтайтын печенье сататын денсаулық сақтау фирмасында жұмыс істейді, бірақ жасырын түрде тамақты кеңсесінің барлық жеріне жасырып қойған, тоқ сыймайтын жемқор. Жағдай одан да нашарлайды, фирманың тартымды вице-президенті Ингрид оны кешкі асқа шақырғанда.
"Gluttony", is written by Graham Chapman and Barry Cryer. In this sketch Dickie works for a health food firm selling slimming biscuits, but secretly is a compulsive eater who has food hidden all around his office. Matters get worse when Ingrid, the firm's sexy vice president, invites him for dinner.
4. Қалаусыздық
"Жұмсақ құмарлық" - Марти Фельдманның әңгімесінен алынған Грэм Старктың сценарийі. Амброз Твомбли серіктес табуға бел буған және көрші телефон будкасындағы әйелге әйнектен қарап, оның телефон нөмірін теріп, өзінің оның өткенінен танысы екенін, ал кейбір ерекше жағдаймен "желі шатысып" қалғанын айту арқылы онымен сөйлеседі. Ол оның жеке өмірінен білгендерін айтып, оны сөйлеуге итермелейді. Әйел онымен кездесуге қуанышты екенін білдіреді, бірақ ол кездесуді ұйымдастыруға үлкермес бұрын, телефон арқылы көрші будкада "маймылға" ұқсайтын беті бар бір адам оған қарап тұрғанын айтады (әрине, Корбет). Эпизод ілініп тұрған телефон құрылғысының кадрымен аяқталады. Бұл жазушылардың "Comedy Playhouse" телесериалының төртінші (1965) маусымдағы "Here I Come Whoever I Am" атты эпизодының жаңа өңделген нұсқасы болды.
"Lust", is written by Graham Stark from a story by Marty Feldman. Ambrose Twombly is determined to find a partner and chats up a woman in an adjoining telephone box by looking through the glass, dialling the number of her telephone and convincing her that he is someone from her past who just happens to be on a "crossed line" by some extraordinary coincidence, cleverly prompting her with some personal details he has managed to spot. She seems quite excited about the prospect of meeting up with him, but before he gets the chance to arrange a meeting she tells him over the phone that there is a man looking at her with a face that looks like "a monkey" in the adjoining phone box (which is, of course, Corbett). The segment ends with a shot of a dangling handset. This was a reworking of the writers' Here I Come Whoever I Am episode in the fourth (1965) series of Comedy Playhouse.
5. Мақтаныш
"Pride" Алан Симпсон мен Рэй Галтонның туындысы. Онда екі автокөлік жүргізушісі тар шалғай жолда бетпе-бет келіп, ешқайсысы жол беріп, өткізіп жібергісі келмейді. Ақырында, ешқайсысы жеңіске жете алмайды. Бұл "Comedy Playhouse" телесериалының екінші (1963) маусымдағы жазушылардың "Импасс" эпизодының жаңа өңделуі болды. Кейіннен 1996 жылы ол Галтон мен Симпсонның туындыларындағы Пол Мертон эпизоды ретінде қайта түсірілді.
"Pride", is written by Alan Simpson and Ray Galton. In it, two motorists meet facing each other on a narrow country road, and neither is willing to pull aside to let the other pass. In the end, neither wins. This was a reworking of the writers' Impasse episode in the second (1963) series of Comedy Playhouse. It was remade again in 1996 as an episode of Paul Merton in Galton & Simpson's
6. Жалқаулық
"Слоут" кітабы Спайк Миллиганның авторлығында. Онда адамдардың логикалық шешімдерге барудың орнына бейқыздылық таңдауы көрсетілген, диалогтары қосылған бірнеше қара-ақ үнсіз кинофрагменттері бар. Атап айтқанда, қалтасынан қолын шығармайтын, себебі ол жаңғақтарын ұстап тұрған саяхатшы. Суреттерде "жаңғақ" сөзіне қатысты қайта-қайта қолданылатын әзіл бар.
"Sloth", is written by Spike Milligan. It features a series of silent black and white film clips, with dialogue captions, where people chose to be inactive rather than pursuing a logical course. In particular a tramp who refuses to take his hands out of his pockets, as he is holding his walnuts. The captions incorporate a running gag on the word "walnut".
7. Ашу.
"Wrath" Грэм Чэпмен мен Барри Крайер жазған. Қоғамдық саябақтағы екі адамды саябақ күзетушісі ашуландырады (Льюис өзінің кейіпкері инспектор Блейктің рөлін ойнайды, «Автобустардағылар» сериалынан, аты ғана басқа), оларды қоқыс тастағаны үшін сөккендіктен, олар оны өлтіруге тырысады. Олардың көптеген жоспарлары сәтсіз аяқталады, бірақ соңында жуынатын бөлмеге бомба орнатып, мақсатына жетеді. Бірақ бұл олардың өзінің де қаза болуымен төленеді. Олар көкте екендерін ойлап, сол жерді де қоқысқа толы етуді жоспарлайды, бірақ оның орнына тозақта екендерін біледі, ал олар өлтіруге тырысқан адам – іс жүзінде шайтан болып шығады.
"Wrath", is written by Graham Chapman and Barry Cryer. Two men in a public park are angered by the park keeper (Lewis plays his character Inspector Blake from On the Buses in all but name) telling them off for littering, so they try to kill him. Most of their schemes fail, but in the end they succeed, by planting a bomb in a washroom. However, this is only accomplished at the cost that they themselves die too. They think that they are in heaven, and plan to litter it too, but instead they find themselves in hell, and the man they tried to kill is actually the devil.
Сыни қабылдау
"Monthly Film Bulletin" журналы былай деп жазды: "Фильмнің форматын ескере отырып, жеті күнәні пародизациялау (қысқа анимациялық тізбектермен байланыстырылған) оларды моральдық пьеса сияқты абстракцияларға айналдырады (құдайлық емес, поэтикалық жазалаудың белгілі бір формуласымен). Екінші жағынан, олар енді тыйым салынған жемістің қызықтыруына ие емес, жай ғана рұқсат етілген жалғандықтар мен ыңғайлылықтардың тартымдылығы – тіпті қазіргі заманғы жарнаманың шақыруына ұқсас. Бұл көбінесе жұмсақ және ерекше емес юморға ерекшелік ретінде екі эпизод форматына толық сәйкес келмейтін сияқты: Бұрын телесериал эпизоды ретінде көрсетілген Lust және Spike Milligan-ның сепия түсті, жүгіріп, секіріп (сирек) тұратын фильмі ретінде жасалған Sloth". "Radio Times Guide to Films" бұл фильмге 3/5 жұлдыз берді, былай деп жазды: "Комик актер Грэм Старк өзінің танымал достарының эпизодтарымен "Саймон, Саймон" [1970] атты қысқа фильмін толтырғаннан кейін, одан да көп комедианттар мен сценаристтерді өзінің жалғыз толық метражды фильміне қатысуға шақырды. Ол жеті эскизден тұрады, әрқайсысы өлімдік күнәні жұмсақ күлкілі түрде бейнелейді. Фильм өз заманының өнімі, таныс тележұлдыздар күшейтілген ситкомды орындайды (сегменттердің екеуі телеэпизодтардың бейімделуі), ал қалың денелі актрисалар киімдерін шешеді". Британдық киносыншы Лесли Хэлливелл: "Комедиялық эскиздер жинағы, ескі әзілдердің өте әртүрлі жиынтығы".
The Monthly Film Bulletin wrote: "Given the film's format, most of the burlesque of the seven featured sins (linked by brief animation sequences) inevitably inflates them into something like morality play abstractions (with formula doses of poetic, instead of divine, retribution). On the other hand, they no longer have the fatal attraction of forbidden fruit, simply the lure of permissible vanities and indulgences – much like the invitation of modern advertising, in fact. The exceptions to this mostly mild and unremarkable humour are two episodes that seem least tailored to the format: Lust, which has previously featured as an episode in a television series, and Sloth, inimitably tailored by Spike Milligan as a sepia tinted, running, jumping and (only infrequently) standing still film." The Radio Times Guide to Films gave the film 3/5 stars, writing: "Having packed his short film Simon, Simon [1970] with cameos by his famous friends, comic actor Graham Stark enticed even more comedians and comic writers to contribute to this, his only feature. It comprises seven sketches, each one a mildly amusing illustration of a deadly sin. The film is very much a product of its time, with familiar television faces performing glorified sitcom (two of the segments are adaptations of TV episodes), while busty starlets remove their clothes." British film critic Leslie Halliwell said: "Compendium of comedy sketches, a very variable ragbag of old jokkes."