Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Чарльз М. Ван Артсдален (31 қаңтар 1941 - 18 шілде 1979) – серфингші. Ол 14 жасында туған жері Норфолктан (Виргиния штаты) Калифорния штатының Ла-Холла қаласына көшіп келді. Ван Артсдален 25 футтық толқындарда серфинг жасаудың алғашқыларын ашқан ретінде танымал, соның ішінде Ваймеа шығанағы және Сансет-Бич сияқты Солтүстік жағалаудағы жерлерде; сондай-ақ 1960-1970 жылдар аралығында Гавайиде түтікшелерде серфинг жасау. Duke Kahanamoku Surf Team командасының мүшесі болған ол бірнеше серфинг фильмдерінде ойнады және 1979 жылы алкогольге байланысты аурудан қайтыс болғанға дейін халықаралық серфинг қауымдастығының белгілі бір мүшесі болып қала берді. Ван Артсдаленнің спорттағы қабілеті алғаш рет ол Ла-Холла орта мектебінде оқыған жылдары байқалды, онда ол бейсбол, баскетбол және футболдан университеттік хат алды. Ол он төрт жасында серфингпен айналыса бастады және дәстүрлі кәсіби спорттың қатаң тәртібімен салыстырғанда оның құрылымдалмаған еркіндігіне байланысты осы спортпен айналысуды таңдады. Ла-Холлада болған кезде Ван Артсдален Виндансеа жағажайындағы танымал серфинг тобының құрамына кірді. Ол жоғары оқу орнын бітіргеннен кейін кәсіби мансабын бастау үшін Гавайиге көшіп барды. Оахудың Солтүстік жағалауындағы қиын толқындар Ван Артсдаленнің үйіне айналды. Ол Эхукай жағажайындағы Банзай құбыры деп аталатын күшті, қуыс толқындарды біріншілерден болып меңгерді. Бұл, сонымен қатар Ваймеа шығанағындағы үлкен толқындарда баспалдақпен жүзуге беделді болғандықтан, оған «Мистер Құбыр» деген лақап есім берді. Өзінің талантына байланысты Ван Артсдален Дейл Дэвис пен Брюс Браунның бірнеше алғашқы серфинг фильмдерінде түсті, олардың ең танымалдары – «Бейілмейтін жаз». Ван Артсдален Уильям Ашердің «серфплойт» комедияларының бірінде, Фрэнки Авалон мен Аннет Фуничелло жұлдыздығындағы «Muscle Beach Party» фильмінде экранға түсті. Оны суретші және талантты іздеуші Майкл Дормер American International Pictures компаниясына кастингке шақырды, бірақ оның қатыгез мінезі кино мансабына кедергі келтірді. 1964 жылы Ван Артсдален Surfer Magazine Surfer Poll бойынша әлемнің ең үздік серферлерінің қатарында болды. Бір жылдан кейін ол Duke Kahanamoku Surf Team командасына шақырылды, толқынға мініп, сауда орталықтарында және жарнамалық шараларда өнер көрсетті. 1960 жылдардың соңында серфинг ауыр, көлемді лонгбордтардан жеңіл, қысқа тақталарға қарай дамыған кезде Ван Артсдаленнің беделі біртіндеп Джерри Лопес және Рори Рассел сияқты жаңа буынның түтікшелерде серфинг жасаушыларымен басып тасталды. Дегенмен, ол Банзай құбырында қалып, кейінгі жылдары құтқарушы болып жұмыс істеді. 1969 жылы Ван Артсдален Калифорнияның Льюкадия қаласындағы Стоун Степс қаласында өткен 34-ші жылдық Стоун Степс шақырулы серфинг жарысында жеңіске жетті. Серфинг сол кезде танымал бола бастады, ал Ван Артсдален спорттың тазалығын позерлер бұзады деп ойлады. Ол жиі мас болып, 1979 жылы алкогольге байланысты аурудан қайтыс болды. Бутч қайтыс болғаннан бері жасалған жалғыз растаулы Бутч Ван Артсдален серфинг тақтасын Билл Шросбри жасады.
Charles M. Van Artsdalen (January 31, 1941 – July 18, 1979) was a surfer. He moved to La Jolla, California, from his birthplace of Norfolk, Virginia, at age 14. Van Artsdalen is best known as a pioneer of surfing 25 foot waves at such North Shore locations as Waimea Bay and Sunset Beach; and tube riding in Hawaii during the early 1960 1970s. A member of the Duke Kahanamoku Surf Team, he appeared in several surf movies and remained a fixture of the international surfing community until his death from alcohol related illness in 1979. Van Artsdalen's athletic prowess was first noted in the years he attended La Jolla High School where he earned varsity letter in baseball, basketball, and football. He began surfing at the age of fourteen, and chose to continue in the sport because of its unstructured freedom when compared to the discipline of conventional professional sports. While in La Jolla, Van Artsdalen became part of a well known surfing group at Windansea Beach. He moved to Hawaii after graduating from high school to begin his professional career. The challenging waves of Oahu's North Shore soon became Van Artsdalen's home. He was among the first to master the powerful, hollow waves at Ehukai Beach known as the Banzai Pipeline. This, along with his reputation for riding switchfoot in the large surf at Waimea Bay, earned him the nickname "Mr. Pipeline." Because of his talents, Van Artsdalen was featured in several early surf films by Dale Davis and Bruce Brown, the most notable of which was The Endless Summer. Van Artsdalen received onscreen credit in one of William Asher's "surfploitation" comedies, Muscle Beach Party, starring Frankie Avalon and Annette Funicello. He was recruited by artist and talent scout Michael Dormer to American International Pictures for auditions, but a violent temper precluded a film career. In 1964, Van Artsdalen was ranked among the world's best surfers by the Surfer Magazine Surfer Poll. A year later he was invited to join the Duke Kahanamoku Surf Team, becoming a global ambassador for wave riding and making appearances at shopping centers and promotional events. As surfing evolved during the late 1960s from heavier, more cumbersome longboards to lighter, shorter boards, Van Artsdalen's reputation was gradually eclipsed by a new generation of tube riders such as Gerry Lopez and Rory Russell. Still, he remained at Banzai Pipeline, working as a lifeguard in his later years. In 1969 Van Artsdalen won the 34th Annual Stone Steps Invitational Surf Contest at Stone Steps in Leucadia, California. Surfing had grown in popularity by that point, and Van Artsdalen felt the purity of the sport was being spoiled by posers. He frequently succumbed to binge drinking, and died of alcohol related causes in 1979. The only family authenticated Butch Van Artsdalen surfboard made since Butch’s passing is made by Bill Shrosbree.