Мервин Харви: Австралиялық крикетшінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Австралиялық крикетші,
австралиялық футболшы

Мервин Рой Харви (29 сәуір 1918 – 18 наурыз 1995) – 1947 жылы Австралия құрамасы сапында бір тестілік матч өткізген крикетші. Оның інісі Нил Австралияның ең үздік соққышыларының бірі болды, және екеуі Мервтің карьерасының соңғы кезеңінде Виктория үшін бірге ойнады. Мерв Харви 1940–41 маусымда Виктория штатының құрамасына енді және үш бірінші сыныптық матчта ойнады. Викториядағы карьерасының алғашқы кезеңіндегі ең жарқын сәт – сол кездегі әлемдегі ең үздік боулер саналған Билл О’Райли бар Жаңа Оңтүстік Уэльс шабуылына қарсы бір сағатта 70 ұпай жинауы болды. Алайда, Тынық мұхитындағы Екінші дүниежүзілік соғыс крикеттің жоғары деңгейдегі жарыстарын тоқтатты және Харвидің дамуын тежеді. Харви содан кейін Австралия Корольдік әуе күштерінде ұшақ құрастырушы болып қызмет етті, соғыс кезінде крикеттегі ең жақсы жылдарын жоғалтты. Ашылушы соққышы Харвиді Нил «баршамыздың ең ұлы крикетшісі» деп сипаттады және ол шабуылға басу стилімен және жылдам боулерлерді ұстауға бейімділігімен белгілі болды. Крикет 1945–46 жылдары қайта жанданғаннан кейін бастапқыда Виктория құрамасына іріктеуден өтпеді, бірақ маусымның соңғы матчына шақырылды және карьерасындағы ең жоғары көрсеткіш – 163 ұпай жинады. 1946–47 маусымда Виктория құрамасының тұрақты мүшесі болды, және Австралияда сол кезде көптеген сапалы ашылушылар болғандықтан ұлттық құрамаға іріктеу үшін күшті бәсекелестікке тап болса да, Билл Браун мен Сид Барнс жарақат алғанда Аделаида Овалда Англияға қарсы маусымның төртінші тестілік матчында жалғыз тестілік матчына шақырылды. Харви 12 және 31 ұпай жинағаннан кейін Барнс жазылғаннан кейін бірден құрамадан шығарылды. 1947–48 маусымда Харви кіші ағалары Нил мен Реймен Виктория үшін екі матчта ойнады, олардың екінші матчында команда капитаны болды. Алайда, оның өзінің формасы төмендеп, маусымның ортасында құрамадан шығарылды. 1948–49 маусымда Харви бірінші құрамаға кірмей, Виктория екінші құраманы шығарған кезде Тасманияға қарсы тек екі бірінші сыныптық матчта ойнады. Маусым соңында карьерасын аяқтады, өмірінде 22 бірінші сыныптық матч өткізді. Харви карьерасының соғыстан кейінгі кезеңінде штатын бес рет басқарды, тұрақты капитан Линдси Хассетт ұлттық міндеттемелермен болмаған кезде оның орнына тұрды.

Mervyn Roye Harvey (29 April 1918 – 18 March 1995) was a cricketer who played in one Test match for Australia in 1947. His younger brother, Neil, was one of Australia's finest batsmen, and the pair played together for Victoria during the latter part of Merv's career. Merv Harvey broke into the Victorian state team during the 1940–41 season and played in three first class matches. The highlight of the first phase of his career for Victoria was a rapid 70 in one hour against a New South Wales attack containing Bill O'Reilly, regarded as the best bowler in the world at the time. However, the outbreak of World War II in the Pacific caused the suspension of top level cricket and halted Harvey's progress. Harvey then served in the Royal Australian Air Force as an airframe fitter, losing his best cricketing years to the war. An opening batsman, Harvey was described by Neil as "the greatest cricketer of us all" and known for his attacking style and penchant for hooking fast bowlers. He was initially overlooked for Victorian selection after cricket resumed in 1945–46, before being recalled for the final match of the season, and he responded by scoring a career best 163. He was a regular member of the Victorian team during the 1946–47 season, and although he faced much competition for national selection as Australia had an abundance of quality openers at the time, he was selected for his only Test during the fourth Test of the season against England at the Adelaide Oval when both Bill Brown and Sid Barnes were injured. Harvey made 12 and 31 before being dropped immediately due to Barnes' recovery. In 1947–48, Harvey played with younger brothers Neil and Ray in two matches for Victoria, captaining the team in the second of these fixtures. However, his own form began to wane and he was dropped from the team midway through the season. In 1948–49, Harvey remained outside the first choice team, and played in only two first class matches against Tasmania when Victoria fielded a second string team. He retired at the end of the season, having played only 22 first class matches in an interrupted career. Harvey captained his state five times during the post war phase of his career, standing in when regular captain Lindsay Hassett was away on national duty.

Алғашқы жылдар

Мерв Харви Жаңа Оңтүстік Уэльстің Брокен Хилл қаласында Хорас "Хорри" мен Элси Харви отбасында дүниеге келді. Хорас BHP компаниясында атпен тартылатын тіркемелерді жүргізуші болып жұмыс істеді. Мерв отбасының екінші баласы және үлкен ұлы болды. Одан кейін бес інісі дүниеге келді: Мик, Харольд, Рей, Нил және Брайан. Отбасы Нью-Саут Уэльстегі кеншілер қаласы және порты – Ньюкаслға көшіп барды. Мұнда олар теннис доптарымен, өз қолдарымен жасаған крикет биімен және қақпа үшін керосин бөшкесімен крикет ойнады. Дарбазаның тарлығы ойын алаңын созып жіберді, сондықтан жас ұлдар крикет техникасына сәйкес допты тура соғуды үйренуге мәжбүр болды. Бұл олардың реакциясын жақсартты. Клубтағы бағдарлама бойынша, әр мектеп сол жылғы ең жақсы крикетшісіне медаль табыстады. Сәтті оқушыға клубтың барлық мүмкіндіктерін пайдалануға рұхсат берілді. Харви ағаларының бәрі осы медальмен марапатталды. Фицройда олар бұрынғы Виктория штатының ойыншысы Артур Лиддикут пен клубтың қарт капитаны Джо Планттың ықпалына ілесті. Мерв пен оның кіші інілері ешқандай ресми жаттығудан өткен жоқ, ал клубқа үнемі келіп тұратын әкесі олардың мансабы дамығанда жақыннан араласпауды жөн көрді. Хорас ұлдарына қалай соққы беру керектігін айтпады, оларға өздерінің стилін және техникасын қалыптастыруға мүмкіндік берді. Ағаларының айтуынша, олардың анасы бойға бітіріп, сөйлеуге жақын болса, әкелері тартымдылығымен ерекшеленбеді. 1932 жылы Харви Квинсленд штаты бойынша Виктория штатының 15 жасқа дейінгі командасының капитаны болды, ал оның ойыншыларының бірі болашақ Виктория және Австралия құрамасының мүшесі Кит Миллер еді. Харви 1933–34 жылдары Фицройдың бірінші құрамына ілікті.

Бірінші сыныптық бастамалар

1938–1939 жылғы маусымда Харви Викторияның екінші XI құрамасына шақырылып, Жаңа Оңтүстік Уэльс командасына қарсы матчта ойнады. Бірінші иннингте ол 4 ұпайға аут болды, ал командасы 227 ұпаймен жеңіліске ұшырады. Соның салдарынан, ол келесі екі жыл бойы бірінші XI құрамасына шақырылмады. Алайда Виктория 24 ұпаймен жеңіске жетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол ұшақ құрастырушы болып жұмыс істеді, бұл оның спорттық мансабына үлкен кедергі келтірді. Перл-Харборға жасалған жапон бомбалауынан кейін Тынық мұхитындағы әскери қақтығыстар басталғаннан соң бірінші сыныптық крикет тоқтатылды. 1946 жылдың 25 қаңтарында ол авиация маманы шенімен әскерден босатылды. Крикет әкімшісі Билл Джейкобстың айтуынша, соғыс Харвидің крикеттегі ең жақсы жылдарын қанағаттандырмады. Джейкобс соғыс кезеңінде Харвидің Австралия құрамасына шақырылуы мүмкін болған деп сенді. Алайда бұл штаттық іріктеушілерді сендіруге жеткіліксіз болды және Харви маусым соңына дейін Виктория құрамасына қайта шақырылмады, ол Аделаида Овалда Оңтүстік Австралияға қарсы ойнады. Ол командасының жеңісіне үлес қосу үшін мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 163 ұпай жинады. Бірінші иннингте Харви команданың 189 ұпайының 21-ін жасады, содан кейін лег-спиннер Дуг Райт оны ұстап алды. Ол тағы 57 ұпай жинап, Алек Бедсердің добынан құлады, нәтижесінде қарсыластар 449 ұпайға жеңіске жетіп, 244 ұпаймен жеңілді. Тест матчынан бұрын Виктория Оңтүстік Австралияға қарсы тағы бір матч өткізді, бұл оған ұлттық құрамаға іріктеуге талпынуға мүмкіндік берді. Бұл оның алғашқы Шеффилд Шилд матчы болды; Харви тек 9 ұпай жинады, ал Виктория бірінші иннингте 548 ұпай жинады. Бұл көрсеткіш австралиялық іріктеушілер үшін жеткіліксіз болды және Харви алғашқы екі тест матчына шақырылмады. Осыдан кейін Харви келесі тест матчына іріктелуге екі мүмкіндік алды. Ол Квинслендке қарсы өткен матчта 13 ұпай жинады, бірақ одан әрі шақырылмады. Харви жалпы алғанда, өзінің ең жақсы иннингі деп есептелетін ойында 136 ұпай жинады. Ол әлемдегі ең жылдам австралиялық пейсболшы Рэй Линдуоллдың добын қоғамдық барға қағып, алты ұпай алды. Линдволлтың ұзақ мансабында оның добын алты ұпайға қағу сирек кездесетін жағдай болды. Квинслендке қарсы қайталама матчта Харви 17 ұпай жинады, Виктория жеңіске жетіп, ойынды жеңіске жеткізді. Алайда олар бірге ойнаған жоқ, өйткені Мерв Нилдің кіріп келгенге дейін әрқашан аут болатын, әдетте 6-шы нөмірде. Мерв 30 және 44 ұпай жинады, бірақ тесттік құрамаға бос орын ашылғанда, үлкен ұпай жинауға мүмкіндік алмай қалды; негізгі ашушы Сид Барнс жарақаттанып, төртінші тест матчына қатыса алмады. Дегенмен Харви өзінің жалғыз тест матчына, Аделаидадағы төртінші тест матчына шақырылды. Англия бірінші болып соғып, екінші күні кешке дейін 460 ұпай жинады. Харви Артур Морриспен ашып, бірінші иннингте 12 ұпай жинады, содан кейін Бедсердің агрессивті добынан құлады. Ойын аяқталуға бірнеше минут қалғанда, Австралия құрамасының капитаны Дон Брэдман да алаңға келді, бірақ ол да Бедсердің добынан құлады, бір ұпай да жинамады. Барнс жазылып, бесінші тест матчына қайтадан дайындалды. Харви маусымын Англияға қарсы Викторияның екінші тур матчындағы жалғыз иннингінде 10 ұпай жинап аяқтады, ол теңестірілді, ал Оңтүстік Австралияға қарсы Шилд матчының бірінші иннингінде 3 ұпай жинады. Харви соңғы матчта капитандық дебютін жасады, өйткені Линдси Хассетт Австралия құрамасының атынан бесінші тест матчында өнер көрсетті, ал оның боулгерлері Викторияның жалғыз иннингінде Оңтүстік Австралияны 222 ұпайға ұтып жіберді. Харви маусымды 405 ұпаймен 33.75 орташа ұпаймен аяқтады. Сондықтан Харви онымен, сондай-ақ Моррис пен Барнспен құрамаға іріктелу үшін бәсекелесуге мәжбүр болды. Маусымның алғашқы матчында Харви 4 және 35 ұпай жинады. Келесі аптада ол Оңтүстік Австралияға қарсы бірінші иннингте 89 ұпай жинады, бірақ екінші иннингте тек үш ұпай жинады, нәтижесінде Виктория 182 ұпайға ойналып, тоғыз ұпаймен жеңілді. Нейл Виктория құрамасына келесі аптада ССГ-да Жаңа Оңтүстік Уэльске қарсы матчқа оралды, ал Рей бірінші сыныптық дебютіне таңдалды, сондықтан үш Харви алғаш рет мемлекеттік командада болды. Мерв ашып, ал Нил мен Рей 4-ші және 7-ші нөмірде ойнады. Виктория бірінші соққы берді, ал ағайындылар тағы да серіктестік құрмады. Мерв 45 ұпай жинады, Виктория 331 ұпаймен аяқтады; Харви ағайындылары жарыстың жартысын жинады. Содан кейін үштік екі аптадан кейін Батыс Австралияға қарсы келесі кездесуде бірге ойнады және Мерв Хассетт тесттік міндеттермен болмағандықтан командаға капитандық етті. Виктория бірінші соққы берді және Нил Мервпен бірге 2/102 есебімен алаңға шықты, ал екеуі кіші ағасы 94 ұпайға ауғанша 173 ұпай жинады. Бір ұпайдан кейін Мерв 141 ұпай жинады, бұл оның бірінші сыныптық жүздігінің соңғысы болды. Екі аптадан кейін Харви тағы да командаға капитандық етті және жаңбыр салдарынан тоқтатылған матчтағы жалғыз иннингінде 0 ұпай жинады. Виктория 412 ұпай жинағаннан кейін Квинсленд матч соңында 5/144 ұпайға жетті. Капитан болғанына қарамастан, Харви келесі матчта құрамадан шығарылды және маусымның қалған бөлігінде шақырылмады, 35.10 орташа ұпаймен 351 ұпаймен аяқтады. Өткен маусымның екінші жартысында құрамадан шығарылғаннан кейін, Харви 1948–49 жылдары одан да аз мүмкіндіктерге ие болды. Оның Виктория үшін өткізген жалғыз матчтары Рождество кезеңінде болды, ол қатарынан екі матч өткізді, екеуі де Тасманияға қарсы болды. Екі матчтың да бірінші сыныптық мәртебесі болғанымен, олар тиімді түрде екінші XI матчтары болды, өйткені бірінші құрама Шеффилд Шилд матчтарын бір уақытта ойнап жатқан. Оның екі ұлы болды, Джефф және Грэм, екеуі де Фитцрой үшін бірінші лигада ойнады. Оның немересі Роберт Харви – Джеффтің ұлы – 1990-жылдардың басында Австралияның ең танымал футболшыларының бірі болды. Роберт 1988 жылы Сент-Килда футбол клубы үшін Австралия футбол лигасының дебютін жасады және 21 маусым ойнады. Ол сегіз рет All Australian командасының мүшесі болды және 1997 және 1998 жылдары ең жақсы және әділ ойыншы үшін Браунлоу медалін екі рет жеңіп алды. Роберт 19 жасқа дейінгі деңгейде Виктория үшін боулингші ретінде ойнады, бірақ ол осы уақытта жоғары лигадағы футбол ойнап жатқандықтан және ұлттық 19 жасқа дейінгі турнистен кейін крикет мансабынан бас тартты.

During the 1938–39 season, Harvey was selected for the Victorian Second XI to play in a match against their counterparts from New South Wales. Harvey was run out for four in the first innings and then made eight as his team succumbed to a 227 run defeat. As a result, he was not called up into the First XI for the next two years. but Victoria managed to prevail by 24 runs. He served as an airframe fitter during World War II, which severely interrupted his sporting career, and first class cricket was cancelled after the Japanese bombing of Pearl Harbor prompted the outbreak of hostilities in the Pacific. He was discharged on 25 January 1946 with the rank of aircraftman. According to cricket administrator Bill Jacobs, the war cost Harvey his prime cricketing years. Jacobs believed that Harvey would have been selected for Australia in the period otherwise interrupted by war. This was not enough to convince the state selectors and Harvey did not get a recall to the Victorian team until the end of the season when he played against South Australia at the Adelaide Oval. He responded by striking a career best 163 to help his team to an innings win. In the first innings, Harvey made 21 of the team's 189 before being caught and bowled by leg spinner Doug Wright. He then made 57 before being dismissed by Alec Bedser as the hosts fell for only 204 in pursuit of 449 for victory, losing by 244 runs. There was another match for Victoria against South Australia before the Tests, allowing him another chance to push his claim for national selection. It was also his first Sheffield Shield match; Harvey could manage only 9 as Victoria amassed 548 in their first innings. These performances were not enough for the Australian selectors and Harvey was overlooked for the team for the first two Tests. After this, Harvey had two opportunities to press for selection for the next Test. He made 13 in an innings victory over Queensland and continued to be overlooked. Harvey went on to make 136 in what was generally regarded as his best innings. He famously hooked leading Australian paceman Ray Lindwall, the fastest in the world at the time, over the fence into the public bar for six. It was one of the few occasions that Lindwall was hit for six in his long career. In the return match against Queensland, Harvey made 17 as Victoria took a convincing innings win. although they never batted together as Merv was always out before Neil came in, usually at No. 6. Merv made 30 and 44, failing to capitalise on his starts to make a big score with a Test vacancy beckoning; incumbent opener Sid Barnes was injured and unavailable for the Fourth Test. Nevertheless, Harvey was selected to play his only Test, the Fourth Test at Adelaide, England batted first and made 460 before being dismissed late on the second day. Harvey opened with Arthur Morris, and made 12 in the first innings before being bowled by Bedser while playing an aggressive shot. With only a few minutes of play left, the Australian captain Don Bradman came in and he too was bowled by Bedser, without scoring a run. Barnes recovered and resumed his position for the Fifth Test. Harvey ended his season by scoring 10 in his only innings of Victoria's second tour match against England, which was drawn, and was 3 not out in the first innings of the Shield match against South Australia when it was washed out. Harvey made his captaincy debut in the latter match as Lindsay Hassett was representing Australia in the Fifth Test, and his bowlers dismissed South Australia for 222 in Victoria's only innings in the field. Harvey ended the season with 405 runs at 33.75. so Harvey had to compete with him as well as Morris and Barnes for selection. In the first match of the season against the touring Indians, Harvey made 4 and 35. The following week, he made 89 in the first innings against South Australia but managed only three in the second innings as the Victorians collapsed to be all out for 182 and lost by nine wickets. Neil returned to the Victorian team for the match against New South Wales at the SCG the following week, and Ray was selected to make his first class debut, so three Harveys were in the state team for the first time. Merv opened, while Neil and Ray batted at Nos. 4 and 7 respectively. Victoria batted first and the brothers again did not form any partnerships. Merv opened and made 45 as Victoria ended with 331; the Harvey brothers had scored almost half the runs. The trio then proceeded to play together in the next match against Western Australia two weeks later and Merv captained the team as Hassett was away on Test duty. Victoria batted first and Neil came in to join Merv with the score at 2/102, and the pair added 173 together before the younger brother fell for 94. One run later, Merv was out for 141 in what turned out to be his final first class century; A fortnight later, Harvey again captained the team and made a duck in his only innings in a rain curtailed match. After the Victorians had made 412, Queensland reached 5/144 at the end of the match. Despite being the captain, Harvey was dropped for the next match and was overlooked for the rest of the season, ending with 351 runs at 35.10. After being dropped for the second half of the previous season, Harvey had even less opportunities in 1948–49. His only matches for Victoria came during the Christmas period, when he played consecutive fixtures, both against Tasmania. Although the two games had first class status, they were effectively Second XI fixtures, as the first choice team was playing Sheffield Shield matches at the same time. He had two sons, Jeff and Graeme, both of whom played in first grade for Fitzroy. His grandson Robert Harvey—son of Jeff—was one of the leading Australian rules footballers of the 1990s and the early 21st century. Robert made his Australian Football League debut for St Kilda Football Club in 1988 and played 21 seasons. He was a member of the All Australian team eight times and won the Brownlow Medal twice, in 1997 and 1998, for the best and fairest player. Robert played for Victoria at Under 19 level as a bowler, but he was already playing top flight football at the time and gave up his cricket career after the national Under 19 tournament.