Жоан Литтлвуд: Британдық театр режиссерінің өмірі мен шығармашылығы
Joan Littlewood
Жоан Литтлвуд (1914-2002) – ағылшын театр режиссері, «Современдік театр анасы» атанған. «Oh, What a Lovely War!» қойылымымен танымал. Театр өнері туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын театр режиссері (1914–2002)
English theatre director (1914–2002)
Джоан Мод Литтлвуд (6 қазан 1914 – 20 қыркүйек 2002) – Корольдік драмалық өнер академиясында оқыған ағылшын театр режиссері. Ол «Театр шеберханасын» дамытудағы жұмысымен ең танымал және «Қазіргі заманғы театрдың анасы» деп аталады. Оның 1963 жылғы «О, қандай ғажайып соғыс!» қойылымы ең ықпалды туындыларының бірі болды. Литтлвуд және оның труппасы театр қайта жаңғыртылған кезде «Корольдік театрда» тұрып, ұйықтады. «Алхимик» және «Ричард II» қойылымдары, соңғысында Гарри Х. Корбет бас рөлде ойнады, труппаның беделін нығайтты. Бұл қатысушылық әлеуметтік ортаның эксперименталды моделі болды, ол ешқашан іске аспаса да, 20 және 21 ғасырлардағы архитектураға маңызды әсер етті. Сэм Кенионның Литтлвуд туралы жазған «Мисс Литтлвуд» мюзиклі 2018 жылы Корольдік Шекспир компаниясы сахналады.
Joan Maud Littlewood (6 October 1914 – 20 September 2002) was an English theatre director who trained at the Royal Academy of Dramatic Art, and is best known for her work in developing the Theatre Workshop. She has been called "The Mother of Modern Theatre". Her production of Oh, What a Lovely War! in 1963 was one of her more influential pieces. Littlewood and her company lived and slept in the Theatre Royal while it was restored. Productions of The Alchemist and Richard II, the latter starring Harry H. Corbett in the title role, established the reputation of the company. an experimental model of a participatory social environment that, although never realized, has become an important influence in the architecture of the 20th and 21st centuries. Miss Littlewood, a musical written about Littlewood by Sam Kenyon, was performed by the Royal Shakespeare Company in 2018.
Алғашқы жылдар
Литтлвуд Лондонның Стоквелл қаласында дүниеге келді және Клэпхэм Парктегі Ла Ретрайт монастырлық мектебінде білім алды. Ол RADA-да актрисалыққа оқыды, бірақ сәтсіз бастамадан кейін оқуын тастап, 1934 жылы Манчестерге көшіп барды, онда кейін Эван Макколл атымен танылған фольклоршы Джимми Миллермен танысты. Оның "Театр акциясы" труппасына қосылғаннан кейін, Литтлвуд пен Миллер көп ұзамай үйленді. Лондонға қысқа ғана уақытқа көшкеннен соң, олар Манчестерге қайтып оралып, 1936 жылы Театр одағын құрды.
Littlewood was born in Stockwell, London, and was educated at La Retraite Convent School in Clapham Park. She trained as an actress at RADA, but left after an unhappy start and moved to Manchester in 1934, where she met folksinger Jimmie Miller, who later became known as Ewan MacColl. After joining his troupe, Theatre of Action, Littlewood and Miller soon were married. After a brief move to London, they returned to Manchester and set up the Theatre Union in 1936.
Мансап
1941 жылы Литтлвудқа BBC-де хабар таратуға тыйым салынды, ал оның жеке ісі МИ5 офицерімен қауіпті тұлға ретінде белгіленді. Екі жылдан кейін, МИ5 оның Коммунистік партиямен байланысын үзіп қалғанын мәлімдеген соң, тыйым алынды. Ол 1939 жылдан 1950 жылдарға дейін МИ5 бақылауында болды. 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғысы аяқталғаннан кейін Литтлвуд, оның күйеуі, коммунист халық әншісі Эван Макколл және Театр одағының басқа мүшелері Театр шеберханасын құрып, Ормсби Холлда тұрғанда тіркеді. Келесі сегіз жыл гастрольдік сапарлармен өтті. Одан кейін Герри Раффлс труппаға қосылғанда Макколл мен Литтлвуд ажырасып кетті, бірақ олар көп жылдар бойы бірге жұмыс істеді және Литтлвуд Макколлдың екі баласының құдасы болды. Литтлвуд пен Раффлс 1975 жылы қайтыс болғанға дейін өмірлік серіктес болды. 1953 жылы Глазгода тұрақты база құруға жасаған әрекеттен кейін Театр шеберханасы Лондонның шығысындағы Стратфордтағы Корольдік театрында орналасып, халықаралық даңққа ие болды, Еуропа және Кеңес Одағы бойынша қойылымдар қойды. Литтлвудтың ең танымал қойылымдарының бірі – Бертольт Брехттің «Ерлік ана және оның балалары» (1955) пьесасының британдық тұсаукесері, оны ол режиссерлік етіп, өзі де басты рөлде ойнады. Оның «Fings Ain't Wot They Used T'Be» мюзиклі, Лондонның қылмысты әлемі туралы, сәттіге ие болып, 1959 жылдан 1962 жылға дейін Вест-Эндте көрсетілді. Оның ең жақсы есте қалған туындылары, әдетте, Шелаг Делейнидің сыншылар тарапынан мақтау алған «Балының дәмі» (1958) және Чарльз Чилтонның радиолық шығармасының сахналық бейімделуі болған «О, қандай керемет соғыс!» (1963) мюзиклі болар. Екеуі де фильмге түсірілді. Ол «О, қандай керемет соғыс!» мюзиклі үшін «Үздік режиссура» номинациясында «Тони» сыйлығына ие болды, бұл сыйлыққа ұсынылған алғашқы әйел режиссер болды. Театр шеберханасы ирланд драматургы Брендан Беханның шығармаларын да қолдады.
In 1941, Littlewood was banned from broadcasting on the BBC and her personnel file was marked by an MI5 officer as she was deemed a security risk. The ban was lifted two years later, when MI5 said she had broken off her association with the Communist Party. She was under surveillance by MI5 from 1939 until the 1950s. In 1945, after the end of World War II, Littlewood, her husband the communist folk singer Ewan MacColl, and other Theatre Union members formed Theatre Workshop and registered it while staying at Ormesby Hall. The following eight years were spent touring. Shortly afterwards, when Gerry Raffles joined the troupe, MacColl and Littlewood divorced, though they still worked together for many years and Littlewood was godmother to MacColl's two children. Littlewood and Raffles were life partners until his death in 1975. In 1953, after an attempt to establish a permanent base in Glasgow, Theatre Workshop took up residence at the Theatre Royal in Stratford, east London, where it gained an international reputation, performing plays across Europe and in the Soviet Union. One of Littlewood's most famous productions was the British première of Bertolt Brecht's Mother Courage and Her Children (1955), which she directed and also starred in. Her production of Fings Ain't Wot They Used T'Be, a musical about the London underworld, became a hit and ran from 1959 to 1962, transferring to the West End. The works for which she is now best remembered are probably Shelagh Delaney's A Taste of Honey (1958), which gained critical acclaim, and the satirical musical Oh, What a Lovely War! (1963), her stage adaptation of a work for radio by Charles Chilton. Both were made into films. She received a Tony Award nomination for Best Direction of a Musical for Oh, What a Lovely War!, becoming the first woman nominated for the award. Theatre Workshop also championed the work of Irish playwright Brendan Behan.
Кейінгі өмір және өлім
1975 жылы Раффлс қайтыс болғаннан кейін Литтлвуд «Театр шеберханасынан» кетіп, режиссерлік қызметтен бас тартты. Біраз уақыт мақсатсыз серуендеген соң ол Францияға қоныстанды және шарапшы және ақын барон Филипп де Ротшильдтің өмір серігі болды, оның «Milady Vine» атты мемуарларын жазды. 1980-жылдардың ортасында ол 1994 жылы жарық көрген «Joan's Book» автобиографиясын жазуға кірісті. Литтлвуд 2002 жылы 87 жасында Питер Ранкиннің лондондық пәтерінде табиғи себептерден қайтыс болды.
After Raffles's death in 1975, Littlewood left Theatre Workshop and stopped directing. After a time of drifting she settled in France and became the companion of Baron Philippe de Rothschild, the vintner and poet, and wrote his memoirs Milady Vine. In the mid 1980s, she commenced work on her 1994 autobiography, Joan's Book. Littlewood died in 2002 of natural causes at the age of 87 in the London flat of Peter Rankin.
Портреттер
Литтлвудтың рөлін Зои Ванамакер 2017 жылы BBC телеарнасының Барбара Виндзор өміріне арналған "Babs" атты теледрамасында ойнады.
Littlewood was played by Zoë Wanamaker in the 2017 BBC Television drama Babs, about the life of Barbara Windsor.