Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер және әкімші Хелен Купер (13 қараша 1946 жылы туған) – Австралияда туған канадалық саясаткер және әкімші. Ол 1988 жылдан 1993 жылға дейін Онтарио штатындағы Кингстон қаласының мэрі болып қызмет етті, ал 1993 жылдан 1996 жылға дейін Онтарио муниципалды кеңесінің төрағасы болды.
Canadian politician and administrator
Helen Cooper (born 13 November 1946) is an Australian born Canadian politician and administrator. She served as mayor of Kingston, Ontario from 1988 to 1993, and was chair of the Ontario Municipal Board from 1993 to 1996.
Ерте өмір және білім
Купер Австралияда дүниеге келді және бала кезінде отбасымен Кингстонға көшіп келді. Ол Кингстон орта мектебін бітіріп, 1968 жылы Куинс университетінен ғылым бакалавры дәрежесін алды және бірнеше жыл бойы даму бағдарламаларында шетелде жұмыс істеді. Ол күйеуімен Танзанияның солтүстігінде мұғалім болып жұмыс істеген кезде танысты. 1973 жылы Англиядағы Лондон экономика мектебінен ғылым магистрі дәрежесін алды. Купер бітіргеннен кейін Кингстонға қайтып келді және Куинс және Сент-Лоуренс колледждерінде жартылай уақыт мұғалім болып жұмыс істеді.
Cooper was born in Australia, and moved to Kingston with her family as a child. She graduated from Kingston Collegiate and Vocational Institute, received a Bachelor of Science degree from Queen's University in 1968, and worked overseas for a few years in development programs. She met her husband when working as a teacher in northern Tanzania. In 1973, she received a Master of Science degree from the London School of Economics in England. Cooper returned to Kingston after her graduation, and worked part time as a teacher at Queen's and St. Lawrence College.
Жергілікті кеңес мүшесі
Ол 1980 жылы Кингстон қалалық кеңесіне Сайденхэм бөлімінің кеңесшісі ретінде сайланды және 1982 және 1985 жылдары қайта сайланды. 1985 жылы ол қала үшін Гей-марапат күніне қолдау білдірген кеңестің алғашқы мүшесі болды. Бұл шешімге қарсы күшті реакция болды, және ол "Кингстон Уиг Стандарт" газеті "көптеген қатыгез жек көрушілік қоңыраулары" деп сипаттағаннан кейін өз ұстанымын кері қайтарды. Купер 1988 жылы тұңғыш рет мэрлікке кандидат болғанда, сайланса Гей-марапат күнін жарияламауға уәде берді. Кейін ол бұл шешіміне өкінді және 1991 жылы қайта сайлануға түскен кезде Гей-марапат күнін жариялауды қайта қолдады.
She was elected to Kingston City Council as an alderman for the Sydenham Ward in 1980, and was re elected in 1982 and 1985. In 1985, she became the first member of council to vote in favour of a Gay Pride Day for the city. There was a strong reaction against this decision, and she reversed her position after what the Kingston Whig Standard described as "many vicious hate calls". When Cooper first campaigned for mayor in 1988, she pledged not to proclaim a Gay Pride Day if elected. She later regretted this decision, and again supported a Gay Pride proclamation when running for re election in 1991.
Мэр
Купер 1988 жылы қарсылас үміткер Джо Хокинсті 3000-нан астам дауыспен жеңіп, тұңғыш рет қала әкімі болып сайланды. Ол Кингстон қаласының тұңғыш әйел әкімі атанды. 1991 жылы ол Хокинстен одан да көп дауыспен қайта сайланды және 1991-1992 жылдары Онтарио муниципалитеттері қауымдастығының президенті қызметін атқарды. Әкім ретінде Купер Қоғамдық экономикалық кеңес комитетін құрды, ол қалалық әуежай ғимаратын және Куинс университеті үшін Технология алмасу орталығын ашуға көмектесті. 1991 жылы Кингстон қалалық коммуналдық қызметтер комиссиясын қала басқаруына қолдау білдірген жалғыз әкімдік үміткер ол болды, бірақ жеке жеңіске қарамастан, референдумда Кингстон тұрғындарын бұл шараны қабылдауға көндіре алмады. Кейіннен ол 1992 жылы жылжымайтын мүліктің салығын қайта бағалауды жүргізді, нәтижесінде кейбір тұрғындар үшін салық көтерілді. Екінші мерзімінен бір жыл қалғанда, 1993 жылы ол Онтарио муниципалды кеңесінің төрағасы лауазымына үш жылға тағайындалу үшін отставкаға шықты.
Cooper was first elected as mayor in 1988, defeating rival candidate Joe Hawkins by over 3,000 votes. She became the first female mayor of Kingston. She was re elected over Hawkins by a greater margin in 1991, and served as president of the Association of Municipalities of Ontario in 1991–92. As mayor, Cooper initiated a Community Economic Advisory Committee which helped establish a civic airport building and a Technology Transfer Centre for Queen's University. She was the only mayoral candidate to support a city takeover of the Kingston Public Utilities Commission in 1991, and despite her personal victory was unable to convince Kingston voters to accept the measure in a referendum. She later presided over a property tax re assessment in 1992, which resulted in significant increases for some residents. With one year remaining in her second term, she resigned in 1993 to accept a three year appointment as chair of the Ontario Municipal Board.
Федералды саясат
Купер 1997 жылдың басында саяси өмірге оралды, ол Кингстон және аралдар сайлау округіндегі прогрессивті консервативті партияның федералдық кандидаттығына үгіт жүргізді. Ол бұрын партия мүшесі болмаған, бірақ ұлттық лидер Жан Шарест оны сайлауға түсуге көндірді. Басқа кандидаттар оған күдікпен қарады: Дуг Хантс оны «социалистік бағытталған» және мүмкін Жаңа демократиялық партияның адамдарының бірі деп сипаттады, ал Блэр Маклин оны партияда тамыры жоқ мүмкіндікшіл деп атады. Осы сынға қарамастан, ол 230 дауыспен кандидаттыққа ие болды, ал Маклинге 132, Хантсқа 89 дауыс түсті. Ол «жұлдызды кандидат» саналғанмен, 1997 жылғы федералды сайлауда үстем либерал Питер Милликенге қарағанда айқын екінші орынды иеленді. Сайлаудан кейін кейбір сарапшылар сайлаушылардың оны орталық-оң партиямен байланыстыруы қиын болғанын және бұл оның сайлауға түсу мүмкіндігіне зиян келтіргенін айтты. Корольдік әскери колледждің профессоры Алан Уайтхорн: «Мен оны философиялық тұрғыдан солшыл либерал деп сипаттар едім. Ол әрине неоконсерватор емес» деді. Милликеннің өзі Купердің «идеал жағдайда либерал ретінде сайлауға түсуі керек» екенін мәлімдеді. Купер жеңілгеннен кейін Прогрессивті консервативті партияда белсенді болып, 1998 жылы Хью Сегалдың лидерлікке үміткерлігін қолдады. 2000 жылы ол Канаданың алғашқы премьер-министрі және Кингстонның көп жылдық тұрғыны Джон А. Макдональдтың есімін арнаған зираттағы рәсімде сөз сөйледі. 2002 жылы ол Ядролық қалдықтарды басқару ұйымының (NWMO) кеңесшілер кеңесіне тағайындалды.
Cooper returned to political life in early 1997, when she campaigned for the federal Progressive Conservative nomination in the riding of Kingston and the Islands. She had not previously been a member of the party, but was persuaded to run by national leader Jean Charest. The other nomination candidates regarded her with suspicion: Doug Haunts described her as "socialist oriented" and a possible New Democratic Party plant, while Blair MacLean referred to her as an opportunist with no roots in the party. Despite these criticisms, she won the nomination with 230 votes, against 132 for MacLean and 89 for Haunts. Although considered a star candidate, she finished a distant second against Liberal incumbent Peter Milliken in the 1997 federal election. After the election, some observers argued that voters had difficulty associating her with a right of centre party, and speculated that this hurt her chances of election. Alan Whitehorn, professor at Royal Military College, said "I would describe her philosophically as a left liberal. She's certainly no neo conservative". Milliken himself argued that Cooper "should have run as a Liberal" under ideal circumstances. Cooper remained active in the Progressive Conservative Party after her defeat, and supported Hugh Segal's bid for the leadership in 1998. In 2000, she spoke at a gravesite ceremony honouring the legacy of John A. Macdonald, Canada's first prime minister and a longtime Kingston resident. In 2002, she was appointed to the Nuclear Waste Management Organization's (NWMO) Advisory Council.
Кейінгі мансап
2005 жылдан бастап Купер Қоғамдық және әлеуметтік қызметтер министрлігінде жұмыс істеді. 2006 жылдан 2014 жылы зейнетке шыққанға дейін ол министрлікте менеджер болып жұмыс істеді, ал соңғы лауазымы ересектерді дамыту қызметтері бағдарламаларын іске асыруға жауапты менеджер болды. Министрліктен зейнетке шыққаннан кейін, ол Куинс университетінің Саясатты зерттеу мектебінің еңбегі сіңген профессоры болып тағайындалды.
as of 2005, Cooper was employed with the Minister of Community and Social Services. From 2006 until her retirement in 2014, she was a manager within the ministry with her final position being a manager responsible for delivery of programs for adult development services. After retiring from the ministry, she was appointed a distinguished fellow at the School for Policy Studies at Queen's University.