Кіріспе

Георги Арнаудов (; 18 наурыз 1957 жылы туған) – болгар композиторы, сахналық, оркестрлік, камералық, кино, вокалдық және фортепиано музыкасын жазатын автор. Оның туындылары минималистік музыканың негізінде жазылған.

Өмір

Георгий Арнаудов 1957 жылы Софияда дүниеге келді. Ол Панчо Владигеров атындағы Мемлекеттік музыка академиясын композитор Александр Таневпен және қазіргі заманғы музыкадан Боджидар Спасовпен бірге бітірді. Сонымен қатар, ол Брайан Фернихоу және Тон де Лиумен жұмыс істеген жазғы курстарға қатысты. Оның шығармашылық жолы 1980 жылдардың басында басталды. Осы кезеңде ол электрондық музыка, музыка теориясы, musique concrète, сондай-ақ ежелгі Шығыс және ежелгі грек музыкасы салаларында зерттеу жұмыстарын жүргізді. Ол көптеген халықаралық және ұлттық сыйлықтарға ие болды, оның ішінде Еуропалық хабар тарату одағының Гран-приі (1985), Jeunesses Musicales ұйымының «Алтын арфа» сыйлығы (1985), Болгария композиторлар одағының арнайы сыйлығы (1986) және Карл Мария фон Вебер атындағы халықаралық музыка сыйлығы (1989). Ол музыка саласындағы ғылыми-теориялық мақалалардың авторы, сондай-ақ музыкалық және ғылыми журналдардағы рецензиялардың авторы, негізінен модернизм мен постмодернизм эстетикасы, музыкадағы коммуникация, заманауи өнер, музыкалық семиотика және заманауи музыка теориясы салаларында еңбек етті. 2000 жылы Gega New компаниясы Арнаудовтың «Thyepoleo. Орфикалық құпия ритуалдар» атты музыкалық дискісін шығарды. Композитор қолданған мәтіндер – сақталған түпнұсқа орфикалық гимндер. Бұл жоба үшін ол бағдарламалық жазбалардың авторы, танымал фраколог Александр Фолмен кеңесті. Бүгінгі күні Арнаудов көптеген симфониялар, ораториялар, концерттер жазды және бірнеше халықаралық сыйлыққа ие болды. Қазіргі уақытта ол Жаңа Болгар университетінің Театр және музыка факультеттерінде оқытады. 2009 жылы ол Композиция және гармония кафедрасының доценті болып тағайындалды. Оның музыкасының бастауларын Александр Скрябин, Оливье Мессиан, Эдгар Варез, сондай-ақ Кшиштоф Пендерецки және Арво Пярт сияқты композиторлардың шығармаларында табуға болады. Антон Веберн мен Мортон Фельдман сияқты композиторлардың ықпалы кез келген дәстүрлі процестердің немесе дамудың болмауында көрінеді. Георгий Арнаудовтың шығармаларының бірнеше сериясында композитордың көзқарасы таза музыканың жаңа эстетикасын (Адорно) қамтиды, ренессанстық дыбыстың тазалығын эстетизациялайды. Әртүрлі техникаларды (Музыкалық авангард тілін заңдастыратын техникаларды қоса алғанда) және олардың мазмұнын қайта қарастыру арқылы жаңа музыкалық сезімталдық-семантикалық кеңістікке қол жеткізіледі.