Кариб теңізінің Растафари сазгері: Каунт Осси өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Ямайкалық растафари барабаншысы және топ жетекшісі Граф Осси, туған аты Освальд Уильямс (26 наурыз 1926 – 18 қазан 1976), яғни ямайкалық растафари барабаншысы және топ жетекшісі болған.

Өмірбаян

1950 жылдардың басында ол Кингстонның шығысындағы Варейка төбесінің жанында Рокфортта раста қауымын құрды, онда Кингстонның көптеген музыканттары растафари қозғалысы туралы білді. 1950 жылдардың соңында ол (басқа перкуссионисттермен бірге) Count Ossie Group тобын құрды. Регги тарихшысы Бруно Блумның айтуынша, ямайкалық Кумина дәстүрлерінен туындаған раста "нябингхи" стиліндегі қол барабандарының соғуы, Шығыс Конгоның Банту дәстүрлеріне қатысты. Хелен Лидің "Бірінші раста" кітабында айтылғандай, граф Осси мен оның командасы растафари сенімдеріне байланысты, сол кездегі растаға қарсы музыкалық ортадан зор қарсылыққа ұшырап, көптеген расталар сияқты заңсыз деп жарияланды. 1959 жылға дейін, ливандық тегі бар ямайкалық румба бишісі Маргарита Махфуд, олардың жаңа стилін ұнатып, оған билеуді жақсы көріп, граф Осси мен оның тобының өзінің үлкен Ward театрының шоуына қатысуын талап еткенше бұл жағдай өзгермеді. Вир Джон-младший де бастапқыда қарсылық көрсетті, бірақ Махфудтың талабымен Кариб театрындағы Opportunity Hour шоуында оларды көрсетуден басқа амалы қалмады. Екі шоу да сәтті аяқталды және граф Осси мен Вейрикаларға жаңа мүмкіндіктер ашылды. Олардың алғашқы дыбыс жазбалары 1959 жылы Ямайка радио хабар тарату корпорациясы (JBC) студиясында Фолькс бауырларының "Oh Carolina" әнін жаздырған Принс Бастермен кездескеннен кейін жасалды. "Б" жағында "Мен бір адамды кездестірдім" әні болды. Бұл жазбада бұрынғы R&B жазбаларында кездеспеген ерте раста қол барабандары бар, және кейбір музыка тарихшылары оны алғашқы ска жазбасы деп санайды. Осы кезеңде граф Осси Гарри Муди мен Кокссон Додд продюсерлері үшін де жазды. Count Ossie and the Wareikas атынан "African Shuffle" және The Mellow Cats вокалдық тобымен "Chubby" және "Rock a Man Soul" синглдары Гарри Мудидің 1961 жылы саксофонист Уилтон Гейнер мен тромбонист Рико Родригес қатысуымен шығарылып, сол кезде Moodies ямайкалық лейблінде жарық көрді (кейбіреулері Эмиль Шалиттің Ұлыбританиялық Blue Beat лейбліне лицензияланды және 1960 жылдардың басында Англияда шығарылды). Кейіннен граф Осси "Растафаридің мистикалық аян" деп аталатын топ құрды және бірнеше сингл жазды, соның ішінде 1967 жылы Мириам Макебаның "Pata Pata" әнін каверледі. Бірнеше ямайкалық әртістер өздерінің ска және регги жазбаларында перкуссионист ретінде Оссидің тобын пайдаланды, мысалы King Stitt-тің бірнеше синглдары, соның ішінде 1969 жылғы "Be a Man" (Studio One). Граф Осси өмірінің соңында екі керемет альбом шығарды және Боб Марлимен бірге жазған Рас Майкл және Негустың ұлдары сияқты кейінгі растафари барабаншы топтарына шабыттандырды. Граф Оссидің шедеврі – "Grounation" үш LP жинағы (1973), оған "So Long" және "Grounation" (соңғы атау 30 минуттан астам уақытты құрайды) және "Oh Carolina" әнінің жаңартылған нұсқасы кіреді. Оның тобы, The Mystic Revelation of Rastafari, 1990 жылдарға дейін өмір сүрді, гастрольдік сапарлар жасады және бірнеше альбомдар жазды.

In the early 1950s, he set up a Rasta community in Rockfort near Wareika Hill on the east side of Kingston, where many of Kingston's musicians learned about the Rastafari movement. In the late 1950s, he (with other percussionists) formed the Count Ossie Group. According to reggae historian Bruno Blum, the Rasta "nyabinghi" style of hand drumming, which derives from Jamaican Kumina traditions, has its roots in Bantu traditions from Eastern Congo. According to the book The First Rasta by Hélène Lee, because of their Rastafarian beliefs Count Ossie and his team were violently rejected from the then anti Rasta music establishment and outlawed, as most Rastafarians were. It was not until around 1959, when successful dancer Margarita Mahfood, a Jamaican rumba dancer of Lebanese descent who enjoyed their new style and liked to dance to it, demanded that Count Ossie and his group be part of her major Ward Theater show. Vere John Jr. also resisted at first but at Mahfood's insistence had no other choice but to have them on his Opportunity Hour show at the Carib theater. Both shows were successful and opened new doors to Count Ossie and the Wareikas right away. Their first sound recordings were made after meeting Prince Buster, who produced a Wareikas backed song by the Folkes Brothers, "Oh Carolina", done at the Jamaican Broadcasting Corporation (JBC) Studios in 1959. The B side was "I Met a Man"). it does include some early Rasta hand drumming not found on any previous R&B records and is regarded by some music historians as one of the first ever ska record. During this period Count Ossie also recorded for producers Harry Mudie and Coxsone Dodd. Several singles as Count Ossie and the Wareikas, including "African Shuffle" as well as "Chubby" and "Rock a Man Soul" with vocal group The Mellow Cats, were produced by Harry Mudie circa 1961 featuring saxophonist Wilton Gaynair and trombonist Rico Rodriguez, and were released on the Jamaican label Moodies at the time (some were licensed to Emil Shalit's UK label Blue Beat and released in England in the early 1960s). Count Ossie later formed a group called The Mystic Revelation of Rastafari and recorded a few singles, including a cover of Miriam Makeba's "Pata Pata" in 1967. Several Jamaican artists also used Ossie's group as percussionists for their own ska and reggae recordings, such as a couple of King Stitt singles, including "Be a Man" (Studio One) circa 1969. Count Ossie issued two outstanding albums at the end of his lifetime and inspired several later Rastafarian drumming groups, including Ras Michael and the Sons of Negus, who recorded with Bob Marley. Count Ossie's masterpiece is the Grounation three LP set (1973), which includes songs such as "So Long", and "Grounation" (the latter title with over 30 minutes running time) and an updated version of "Oh Carolina". His group, The Mystic Revelation of Rastafari, lived on, toured and recorded a few albums into the 1990s.