Канаданың «Kingston Whig-Standard» газетінің тарихы

Кіріспе

Канадалық газет

Кингстон Уиг Стандарт – Канаданың Онтарио штатындағы Кингстон қаласында шығатын газет. Ол аптасына төрт күн, сейсенбі, бейсенбі және сенбі күндері жарияланады. Газет жергілікті, ұлттық және халықаралық жаңалықтарды қамтиды және қазіргі уақытта Postmedia компаниясына тиесілі. Уиг газетінің сенбілік санында өмір мен ойын-сауық бөлімі бар, оған саяхат туралы мақалалар, мейрамханалар туралы сын-пікірлер, балаларға арналған бөлім және түрлі-түсті комикстер кіреді.

Тарих

Британдық Уиг газеті 1834 жылы Эдвард Джон Баркер (1799–1884) Кингстон қаласындағы Багот көшесінде, Брок және Принцесса көшелерінің арасында құрылған. Баркер 1799 жылдың Жаңа жыл қарсаңында Лондон маңындағы Ислингтон қаласында дүниеге келді. Бала кезінде Оңтүстік Каролинаға эмиграциялап, 1832 жылдың желтоқсанында Канадаға келген. Баркер қысқа мерзімді теңіз қызметін өткерді, 1819 жылы «Рейсхорс» шлюпына хирург көмекшісі болып тағайындалды. Оның өмірінің келесі он жылы Лондонның Шығыс Смитфилд ауданында дәрігер болып жұмыс істегенімен, оның жұмысы дәріханашының жұмысына жақын болған болуы мүмкін. 1821 жылы Лондонда Баркер Элизабет Филлипске үйленді. Кингстонда медициналық тәжірибемен айналысқанда, ол «Spectator» газетін редакциялау ұсынысын қабылдады, ал бір жылдан кейін өзінің жарты апталық либералдық реформалық газетін шығаруды шешті. Оның медициналық білімі редакциялық мақалаларына да әсер етті, өйткені ол холерамен күресу үшін санитарияны қолдады. Оның саяси көзқарастары аса танымал болған жоқ, бірақ Баркердің ауыл шаруашылығы және сауда мүдделерін қорғау жөніндегі күш-жігері осы пікірлерді өзгерте білді. 1837–1838 жылдардағы көтерілістер кезінде Баркердің баспаханасы мен үйіне шабуыл жасалып, зақымдалды. Келесі бірнеше жылда «Виг» газеті және Баркердің редакциялық мақалалары консервативтік көзқарасты қолдауға көшті. 1841 жылдан 1844 жылға дейін, Кингстон Канаданың астанасы болған кезде, Баркердің Atheneum Press баспа компаниясы консерваторлардың қолдауының арқасында жұмыстың көптігіне кенелді. Баркер үшін қиындықтар ешқашан алыс болған жоқ, өйткені Куинс университетінің хирургы доктор Джон Стюарт 1846 жылы Баркер мен «Вигті» «дисекциялау» ниетімен жергілікті «Argus» газетін іске қосты. Сол жылы Баркер амбициялық жобаны бастады – «Баркердің канадалық ай сайынғы журналы», бай әдеби журнал, бірақ қаржылық жағынан сәтсіз аяқталды. Журнал мен «Argus» газетінен туған кемшіліктерге қарамастан, Баркер үшін бизнес жақсы жүрді, «Виг» газеті 1849 жылы күнделікті басылымға көшті, содан кейін 1862 жылы апталық басылым шықты. Амерстбург курьерінің редакторы болған ақын Чарльз Сангстер 1849 жылы газетте жұмысқа оралды, бұрын ол он екі жыл бойын жартылай уақыт жұмыс істеген. Сол жылы газет әртүрлі жартылай апталық/апталық/үш апталық басылымдармен қатар «Daily British Whig» газетін шығара бастады. 1871 жылы Баркер зейнетке шығуды жоспарлап, бірнеше жыл бойы газеттің басқаруына көмектескен немересі болды. Газеттен кеткеннен кейін Баркер Кингстонның тіркеушісі болып тағайындалды және 1884 жылдың 27 сәуірінде Баррифилдтегі үйінде подаградан қайтыс болды. «Вигтің» бас редакторы ретінде Джозеф Грей Эллиот тағайындалды және 1922 жылы 94 Барри көшесіндегі кеңселердің президенті ретінде тізілді. Эллиот Порт-Хоупта дүниеге келді және 14 жасында Питерборо қаласындағы «Review» газетінде баспагердің шақырушысы болды. Эллиот білім беру мәселелеріндегі көзқарастары үшін жоғары бағаланды. Эллиот 1949 жылдың қараша айында 93 жасында қайтыс болды. Пенс қайтыс болғаннан кейін Дэвис туыстары газеттің келесі иелері болды, «Виг» газеті British Whig Publishing Company Limited баспасында жарық көрді. Бұл топқа Эллиот, Гарри Э. Пенс, доктор Брюс Хопкинс (Пенске үйленген) және тағы екі джентльмен кірді, ал Уильямсон бас редактор болды. Уильям Руперт Дэвис 1925 жылдың сәуір айында газетті Пенстің мүлігінен сатып алды. Дэвис Уэльсте дүниеге келді, 1880 жылдары Канадаға эмиграциялады және Кингстонға келгенге дейін Ренфрю Меркурий газетіне ие болды. В. Р. Дэвис 1939–1941 жылдары Канада баспасөзінің президенті, сондай-ақ Канаданың апталық газеттер қауымдастығының президенті болды. Ол газеттің осы жылы 5–10 мың долларға зиян келтіргенін білді. Қала екі газетті ұстай алмайтынын білген Дэвис Лондонның жарнамашысы Гарри Б. Мьюрды шақырып, «Кингстон стандартын» сатып алды. «Standard» газеті 1907 жылы Уильям Р. Гивенс 1903 жылы «Кингстон Ньюс» және «Evening Times» газеттерінің бірігуінен құрылған «News and Times» газетін сатып алғаннан кейін құрылды. Екі адам 1926 жылдың 1 желтоқсанында газеттерді біріктіріп, «Виг стандарт» газетін құрды. 1973 жылы атаудан «Кингстон» сөзі алынып тасталды, бірақ 1990 жылдардың басында қайта қосылды. Дэвис, Мьюр және Гивенс басқаратын Press Publishing Company компаниясы 1940 жылдары Питерборо экзаменаторын сатып алды, кейін Дэвис Мьюрдің «Вигке» деген қызығушылығын соңғысының өлімінен кейін сатып алды. Гивенс 1931 жылы зейнеткерлікке шықты, 1950 жылы қайтыс болды, ал бір жылдан кейін Руперт Канададан ұлы Артурмен бірге жариялаушы болып кетті. 1946 жылы аға Дэвис газетті ұлдары Артур Льюэллинге, Робертсонға және Фред Р. -ге сатты, ал Артур Л. 1969 жылға дейін жариялаушы болып қалды. Артур 1926 жылдан бастап газетте жұмыс істеді, соңғы 18 жылда жариялаушы және бас атқарушы директор болып қызмет етті. Арнольд Эдинборо 1954 жылдан 1958 жылға дейін «Виг стандарт» газетінің редакторы болды, ол Руперт Дэвистің ұлы Робертсонмен, Руперт иеленген «Экзаменатор» газетінің редакторы болған кезде танысқан. Робертсон 1942 жылы «Экзаменатор» газетін редакциялауды бастады, онда ол Сэмюэл Марчбанкс кейіпкерін жасады және дамытты. 1940 жылы туған Neil Reynolds 1974 жылы «Виг» газетіне редактор болып келді. Ол көп ұзамай бас редактор болды және 1992 жылға дейін газетте қалды, одан кейін Харви Шактер оның орнына келді. 1980 жылдары газет Майкл Дэвис (Артур Льюэллиннің ұлы) және Reynolds басшылығымен өркендеді, сегіз Ұлттық газет сыйлығын, төрт Ұлттық журнал сыйлығын, үш Натан Коэн сыйлығын және екі Миченер сыйлығын жеңіп алды. «Виг» газетіне дейін Reynolds «Sarnia Observer», «London Free Press» газеттерінде жұмыс істеген, ал Кингстондан кеткеннен кейін «New Brunswick Telegraph Journal» және «Saint John Times Globe» газеттерінде жұмыс істеді. Бұл марапатты жеңіп алған оқиғаларға Steve Lutkis (1989 жылдан бастап редакциялық жазушы), Douglas Fethering (1988–1992 жылдары әдебиет редакторы), David Pulver (1977 жылдан бастап жазушы және редактор) және Sylvia Barrett Wright (1974–1981 жылдары медицина және ғылым жариялаушысы) үлкен үлес қосты. Осы кезеңде танылғанмен қатар, 1980 жылдардың соңы газет үшін қаржылық жағынан қиын болды, нәтижесінде Майкл Дэвис газетті сатуға мәжбүр болды. Осылайша 1990 жылдың қазан айында Канададағы ең ірі, ең ұзақ тәуелсіз газеттің тарихы аяқталды. Газет бүгінде Postmedia газеттері желісінде Канададағы үздіксіз жарияланып келе жатқан ең көне газет ретінде жалғасын беруде. (Канададағы алғашқы газет – қазірде тоқтатылған «Montreal Daily Advertiser» газеті.) «Виг стандарт» газетінің 20–25 мың таралымы бар, оны Steve Serviss және жариялаушы Ron Laurin басқарады.

The British Whig was founded in 1834 by Edward John Barker (1799–1884) on Kingston's Bagot Street between Brock and Princess Barker was born in Islington, a suburb of London, on New Year's Eve, 1799, emigrating to South Carolina as a child before coming to Canada in December 1832. Barker served a short naval career, appointed as surgeon's mate on the sloop Racehorse in 1819. The next decade of his life was said to be spent as a doctor in the London district of East Smithfield, though his work may have been closer to that of an apothecary. In 1821, during his time in London, Barker married Elizabeth Phillips. While practising medicinal arts in Kingston, he took up an offer to edit the Spectator, and after a year decided to publish his own semi weekly Liberal Reform paper. His medical training would also have effect on his editorials, as he encouraged sanitation to combat cholera. His political views were not extremely popular, but those opinions were turned around by Barker's efforts of advocacy of agricultural and mercantile interests. During the Rebellions of 1837–1838, Barker's press and house were attacked and damaged. Over the next few years, the Whig and Barker's editorials would begin to support a more Conservative view. From 1841 through 1844, during the time of Kingston as Canada's capital, Barker's Atheneum Press Job printing company would be busy thanks to validation from the Conservatives. Trouble would never be far for Barker as Queen's University surgeon Dr. John Stewart would start a local paper, the Argus, with the intention of "dissecting" Barker and the Whig in 1846. That same year Barker would launch an ambitious project, Barker's Canadian Monthly Magazine, a rich literary magazine but financial failure. Despite setbacks from the Monthly and the Argus, business went well for Barker, the Whig switching to daily publication in 1849, followed by a weekly edition in 1862. The poet Charles Sangster, who had been editor for the Amherstburg Courier, returned to work at the paper in 1849, previously having been a 12 year part timer there. In the same year, the paper began issuing the Daily British Whig, in addition to the variously semi weekly/weekly/triweekly edition. By 1871, Barker was planning to retire, having had his grandson assisting in the managing of the paper for some years. After stepping back from the paper, Barker would be appointed Registrar of Kingston, and died 27 April 1884 of gout at his home in Barriefield. The Whig had Joseph Grey Elliott as managing editor, and listed as president of the 94 Barrie Street offices in 1922. Elliott was born in Port Hope, and a printer's devil for the Review in Peterborough at 14. Elliott was lauded for his views on education. Elliott died in November 1949, aged 93. Between Pense's death and the next family ownership by the Davies' clan, the Whig was being published by the British Whig Publishing Company Limited. This group was made up of Elliott, Harry E. Pense, Dr. Bruce Hopkins (married to a Pense) and two other gentlemen, with Williamson as managing editor. William Rupert Davies would then purchase the paper from the estate of Pense in April 1925. Davies was born in Wales, immigrated to Canada in the 1880s, and had owned the Renfrew Mercury prior to coming to Kingston. W. R. Davies served as president of the Canadian Press 1939–1941, as well as president of the Canadian Weekly Newspaper Association. Prior to his ownership, the Whig had lost between five and ten thousand dollars that year. Knowing that the town could not support two, Davies brought in Harry B. Muir, manager of the London Advertiser, to purchase the Kingston Standard. The Standard was created by William R. Givens in 1907, when he acquired the News and Times, which had been an amalgamation of the Kingston News and Evening Times in 1903. The two men amalgamated the papers on 1 December 1926, creating the Whig Standard. The word "Kingston" was dropped from the name in 1973, but was reinstated in the early 1990s. The Press Publishing Company, a business controlled by Davies, Muir, and Givens, also bought the Peterborough Examiner in the 1940s, just after Davies acquired Muir's interest in the Whig after the latter's death. Givens retired in 1931, died in 1950, and a year later Rupert leaving Canada with his son Arthur stepping up as publisher. The elder Davies had sold the paper to his sons Arthur Llewellyn, Robertson and Fred R. in 1946, with Arthur L. staying on as publisher until 1969. Arthur worked at the paper from 1926, spending the last 18 years as publisher and chief executive officer. Arnold Edinborough was the editor of the Whig Standard starting 1954 until 1958, having met Rupert Davies' son Robertson when Robertson was editor of the Examiner, owned by Rupert. Robertson had begun editing Examiner in 1942, where he was creating and developing his Samuel Marchbanks character. Neil Reynolds, born 1940, left the Toronto Star in 1974 to join Whig as an editor. He soon became editor in chief, staying with the paper until 1992, when Harvey Schachter took over. The paper excelled during the 1980s under Michael Davies (son of Arthur Llewellyn) and Reynolds, winning eight National Newspaper Awards, four National Magazine Awards, three Nathan Cohen Awards for dramatic criticism and two Michener Awards for public service journalism. Prior to the Whig, Reynolds had been with the Sarnia Observer, London Free Press, and after leaving Kingston spent time at the New Brunswick Telegraph Journal and the Saint John Times Globe. Others who contributed to the award winning stories include Steve Lutkis, on staff from 1989 as an editorial writer, Douglas Fethering, Literature editor from 1988 to 1992, David Pulver, a writer and editor in Entertainment and editorials from 1977, and Sylvia Barrett Wright, the medical and science reporter from 1974 to 1981. Despite the recognition through this time, the late 1980s were difficult for the paper financially, leading Michael Davies to sell the paper. Thus ended the largest, longest independently owned paper in Canada in October 1990. The paper continues today as the oldest continuously publishing daily in Canada under the Postmedia Network of newspapers. (The first Canadian daily is the now defunct Montreal Daily Advertiser.) The Whig Standard has a 20–25,000 circulation under the editorship of Steve Serviss and publisher Ron Laurin.