Лауренс Рудик: Глазго қалалық театрының көрнекті суретшісі
Laurance Rudic
Лоуренс Рудик (1952 ж.т.) – британдық театр суретшісі, Glasgow Citizens Theatre компаниясының көрнекті мүшесі. Еуропалық классика, жаңа пьесалар, актерлер мектебі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық театр әртісі (туған 1952)
British theatre artist (born 1952)
Лоренс Рудик (10 қыркүйек 1952 жылы туған) – британдық театр әртісі, 1972-1996 жылдары Глазго Азамат театрының жетекші мүшесі ретінде кеңінен танымал. 34 жыл бойы (1969–2004) «Цитц» деп аталған театр Гайлс Хавергал, Филип Прауз және Роберт Дэвид Макдональд атты үш генийдің басшылығында болды. Осы үштік басшылық астында театр сирек қойылатын еуропалық және ағылшын классикасын еуропалық стильде, әдемі және кейде әбден ысырапты қою арқылы жылдам даңққа ие болды. «Камилла», «Чинчилла», «Уақыттың босқа кетірілуі» және «Вебстер» сияқты жаңа туындылар тұрақты түрде театрдың драматургі, драматург және аудармашысы Р. Д. Макдональд жазып берді. Көп жылдар бойы «Цитц» жас актерлер үшін өзіндік, құштарлықпен ойнау тәсілін дамыту үшін қалыптасқан ағылшын әдебиеті мен механикалық актерлік шешімдерден бас тартатын шығармашылық орта болды. Онда мансабын бастаған танымал актерлер қатарында Тим Карри, Пирс Броснан, Гэри Олдман, Руперт Эверетт, Шон Бин, Тим Рот, Селия Имри және Сиаран Хиндс бар. Рудик Шотландияның Глазго қаласында музыка мен театрмен байланысты отбасында дүниеге келген. Оның әкесі скрипкашы, анасы жартылай кәсіби опера әншісі, ал тәтесі – шотланд актрисасы және теледиктор Эдит Руддик болды.
Laurance Rudic (born 10 September 1952) is a British theatre artist best known for his long association as a leading member of the Glasgow Citizens Theatre company 1972 1996. For 34 years, (1969–2004) 'The Citz' as it came to be known, was run by a trio of maverick geniuses Giles Havergal, Philip Prowse and Robert David MacDonald. Under this triumvirate the company quickly gained fame and notoriety for its glamorous and ofttimes outrageously decadent European style treatment of rarely performed European and English classics. New works such as Camille, Chinchilla, A Waste of Time and Webster were regularly written for the company by resident playwright, dramaturge and translator, R. D. McDonald. For many years, the Citz was proving ground and creative home to young actors who eschewed existing English literary and mechanistic acting conventions in order to develop their own highly passionate and individualistic approach. Famous actors who started their careers there include Tim Curry, Pierce Brosnan, Gary Oldman, Rupert Everett, Sean Bean, Tim Roth, Celia Imrie and Ciarán Hinds. Rudic was born into a musical, theatrical family in Glasgow, Scotland. His father was a violinist, his mother a semiprofessional opera 0singer, and his aunt was the Scottish actress and broadcaster Edith Ruddick.
Мансап
Рудик ерте жасында әуесқой драмаларда ойнай бастады және он екі жасында Глазгодағы Джимми Логанның Метрополь театрында костюмер болып жұмыс істеді. Вариате және мюзик-холл әлеміндегі бұл ерте тәжірибе, театрдың адам өмірінің шұғылалы шындығын, мәтінге негізделген театрдың дәстүрлі тәсілдерінен тыс, білдіруге арналған кеңістігі ретінде терең және берік қызығушылықты қалыптастырды. Актер болуды қалайтын ол 15 жасында мектепті тастап, Би-Би-Сиде кеңседе жұмыс істеді. Қызметкерлердің қойылымында ойнағанда режиссер Фарик Макларен оны BBC-дің «Сәрсенбілік пьеса» сериясының бөлігі – «Бейбітшілік қалаған бала» (1969) фильміндегі басты рөлге таңдады. Рудик Глазгодағы Шотландия Корольдік музыка және драма академиясында (1969–1972) үш жылдық актерлік білімін аяқтады. Сонымен қатар ол Линдсей Кемптің – мимші, биші және әнші Дэвид Боуидің ұстазы – физикалық театрында өнер көрсетуге кірісті. Рудик Кемптің тәсілін, сезімдердің күшейтілген театрына теңеді, онда интуиция мен өнер көрсету сәтіндегі спонтандық маңызды рөл атқарады. Кемппен өткізген уақыты Этьен Декроу, Марсель Марсоның дене мимі, сондай-ақ уақыттың сызықтық емес және қазіргі сәтте болатын классикалық жапондық Но және Кабуки театрларында тірі білімге айналды. Эдинбургтегі Траверс театрында Жан Женедің «Гүлдердің біздің ханымы» романы негізінде «Гүлдер» және Джордж Бюхнердің «Войцек» пьесалары бойынша Кемппен бірлесіп жұмыс істеуі, оның жаңа құрылған Азаматтар театрының мүшесі ретінде қабылдануына әкелді. Сол кезде (1972) ол, көбінесе ағылшын актерлерінен тұратын жас топқа қабылданған үш шотланд актерінің бірі болды. Рудик 1996 жылға дейін шамамен ширек ғасыр бойы үзіліспен сол жерде жұмыс істеді.
Rudic began acting in amateur dramatics at an early age and working as a dresser when he was twelve years old in Jimmy Logan's Metropole Theatre in Glasgow. This early experience of the world of variety and music hall, created a deep and enduring fascination with the potential of theatre as a space for expressing the raw immediacy of human existence beyond conventional approaches to acting in text based theatre. Intent on becoming an actor, he left school at the age of 15 and worked as an office boy at the BBC. While acting in a staff play he was chosen by director, Pharic McLaren, to play the name role in The Boy Who Wanted Peace (1969), part of the BBC's Wednesday Play series. Rudic completed three years of formal actor training at the Royal Scottish Academy of Music and Drama in Glasgow (1969–1972). At the same time he began performing in the physical theatre of Lindsay Kemp mime, dancer, and teacher of singer David Bowie. Rudic likens Kemp's approach to a theatre of the heightened senses in which intuition and spontaneity within the moment of the performance play a major role. His time with Kemp was a living education in the corporeal mime of Étienne Decroux, Marcel Marceau, and the classical Japanese theatre of Noh and Kabuki, in which time is non linear and of the present moment. His work with Kemp in Flowers based on the novel Our Lady of the Flowers by Jean Genet and Woyzeck by George Buchner at the Traverse Theatre in Edinburgh, led to his being accepted as a member of the newly established Citizens Theatre Company. At that time (1972) he was one of only three Scots actors to be accepted into the young group who were predominantly English. Rudic continued to work there intermittently for almost a quarter of a century until 1996.
Шығыс елдеріне саяхат
Citz-те болған жылдары Рудик ауызша өнер орындау дәстүріндегі толық процесті жақсырақ түсіну үшін Еуропадан тыс мәдениеттерге жиі саяхат жасады. 1975 жылы Гималайдағы Далай-ламаның босқындар штаб-пәтеріне алғашқы сапарында, Далай-ламаның жеке кеңсесі оны Тибет өнер институтының (ТИП) жас босқындар артистеріне актерлік өнерді үйретуге шақырды. Олар Еуропа мен Америкаға тибет мәдениетінің алғашқы турына дайындалып жатқан болатын. 1978 жылы ол Оңтүстік Үндістандағы Керала штатындағы Керала Каламандалумында, каткали актерлерінің жетекші мектебінде каткали актерлігін оқыды. Музыка, би және әңгіме айтудағы ауызша дәстүрі күшті мәдениеттерге жасаған осы және басқа сапарлар (Иран, Египет, Ауғанстан, Пәкістан, Марокко) оның жеке сезімін жақсы түсінуіне үлкен үлес қосты. 2000 жылы өзін «жекелеген актер» ретінде дамытуға ниеттенген ол Форд қорынан грант алып, Египетке барып, эпикалық әңгіме айтудың жоғалып бара жатқан дәстүрін зерттеуге мүмкіндік алды. Зерттеу барысында ол Қаһиренің орталық бөлігінде жұмыс істейтін жас египеттік актерлер, бишілер мен әншілер тобы – «Эль Варша» театрымен бірге жұмыс істеді. Ол осы театр арқылы Жоғарғы Египеттен шыққан эпикалық әңгімеші, импровизатор Саид Эль Дави және 2005 жылы 74 жасында қайтыс болған Каирден келген дәстүрлі көше артисі, Арагоз қуыршақ шебері Хасан Хануфа сияқты ескі буынның өнер шеберлерімен танысты.
Throughout his years at the Citz, Rudic travelled frequently to cultures beyond Europe in order to understand more about holistic process in the oral performance tradition. In 1975, on his first visit to the Dalai Lama's refugee headquarters in exile in the Himalayas, he was invited by the Dalai Lama's private office to teach acting to the young refugee performers of the Tibetan Institute of Performing Arts (T. I. P. A.) who were preparing for the first Tibetan cultural tour of Europe and the Americas. IN 1978, he also experienced life as a Kathakali acting student at the leading school for Kathakali actors in Kerala, South India the Kerala Kalamandalum. These travels and others in cultures with strong oral traditions in music, dance and storytelling (Iran, Egypt, Afghanistan, Pakistan, Morocco),contributed greatly to an understanding of his own intuitive process. In 2000, intent on developing himself as a ‘stand up’ theatre artist, he was awarded a Ford Foundation Grant to travel to Egypt and observe the dying tradition of epic storytelling. As part of his research, he based himself with El Warsha Theatre Company, a group of young Egyptian actors, dancers and singers, working in downtown Cairo. Through the company he came to know the old generation of traditional performance artists such as Sayed El Dawy the improvising epic storyteller from Upper Egypt, and Hassan Khanufa, a traditional street performer and Aragoz puppeteer from Cairo, who died in 2005 at the age of 74.
Соңғы жобалар
2006 жылы шотландтық театр шебері Эндрю Маккиннонмен бірге Каирден Глазгоға оралып, өзінің бұрынғы театры "The Citz" сахнасында "Stand Up Theatre" форматында "And God Created" атты жеке импровизациялық қойылымын орындады. Актерлік өнер мен саяхат туралы жеке басының оқиғалары негізінде импровизацияланған бұл қойылым, Уақыт, қоғам мен мәдениеттен асып түсетін жекеленіуді іздеу, санадағы ой мен естеліктердің атқаратын рөлі сияқты жалпыға ортақ мәселелерді қамтиды. 2008 жылдың қазанында ол тағы да Глазгоға келді, бұл жолы американдық драматург Теннесси Уильямстың ерте туындысы – "Парад" спектаклін қойып, актерлік тобында ойнады. Актерлер сезімталдыққа назар аудара отырып, оқиға аясында жұмыс істеуге ынталандырылды. Кейіпкерлердің мінез-құлқы алдын ала бекітілмеді, және он екі қойылым барысында мәтін арасындағы өмір үнемі өзгеріп тұрды, нәтижесінде әр кеш алдыңғыдан ерекше болды. Бұл туындының Еуропа және Ұлыбританиядағы тұңғыш көрсетілімі Глазго қалалық "Citizens Theatre" театрының Circle Studio-сында өтті. Мысырда өткен жылдары ол театрдағы санаға қатысты соматикалық тәсілдерін жетілдіріп, дамытуды жалғастырды, онда актер бірқатар оқиғаларды баяндаушы да, оқиғаның өзі де болатын екі жақты импровизациялық шындықтан жұмыс істейді.
In 2006, working with Scottish theatre practitioner Andrew McKinnon, he returned from Cairo to Glasgow to perform a solo improvising "Stand Up Theatre" piece And God Created at his old theatre, 'The Citz'. The entertainment, improvised around a theme of autobiographical stories about acting and travel, deals with universal themes such as Time, the search for identity beyond society and culture, and the role of thought and memory in consciousness. In October 2008, he returned once again to Glasgow, this time to direct and feature in The Parade, an early work by the American playwright, Tennessee Williams. The actors were encouraged to work within the action through an ongoing use of sensory awareness. There was no fixing of character and throughout the twelve performances, the life between the text was always in a state of flux, which meant that each night was considerably different from the other. This was the European and UK premiere of the work which was played at the Glasgow Citizens Theatre in the Circle Studio. During his years in Egypt, he has continued to refine and expand his Somatic approach to consciousness in theatre in which the actor works out of a dual extemporising reality as both storyteller and story.