Джеймс Максвелл: Американ-британдық актер және театр режиссері
James Maxwell (actor)
Джеймс Максвелл (1929-1995) – америка-британдық актер, режиссер, драматург. Манчестердегі Royal Exchange театрымен байланысты, өмірі мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Максвелл (James Maxwell; 23 наурыз 1929 – 18 тамыз 1995) – америкалық-британдық актер, театр режиссері және жазушы, ең әйгілісі Манчестердегі Royal Exchange театрымен байланысы.
American British actor, director (1929–1995)
James Maxwell (23 March 1929 – 18 August 1995) was an American British actor, theatre director and writer, particularly associated with the Royal Exchange Theatre in Manchester.
Ерте өмір
Ол АҚШ-тың Массачусетс штатындағы Вурчестер қаласында дүниеге келді, бірақ карьерасының көп бөлігін Ұлыбританияда өткізіп, Лондонда қайтыс болды. 20 жасында ол Ұлыбританияға Олд Вик театр мектебінде оқуға келді. Онда ол Каспер Вреде және Ричард Негримен (кейіннен 25 жылдан соң Корольдік алмасаның негізін қалаушылармен) танысты.
He was born in Worcester, Massachusetts, United States, but spent most of his career in the United Kingdom and died in London. He came to Britain at the age of 20 to train at the Old Vic theatre school. While there he met fellow students Casper Wrede and Richard Negri (co founders of the Royal Exchange 25 years later).
Театрдағы жұмыс
Бристольдегі Олд Вик театрында және Манчестердегі Пикколо театрында сахна алғаннан кейін ол режиссерлер Майкл Эллиотт пен Каспер Вредемен, бастапқыда 59 театр компаниясымен бірлесе жұмыс істей бастады. Ол Георг Бюхнердің «Дантонның өлімі» (түпнұсқа атауы: Dantons Tod) пьесасын Хаммерсмит лирик театрының ашылу қойылымы үшін аударды. Эллиотт пен Вред Олд Вик компаниясын басқара бастады, ал Максвелл оларға қосылып, «Венеция саудагері» және «Өлшем үшін өлшем» сияқты бірнеше қойылымдарда ойнады. Содан кейін топ Манчестердегі Брахам Мюрреймен бірігіп, 69 театр компаниясын құрды. Максвелл Даниэль Деронданы өңдеді; Эллиотттың режиссерлігінде және Ванесса Редгрейвтің басты рөліндегі қойылым кейін теледидарда көрсетілді. Ол компанияның көптеген қойылымдарында, соның ішінде 1969 жылы «Темпест» пьесасындағы Просперо және 1975 жылы «Барлық маусымдар үшін адам» пьесасындағы Томас Мор рөлінде ойнады. Ол сондай-ақ 1973 жылы Том Куртенэй, Дженни Агуттер және Брайан Кокспен бірге «Армз және адам» қойылымын сахналады. Бұл ынтымақтастықтың табысқа ие болуына байланысты, топ Манчестерде тұрақты театр іздеуді бастады және ақырында, құрылысы тоқтап қалған Корольдік биржа ғимаратының ішінде жаңа театр салынды. Максвелл осы жаңа театрдың негізін қалаушы көркемдік директорларының бірі болды. Ол екі ашылу қойылымында да өнер көрсетті: Клейсттің «Гомбургтің ханзадасы» (түпнұсқа атауы: Der Prinz von Homburg) және Шериданның «Ривалдары». 1995 жылы қайтыс болғанға дейін ол көркемдік директор қызметін атқара берді. 20 жыл бойы көптеген қойылымдарда ойнағаннан өзге, ол «Монте-Кристо графы», «Гордость и предубеждение» және «Ай тасы» сияқты бірнеше романдарды өңдеді. Ол сонымен қатар 20-дан астам қойылымды режиссерлікке бөлді. Брахм Мюррей еске алғандай: «Өнерші ретінде ол көп дағдылы болды және өзінің әрбір шеберлігін сараппен қолданды. Жазушы ретінде ол көптеген шығармаларды аударды; режиссер ретінде ол әсіресе комедия жанрында шебер болды. Ол адамдарды күлдіруді ұнатты, бірақ ол актер ретінде есте қалуды қалаған».
After seasons at the Bristol Old Vic and the Piccolo Theatre in Manchester he started to collaborate with the directors Michael Elliott and Casper Wrede, initially with the 59 Theatre Company. He translated Georg Büchner's Danton's Death (original title: Dantons Tod) for the opening production at the Lyric Theatre, Hammersmith. Elliott and Wrede went on to run the Old Vic company and Maxwell joined them to act in several of the productions including The Merchant of Venice and Measure for Measure. The group then joined with Braham Murray in Manchester to form the 69 Theatre Company. Maxwell adapted Daniel Deronda; directed by Elliott and starring Vanessa Redgrave it was subsequently televised. He acted in many productions for the company including Prospero in The Tempest in 1969 and Thomas More in A Man for All Seasons in 1975. He also directed Arms and the Man with Tom Courtenay, Jenny Agutter and Brian Cox in 1973. Based upon the success of this collaboration the group started to look for a permanent theatre in Manchester and eventually a new theatre was built inside the disused Royal Exchange with Maxwell as one of the founding artistic directors. He appeared in both the opening productions: Kleist's The Prince of Homburg (original title: Der Prinz von Homburg) and Sheridan's The Rivals and remained an artistic director until his death in 1995. As well as acting in many productions over the course of 20 years, he adapted several novels including The Count of Monte Cristo, Pride and Prejudice and The Moonstone. He also directed over 20 productions. As Braham Murray recalled. "As an artist he was multi talented and practised each of his skills with discretion. As a writer, he translated many works; as a director he was particularly skillful at comedy. He loved to make people laugh, but it was as an actor that he would want to be remembered."
Теледидар мен кинодағы жұмысы
Театр оның алғашқы махаббаты болғанымен, ол теледидар мен кинода да өнер көрсетті. Оның ең танымал телеролі – BBC2 телеарнасының "The Shadow of the Tower" драмалық сериалындағы Генри VII патшасы, бірақ ол алдыңғы драмасы болған "Генри VIII-нің алты әйелі" (1970) сияқты сәтті болмады. Оның басқа тележұмыстарының ішінде "Доктор Ху" хикаятындағы "Underworld" (1978) ролі бар. Ол 1967 жылы "The Avengers" эпизодындағы "The Superlative Seven" эпизодында Джейсон Уэйд рөлінде ойнады, сондай-ақ Генри Джеймстің "Ханшайымның портреті" (1968), "Frontier" (1968), "Doomwatch: Темір дәрігер" (1971), "Thriller" және "The Saint" телесериалдарында Осмонд рөлінде пайда болды. Ол "Дұшпан есігінде" атты эпизодта ("Адалдық сатқындығы", 10-шы эпизод, 1-ші маусым, 1978 жылдың 25 наурызында көрсетілді) генерал-майор фон Виттке рөлін сомдады. Ол сондай-ақ "Жеке Поттер" (1962), "Франкенштейннің зұлымдығы" (1964), "Otley" (1968) және "Иван Денисовичтің өмірінен бір күн" (1970) фильмдерінде де ойнады. Бұл фильмдердің біріншісі мен соңғысын оның досы және әріптесі Каспер Вреде түсірген.
Although the theatre was always his first love he appeared in television and film. His best known television role was as King Henry VII in a BBC2 drama series, The Shadow of the Tower, but it did not have the same level of success as The Six Wives of Henry VIII (1970), which was its predecessor drama. His other television credits include a prominent role in the Doctor Who story Underworld (1978). He appeared in The Avengers in the 1967 episode "The Superlative Seven" as Jason Wade, and also appeared as Osmond in a television serial of Henry James' The Portrait of a Lady (1968), Frontier (1968), Doomwatch: The Iron Doctor (1971),Thriller and The Saint. He played General Major von Wittke in an episode of Enemy at the Door titled "Treason" (ep. 10, season 1, aired March 25, 1978). He was also seen in the films Private Potter (1962), The Evil of Frankenstein (1964), Otley (1968) and One Day in the Life of Ivan Denisovich (1970). The first and last of these directed by his friend and colleague Casper Wrede.
Жеке өмір
1952 жылы ол актриса Эвриль Эльгарға үйленді және олардың екі ұлы болды. Олар Олд Вик театр мектебінде танысып, ол Максвеллдің көптеген спектакльдерінде ойнады. Ол 1995 жылы қайтыс болды. Джеймс Максвелл Манчестердегі Royal Exchange Theatre туралы "Most Haunted" (S8,07) бағдарламасында еске алынды, онда психикалық медиум Дэвид Уэллс оның рухынан хабар алған деген шақырды. Оның мансабы театрдың негізін қалаушы мүшесі ретінде талқыланды.
He married the actress Avril Elgar in 1952 and the couple had two sons. They met at the Old Vic theatre school and she appeared in many of Maxwell's productions. He died in 1995. James Maxwell was referenced in the Royal Exchange Theatre, Manchester episode of Most Haunted (S8,07) when psychic medium David Wells allegedly received a message from Maxwell's spirit. His career was touched upon as a founding member of the theatre.