Кіріспе

Питерман орогенезі – шамамен 550-535 миллион жыл бұрын Австралиядағы ішкіконтиненттік құбылыс, солтүстік Масгрейв провинциясының фундаменттік жыныстарына және (қазіргі) оңтүстік Амадей алабының Эдиакар (протерозой) шөгінділеріне әсер еткен. Оның қалдықтары бүгін Питерман тауларында көрініс береді. Питерман орогенезіне дейін, Масгрейв блогының жер бетіне шығуына (эксгумация) әкелген Амадей алабы Оңтүстік Австралиядағы Офицер алабымен біріккен болатын. Питерман орогенінің аумағы мен әсері салыстырмалы түрде шектеулі, ең көп солтүстік Масгрейв блогында байқалады. Мұнда, көне Мусгравияның (~1200-1150 миллион жыл бұрынғы) құрылымдары жартылай немесе толығымен субэклогит фациясының минералды жиынтықтарымен (650°C температурада 11-12 кбар қысымда) жабылады. Вудроуф иілімі, Давенпорт қима аймағы және Манн жарылысы 30-40 км эксгумацияның көп бөлігін қамтиды. Масгрейв блогының (және үстіндегі шөгінділердің) эксгумациясы нәтижесінде, арқанша және конгломерат сияқты тау жыныстары түрлерінің бірінен соң бірі ашылуы мен жиналуы жүрді, қазіргі кезде олар Ұлуру және Ката Тьютада көрінеді. Осы белсенді аймақтан тыс, Питерман орогеніне байланысты деформация аз таралған және майлы. Питерман орогенезімен байланысты шөгінділер Георгина алабы, Офицер алабы, Нгалия алабы және Амадей алабы шөгінділерінің кембрийде қалыптасуына жауапты. Шөгінділер – өзен конгломераттары, құмтастар және сазтастардың қоспасы. Орогендік белдеудегі иілімдерде бірнеше жарылымдық грабендер пайда болып, Левенгер және Моорильяна грабендерін құрады.

Динамикасы

Питерман орогенезінде бірнеше ірі, өрілісқан қисық итеру қабаттарында оңтүстік бағытында солтүстікке қарай жылжу басым. Басты итеру қабаты – Вудрофф итеруі, ол 300 метрге дейін қалыңдығы бар қабатталған псевдотахлиттік тақтатас аймағы. Бұл шамамен 15-20 градус бұрышта 42 километрге дейін тік қозғалысқа мүмкіндік береді. Масгрейв блогындағы Питерман орогенезінің құрылымы гүл тәрізді құрылым деп есептеледі, ол бір-біріне қарай еңкейетін тік доғалы итеру қабаттарының жиынтығы болып табылады және орталық блокты жоғары және сыртқа қысып, тік қозғалысты қамтамасыз етеді. Бірнеше солтүстік-шығысқа қарай бағытталған үзілістер, соның ішінде Мундрабилла сызығы, Питерман орогенезін бөліп тұрады, олардың бойымен кең көлемде тік ығысулар байқалады, көбінесе батыс жағы жоғары, бірақ бұл құбылыстың уақыты белгісіз.

Жапырақтар

Питерман орогенезімен байланысты жапырақтар әдетте оңтүстікке қарай тік немесе сәл төмен бұрышта жатады және олар пайда болған итеру қабаттарына параллель болады. S аймақтық кең таралған созылу сызықтары кейбір қабаттармен байланысты болуы мүмкін, әсіресе тереңдеген және жер бетіне шығарылған қабық аймақтарында, себебі олар сынықты-пластикалық және пластикалық деформация жағдайларына сәйкес температура мен қысымда болған.

Транспрессия

Транспрессиялық модель (SRK Ltd) Петерман оргогенін бірқатар өрілісқан қабық деңгейіндегі соққылық жарылымдар бойымен транспрессиялық соққылар нәтижесінде пайда болған деп қарастырады. Бұл қозғалыстар пан-африкалық оргендер мен кембрий-ордовик кезеңдерінің тектоникалық оқиғалары барысында болған. Теория бойынша, Петерман оргогенезінде байқалған ең жоғары көтерілу, атап айтқанда Вудрофф жарылымы бойымен ~42 км көтерілу, қабық деңгейіндегі жарылу бетінің қалыптасуының нәтижесінде, тау жыныстары жанында жылға бағытталған қозғалыспен байланысты «негіздік көтерілу» құбылысынан туындаған. Бұл модельдің кемшіліктері – жеткіліксіз геохронология және транспрессиямен тікелей байланысты кинематиканың жалпы түрде болмауы.

Интраплаталық жылулық қысым-қайта қалпына келтіру

Петерман оргогенінің терең және өте жылдам экхумациялану себептерінің тағы бір теориясы – терең қабықтағы жылулық құбылыстардың нәтижесінде туындаған изостатикалық тұрақсыздықтар, олар жинақталған кернеуді күшті жылулық қайта көтерілу арқылы босатуға алып келеді (Sandiford және басқалар, 2001). Бұл тұнбалану және изостатикалық орогендік құбылыстар арасындағы кері байланыс механизмі ретінде қарастырылады. Дегенмен, кейбір авторлар (Camacho және басқалар) изотоптық модельдермен бұл тұжырымды сарапқа салды.

Танымал мәдениетте

Улуру мен Ката Тютаның пайда болуын Австралияның Петерман тауларымен байланыстыра зерттейтін бір-екі ғана геологияға бағытталған деректі фильм бар. 2012 жылғы «Австралияға уақыт саяхатшысының нұсқаулығы», мүмкін, осы байланысты нақты түсіндіретін алғашқы деректі фильм болуы мүмкін.